Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XX ғасырдың ортасындағы Fluxus өнер қозғалысы Ратгерс университетімен күшті байланысқа ие болды.
The mid 20th century art movement Fluxus had a strong association with Rutgers University.
Тарих
Аллан Капроу мен Роберт Уоттс, қозғалыстың екі маңызды өкілі, алғаш рет Колумбия университетінде студенттер болып оқығанда танысты; олар бір жыл ғана бірге болғанмен, кейін екеуі де Ратгерс университетінде оқытушылық қызмет атқара бастады. Джордж Брехт Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласында жұмыс істеп жүргенде, университетке ілінген Роберт Уоттстың туындыларын көрді. Ол оның жұмысына қатты әсерленіп, оны іздеп тауып, дос болды. Клас Ольденбург Аллан Капроу, Джордж Сегал, Джордж Брехт, Роберт Уитман, Роберт Уоттс, Лукас Самарас, Джеффри Хендрикс және Рой Лихтенштейнды «Нью-Джерси мектебі» деп атады. Ал Джордж Сегал мен Аллан Капроу оны «Нью-Брансуик сурет мектебі» деп атады. 1950 жылдардың аяғында Джордж Сегал Аллан Капроуды Джон Кейджбен бірге саңырауқұлақ аулауға шақырды. Кейдж эксперименталды композициядан сабақ бергенімен, ол сонымен қатар саңырауқұлақты анықтауды да үйреткен. Электронды дыбыс жазбаларын өнер туындыларында пайдалану туралы әңгіме Кейдждің Капроуды өзінің сабағына шақыруына себеп болды. Джордж Сегал, Аллан Капроу және Роберт Уоттс Кейдждің сабағына қатысты.
Allan Kaprow and Robert Watts, both key figures in the movement, originally met while they were students at Columbia University; though only together there for one year, soon after they both began teaching at Rutgers. George Brecht was working in New Brunswick, New Jersey when he saw the work of Robert Watts on display at the university. He was so impressed that he sought him out and they became friends. Claes Oldenburg referred to Allan Kaprow, George Segal, George Brecht, Robert Whitman, Robert Watts, Lucas Samaras, Geoffrey Hendricks and Roy Lichtenstein as the New Jersey School. George Segal and Allan Kaprow referred to it as the New Brunswick School of Painting. In the late 1950s, George Segal invited Allan Kaprow to go on a mushroom hunt with him and John Cage. Cage is remembered for his class in experimental composition, but he also taught mushroom identification. A discussion on the use of electronic sound recordings in art pieces led to Cage inviting Kaprow to his class. George Segal, Allan Kaprow, and Robert Watts all attended Cage's class.
Алғашқы "оқиғалар"
Сегал Нью-Йорктегі өнер достары үшін жыл сайын пикниктер ұйымдастыратын. 1957 жылдың көктемінде осы пикниктердің бірінде Капроу спонтанды көркемдік оқиға үшін "Хэппенинг" терминін алғаш рет қолданды. "Happening" термині алғаш рет 1958 жылдың қысқы нөмірінде "Ратгерс" университеті студенттерінің әдеби журналы "Антолог" басылымында жарияланды. Бұл формаға еліктеушілер көбейді және АҚШ, Германия және Жапония суретшілері бұл терминді қабылдады. Джек Керуак Капроуды "Хэппенингтер жасаушы" деп атады, ал әйелдің ғарышта жүзіп бара жатқанын көрсететін жарнамада: "Мен Maidenform бюстгальтерімде хэппенингте болғанымды армандадым" деп жазылған еді.
Segal hosted annual picnics for his New York art friends. It was at one of these that Kaprow first coined the term Happening, for an impromptu artistic event, in the Spring of 1957. 'Happening' first appeared in print in the Winter 1958 issue of the Rutgers undergraduate literary magazine, Anthologist. The form was imitated and the term was adopted by artists across the United States, Germany, and Japan. Jack Kerouac referred to Kaprow as "the Happenings man," and an ad showing a woman floating in outer space declared, "I dreamt I was in a happening in my Maidenform brassiere."
Ям фестивалі
Джордж Брехт пен Роберт Уоттс аптасына бір рет Нью-Брансуиктегі «Говард Джонсон» мекемесінде түскі ас ішіп кездесетін, кейде оларға Джеффри Хендрикс қосылатын. Олар сол жерде Ям фестивалін жоспарлады. Фестиваль бастапқыда Боб Уитменнің ұсынысымен Принстон қаласында өтуі тиіс болған, бірақ ол Джордж Сегалдың шаруашылығында, Ратгерс университетінің кампусында және Нью-Йорк қаласында өтті. 1963 жылдың мамыр айында Дик Хиггинс, Аллан Капроу, Ла Монте Янг және Вольф Востелл сияқты суретшілер Смолин галереясымен бірлесіп «Happening TV Burying» атты акциясын жасады. Ям фестивалі – 1962-1963 жылдар аралығында өткен бір жылдық фестиваль. «Ям» сөзі «мамыр» сөзінің кері жазылуы. Іс-шараларға «Ям лекциясы», «Ям шапан сату», «Су күні», «Сағат күні», «Қорап күні» және «Ям күні» кірді. «Ям фестивалі» жеткізілім шарасы – пошта арқылы жіберілетін алғашқы көркем туындылардың бірі.
George Brecht and Robert Watts would meet for lunch once a week at the Howard Johnson's in New Brunswick, they were occasionally joined by Geoffrey Hendricks. It was there that they planned the Yam Festival. While the festival was originally supposed to take place in Princeton at the suggestion of Bob Whitman, it ended up taking place at George Segals farm, on the Rutgers campuses, and in New York City. It was venue on May, 1963 to actions and Happenings by artists including Dick Higgins, Allan Kaprow, La Monte Young and Wolf Vostell who made the Happening TV Burying in coproduction with the Smolin Gallery. Yam Festival was a year long festival that took place between 1962 – 1963. Yam is May backwards. Happenings included Yam Lecture, Yam Hat Sale, Water Day, Clock Day, Box Day and Yam Day. The Yam Festival Delivery Event was an early mail art piece.
Оргиялар Құпиялар театры
1970 жылы Герман Нич өзінің "Оргиялық құпиялар театрын" Кук колледжі кампусындағы Колледж ферма жолындағы дөңгелек үйде көрсетті. Қой сойылып, терісі сыпырылып, ішегі шығарылып, қабырғаға ілінді.
In 1970, Hermann Nitsch performed his Orgies Mysteries Theater at the round house on College Farm Road on the Cook College campus. A lamb was killed, skinned, disemboweled, and hung on a wall.
Басқа оқиғалар
1968 жылы Дик Хиггинс оркестрлік қағаз парақтарын автоматтарымен атқылап, кейіннен Филип Корнер орындаған "Мың симфония" туындысын жасады. Джеффри Хендрикс 1969 жылы Вурхис шіркеуінде "The Sky is the Limit" атты өнер туындысын орындады.
In 1968, Dick Higgins shot sheets of orchestral paper with a machine gun to create One Thousand Symphonies, which was later performed by Philip Corner. Geoffrey Hendricks performed The Sky is the Limit in the Voorhees Chapel in 1969.
Таңдалған библиография
Мартер, Джоан. Қол жетпес: Ратгерс университеті мен авангард, 1957–1963. Ньюарк, Нью-Джерси: Ратгерс университетінің баспасы, 1999. Хендрикс, Джеффри. ред. Критикалық масса: оқиғалар, Флюкс, перформанс, интермедиа және Ратгерс университеті, 1958–1972. Нью-Брансуик, Нью-Джерси: Ратгерс университетінің баспасы, 2003. Хендрикс, Джон. ред. Флюкс кодексі. Детройт, Мичиган: Гилберт және Лила Сильверманның Fluxus жинағы, 1998.
Marter, Joan. Off Limits: Rutgers University and the Avant Garde, 1957 1963. Newark, NJ: Rutgers University Press, 1999. Hendricks, Geoffrey. ed. Critical Mass: happenings, Fluxus, performance, intermedia, and Rutgers University, 1958 1972. New Brunswick, NJ: Rutgers University Press, 2003. Hendricks, John. ed. Fluxus Codex. Detroit, Mich. : Gilbert and Lila Silverman Fluxus Collection, 1998.