Кіріспе
Отторино Респиги операсы «Ла-кампана-соммерса» (Суға батқан қоңырау) – итальян композиторы Отторино Респигидің төрт актілі операсы. Оның либреттосын Клаудио Гуасталла жазған, ол неміс жазушысы Герхарт Хауптманның «Die versunkene Glocke» пьесасына негізделген. Операның тұңғыш көрсетілісі 1927 жылғы 18 қарашада Гамбург қаласында өтті. Респигидің әдеттегі баспагері Рикорди оның таңдаған тақырыбына наразы болып, операны басып шығарудан бас тартты. Осының салдарынан опера неміс баспасы Bote & Bock арқылы жарық көрді және неміс премьерасы өтті. Хауптманның пьесасындағы ертегі әлемі Респигиді ең бай және қиялымен толы оркестрлік опералық партитурасын жасауға шабыттандырды, ол тыңдаушыға оның танымал симфониялық поэмаларын еске түсіреді. Операның анти-геройы Энрико қоңырау жасаушы болғандықтан, Респиги музыканы түрлі қоңыраулар мен дыбыстармен толтырды.
La campana sommersa (The Sunken Bell) is an opera in four acts by Italian composer Ottorino Respighi. Its libretto is by Claudio Guastalla, based on the play Die versunkene Glocke by German author Gerhart Hauptmann. The opera's premiere was on 18 November 1927 in Hamburg, Germany. Respighi's regular publisher, Ricordi, was displeased by his choice of subject, and refused to publish the opera. This led to its being published by the German publisher Bote & Bock, and a German premiere. The fairy tale world of Hauptmann's play inspired Respighi to create his most lavishly and imaginatively orchestrated operatic score, which frequently reminds the listener of his famous symphonic poems. Since the opera's anti hero Enrico is a bell maker, Respighi fills the music with many chiming and ringing effects.
1-ші акті
Энрико, қоңырау шебері, жаңа шіркеу үшін қоңырау жасады, бірақ Фаун оны көлдің түбіне тастап жіберді. Энрико үмітін жоғалтады. Оған аянып, Раутенделейн есімді эльф адамдар әлеміне кіруге шешім қабылдайды. Су перісі Ондано оны көндіруге тырысады, бірақ сәтсіз аяқталады.
2-ші акті
Энрико бақытсыздыққа батып, әйелі Магда оның енді ешқашан жұмыс істемейтінінен қаушада. Раутенделейн, сөйлей алмайды деп есептелген кішкентай қыз түрінде, Магдаға көмектесу үшін дін қызметкері отбасымен таныстырады. Оның келуі Энриконың күшін мен жігерін қайта оятуға себеп болады.
3-ші акт
Энрико мен Раутенделейн ғашық болады. Энрико Магданы тастап кетеді, тіпті жаңа дін құруға дейін барады, соған арналған ғибадатхананың жобасын да дайындап жатыр. Пастор оны көндіруге тырысады, бірақ Энрико: "Көлдің түбінде батып қалған қоңыраудың қағылуы оңайырақ", - деп жауап береді. Магда, күйзеліске ұшырап, көлге секіріп өзін-өзі өлтіреді. Оның балалары оқыс оқиғаны хабарлағанда, судың астынан қоңыраудың үні естіледі. Энрико үрейленеді де, Раутенделейнді тастап кетеді.
4-ші акт
Раутенделейн енді Одиннің әйелі болды. Өлімге жақын болған Энрико, Раутенделейнді соңғы рет көру тілегін орындаған бір сиқыршымен кездеседі. Ол оған "Өлім періштесідей аппақ" болып көрінеді. Бастапқыда ол оны танымағандай жасайды, бірақ оның жалбарынуына жауап ретінде, ол өліп бара жатқанда оны мейіріммен сүйеді.