Гуджараттағы 949 ж. ш. мыс тақта жазулары: Парамара әулетінен Сияка II патшаның кісілерге ауылдарды сыйлауы, Раштракута тайталасқандары туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
10 ғасырдағы Үндістанның Гуджарат аймағынан табылған мыс тақташа жазулары
10th century copper plate inscriptions from Gujarat, India
Харсола мыс тақташалары – 949 жылғы екі үнді жазуы, олар Нагар брахманы әке-баласына екі ауылдың берілуін тіркеген. Бұл берілу Парамара патшасы Сияка II-нің бұйрығымен жасалған. Мыс тақташалар қазіргі Гуджарат штатындағы Харсол (немесе Харсола) қаласынан табылған. Сияканың Парамара әулетінен келген ата-бабаларынан басқа, жазуда Раштракута титулдары бар адамдар да есімдері аталады. Оларды Раштракута патшалары деп тануға байланысты, кейбір тарихшылар Парамаралардың Раштракуталардан тарағанын айтады. Дегенмен, басқалары бұл адамдардың Мальвадағы Раштракуталардың мұрагерлері ретінде көрсетілу үшін Раштракута титулдарына ие болған Парамара билеушілері болғанын дәлелдейді.
The Harsola copper plates are a set of two 949 CE Indian inscriptions that record the grants of two villages to a Nagar Brahmin father son duo. The grants were issued by the Paramara king Siyaka II. The copper plates were discovered in Harsol (or Harsola) in present day Gujarat state. Besides the Paramara ancestors of Siyaka, the inscription mentions men with Rashtrakuta titles. Based on their identification as Rashtrakuta kings, some historians have theorized that Paramaras descended from the Rashtrakutas. However, others have argued that these men were Paramara rulers who had adopted Rashtrakuta titles to portray themselves as successors of the Rashtrakutas in Malwa.
Тарих
ХХ ғасырдың басында тақталар Виснагар брахманы Бхатта Маган Мотирамның иелігінде болды, ол Харсол тұрғыны еді. Ол осы тақталарды қашан және қалай алғанын білуге болмайды. Кешавлал Дхрувтің мәлімдемесіне сәйкес, алғашқы екі тақта ("Грант А") бір сақинамен біріктірілген күйде табылды, ал қалған екі тақта ("Грант В") бөлек жатқан. Тек бір тақтада ғана Гаруда символы (Парамара әулетінің патшалық белгісі) бейнеленген, сондай-ақ екі грантты да бір патша бір күні әке мен баласына берген. Осыған сүйенсек, бастапқыда барлық тақталар біріктірілген болуы керек деп болжауға болады. Д. Б. Дискалкар 1922-23 жылдары осы тақталарды байқап, көшірмесін гужарати тіліндегі "Пураттаттава" журналында жариялады. Кейін ол К. Н. Дикшитпен бірлесіп, "Эпиграфия Индика" жинағының XIX томында (1927) аудармасымен бірге қайта қараған көшірмені жариялады.
In the early 20th century, the plates were in the possession of a Visnagar Brahmin named Bhatta Magan Motiram, who was a resident of Harsol. It is not known when and how the plates came to be in his possession. According to Keshavlal Dhruv, the first two plates ("Grant A") were found joined together by a ring, and the other two plates ("Grant B") were found loose. There is a Garuda symbol (the Paramara royal emblem) on only one of the plates, and the two grants were issued to a father son duo by the same king on the same day. Therefore, it can be inferred that originally, all the plates must have been joined together. D. B. Diskalkar noticed these plates in 1922 23, and published a transcript in a Gujarati journal Puratattva. Later, he and K. N. Dikshit published a revised transcript with translation in Epigraphia Indica Volume XIX (1927).
Мазмұны
Мыс тақталар тіктөртбұрышты келген, және олардың тек бір жағында ғана жазулар бар. А грантының бірінші мыс тақтасының мөлшері 21,5 см х 13 см, және ол 16 жолдан тұрады. Екінші тақтаның мөлшері 21 см х 8,5 см, және онда 11 жол бар. В грантының екі мыс тақтасының да шамамен мөлшері 20 см х 13 см, және олар тиісінше 16 және 13 жолдан тұрады. Екі грант та санскрит тілінде және нагари әрпімен жазылған. Мәтін проза мен өлеңнің қосындысынан тұрады.
The copper plates are rectangular in shape, and are inscribed only one side. The first copper plate of Grant A is 21.5 cm x 13 cm in size, and includes 16 lines. The second plate is of 21 cm x 8.5 cm in size, and contains 11 lines. Both the Grant B copper plates measure about 20 cm x 13 cm, and contain 16 and 13 lines respectively. Both the grants are written in Sanskrit language and Nagari script. The text is a mix of prose and poetry.
Кіріспе
Гранттың ресми бөлігі мен Гаруда белгісінен басқа, екі гранттың мазмұны толық сәйкес келеді. Екі грант та дәстүрлі символмен және Вишнудың Вараха аватарының құты-берекесін тілейтін өлеңмен басталады. Бірінші тақтада оң қолында жылан ұстаған, ұшып тұрған Гаруда бейнеленген; сол қолы жыланды ұруға көтерілген. Гранттардағы адам пішіндес, қанаттары бар, өте әдемі ойылған Гаруда суреті – бұл сурет салудың ертерек түрі, кейіннен жайни қолжазбаларында қолданылған жайни стилі деп белгілі болды.
Minus the formal portion about the actual grant and the Garuda emblem, the contents of the two grants is exactly same. Both the grants open with a customary symbol, and a verse invoking blessings of the Varaha avatar of Vishnu. The first plate depicts a flying Garuda holding a snake in its right arm; the left hand is raised to strike the snake. The beautifully incised Garuda image in human form with wings on the grants, is considered to be the earlier form of drawing which came to be known as the Jain style as used in Jain manuscripts.
Орындардың анықталуы
Кетака қазіргі Кеда қаласының маңындағы аймақ ретінде белгілі. Оның билеушісінің кім екені нақты емес, бірақ ол Брахмавак әулетінен Прачанданың ұрпағы болуы мүмкін. 910 жылғы Кападвандж құжатына сәйкес, Раштракута патшасы Акалаварша Прачанданы Кхетака мандаласына жауапты еткен. Йогараджаның кім екені де белгісіз: ол Чавда басшысы немесе Чаулукья басшысы Авантиварман Йогараджа II болуы мүмкін. Гуджараттың Чавдалары мен Чалукиялары Пратихаралардың қарауында болған, ал Сияка Раштракуталардың феодалы ретінде олардың біріне қарсы жорық ұйымдастырған болуы мүмкін. Мохадавасака (сыйға берілген ауылдар орналасқан аудан) қазіргі Модасамен теңестіріледі. Кумбаротака және Сихака ауылдары қазіргі Камрод және Сика ауылдарымен сәйкес келеді. Анандпура, сыйлық алғандардың туған жері, Ваднагармен теңестіріледі. Шиваната, патшаның лагері құрған жері, Сарналмен бір болуы мүмкін.
Khetaka is identified as the area around the present day Kheda. The identity of its ruler is not certain, but he could be the successor of Prachanda of Brahmavak family. According to the 910 CE Kapadvanj grant, the Rashtrakuta king Akalavarsha made Prachanda the in charge of the Khetaka mandala. The identity of Yogaraja is also uncertain: he may be a Chavda chief or the Chaulukya chief Avantivarman Yogaraja II. Both Chavdas and Chalukyas of Gujarat were vassals of the Pratiharas, and Siyaka may have led an expedition against either of them as a feudatory of the Rashtrakutas. Mohadavasaka (the district in which the donated villages were located) is identified with present day Modasa. The villages Kumbharotaka and Sihaka are identified with the modern villages of Kamrod and Sika. Anandapura, the native place of the donees, is identified with Vadnagar. Shivanatha, the place where the king encamped, may be same as Sarnal.