Кіріспе

Хунну Қытай соғысы

Жижи шайқасы (郅支之戰) б.з.д. 36 жылы Хань әулеті мен Сюньну тайпасының басшысы Жижи Чаню арасында өтті. Жижи жеңіліп, қаза тапты. Бұл шайқас, болжам бойынша, Қазақстанның шығысындағы Талас өзені бойындағы Тараз маңында болған, бұл қытай әскерінің ең батысқа жеткен нүктелерінің біріне айналдырды. 751 жылы Талас шайқасы да осы аймақта болған.

Өмірбаян

56 ж.б.д. Жижи өзінің бауырына қарсы көтеріліс жасады. Бауырының күші артқан сайын Жижи батысқа қарай шегінді. Шамамен 44 ж.б.д. ол Балқаш көліне жақын орналасқан Каңжұ тайпасымен тығыз одақ құрды. Кейін ол Каңжұмен дауласып, бірнеше жүз адамын өлтіріп, өзіне бекініс салдыруға мәжбүр етті. Бұл бекіністі салуға 500 адам мен екі жыл уақыт кетті. Ол, басымен келе жатса, Тараз маңында орналасқан болуы мүмкін.

Хан әскерлерінің жиналуы және жүрісі

Б.з.б. шамамен 36 жылы Батыс аймақтардың губернаторы Ган Яншу болды. Оның қолбасшысының орынбасары Чэнь Тан Жижидің зор империя құруды жоспарлап отырғанын айтып, соққы беруді ұсынды. Гань Яншу қарсылық білдірді, бірақ көп ұзамай ауырып қалды, ал ол әрекетке қабілетсіз болған кезде Чэнь Тан Яншу атынан бұйрық шығарды және әскерді жұмылдырды. Гань Яншу оған көнуге мәжбүр болды. Бұлдың бәрі императордың рұқсатысыз жасалды. 40 мыңнан астам хан және ху әскері ("ху" бұл жерде қытай еместерді білдіретін еркін термин) жиналды. Олар Тарим алқабының екі жағынан батысқа қарай жорықтап, Қашғар тұсында қайта бірікті және Канджу жері арқылы Балқаш көлінің батыс жағалауына жетті. Осы кезде Вуссунға шабуылдан оралып келе жатқан бірнеше мың Канджу атты әскері қытай әскерінің артынан келіп шабуыл жасап, көптеген азық-түлік пен қару-жарақтарын ұрлап кетті. Чэнь Тан ху әскерін кері қайтарып, Канджулерді жеңіп, 460-ын өлтіріп, 470 Вуссун тұтқынын босатті.

Жижи бекінісі алдындағы шайқас

Бірнеше Канджу ақсүйектері қытайларға қашып өтті және ақпарат пен бағыт көрсетушілерді ұсынды. Қытай әскері Жижи бекінісінен 30 лидей жерге орналасты, екі тарап та көрінеу әдепті хабар алмасты. Содан кейін олар Жижиге үш лидей жақын жерге жылжып, бекіністерін нығайтты. Сюньнулар бірнеше жүз атты және жаяу әскерін жіберді, бірақ олар бекініске кері шегінді. Қытай әскері бекініске шабуыл жасап, қабырғаның бір бөлігін өртеп жіберді. Сол түні бірнеше жүз Сюньну аттылары қашып кетуге тырысты, бірақ барлығы да қаза тапты. Жижи өзі қашуды ойлады, бірақ айналасында көптеген жауы бар екенін білгендіктен қалуға шешім қабылдады, және шайқас жалғасты. Жижидің патшайымы мен оның әйелдері қамалдың қабырғаларынан садақ атып, Жижи мұрнынан жебемен жараланды. Түн ортасынан кейін сыртқы қабырғалар бұзылып, Сюньнулар ішкі қамалға шегінді. Осы сәтте бірнеше мың Канджу аттылары пайда болып, қараңғыда қытай әскеріне шабуыл жасады, бірақ ешқандай нәтижеге қол жеткізе алмады. Таң атқанда ішкі қамалдың бір бөлігі өртеніп кетті. Қытай әскері қамал қабырғаларына топырақ үйіп, қамалға енді. Жижи жүзге жуық жауынгермен бірге сарайға шегінді. Сарайға от қойылып, барлық бағыттан шабуыл жасалды, Жижи қаза тапты.

Салдары

1518 сионғу қаза болды, оның ішінде Жижи және Жижидің әйелдері. 145 адам тұтқынға алынды, ал 1000-нан астам адам бағынды. Әскерлерге олжаларын өздерінде қалдыруға рұқсат берілді, ал бағынған сионғулар шайқасқа қатысқан он бес мемлекетке бөліп берілді. Келесі көктемде Ган Яншоу және Чэнь Тан Чанъаньға келді және Хан императоры Юаньға Жижидің кесілген басын табыс етті. Ол он күн бойы қала қабырғасында көрсетілді, содан кейін жерленді. Жижи – қытайлар өлтірген жалғыз сионғу шаңырағы.

Гипотетикалық қытай-римдік байланыс

Синолог Гомер Х. Дабстың болжамына сәйкес, рим легионерлері шайқас барысында Хань әскерлерімен қақтығысып, кейін Лицзянь атты қытай ауылына қоныстандырылған. Алайда, қазіргі заманғы тарихшылар мен генетиктер бұл болжамды ежелгі дереккөздерді мұқият талдап, сондай-ақ ауыл тұрғындарының ДНК-сын зерттеу нәтижелеріне сүйене отырып, жоққа шығарды. Дегенмен, Лев Гумилев бұл болжамды қолдаған. Австралия католик университетінің докторы Кристофер Энтони Мэтьюдің 2011 жылғы жаңа болжамы («Азия тарихы» журналы, Ежелгі Қытайдағы грек гоплиттері) осы ерекше жауынгерлердің рим легионерлері емес, Александрия Эсхата немесе Даяуан деп те белгілі Фергана патшалығынан шыққан гоплиттер екенін көрсетеді, ол Александр Ұлының империясының мұрагер мемлекеттерінің бірі болған.