Кіріспе
1920 жылы Х.П. Лавкрафттың қысқа әңгімесі
"Полярис" – американдық автор Х.П. Лавкрафттың 1918 жылы жазылған және алғаш рет 1920 жылғы желтоқсанда "Философ" атты әуесқойлар журналында жарияланған фантастикалық әңгіме. Бұл Лавкрафттың ойдан шығарылған Pnakotic қолжазбаларын, оның құпия томдарының біріншісін таныстыратын туынды. Әңгімеде аты аталмаған баяндаушы түнде Поляр жұлдызына деген құштарлығы мен қоршаудағы қала туралы қайта-қайта түсінетін арманы туралы айтады. Баяндаушы өзінің шындығының нақтылығын, немесе арманының шындыққа айналуын анықтау үшін күреседі. Сыншылар әңгімедегі автобиографиялық элементтерді атап өтіп, оны Лавкрафттың Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде сезінген әлсіздігімен байланыстырады. "Айналып келдім, мен қазір оттай жанымды күйдіремін. Басқа жұлдыздар да көтерілер, аспан осіне. Жұлдыздар, тыныштандыратын, жұлдыздар, бата беретін, тәтті ұмытылумен. Менің айналым аяқталғанда ғана өткен есігіңді алаңдатады." Оның мағынасын толық түсінбеген баяндаушы ұйықтап қалады, соның салдарынан Олатоені күзету міндетін орындай алмайды. Оянғаннан кейін баяндаушы өзін батпақтың жанындағы үйінде табады, бірақ енді ол бұл өмірдің нақты емес, ешқашан ояна алмайтын арман екеніне көз жеткізеді.
To the spot where now I burn. Other stars anon shall rise
To the axis of the skies;
Stars that soothe and stars that bless
With a sweet forgetfulness:
Only when my round is o'er
Shall the past disturb thy door." Uncertain as to its meaning, he drifts off to sleep, thus failing in his duty to guard Olathoë. Upon awakening, the narrator finds himself back in his house by the swamp, but the narrator is now convinced that this life isn't real but a dream from which he can never awaken.
Шабыт
Сыншы Уильям Фулвилер былай деп жазады: "Полярис" – Лавкрафттың бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде кінә, көңілі толу және әлсіздік сезімдерін көрсететін ең автобиографиялық туындыларының бірі. Оқиғаның баяндаушысы сияқты, Лавкрафтқа да «жауынгерлік рөл берілмеді», себебі ол «қиындықтар мен қысымға төтеп бере алмайтын, әлсіз және есінен айырылатын» еді. Лавкрафттың көптеген туындылары сияқты, «Полярис» да бір түстен шабыт алды, оны ол хатта былай сипаттады: «Бірнеше түн бұрын мен ерекше бір қала туралы есімде қалған түс көрдім. Көптеген сарайлар мен алтын күмбездері бар қала, сұр, қорқынышты төбелердің арасындағы ойыста жатқан. Мен, айтқандай, осы қаланы көзбен көрдім. Мен оның ішінде және айналасында болдым. Бірақ, әрине, мен денелі емес едім». Лавкрафт осы туындының стилі Лорд Дансанидің стиліне ерекше ұқсас екенін айтты, оның еңбектерін ол тағы бір жыл бойы оқымады. «Н. П. Лавкрафт энциклопедиясы» Лавкрафт пен Дансани екеуіне де Эдгар Аллан Поның поэзиялық прозасы әсер еткенін көрсетеді.
Жарияланым
"Полярис" алғаш рет 1920 жылдың желтоқсан айында "Философ" журналының шығармашылық журналында жарияланды. Кейіннен ол 1926 жылғы мамырдағы "National Amateur" басылымында, 1934 жылғы ақпандағы "Fantasy Fan" санында және 1937 жылғы желтоқсандағы "Weird Tales" санында қайта басылды.