Кіріспе

Макс Регер – романтика дәуірінің соңғы кезеңіндегі неміс композиторы. Оның шығармалары бастапқыда Opus нөмірімен (Op. ) тізімделеді, одан кейін Opus нөмірі жоқ шығармалар (WoO) келеді. Сондай-ақ, атаулардың аудармасы, тональность, аспаптық құрамы, жазылған жылы, жанры, мәтіндер мен авторлары туралы ақпарат, сондай-ақ шығарманың жазылу, орындалу және жариялану уақыттары туралы толық мәліметтер беретін Макс Регер институтының сілтемесі және мүмкіндігі болған жағдайда тегін ноталарға сілтеме ұсынылады.

Тарих

Регер – 1873 жылы Бранд қаласында туған неміс композиторы. Ол музыка теориясын Сондерсхаузенде, содан кейін фортепиано мен теорияны Висбаденде оқыды. Ол алғашқы шығармаларына – камералық музыка мен Лидерлерге (Lieder) опера нөмірлерін берді. Өзі де пианист болғандықтан, фортепиано мен органға арналған шығармалар жазды. 1898 жылы Регер ата-анасының үйіне оралды, онда хор мен оркестр үшін өзінің алғашқы шығармасын – «Hymne an den Gesang» (Әнге гимн), Op. 21 жазды. 1901 жылы Мюнхенге көшті. 1907 жылы Лейпциг университетінің музыкалық директоры және Лейпцигтегі Корольдік консерваторияның профессоры болып тағайындалды. 1911 жылы Регер Саксония-Майнинген герцогы Георг II сарайының Hofkapellmeister (музыкалық жетекшісі) қызметіне тағайындалды, сонымен қатар Лейпциг консерваториясындағы шеберлік класын сақтап қалды. 1913 жылы Арнольд Бёклиннің картиналары бойынша төрт тондық поэма (Vier Tondichtungen nach A. Böcklin) жазды, олардың ішінде «Die Toteninsel» (Өлілер аралы), Op. 128 болды. 1914 жылы денсаулығына байланысты сарайдағы қызметінен бас тартты. Бірінші дүниежүзілік соғысқа жауап ретінде, ол 1914 жылы соғыста қаза болғандарды еске алуға арналған хор шығармасын жазуды жоспарлады. Латын тіліндегі реквиемді жазуға кірісті, бірақ жұмысты аяқсыз қалдырып қойды. 1915 жылы Йенаға көшіп, Лейпцигте оқытуын жалғастырды. Йенада солист, хор және оркестр үшін Хеббель реквиемін жазды. Регер 1916 жылдың 11 мамырында Лейпцигте қайтыс болды. Регер өзі ірі шығармаларына опера нөмірлерін берді. Соло дауыстар мен хорларға арналған шығармаларында ол атақты лириктердің өлеңдерін, соның ішінде Габриэль Д’Аннунцио, Отто Юлиус Биербаум, Иосиф фон Эйхендорф, Фридрих Хеббель, Детлев фон Лилиенкрон және Фридрих Рюкерт сияқты замандастарының өлеңдерін пайдаланды.