Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам қолындағы шыбық сүйектің ойығымен сүйектесетін локтей буынының суреттік беті.
Articular surface of the elbow joint which articulates with the trochlear notch of the ulna
Адам қолындағы шыбық сүйектегі ойыққа сүйектесетін локтей буынының суреттік бетінің медиалдық бөлігі – иық сүйектің трохлеясы.
In the human arm, the humeral trochlea is the medial portion of the articular surface of the elbow joint which articulates with the trochlear notch on the ulna in the forearm.
Құрылымы
Адамдарда және басқа да жоғары маймылдарда ол цилиндрлі көптеген маймылдардан және кейбір жартылай маймылдарда конустық пішіндес болуына қарамастан, трохлеариформалы (немесе трохлеиформалы) болып келеді. Ол екі анық шекараның арасында терең ойыс түрінде болады; алдыңғы жағынан артқа қарай дөңгелек, бүйірлерінен иісті, және аяқтың алдыңғы, төменгі және артқы бөліктерін қамтиды. Трохлеяда капитул оның бүйір жағында, ал медиалдық эпикондил оның ішкі жағында орналасқан. Ол короноидтық ойысқа алдыңғы жағынан және олекранон ойысына артқы жағынан тікелей төмен орналасқан. Адамдарда бұл екі ойыс, иық сүйегіндегі ең айқын ойыстар, кейде тесікке айналады, мысалы, иттерде жиі кездесетін супратрохлеарлық тесікке.
In humans and other apes, it is trochleariform (or trochleiform), as opposed to cylindrical in most monkeys and conical in some prosimians. It presents a deep depression between two well marked borders; it is convex from before backward, concave from side to side, and occupies the anterior, lower, and posterior parts of the extremity. The trochlea has the capitulum located on its lateral side and the medial epicondyle on its medial. It is directly inferior to the coronoid fossa anteriorly and to the olecranon fossa posteriorly. In humans, these two fossae, the most prominent in the humerus, are occasionally transformed into a hole, the supratrochlear foramen, which is regularly present in, for example, dogs.
Жүктілік бұрышы
Алдынан немесе артынан қарағанда трохлея шамамен цилиндр тәрізді көрінеді, бірақ төменнен қарағанда оның нақты көлбеу пішіні және ілгіштің спиральдік сипаты анық байқалады. Трохлеялық ілгіштің спиральдік құрылысы шынтақ буынының көлденең осьтерінің әртүрлі болуына себеп болады. Көбінесе ілгіш алдыңғы жағында тік, ал артқы жағында латеральды төмен қарай бағытталған. Шынтақ бүгілу кезінде трохлеяның тік алдыңғы бөлігі (алдынан қарағанда) қолдың жоғарғы және төменгі бөліктерін бір сызықта ұстайды. Дегенмен, шынтақ түзуленгенде көлбеу артқы бөлігі шыбық сүйегіндегі трохлеялық ойыққа жанасып, осы көлбеулік төменгі қолдың басты осын қолдың жоғарғы бөлігімен шағын бұрыш жасауға мәжбүрлейді. Бұл бұрыш "көтеру бұрышы" деп аталады және әйелдерде ерлерге қарағанда көбірек көрінеді.
When viewed from in front or behind, the trochlea looks roughly cylindrical, but when viewed from below its true oblique shape and the spiralling nature of its groove become apparent. The spiralling nature of the trochlear groove results in the varying transverse axes of the elbow joint. Most frequently, the groove is vertical on the anterior side but runs down laterally on the posterior side. During elbow flexion, the vertical anterior part of the trochlea keeps the upper arm and forearm aligned (when viewed in front). During elbow extension, however, the oblique posterior part makes contact with the trochlear notch on the ulna so that this obliquity forces the main axis of the forearm to form a small angle with that of the upper arm. This angle is known as the carrying angle and is more prominent in women than in men.
Қалшықтану
Капитулдың сүйектелуі туғаннан кейін бір жыл өткен соң басталатын болса, трохлеяның сүйектелуі 8-9 жаста басталады; радиус басы мен медиалдық эпикондильдің сүйектелуі 4-5 жаста, ал бүйірлік кондильдің сүйектелуі 10 жаста басталады.
While the ossification of the capitulum has started a year after birth, the ossification of the trochlea begins at 8–9 years of age; that of the head of radius and the medial epicondyle at 4–5 years and that of the lateral condyle at 10 years.