Кіріспе
Саскачеван, Канададағы қала. Вилоу Банч – Канаданың Саскачеван провинциясындағы қала. Вилоу Банчқа келген метистердің көпшілігі алғашқы халықтар және француз немесе шотланд тегінен шыққан. Метистер келгеннен кейін көп ұзамай Жан Луи Легаре Вилоу Банч қаласында сауда бекетін ашып, бизон тауарларын сату арқылы метистерге көмектесті. 1880 жылдардың ортасына қарай, АҚШ үкіметі Ситинг Буллды аштықтан құртуға тырысуының салдарынан Вуд-Маунтин аймағында бизон саны азайды. Бизон ауы аяқталғаннан кейін метистер мал шаруашылығымен айналыса бастады: "Біз Вилоу Банчқа мал мен білімімізді әкелдік. Жылқыны біздей жақсы меңгерген адам болған жоқ". Вилоу Банчтағы метис халқы Саскачеванның оңтүстік-батысындағы алғашқы мал шаруашылығының орталығы ретінде танылды. Метистер самырсынды түрлі мақсаттарда пайдаланған, оның ішінде емдік құрал ретінде де қолданды. Сондықтан, самырсын өскен жерлерді емдік орын деп санаған.
the surrounding rural municipality
Willow Bunch is a town in the Canadian province of Saskatchewan. The majority of the Métis settlers that came to Willow Bunch were partially of First Nations and of French or Scottish descent. Soon after the arrival of the Métis, Jean Louis Legaré set up a trading post in Willow Bunch, aiding the Métis as a trader of bison goods. Nearing the mid 1880s, there was a decline of bison in the Wood Mountain region, as a result of the United States government's attempt to starve out Sitting Bull. With the end of the Bison Hunt, the Métis began life as ranchers: "We brought our stock and expertise to Willow Bunch. No one knew more about horsemanship and training horses than we did". The Métis population in Willow Bunch became known as a "hub of the first tentative ranching operations in southwestern Saskatchewan. "</blockquote>
The Métis found use for the willows in a variety of ways, including as a medicinal ingredient. Thus, places where the willows grew were considered a healing place.
Метистердің бүгінгі күні
Уиллоу Банч қалашығы франкофондық және метис халқымен қоныстанған. Уиллоу Банч – Саскачеванның оңтүстігіндегі №42 ауылдық муниципалитет. 2006 жылы №42 МР-дағы аборигендердің жалпы саны 407 адамды құрады. Уиллоу Банчтағы метистер "Сиу және басқа американдық тайпалар АҚШ-тан Вуд-Маунтин аймағына күштеп көшірілген кезде бейбітшілікті сақтауда маңызды рөл атқарды". Метистердің Сиу тайпасымен, әсіресе Бас Ситтинг Буллмен берік қарым-қатынасы болды. "1880 жылғы Вуд-Маунтиндегі өрттердің салдарынан біздің халқымыз басқа елді мекендерге көшуге мәжбүр болды. Осы кезде Андре Годридің ұсынысымен метис пионерлері Уиллоу Банчқа көшіп келді". Уиллоу Банч метистері жаңа қоныс аударушылардың метистер тарихы туралы білімі жетіспеуіне байланысты, осы шағын қалашықта әлі де бейтараптық сезімін қабылдайды. "[Олардың] көптегеніне сіңірілген кемсіну сезімі… Бір топты екіншісінің есебінен кемсіту салдары әлі де көрініс береді."
1880 жылға дейінгі тарихи дерек
Саскачеван үшін Уиллоу Банч ең көне қоныстардың бірі болып саналады. 1870 жылы түрлі топтардың метис аңшылары мен қоныс аударушылары құрған Уиллоу Банчтың Қызыл өзен метистерімен тығыз тарихи байланыстары бар. Кейін Жан Луи Легаре Манитобадан Уиллоу Банчқа көшіп келіп, қаланың алғашқы тарихында жетекші рөл атқарды. 1800 жылдардың ортасында Манитобаның Қызыл өзен аймағында тұрғандар қатал климат пен қиын өмір жағдайларына тап болды. Аймақтағы аң аурудың шектен шығуы салдарынан бизондар азайып, 1821 жылы Гадсон Бэй компаниясы мен Солтүстік-Батыс компаниясы біріккеннен кейін жұмыс табу қиындады. Өсімдіктерге зиян келтіретін жәндіктер, егін жинамын азайтатын аяз бен құрғақшылық, сондай-ақ метистердің санының артуы да өмірдің қиындығын күшейтті. Осының салдарынан метистер жаңа жерлерге қоныс аударуға мәжбүр болды. Кейіннен 1869 жылғы Қызыл өзен көтерілісінен кейін Ред-Ривер метистері қазіргі Оңтүстік Саскачеванға қарай көшті. Бұл алғашқы метис қонысы – Ла Кули Шапельдің құрылуына әкелді, ол бүгінде Сент-Виктор деп аталады (Уиллоу Банчтан батысқа қарай 19 шақырым жерде орналасқан). Осы көтеріліске дейін Вуд-Маунтин, Истенд және Сайпресс-Хиллз сияқты аймақтар метистердің көшіп баратын жерлері болған.
Боннеувилл
Прериядағы қатаң өрт Вуд-Маунтин, Саскачеван аймағындағы шөп пен ағаштардың көп бөлігін қиратқаннан кейін, көптеген алғашқы халықтар мен метистер бизон тапшылығы мен халық санының артуына байланысты жаңа қоныстар іздеуге мәжбүр болды. Олардың көпшілігі 49-шы параллельдің оңтүстігіндегі Сүт өзені мен Саскачеван облысындағы оның салаларының бірі – Френчмен өзені бойында қоныстанды. Метис қауымына үйленген Легаре сол жерде сауда ошағы/дүкен ашып, жергілікті метистерге бизон өнімдеріне алмастырып түрлі қажетті заттар сатты. 1881 жылдың көктемінде оның дүкенінде шамамен 3000 долларлық бизон өнімдері болды. Виллоу Банч елді мекенінің негізі 1883 жылы Легаре дүкенінен шығысқа қарай екі шақырым, ал қазіргі қаладан шығысқа қарай бір жарым шақырым жерде салынды. Сол кездегі жергілікті приходтың басшысы, священник Пьер Сен-Жермен католик шіркеуін салуды шешкен орынның төңірегінде кішкентай ауыл пайда болды. 1885 жылы Батоште болған Риел көтерілісінен кейін. Дегенмен, сол жылдың күзінде тек екі полицей қызметкері қалды.
Мал шаруашылығы: алғашқы жылдары
Көп ұзамай мал шаруашылығы жергілікті экономиканың негізгі тірегіне айналды. Легаре 1884 жылы Манитобадан 45 бас ірі қара әкеліп, 1886 жылы Канада үкіметінен жерді кадастрлық зерттеу жүргізуді өтінді. Сегіз қалашық, оның ішінде Боннеувилл зерттелді. 1893 жылы NWMP Willow Bunch аймағында 300 адам тұрғанын хабарлады. 1894 жылы аймаққа қойлар әкелінді, оларды метистер шағын топтап бақты. Дегенмен, мал шаруашылығының өсуі баяу болды. Саскачеванның оңтүстік-батысындағы шектеулі нарықтар мен көлік инфрақұрылымының жетіспеуі малшыларды кішкентайдан бастауға мәжбүр етті. 1888 жылы ірімшік фабрикасын ашқаннан кейін Жан Луи Легаре біраз уақыт бойы аймақтағы ең ірі мал шаруашылығын жүргізді. Легаре 1893-1894 жылдары 350 бас ірі қарадан айырылып, ірімшік фабрикасын жабуға мәжбүр болды. 1885 жылғы дала өрттері қала мен аймақтың атын алған қамыс араларын да жойды. Легаре шөп қолдануға қарсы болғандардың бірі еді. 1903-04 жылдары өткен қатал қыс, дін қызметкері Клод Дж. Пассаплан айтуынша, сол кездегі тарихтағы ең суық қыс болды. Willow Bunch #42 ауылдық муниципалитетінің алғашқы ресми әрекеті – 1910 жылдың 4 қаңтарында Паскаль Бонно кіші төрағалық еткен отырыс. Осы кезеңде бірнеше ғимараттар салынды, тұрғындар 50 жылдық мерейтойды тойлады және белсенді саяси мәдениет қалыптасты. Бірақ 1929 жылдың соңына қарай қатты құрғақшылық пен Ұлы депрессияның салдарынан 200-ден астам адам Willow Bunch-тен кетіп қалды.
Белгілі ғимараттар
Крест әпкелерінің монастыры 1914 жылдың сәуір-май айларында Регина Рим-католик архиепископиясының 3000 долларлық грантымен салынды. Іргетасқа қажетті тастар мен құм, сондай-ақ барлық құрылыс материалдары Willow Bunch католик шіркеуінің паштарымен тегін тасымалданды. Мүсін 1922 жылдың 13 шілдесінде өткен алтын мерейтойда қасиеттеп берілді. Жобаның бюджеті 1500 доллар деп белгіленгенімен, қала бұл көрсеткіштен де арзанға шықты, себебі жер 175 долларға сатып алынса, ағаш шеберлерімен 850 долларға келісім жасалды. 1925 жылы аурухана екі еседен астам ұзартылды. 1922 жылы Willow Bunch ауылдық телефон компаниясы құрылып, ғимарат салынды. Сол жылы 12 абонент тіркелді.
Алтын мерейтойы
1922 жылдың 12 және 13 шілдесінде Willow Bunch қаласы алтын мерейтойын тойлап, 50 жылдығын атап өтті. Бірінші күні 800 адам қатысқан мисса өткізілді.
Құрғақшылық және оның салдары
1930 жылдары Уиллоу Банч және Оңтүстік Саскачеванның қалған бөлігі көптеген шаң дауылдарына тап болды. Бұл шаң дауылдарының себебі құрғақшылық болды, және осының салдарынан Саскачеван провинциялық үкіметі 20 миллион доллардан астам шығынға ұшырады. Құрғақшылық шегірткелердің көбеюіне де себеп болды. 1937 жылы, бар болғаны екі сыныбы бар Ситкала мектебі өртенді.
Оңтүстік Саскачеван көмір операторының қауымдастығы
Ауыл шаруашылығының нашарлығына қарамастан, көмір өндірісі артып жатты. 19 қыркүйекте 1932 жылы Уиллоу Банч Р.М. муниципалды залында Оңтүстік Саскачеван көмір операторлары қауымдастығының алғашқы жылдық мәжілісі өтті. Мәжілісте қауымдастық президенті Роберт Кампкин жергілікті шахталардың біртігі лигнит көмірін өндіруді ұлғайтуға қалай көмектесетінін сөзге салды. 1930 жылдары лигнит көмірінің бағасы тоннасына 2 доллар болды. Бұл бидай жергілікті шаруашылықтан алынған, ол өте жақсы бидай сапасымен «Миллион долларлық шаруашылық» деп белгілі болған.
Газеттер
1943 жылы жергілікті газет "The Willow Bunch Beacon" жарық көрді. Ол соғыстан кейінгі келіспеушіліктерге, бидай бағасының түсуіне, Саскачевандағы көмір жағдайына және Канаданың құс еті, ет және жұмыртқаға деген қажеттілігіне баса назар аударды. Жылдық ақысы 1,5 доллар болды. "Авонлия маяғы" газеті 1944 жылдан 1951 жылға дейін шығарылды.
1943 жылдан 1960 жылға дейін
1943 жылдан бастап Саскачеван электр қуаты Эстеван қаласындағы көмірмен жұмыс істейтін электр станциясы арқылы ауылға электр энергиясын жеткізуді бастады. Ауылдың басшылары: Джордж Мартин (1945), Уилфрид Бенуа (1955) және Марсель Ингранд (1959) болды. 1950 жылдардың ортасына қарай халық саны 800-ге жуықтады. 1960 жылы Уиллоу Банч қала болып құрылды. 1907 жылы салынған Еуропалық қонақ үй 1959 жылы өрт салдарынан зақым көрді. Уиллоу Банч қаласы 1947 жылы босатылған жерде RCMP бөлімшесі үшін жай ұсынды. 1951 жылы бөлімше жаңа орынға көшіріліп, 1966 жылға дейін пайдаланылды. 1957 жылы Хоат Біріккен шіркеуі жабылып, кішкентай қауым Уиллоу Банч шіркеуіне көшірілді.
Сазгүлдер тобы музейі
1972 жылы Уиллоу Банч мұражайы және тарихи қоғамы құрылды, ол бұрынғы Юнион ауруханасы ғимаратында орналасқан (1946 жылдан 1969 жылға дейін қызмет еткен). Мұражай 1984 жылы Крест әпкелері монастырь мектебіне көшірілді.
Сарай театры
1925 жылы Колумб рыцарлары қоғамдық жиналыстар үшін 1928 жылы пайдаланыла бастаған ғимарат салды. 1931 жылы ол театрға айналып, қаланың қоғамдық орталығы болды – онда фильмдер көрсетілді, сонымен қатар Колумб рыцарларының жиналыстары өткізілді және жертөледе боулинг ойналды. 1969 жылы жабылды. 1973 жылы ғимарат қаланың меншігіне өтті. (Willow Bunch музейінің суреті)
RCMP Willow Bunch-тен кетіп қалды
1976 жылы Уилоу Банчтағы екі полицейден тұратын Корольдік Канадалық атты полиция бөлімі жақын орналасқан Саскачеван провинциясының Коронач қаласына көшірілді. Уилоу Банч тұрғындары осы көшуді тоқтату үшін екі рет Регина заң шығару жиналысы алдында наразылық акциясын өткізді.
Астық көтергіштер
Көп жылдар бойы Уиллоу Банчта төрт астық көтергіш болды. Саскачевандық бидай қоры No 88 А, Біріккен астық өсірушілер (UGG) No. 1 және Маклафлин лифтілері 1926 жылы ашылды. МакКейб ағайындылары 1929 жылы жұмыс істей бастады. Әр лифттің сыйымдылығы 30 000-ден 32 000 бушельге дейін жететін. 1980 жылдардың басында лифттер жабыла бастады, бұл үрдіс провинцияның және даланың барлық жерінде байқалды. A тобы, Маклафлин (сол кезде B тобы) және МакКейб ағайындары (қазір UGG No. 2) лифттерінің барлығы 1984 жылы жабылды. UGG No. 1 1999 жылы жабылды. Соңғы лифт – Саск. Pool C, ол 1982 жылы 3670 метрикалық тонна сыйымдылығымен ашылды және 2001 жылы жұмысын тоқтатты. Қазір ол жеке меншікте. 2006 жылы мектепте шамамен 50 оқушы оқыды. 2007 жылы Prairie South мектеп бөлімі Уиллоу Банчты қоса алғанда, жеті қауымдастықтағы мектептерді қарауға кірісті. Бөлімше "қаржылық жауапкершілікпен тиімді оқу бағдарламасын ұсыну қиынға айналып бара жатқанын" мәлімдеді. 2007 жылы Prairie South мектеп бөлімі тамыздың соңына дейін бес мектепті, соның ішінде Уиллоу Банчтағы мектепті жабу туралы шешім қабылдады.
Кітапхана
2009 жылы кітапхана жаңа ғимаратқа көшірілді. 1973 жылы құрылған Уиллоу Банч кітапханасы Паллизер аймақтық кітапханасының филиалы болып табылады. Алғашқыда Хиллз Оф Хоум егде жандар орталығында орналасқан кітап қорының барлығы 2008 жылы Willow Bunch қаласы мен RM әкімдіктері біріктірілгеннен кейін босаған бұрынғы RM кеңсесіне көшірілді. Көшу 2009 жылдың 20 сәуірінде жүзеге асырылды, ал салтанатты ашылуы бір жарым айдан кейін, 12 маусымда өтті.
Саяси тарих
Муниципалдық ұйым 1910 жылы Уилоу Банчте құрылды, сол кезде қауым №42 округ ретінде қалыптасты. 4 қаңтарда Филип Легаре үйінде өткен жиынды Паскаль Бонно кіші басқарды. Паскаль Бонно кіші, доктор Арсен Годин, Альфонс Дофинайс, Амеди Бобиен, В. Инесон, Джеймс Хазлетт және А. Саунье 1910 жылы сайланған алғашқы мүшелер болды. Бонно қайтыс болғаннан кейін Амеди Бобиен Паскаль Бонно кішінің орнына президент болды. Е. П. де Лафорест 1910 жылға хатшы-қазынашы болып сайланды және 1911 жылы Алекс П. Босолейлмен ауыстырылды. 1911 жылғы желтоқсандағы сайлау қорытындысы бойынша Треффл Бонно сайланды, ал О. А. Хайнсток, Б. Лоуман, Альфонс Дофинайс, Питер Кабруд, Джозеф Лапонте және Альфред Лалонде кеңесшілер болып сайланды. 1912 жылы Треффл Бонно Уилоу Банч ауылдық муниципалитетінің (RM) №42 алғашқы басшысы болды. Бұл оның сол кезде қала әкімі болғанын білдірді. 1913 жылы Треффл Бонно қатысқан комиссия ауылдық жерлерге салынатын салықтарға байланысты провинциялық үкіметтен араласуды сұрады. 1927 жылы алғашқы RM-ге тиесілі кеңсе салынды, ал хатшы-қазынашы Леопольд Сильвестр 1927 жылдан 1958 жылға дейін кеңседе жұмыс істеді. Ол 31 жыл қызмет етті, бұл оны провинциядағы кез келген RM-нің ең ұзақ қызмет еткен хатшы-қазынашысы етті. 1912 жылы федералды сайлау округтері қайта бөлінді, соның ішінде Уилоу Банчтың RM-і де. Ол кезде қайта бөлу әділ деп танылды және халықтың лайықты өкілдігін қамтамасыз етті. Алайда, 1924 жылы құрылған Уилоу Банч федералды сайлау округі 1933 жылы Моус-Жоу, Свифт-Каррент және Вуд-Маунтин округтеріне бөлінген кезде таратылды. Либералдық кандидат доктор Томас Доннели 1925 жылы жаңа округке сайланды. Ол 1926 және 1930 жылғы сайлауларда да жеңіске жетті. 1928 жылы Либералдық партияның ішкі сайлауында Доннели Уилоу Банч провинциялық сайлау округінің либералдарының бірауыздан қолдауына ие болды. Басқа кандидаттар: Огемадан Т. Е. Гэмбл, Ассинибоядан Дж. Б. Свифт, Грейвелбурдан Томас Галлант және Уилоу Банчтың бұрынғы депутаты А. Дж. Хиндл. 1928 жылы консервативтік партияның кандидаттығына Ассинибоя ауданынан шыққан фермер Дж. Гиббинс ұсынылды. Сол кездегі маңызды саяси мәселе иммигранттарға қаржылық көмек көрсету болды. 1928 жылы федералды үкіметтен одан әрі қаржылық көмек көрсетілмейтіні туралы шешім қабылданды. Осы мәселе бойынша ұсынысты доктор Доннели 1928 жылы Уилоу Банчта жариялады. 1929 жылы жеңіліске ұшыраған кандидат К. В. Джонсонның өтініші бойынша Уилоу Банчта дауыс санау қайтадан жүргізілді.
Әйелдер ұйымдары
Уиллоу Банч қаласының әйелдері әр түрлі топтар мен ұйымдарға мүше болып, көбінесе уақыттарын ерікті еңбекпен және қайырымдылық пен қоғамдық мақсаттарға ақша жинаумен өткізеді. Легион әйелдерінің көмекші тобы №287 1974 жылдың 8 маусымында Уиллоу Банч қаласында құрылды. Олардың керлинг командасы 1982 жылы Легион көмекші аймақтық аудандық керлинг турнирінде бірінші орынды жеңіп алды. Католик әйелдер лигасы 1963 жылдың 29 қазанында Уиллоу Банч қаласында құрылды. Лига өзінің мақсаты – «қоғамның қажеттіліктерін қанағаттандыру және мүшелерінің рухани өсуіне көмектесу, бірлесіп жұмыс істеу және өзара көмектесу арқылы» екенін айтады. Олардың мүшелері лотереялар, шай ішу, нан сату сияқты шаралар арқылы ақша жинап, түрлі ұйымдар мен қайырымдылық қорына қайырымдық жасайды. Француз канадалық әйелдер федерациясы (Federation des Femmes Canadiennes Françaises) 1914 жылы Канадада Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан әскерлерге көмек көрсету үшін құрылды. 1967 жылы ол Уиллоу Банч қаласына келді. Соғыстан бері олардың мақсаты – француз канадалық әйелдерге өздерінің толық мүмкіндіктерін ашуға және қоғамдағы азшылық өкілі ретінде өз тарихымен мақтана білуге көмектесу болып табылады. Олар түрлі қайырымдылық ұйымдарына көмек көрсетіп, «Тамақ жеткізу» (Meals on Wheels) бағдарламасы үшін тамақ таратты. «Қызықты хобби клубы» 1955 жылдың қазан айында Элизабет «Бет» Мари Луиза Виаланың үйінде құрылды. Олар әдетте апта сайын кездесіп, түрлі жобалармен айналысты, оларды сату арқылы қайырымдылық қорларына ақша жинады (мысалы, тігілген жамылғылар). Сондай-ақ, олар Қоғамдық орталықта (бұрынғы Шарон мектебінің ғимараты) әлеуметтік шаралар ұйымдастырды. Олар мүшелері мен олардың отбасылары үшін жыл сайын пикник өткізді, бір жылы шараға 100 адам қатысты. Уиллоу Банч қаласының «Кинеттер» клубы 1978 жылдың 27 қаңтарында Мэри Эгердің басшылығымен құрылды. Олардың мақсаты – «Кинсмен» клубының жобаларына көмектесу, сондай-ақ Уиллоу Банч қаласын жариялау және қоғамдық қызығушылықты арттыру үшін өздерінің жобаларын бастау еді. Олар ұйымдастыратын шаралардың қатарында «Әйелдерге арналған кеш» (Ladies Night Out) және «Қоғамдық туған күн күнтізбесі» бар.
Монастырь
Уиллоу Банч монастыры Крест әйелдері қауымымен басқарылды. Ол 1914 жылы студенттер және онда тұратын 40-тан астам пансион тәрбиеленушілері үшін, сондай-ақ 1983 жылы мектеп жабылғанға дейін қызмет еткен 91 әйел бауырластың өмірі үшін ашылды.
Мэрлер мен ривтер
1912 жылы Саскачеван үкіметі Уиллоу Баншты ауылдық муниципалитет ретінде мойындады. Алғашқы ривтер Треффл Бонно, О. А. Хайнсток, Б. Лоуман, Альфонс Дофинайс, Питер Кабруд, Джозеф Лапонте және Альфред Лалонде болды. Уиллоу Банш 1929 жылдың 15 қарашасында ресми түрде ауылға айналды. Осыдан кейін ауыл өзінің алғашқы "басқарушысын" - Эммануэль Лебельді тағайындады. Жер асты суы аймақтағы ең маңызды су көздерінің бірі болып табылады, бірақ олардың көп бөлігі құдық қазу үшін тым тереңде жатыр.
Сазгүл бұта көлі
Қаланың солтүстігінде орналасқан Уиллоу Банч көлінің негізі 2200 футқа, ал солтүстік-шығыс бөлігі 1875 футқа созылады.
Өсімдіктер мен топырақ
Ертедегі қоныс салушылар үшін кең көлемде егін өндіру мүмкін емес еді, себебі топырақ тұзды далалармен, тасты шөгінділермен және батпақты жерлермен жабылған болатын, сонымен қатар елді мекенде экспорттық нарықтарға теміржол қатынасы болмады. Мал шаруашылығы, әсіресе метистер үшін, Willow Bunch жанындағы төбелер мен шұбаты жайылымдардың арқасында тиімді болды. 1890 жылдары аймақта құрғақшылық болды, ал 1893 жылы малдың көп бөлігі қырылды. 1884 жылға қарай, бизондар енді Willow Bunch аймағында кездеспеді, бұл елді мекендегі метистерге әсер етті, олар егін шаруашылығына көбірек назар аударуға мәжбүр болды.
Өнеркәсіп
Ауыл шаруашылығы Willow Bunch-тің ең ірі саласы болып табылады және қазірге дейін солай болып келеді. 1982 жылдан бері соңғы 30 жылда жаздық бидай, қатты бидай, сұлы, арпа және зығыр ең тұрақты өндіріс көрсетіп келеді. Осы бес егістің арасында ең өнімді жыл соңғы 70 жылда 1993 жыл болды, онда әр акрға 71,5 бушель (бұшақ) сұлы өндірілді. Бұл деректер Willow Bunch ауылдық муниципалитеті, RM 42-ден алынған, оның аумағы 1,047.8 шаршы километрді құрайды. 2011 жылғы Канадалық халық санауы бойынша, Willow Bunch аймағында 102 шаруашылық болды, оларды барлығы 125 фермер басқарды. Аймақтағы шаруашылық иелерінің орташа жасы 53,4, ал Саскачеван штатындағы фермерлердің жалпы орташа жасы 54,2. Аймақта 16 мал шаруашылығы және 86 өсімдік шаруашылығы бар. Тұрақты ауыл шаруашылығы саласымен қатар, Willow Bunch астық көтеруші мұнаралар мен теміржол желілеріне ие, бұл саланың дамуына мүмкіндік береді. 1925 жылы CN теміржолын қалаға кеңейтті, ол 2000-шы жылдардың ортасына дейін жұмыс істеді. Саскачеван жолдары қауымдастығы Willow Bunch пен Bengough арасындағы теміржол желісінің 2005 жыл шамасында тоқтатылғанын хабарлайды. 1900-шы жылдардың көп бөлігінде төрт алып астық көтеруші мұнара Willow Bunch-тің үстінен көтерілді. Олар United Grain Growers Ltd., Saskatchewan Pool Elevators Ltd., McLaughlin Company Ltd. және McCabe Brothers Grain Co. Ltd. компанияларына тиесілі болды. Бүгінде 1983 жылы салынған, бастапқыда Saskatchewan Wheat Pool компаниясына тиесілі болған және қазір Prairie Giant Processing Inc. ретінде бірлесіп иеленумен және басқарумен айналысатын бір ғана мұнара қалды. Ол астықты сақтау және тазарту үшін пайдаланылады. Қазіргі уақытта ең жақын көмір кеніші Короначта орналасқан; Популярлы өзен кенішінде 800 адам жұмыс істейді.
Қызметтер
Қызметтерге қаланың меншігіндегі қолдан келген заттар дүкені, ерікті өрт сөндіру бөлімі; аукциондық қызмет; Jolly Giant Pub; Stagecoach Motel; Route 36 Sales & Service, ыңғайлы дүкен және жанармай құю станциясы; Conexus Credit Union; қауымдық мұз айдыны, кітапхана және жүзу бассейні; Hills of Home Senior Centre Club; ассортименті әртүрлі дүкен; және аймақтық RM кеңсесі кіреді.
Көлік
Сазгүл тобына екі тас жол қызмет көрсетеді. 36-шы тас жол солтүстік-оңтүстік бағытта жүреді, соңында Коронач шекара бекетінде АҚШ шекарасына жетеді және солтүстікке қарай 13-ші тас жолға дейін созылады. 705-ші тас жол Сазгүл тобынан шығыс-батыс бағытта өтеді, батысқа қарай 63 шақырымға созылып Вуд-Маунтинге дейін жетеді, ал шығысқа қарай 230 шақырымнан астамға созылып, 47-ші облыстық тас жолында тоқталады.
"Ауыл"
"Ауыл" деп аталатын аймақ бұрын Уиллоу Банчтағы метистер мен француз қоныс жайлаушыларын бөліп тұрған. Метистер отбасыларының ескі, қираған үйлерін қаланың оңтүстігіндегі шатқалдың шебінде көруге болады.
Голландиялық қуыс өнер клубы
Голландиялық Холлоу өнер клубы 1954 жылы Голландиялық Холлоу ауылдық мектебі жабылуынан кейін құрылды. Клуб мүшелері қабықтан бұйым жасау, тігіс, керамика және аспаздық кітаптар дайындау сияқты шаралармен айналысады.
Сазгүлдер тобы музейі
Мұражай қаласының және оны қоршаған аймақтың тарихын Крест әпкелерінің бұрынғы монастырында көрсетеді. Мұражай 1972 жылы жергілікті студенттер тобының үкіметтік жазғы жұмыспен қамту бағдарламасы арқылы құрылды. Онда екі қабатта сегіз көрме орналасқан, олар Эдуард Бопре, пионерлер, капелла, қала мұрағаты, үй шаруашылығын жүргізушілер, метистер, Солтүстік-Батыс қауіпсіздік полициясы / құралдар мен технологиялар және ауруханаға арналған. Жергілікті және бұрынғы тұрғындар мұражайға заттар сыйлады, бірақ олардың көп бөлігі әлі де көрсетілуді күтіп тұрған қораптарда сақталған. Уиллоу Банч халқының орташа жасы 50,2 жас, оның 88%-ы 15 жастан асқан. Уиллоу Банчтағы халықтың 55%-ын ер адамдар, ал 45%-ын әйелдер құрайды. Уиллоу Банч халқының көп бөлігі үйленген немесе заңды емес әйелдермен бірге тұрады, бұл көрсеткіш халықтың 57%-ын құрайды. Жалғыз тұратын адамдар халықтың 19%-ын құрайды, ал ажырасқан, жесір және бөлек тұратын адамдар халықтың 10%-ын құрайды. Уиллоу Банчтың барлық тұрғындары Канада азаматтары. Қоғамның өте аз бөлігі өзін иммигрант деп санайды (3%), ал қалғаны иммигрант емес (97%). Бұл тіл метистердің, франкофондардың және онда қазір тұратын басқа да түрлі халықтардың арасында қолданылады. Алайда, француз тілі қала мектептерінде әрқашан басымдыққа ие болған жоқ. Уиллоу Банч қазіргі орналасқан жеріне 20 ғасырдың басында көшкенге дейін ол Боннеувилль деп аталды. Боннеувилльде қаланың алғашқы мектебі 1886 жылы ашылды, оның ресми атауы болған жоқ. Бірақ ол «Тегін католик мектебі» деп белгілі болды. Бұл жағдай Боннеувилль тұрғындарына 1875 жылғы Солтүстік-Батыс территориялар заңына сәйкес, балаларына қай тілде білім беруге болатынын таңдау мүмкіндігін берді. Жан Луи Легаре, Пруден Лапонте, Нарцисс Ласерте және Исидор Уэлетт Ситкаланың қамқорлары болды. Р.К.П. мектептің алғашқы семестрінде оқыды, ол 1889 жылдың 31 наурызында аяқталды. Олар француз тілінде оқу, диктант, арифметика, жаттығулар, грамматика және географияны үйренді. Олар ағылшын тілін де екінші тіл ретінде үйренді. Олар Саскачеван заңына сәйкес өмір сүруге тиіс болды. Заң бойынша француз тілінде білім алу құқығы қорғалды, бірақ мектептерде француз тілін ғана оқытуға тыйым салынды. Алайда, балабақшадан бастап 1-сыныпқа дейін оқушылар тек француз тілінде оқытылуына рұқсат берілді. Жоғары сынып оқушылары күн сайын бір сағат француз тілінде сабақтар алатын. Олар сонымен қатар поляк, ирланд, чех, ағылшын және абориген әндерін орындады. 1969 жылдың мамыр айында Уиллоу Банч кеңесі ата-аналардың алаңдаушылығына жауап ретінде Уиллоу Банч мектебінде француз тілінде тең білім беруді талап етіп науқан бастады. Бірақ кеңес олардың ұсынысын бірнеше ай бойы қарастырмады. Қазаннан қарашаға дейінгі кездесулерден кейін, 21 қарашада Уиллоу Банч мектебі ресми түрде екі тілді мектепке айналды, бұл провинциядағы бесінші мектеп болды. Оқу, жазу және математика ағылшын тілінде оқытылды, ал тіл білімі, әлеуметтік зерттеулер, денсаулық сақтау және діни білім екі тілде де ұсынылды. Оқушылар алғашқы халықтардың киім-кешегі, рухани сенімдері, баспаналары, тамақтануы, тілдері және ойын-сауықтары туралы білім алды. Ағылшын тілінде 30 сабақ болды. 1961 жылы 477 адам үйде көбінесе осы тілде сөйлеген. Бұл көрсеткіш 15-ке дейін төмендеді.
On November 21, the Willow Bunch School officially became bilingual, making it the fifth school in the province to acquire that status. Reading, writing, and mathematics were taught in English, while language instruction, social studies, health education and religious education were offered in both languages. Students learned about the clothing, spiritual beliefs, dwellings, nutrition, languages and recreational activities of First Nations peoples. The English program had 30. In 1961, 477 people most often spoke it at home. this number has dropped to 15.
Сазгүлдер тобы музейі
1914 жылы Крест әпкелері орденімен монастырь ретінде салынған бұл үш қабатты мансарда шатыры бар ғимарат қазір Уиллоу Банч мұражайы. Монастырь жоспарлау және құрылысы 1914 жылдың сәуір айында басталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде құрылыс уақытша тоқтатылды, себебі бастапқыда Франциядан келген көптеген жұмысшылар соғысқа аттану үшін қаладан кетіп қалды. Осы себепті, жоғарғы қабаттың ішкі жағы толық аяқталған жоқ. Ғимарат өмірлік кезеңінде жекеменшік және мемлекеттік мектеп ретінде де пайдаланылды. 1983 жылы монастырь мүшелерінің саны азайғандықтан және мектеп бөлімі сыныптарды жалға алмағандықтан ғимарат сатылымға қойылды, ал 1985 жылы қала мұражайды орналастыру мақсатымен сатып алды.