Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Умайяд сарайының қасбеті, қазір Берлинде
Facade of Umayyad palace, now in Berlin
Мшатта қасбеті – 8 ғасырға жататын Қаср Мшаттаның Умайяд сарайының әсемделген бөлігі, Иорданияның шөлдегі сарайларының бірі. Қазір Германияның Берлин қаласындағы Пергамон мұражайының оңтүстік қанатында орналасқан. Бұл 8-19 ғасырлар аралығындағы ислам өнеріне арналған Пергамон мұражайының ислам өнері тұрақты көрмесінің бір бөлігі. Бұл қасбеттің толық ұзындығының салыстырмалы түрде шағын бөлігі ғана, ол басты кіреберістің айналасын құрайды; қабырғаның көп бөлігі әсемделмеген және өз орнында қалған.
The Mshatta Facade is the decorated part of the facade of the 8th century Umayyad residential palace of Qasr Mshatta, one of the Desert Castles of Jordan, which is now installed in the south wing of the Pergamon Museum in Berlin, Germany. It is part of the permanent exhibition of the Pergamon Museum of Islamic Art dedicated to Islamic art from the 8th to the 19th centuries. This was only a relatively small section of the full length of the facade, surrounding the main entrance; most of the wall was undecorated and remains in situ.
Тарих
Фасад қазіргі Иорданияның астанасы Амманнан оңтүстікке қарай 30 шақырым жерде қазылған Каср Мшатта немесе Мшатта сарайына тиесілі. Омейядтар дәуірінде бұл ғимарат қысқы тұрақ және қойма ретінде пайдаланылған деп есептеледі. Сарайдың құрылысы шамамен әл-Валид II (743-744) халифаның кезіне жатады. Әл-Валид қаза болғаннан кейін, ол аяқталмай қалды және кейіннен жер сілкінісі салдарынан қирады. Сыртқы қабырғаның қалған бөліктері айтарлықтай қарапайым. Омейядтық құрылыс үшін ерекшелік – негізгі құрылымдар мұқият кестеленген тасқа орнатылған күйдірілген кірпіштен тұрғызылған; әшекейленген қасбеті де тастан жасалған. Мшатта деген атау – бұл атауды бүгінгі күні сол аймақтағы бедуиндер қолданады, ал сарайдың түпкі атауы белгісіз. Сарайдың қалдықтары 1840 жылы қазба жұмыстары кезінде табылған. Фасад Осман сұлтаны Абдул Хамид II-нің Германия императоры Вильгельм II-ге жасаған сыйы болды. Оның көп бөлігі 1903 жылы Берлиндегі сол кездегі Кайзер Фридрих мұражайына (қазіргі Боде мұражайы) жеткізілді. Ол 33 метрлік, 5 метрлік биіктіктегі қасбет, екі мұнара және орталық қақпаның бөліктерімен қайта құрастырылды. 1932 жылы Пергам мұражайында қайта орнатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс және Берлинге жасалған бомбалау кезінде ауыр зақымдар алды. Бүгінде ол Пергам мұражайындағы Ислам өнері мұражайының ең маңызды экспонаттарының бірі және ерте ислам өнері мен сәулетінің маңызды ескерткіші болып табылады, ол арабескінің, миллефлердің және сонымен қатар бедерлі жануарлардың ерте пішіндерін көрсетеді. Фасадтың сол жағындағы әшекейлеуде жапырақтардың арасында көптеген жануарлар бейнеленген, ал кіреберістің оң жағында жануарлар жоқ екендігі туралы көп пікірталас болды. Бұл оң жақ қабырға мешіттің сыртқы қабырғасы болғандықтан болуы мүмкін деп болжанады.
The facade belonged to the Qasr Mshatta or Mshatta palace, which was excavated about 30 km south of the contemporary Jordanian capital of Amman. It is thought to have served as a winter residence and storage halls during the Umayyad period. The building of the palace probably dates to the era of the caliph Al Walid II (743 744). After Al Walid was murdered, it was left incomplete and later ruined in an earthquake. The sections of the outer wall remaining in situ are much plainer. Unusually for an Umayyad building, the main structures are built from burnt bricks resting on a foundation layer of finely dressed stone; the carved facade is also in stone. The name of the place, Mshatta, is a name used by the modern Bedouins in the area, and the original name remains unknown. The remains of the palace were excavated in 1840. The facade was a gift from the Ottoman Sultan Abdul Hamid II to Emperor Wilhelm II of Germany. A large part of it was brought to the then Kaiser Friedrich Museum (now the Bode Museum) in Berlin in 1903. It was reconstructed as a 33 metres long, 5 metres high facade, with two towers, and parts of a central gateway. In 1932 it was reconstructed in the Pergamon Museum. It was seriously damaged during the Second World War and the bombardment of Berlin. Today, it is one of the most important exhibits of the Museum für Islamische Kunst in the Pergamon Museum, and a key monument of early Islamic art and architecture, demonstrating early forms of the arabesque, millefleur and also animals carved in relief. There has been much discussion of the fact that the decoration on the left side of the facade contains many animals among the foliar forms, while on the right of the entranceway in the centre there are no animals. It has been suggested that this is because the right hand side was the outside wall of the mosque.