Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эфирлік күш – Томас Эдисонның кейіннен жоғары жиілікті электромагниттік толқындар деп түсінілген құбылысты сипаттау үшін қолданған термині. Эдисон бұл – кейбір адамдардың эфирде бар деп сенген құпия күш екенін ойлады. 1875 жылдың соңында Эдисон және оның көмекшілері акустикалық телеграфпен тәжірибе жасап жатқанда, олардың жылдам қозғалған ұшқын аралығы көршілес реледе ұшқын тудыратынын байқады. Келесі зерттеулер көрсеткендей, бұл құбылысты бірнеше метр қашықтықта, қосымша кабельдерсіз де жасауға болады. Эдисон осы аз ғана дәлелге сүйеніп, бұл «нағыз белгісіз күш» екенін мәлімдеді, себебі ол ұшқынның заряд тасымай электр қуатын таратып жатыр деп сенді. Эдисон бұл жаңалық телеграф байланысын арзандатып, Атлантикалық мұхиты арқылы кабельдерді оқшаулаусыз төсеуге мүмкіндік береді деген қорытындыға келді. Сондай-ақ, ол Елена Блаватскаяның Теософиясына көңілі толмағаннан кейін, спиритуализм, оккультизм және басқа да мистикалық құбылыстарға ғылыми түсіндірме беру үшін жаңа күштерді табуға қызығушылық танытты. Эдисонның аппараты батареялармен қуатталатын және антенна ретінде әрекет ететін, шамамен 12х8 дюймді қалайы фольгаға қосылған жоғары жиілікті ұшқын аралығынан тұрды. Жерге қосылған ұқсас қалайы фольга парағы шамамен сегіз фут қашықтықта орналасқан, олардың арасында тағы екі жерге қосылмаған қалайы фольга парағы болды. «Қабылдағыш» парақшаларында ұшқындар көрінді. Іс жүзінде, Эдисон сымсыз хабар таратуды байқаған, бірақ кейін осы мүмкіндікті пайдаланбағанына өкінді.
Etheric force is a term Thomas Edison coined to describe a phenomenon later understood as high frequency electromagnetic waves—effectively, radio. Edison believed it was the mysterious force that some believed pervaded the ether. At the end of 1875, Edison and his assistants were experimenting with the Acoustic Telegraph when they noticed that a rapidly vibrating spark gap produced a spark in an adjacent relay. Subsequent investigation showed that the phenomenon could be made to occur at a distance of several feet without interconnecting cables. Edison, with this small amount of evidence, announced that it was "a true unknown force", since he believed that the spark transmitted electricity without carrying any charge. Edison concluded that this discovery had the potential to cheapen telegraphic communication and to allow transatlantic cables to be laid without insulation. He was also interested in finding new forces as a means for providing scientific explanations for spiritualist, occult and other allegedly supernatural phenomena following his disenchantment with Helena Blavatsky's Theosophy. Edison's apparatus consisted of a spark gap vibrating at a high frequency powered by batteries and connected to tin foil sheet about 12 by 8 inches, effectively acting as an antenna. A similar tin foil sheet, connected to ground was located at about eight feet away with two more similar, un grounded tin foil sheets between. Sparks could be seen at the "receiver" sheets. Effectively, Edison had observed wireless transmission and was later to regret that he had not pursued it.
Дау
Томас Эдисон бұл жаңалықты, ол эфирлік күш деп атады, баспасөзге жариялады және ол туралы ақпараттар 1875 жылдың 29 қарашасынан бастап Ньюарк газеттерінде жариялана бастады. Эфирлік күш бастапқыда құлшына қабылдануға қарамастан, күмәнданушылар бұл шынымен жаңа құбылыс па, әлде электромагниттік индукция сияқты бұрыннан белгілі құбылыстың салдары ма деп сұрақ қоя бастады. Күмәнданушылардың қатарында Telegraph газетінің редакторы Джеймс Эшли, өнертапқыш Элиу Томсон және Томсонпен бірге оқыған орта мектеп мұғалімі Эдвин Хьюстон болды. Томсон мен Хьюстон бірқатар мұқият тәжірибелер жүргізіп, ұшқындардың іс жүзінде зарядты алып жүретінін анықтады.
Thomas Edison announced the discovery, which he called etheric force, to the press and reports began to appear in Newark newspapers from November 29, 1875. While etheric force initially met with an enthusiastic reception, sceptics began to question whether it truly was a new phenomenon or merely a consequence of some already known phenomenon such as electromagnetic induction. Leaders among the doubters were James Ashley, editor of the Telegrapher, the inventor Elihu Thomson and Edwin Houston, a high school teacher with whom Thomson had studied. Thomson and Houston conducted a series of careful experiments where they discovered that the sparks actually carried a charge,
Күмәндануды ғылыми тұрғыдан түсіндіру оңай емес, өйткені Джеймс Клерк Максвелл мұндай толқындарды 1864 жылы болжаған (ал 1889 жылы Генрих Герц растаған). Жағымсыз қабылдау, мүмкін, Эдисонның кәсіби ғылыми қауыммен дұрыс қарым-қатынас орнатудағы қиындықтарымен байланысты. Ақырында, дау-дамайлар осы деңгейге жетті де, Эдисонның негізгі қаржылық демеушісі – Western Union компаниясы, оны эфирлік күшті зерттеуден және оны жариялаудан бас тартуға, ал Western Union коммерциялық тұрғыдан тиімді деп санайтын жобаларға көшуге мәжбүрледі. Эдисон 20-30 метр қашықтыққа сигналдарды жібергеніне қарамастан, жұмысты тоқтатты. Ол сондай-ақ эфирлік күштен бас тартқанға дейін "эфирлік телеграф" үшін патентке өтініш дайындады, бірақ оны тіркемеді.
Scepticism is not easily explained on scientific grounds as James Clerk Maxwell had predicted such waves in 1864 (confirmed by Heinrich Hertz in 1889). The negative reception is perhaps better understood as a result of Edison's uneasy relationship with the professional scientific community. Eventually the controversy increased to the point where Edison was pressured by his principal financial backers, Western Union, to desist from etheric force research and publicity over it, and to devote himself to what Western Union saw as more commercially viable projects. Edison abandoned work despite having been able to send signals twenty to thirty feet. He also drafted, but did not file, a patent application for an "etheric telegraph" before he abandoned etheric force.
Кейінгі дамуы
1885 жылы Эдисон тағы да ұшқын арқылы сигнал беруді зерттеуге кірісті, теміржол телеграф жүйесінде жұмыс істеп жүргенде, бес жүз футқа дейін сигналды таратуға қол жеткізді. Эдисон мұның кемелер арасында және кемеден жағаға байланыс үшін пайдалы болуы мүмкін деп ойлап, жүйеге патент алды. Эдисон патентті коммерциялық түрде дамытпады, бірақ оның бұрынғы ассистенті Фрэнсис Джельдің сөзіне сүйенсек, оны Гульельмо Маркониге сатты, ол осыдан радиобәйланыс жасады.
In 1885 Edison again took up investigation of transmission by spark while working on a railway telegraph system and was able to get transmission of five hundred feet. Edison thought it might be suitable for ship to ship and ship to shore communication, taking out a patent for the system. Edison did not develop the patent commercially but according to his former assistant Francis Jehl, sold it to Guglielmo Marconi who developed it into radio.