Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның ұлттық қауіпсіздігіне шолу Германияның ұлттық және халықаралық қауіпсіздігіне төнетін маңызды қауіптерді қарастырады.
Overview of the national security of Germany
Security issues in Germany covers the major threats to Germany's national and international security.
Сыртқы қауіптер
Германияның бұрынғы қорғаныс министрі Петер Штруктың сөзінше, Германияның аумағына дәстүрлі сипаттағы қауіп төніп тұрған жоқ. Оның айтуынша: "Қазіргі таңда және көрінетін болашақта Германия аумағына дәстүрлі қауіп көріне бермейді".
According to former German Defense Minister Peter Struck, Germany does not face a conventional threat to its territory. In his own words, "At present, and in the foreseeable future, a conventional threat to the German territory is not recognizable."
Ішкі қауіптер
2004 жылдың соңында Германияның Конституцияны қорғау жөніндегі федералды кеңсесі Германиядағы 28 ислами ұйымды анықтады, олар қауіпсіздікке қатер төндіреді немесе экстремизмді ұстанады. Бұл ұйымдардың мүшелері мен жақтастарының саны шамамен 32 150-ге жетеді, ал мұсылман халқының жалпы саны шамамен 1,5 миллионды құрайды. Түрік ұйымы «Ислам қоғамы Millî Görüş» ең көп жақтастарына ие, олардың саны 26 500-ге жетеді. Дегенмен, терроризмге қабілетті фанатиктің кішкентай ғана тобы бар деп есептеледі. Негізгі нысандар американдық, британдық, израильдік және еврейлік объектілер деп саналады, бірақ басқа елдердің объектілері де қауіптің алдында. Бұрынғы ішкі істер министрінің мәлімдемесіне сәйкес, потенциалды нысандарға елшіліктер, консулдықтар, атом электр станциялары, тоғандар, әуежайлар, сарқырама станциялары, метро, көкжайлар, спорт стадиондары және шіркеулер жатады. Германияның 2003 жылы Иракқа басып кіруге қатысудан бас тартуы экстремистік ислами топтары тарапынан терроризм қаупін белгілі бір деңгейде азайтуы мүмкін. Алайда, Германия билігі жағдайға немқұрайлы қарамайды. Германия оң және сол қанатты экстремистерден де ішкі қауіп-қатерге тап болып отыр. Конституцияны қорғау жөніндегі федералды кеңсе мәліметінше, 2004 жылдың соңында 182 оңшыл экстремистік ұйым тіркелді, олардың мүшелерінің саны 38 600-ге жетеді. Неонацистердің саны шамамен 3 800-ге жуық. Оңшыл экстремистердің зорлық-зомбылыққа қабілетті негізгі тобының саны шамамен 10 000 адам деп бағаланады. Үш саяси партия оңшыл экстремизммен байланысты: Республикашылар, Германия халық одағы және Германияның ұлттық демократиялық партиясы. Германияның оңшыл халық одағы Бранденбург штатының парламентінде алты орынға және Бремен қаласының Bürgerschaft-ында бір орынға ие. 2006 жылдың соңында революциялық марксистік және анархистік фракциялары бар солшылдардың саны шамамен 30 700-ге жетеді. Демократиялық социализм партиясының 65 800 мүшесінің шамамен 1 000-ы ғана коммунистік платформаны қолдайды. Шамамен 6 000 солшыл экстремистің зорлық-зомбылыққа қабілетті екені есептеледі.
At the end of 2004, Germany’s Federal Office for the Protection of the Constitution identified 28 Islamist organizations operating in Germany that pose a security risk or promote extremism. Members and followers of these organizations total approximately 32,150 out of a total Muslim population of about 1.5 million. The Turkish organization Islamic Society Millî Görüş has the largest following, numbering 26,500. However, only a small hard core of fanatics is considered to be capable of terrorism. The primary targets are believed to be American, British, Israeli, and Jewish facilities, although the facilities of other nations also are endangered. Potential targets include embassies, consulates, nuclear power plants, dams, airports, sewage plants, subways, skyscrapers, sports stadiums, and churches, according to the former interior minister. The fact that Germany refused to participate in 2003 invasion of Iraq may mitigate the risk of terrorism by extremist Islamic groups somewhat. However, German authorities are not complacent. Germany also faces an internal threat from right wing and left wing extremists. At the end of 2004, there were 182 right wing extremist organizations with 38,600 members, according to the Federal Office for the Protection of the Constitution. Neo Nazis totaled about 3,800. A hard core of right wing extremists capable of violence is estimated at about 10,000. Three political parties are associated with right wing extremism: the Republicans, the German People's Union, and the National Democratic Party of Germany. The far right German People’s Union holds six seats in the Brandenburg state parliament and one seat in the Bürgerschaft of Bremen. At the end of 2006, the far left, which has revolutionary Marxist and anarchist factions, had about 30,700 adherents. Only about 1,000 out of 65,800 members of the Party of Democratic Socialism support a communist platform. Approximately 6,000 far left extremists are deemed to be capable of violence.
Терроризм
2001 жылғы 11 қыркүйекте әл-Қаида АҚШ-қа қарсы террористік шабуыл жасағанда, немістер шабуылдың негізгі ұйымдастырушысы мен бірнеше құдайгөйлерінің бұрын Гамбургте тұрғанын білгенде таң қалды. Содан бері АҚШ Мемлекеттік департаментінің мәліметінше, Германия АҚШ бастаған терроризмге қарсы соғыстағы сенімді серіктес болып табылады. Германия соттарының дәлелдер стандарты өте жоғары, бұл терроризм күдіктілерін соттауды немесе депортациялауды қиындатады. 2003 жылғы ақпан айында Гамбург соты Монир әл-Мотассадеқтың құттықтаушылыққа және заговорға көмектескені үшін кінәлі деп танып, оны мүмкін болатын ең жоғары мерзімге, 15 жылға соттады. Алайда, 2004 жылғы наурызда Германияның Жоғарғы соты дәлелдердің жетіспеуіне байланысты әлемдегі 9/11 оқиғасымен байланысты алғашқы сот шешімін күштен шығарып, істі қайта қарауға жіберді. Соңында, 2005 жылғы тамызда Гамбург соты әл-Мотассадекті қайтадан кінәлі деп тапты және оны жеті жылға бас бостандығынан айырды. Тағы бір істе, ислам экстремисін, «Кельн халифасы» деп аталған адамды Түркияға депортациялау үшін жылдар бойы процессуалдық амалдар қажет болды, содан кейін Германия сот жүйесі 2004 жылғы қазанда осы шараға қол жеткізді. 2005 жылғы шілдеде тағы бір жағдай болды: Германияның Жоғарғы соты Еуропалық Одақтың ордері бойынша оны Испанияға экстрадициялау Германияның Негізгі заңын бұзу боларлық еді деп шешім шығарғаннан кейін, тұтқындалған сириялық-неміс террористі босатып жіберді. 2006 жылғы тамызда Германия үкіметі екі неміс пойызын жарғызуға жасалған сәтсіз жоспарды жариялады. Шабуыл 2006 жылғы шілдеде жүзеге асыру жоспарланған және 21 жастағы ливандық азамат, тек Юсеф Мохаммед Е.Х. деп танылған адамға қатысты. Прокурорлар Юсеф пен тағы бір адам пойыздарға шикі пропан газымен толтырылған чемодандарды қалдырғанын мәлімдеді. Германияның федералды прокурорының сөзіне сүйенсек, «техникалық ақау» салдарынан жарылғыш заттар жарылмады. Егер жарылған болса, полицияның пікірінше, «көптеген» жолаушылар қаза таруы мүмкін еді. Прокурорлар болашақ террористердің жалғыз әрекет етпегенін және Германия үкіметі Ливандағы соғыста бейбітшілік орнатуға шектеулі рөл атқаруға келіскендігіне байланысты ашуланған болуы мүмкін екенін айтты. Прокурорлар сондай-ақ Ливанның әскери барлау қызметі Юсефтің тұтқындалуына әкелген «шешуші» ақпаратты неміс билігіне ұсынғанын мәлімдеді.
Following al Qaeda’s September 11, 2001, terrorist attack against the United States, Germans were surprised to learn that the mastermind of the strike and several accomplices previously had been living in Hamburg. Since then, Germany has been a reliable partner in the United States led War on Terrorism, according to the U. S. Department of State. German courts have a very high standard of proof, which has made it difficult for authorities to convict or deport terrorist suspects. In February 2003, a Hamburg court convicted Mounir el Motassadeq of aiding and abetting the conspiracy and sentenced him to the maximum available term of 15 years. However, in March 2004, the German supreme court overturned this conviction, which was the first in the world related to the 9/11 incident, for lack of evidence and remanded the case for retrial. Finally, in August 2005, a Hamburg court re convicted el Motassadeq and sentenced him to a seven year prison term. In another case, years of procedural maneuvers were required before the German judicial system finally succeeded in October 2004 in deporting an Islamic extremist, the so called "Caliph of Cologne", to Turkey. In yet another case, in July 2005 a Syrian German terrorist suspect was released from custody after the German supreme court ruled that he could not be extradited to Spain under a European Union arrest warrant because this step would violate Germany’s Basic Law. In August 2006, the German government disclosed a botched plot to bomb two German trains. The attack was to occur in July 2006 and involved a 21 year old Lebanese man, identified only as Youssef Mohammed E. H. Prosecutors said Youssef and another man left suitcases stuffed with crude propane gas bombs on the trains. The explosives failed to detonate because of a "technical defect," according to the German federal prosecutor. If they had, the police said, a "high number" of passengers would have been killed. Prosecutors said it was likely the would be bombers were not acting alone and may have been motivated by anger over the war in Lebanon, in which the German government has agreed to play a limited, peacekeeping role. Prosecutors also said Lebanon’s military intelligence agency had offered German authorities "decisive" information that led to Yousef's arrest.