Йорк қаласындағы Святой Михаил ле Белфри шіркеуі

Кіріспе

I дәрежелі шіркеу, Англияның Йорк қаласында.

Сент-Майкл-ле-Белфрей – Англияның Йорк қаласындағы Англикан шіркеуі. Ол қала орталығында, High Petergate және Minster Yard көшелерінің қиылысында, тікелей Йорк соборының (York Minster) қарсы жағында орналасқан.

Тарих

Қазіргі шіркеу ғимараты 1525 және 1537 жылдар аралығында салынды және кем дегенде 1294 жылға дейінгі шіркеудің орнын басты. Шіркеу 16 сәуір 1570 жылы Гай Фокс шомырылған жері ретінде танымал. Кейін Фокс католик дініне көшті, бұл 1605 жылғы сәтсіз оқ-дәрі қастандығына әкелді. 1608 жылы ағылшын саяхатшысы Кристофер Леветт Йоркширдің Гизлидегі пастор Роберт Мордың қызы Мерси Морға үйленген орын да осы шіркеу болды. Шіркеу 306 жылы Рим императоры болып жарияланған Константин императорының жарияланған жеріне жақын орналасқан. Ескі шіркеуден сақталған 14 ғасырлық боялған әйнек шығыс терезеде орналасқан. Батыс фасады мен қоңырау мұнарасы 1867 жылға дейін сәулетші Джордж Фаулер Джонстың қадағалауымен салынды. Ғимараттың алдыңғы жағындағы боялған әйнек панельдерін Джон Ноулз 19 ғасырдың басында қалпына келтірді. Ішкі жағында 1702 жылы Джон Этти жасаған барокко стиліндегі әсем рередос және заманауи алтарь қоршауы бар. Бұл 18 ғасырға тән басқа да ескерткіштермен қатар орналасқан. Сондай-ақ, онда 17 ғасырлық өрнекті орындықтар мен сәулетші Джордж Фаулер Джонстың жасаған Виктория дәуіріндегі орындықтар жиынтығы бар, олардың әдемі мак гүлдері мен дәліз орындықтарына есіктері сирек кездеседі. Батыс жағындағы екі баспалдақ галереяға шығады, олар жоғары және ойысты панельдермен, готикалық балюстрадалармен, қарапайым жылан тәрізді қолдаушылармен, бағананың түбінде жиналған және қисайған сатылармен әшекейленген. Бұл керемет сақталған нұсқа, оның басқа тірі қалған мысалдары белгілі емес, сондықтан оның маңызы зор. Галереялардың дизайнын Уильям Белвуд шамамен 1785 жылы жасаған, және олар жобаланған күйінде сақталған. Орындықтар, мүмкін, 1785 жылы Көк пальто және Сұр пальто қайырымдылық мектептерінің балалары үшін жасалған және бастапқы түрінде сақталған болып көрінеді. Шіркеудегі алғашқы орган туралы жазба 1687 жылға дейін барып жетеді, ол 1662 жылы Джордж Даллам Дурхам соборы үшін салған органның қалдықтарынан құрастырылған. 1885 жылы ол Уильям Денман мен Ұлының Йорк шеберханасы жасаған 34 тоқталмалы, үш мануалды жаңа органмен ауыстырылды. Орган олардың ең ірі аспаптарының бірі болып есептеледі. Ол солтүстік дәлізде, белгілі Йорк сәулет фирмасы Бриерли Грумның директоры Джеймс Демейн жасаған әдемі ою-өрнектелген емен корпусында орналасқан. Бұл бастаманы 1882 жылы викарий болған пастор Эдмунд Картер жетекшілік етті.

The present church building was built between 1525 and 1537 and replaced a church that dated back to at least 1294. The church is famous for being the place where Guy Fawkes was baptised on 16 April 1570. Fawkes later became a Roman Catholic, which led to the failed 1605 Gunpowder Plot. The church was also the scene of the wedding of Christopher Levett of York, the English explorer, to Mercy More, daughter of the Revd Robert More of Guiseley, Yorkshire, in 1608. It is sited near to the place where the Emperor Constantine was proclaimed Roman Emperor in 306 AD. Some 14th century stained glass was retained from the former church, which is now in the east window. The west front and bellcote date from 1867 and were supervised by the architect George Fowler Jones. The stained glass panels on the front of the building were restored by John Knowles in the early 19th century. The interior contains an elegant reredos in the Baroque style by John Etty of 1702, with contemporary altar rails. This sits alongside other 18th century memorials. It also contains some fine 17th century carved benches, and a fine suite of Victorian bench seating by architect George Fowler Jones, with impressive poppy heads, and doors to the aisle seats, which are a rare survival. Also of note are two staircases at the west end that lead to the gallery with raised and fielded panelling, with Gothick balustrades, plain serpentine handrails, wreathed at foot around column newels on shaped curtail steps. These are a remarkable survival, and there are no other known surviving examples, making them of exceptional significance. The galleries themselves were designed by William Belwood c. 1785, and survive very much as designed. The seating was probably made for children of Blue Coat and Grey Coat Charity Schools in 1785, and appear to survive in their original form. The first record of any organ in the church dates from 1687, cobbled together with the remains of an organ built by George Dallam for Durham Cathedral in 1662. This was replaced in 1885 by a brand new 34 stop, three manual organ by William Denman & Son of York. The organ is notable, being one of their largest instruments constructed. It is housed in the north aisle in a beautifully carved oak case designed by James Demaine, then Principal of noted York architectural practice Brierley Groom. This was spearheaded by the Rev. Edmund Carter, who had become Vicar in 1882.

Жақында болған тарих

1970 жылдардың басында Сент-Михаэль-ле-Белфрей приходы жақын жердегі Сент-Кутберт шіркеуімен біріктірілді, ол 1960 жылдардың соңында Дэвид Уотсон басшылығымен қайта жаңғырған және енді ғимаратқа сыймайтын болған. 1970 жылдары өсім жалғасты және шіркеу харизматикалық жаңару орталығы ретінде танылды. Осы кезеңде 1973 жылы хор орындары мен әдемі амвон алынып тасталды, олар Джордж Пейс жобалаған заманауи амвонмен және музыканттар мен қызмет жетекшілері үшін сахнамен ауыстырылды. Шіркеудің тарихи құбырлы органы 1885 жылы Йорк органды жасаушысы Уильям Денман жасаған, және оның мансабындағы ең ірі аспаптардың бірі. Евангелистік басшылық кезінде аспаптың күйреуіне жол берілді, және органның жағдайы 1990 жылдардың ортасында ойнауға жарамсыз деңгейге жетті. Орган 1925 және 1975 жылдары дыбыстық өзгерістер мен жақсартуларға ұшырады. Бұл жұмыстар кезінде ағаштың бастапқы қара бояуын алып тастауға жасалған тыңсыз әрекет салдарынан корпусқа зиян келді, содан кейін ағашқа әк салуға аматорлық тырысқанда, көптеген фасад құбырлары зақымданды. Орган, Rev. Дэвид Уотсон басшылығымен, басқа да музыкалық аспаптармен бірге жаңарудың қызықты кезеңінде кеңінен қолданылды. Алайда, кейін қауымның құлшылық стиліне енгізілген өзгерістер органның қолданыстан шығуына әкелді. Ол 2000 жылы соңғы рет қолданылды, содан кейін толығымен үндемеуге рұқсат етілді. Йорктегі Сент-Лоуренс шіркеуімен және Йорк епархиясымен келісім бойынша, орган 2019 жылы демонтаждалды, қалпына келтіріліп, 2020 жылы Сент-Лоуренске орнатылды. Тарихи құбырлы орган 2019 жылдың тамызында алынып тасталды, себебі Йорктегі Викториялық Сент-Лоуренс шіркеуі аспапты сатып алуға ниеттенген. (Белфри органны алмастырмайды). Ол Николсон және Ко компаниясымен мұқият қалпына келтірілді, және оның орналасуы Сент-Лоуренстің құлшылық стиліне, физикалық кеңістігіне және Викториялық ғимаратына өте қолайлы. Сент-Майкл-ле-Белфрей және Сент-Лоуренс бірлесіп жұмысты қаржыландыруға көмектесті және Йорк органды жасаушысының жұмысы қалада қалатынына қуанышты. Белфрей жобасының құны 10 миллион фунттан асуы мүмкін, оның шамамен 30% жаңа шатырды қоса алғанда, қажетті жөндеу жұмыстарына жұмсалады. Белфри 2023 жылдың сәуірінде сыртқы элементтеріне қатысты құрылыс келісімі мен жоспарлау рұқсатын алды. 2022 жылы Йорк епархиясына ұсынылған факультет өтініші қазіргі уақытта мақұлдаудың соңғы кезеңдерінен өтуде. Жұмыс 2024 жылдың басында басталады, ал соңғы нәтиже Йорк епархиялық канцлерімен анықталады. және тағы бір басқа; "І дәрежелі көп фазалы шіркеудің ішкі кеңістігін қайта құрудың ең толық және қиратушы схемасы." Тарихи Англия бұл жобаның "ішкі кеңістікті қабылдауын өзгертетін жаңа элементтерді енгізу арқылы шіркеудің тарихи сипатына зиян келтіретінін, маңызды тарихи қабаттарды алып тастайтынын" санайды. Сондай-ақ, "Тарихи Англия" "шіркеуді қазіргі құлшылық қажеттіліктеріне бейімдеу үшін өзгерістер қажет екенін мойындайды және бұл қауым мен қала үшін осы құлшылық орнының рөлін күшейтуге әлеуетті екенін мойындайды". Грузия тобы жобаға қатты қарсылық білдіріп, "жоспарланған жұмыстардың ауқымын ескере отырып, бұл жоба елеулі және қалпына келтірілмейтін зиян келтіреді, ерекше тарихи және сәулеттік маңыздылығын жояды және І дәрежелі мұралық актив мәртебесіне қауіп төндіреді" деп ескертті. Бұл туралы "Ұсынылған түбегейлі өзгерістерді негіздеу және оның салдарынан туындайтын зиянды дәлелдеулер сенімсіз." Викториандық қоғам шіркеу ұсынған маңыздылық туралы мәлімдемені сынға алды, ол "ғимараттың және оның әртүрлі құрылғылары мен жабдықтарының маңыздылығын ғылыми, ақпараттандырылған және объективті талдау жасау арқылы өз міндетін толыққанды орындамайды". Олар "жобаның маңызды қоғамдық пайдасы болуы мүмкін екенін мойындайды, ең бастысы, жобаның жалпы қаржысының маңызды бөлігін ғимараттың құрылысына салу ниеті". Сент-Майкл-ле-Белфрей 2018 жылдың күзінен бастап 2023 жылдың сәуірінде аяқталған маңызды консультация кезеңін өткізді, оның ішінде 2020 жылдың қарашасында галерея бойынша мамандар семинары өтті. Консультацияға жоғарыда аталған барлық Amenity Societies және басқа да маңызды ұйымдар, соның ішінде Йорк Минстерінің бөлімшесі мен Йорк Минстерінің мата кеңес комитеті, Йорк епархиясының кеңес комитеті, шіркеу ғимараттары кеңесі және Йорк қалалық кеңесі кірді. Осы кезеңде Сент-Майкл-ле-Белфрей жоғарыда аталған барлық ұйымдардан алынған пікірлерді ескеріп, жобалау схемасын қазіргі күйіне дейін өзгертіп, жетілдірді.

In the early 1970s the parish of St Michael le Belfrey was joined with the nearby St Cuthbert's Church, which had experienced revival in the late 1960s under the leadership of David Watson and could no longer be accommodated in the building. Growth continued in the 1970s and the church became known as a centre for charismatic renewal. It was also at this time the choir stalls and fine pulpit were removed in 1973, replaced with a George Pace designed modern pulpit and a stage for musicians and service leaders. The Church's historic pipe organ, built in 1885 by York organ builder William Denman, and is one of the largest instruments of his career. Under the evangelical leadership, the instrument was allowed to deteriorate, and the organ's condition declined to the point that the organ fell unplayable in the mid 1990s. The organ underwent tonal changes and improvements in 1925 and 1975. During this work, the casework was badly damaged by an attempt to strip the original dark stain of the wood, followed by an amateurish attempt to lime the casework, which damaged many of the facade pipes in the process. The organ was used extensively, alongside a range of other musical instruments, during an exciting period of renewal under the Rev. David Watson. However, later changes in the liturgical style of worship of the congregation's services led to the organ falling out of use. It was last used in 2000 before being allowed to fall completely silent. In agreement with St Lawrence Church, York and the Diocese of York the organ was dismantled in 2019, restored and relocated to St Lawrence in 2020. The historic pipe organ was removed in August 2019 when it was agreed that St Lawrence, a Victorian parish church in York wished to acquire the instrument. (The Belfrey will not replace the organ). It has undergone careful restoration by Nicholson and Co, and its relocation is particularly suited to St Lawrence's style of worship, physical space and Victorian building. St Michael le Belfrey and St Lawrence helped fundraise for the work together and are pleased that the York Organ Builder's work remains in the City. The Belfrey's project could cost in excess of £10 million with around 30% going on much needed repairs including a new roof. The Belfrey was awarded Listed Building Consent and Planning permission for the external features proposed in April 2023. A faculty application made to the Diocese of York in 2022 is currently going through the final stages for approval. The work is due to start in early 2024 and the final outcome will be determined by the Diocesan Chancellor of York. and another another; "probably the most comprehensive and destructive scheme of reordering of a Grade I listed multi phase church interior . ." Historic England considers the proposed work "will have a harmful impact on historic character of church, taking away layers of history that contribute to significance and introducing new elements that will change way interior is experienced". Historic England also "acknowledges changes are needed to adapt the church to current worship needs and recognises the potential this would have on strengthening the role of this place of worship for its congregation and the city." The Georgian Group strongly objects to the scheme, advising that, "given the magnitude of works proposed, the scheme would cause substantial and irreversible harm, eroding special historical and architectural significance and jeopardising status as Grade I Heritage Asset." It goes on to say that " . Justifications for the proposed radical alterations and the substantial harm that it would cause to be unconvincing". The Victorian Society was critical of the substantiation, saying that the Statement of Significance submitted by the church "does not adequately fulfil its brief in offering a scholarly, informed and objective analysis of significance of building and its various fixtures and fittings." They do acknowledge that "there may well be significant public benefits arising from the scheme not least the intention to inject a significant portion of the overall project funding into the fabric of the building shell." St Michael le Belfrey has undertaken a significant period of consultation starting from Autumn 2018 and completed in April 2023, which included a specialist workshop on the gallery in November 2020. The Consultation included all the Amenity Societies listed above and other key organisations including York Minster Chapter and York Minster Fabric Advisory Committee, the Diocese of York Advisory Committee, Church Buildings Council and City of York Council. During this period, St Michael le Belfrey has taken on board comments received from all the organisations referred to above, substantially modifying and developing the Design Scheme to its current position.

Қазіргі

Дэвид Уотсон дәуірінде туындаған шығармашылық шіркеуде одан әрі дамып келеді. Жексенбі күні әдетте үш қызмет өткізіледі: сағат 9-да ресми таңғы қызмет; "XI" – сағат 11-де отбасылық қызмет; және "The6" – кешкі қызмет. Бұл екеуі де бейресми стильде, заманауи құлшыныспен өтеді. "Қаладағы сенім" қызметі сәрсенбі күндері түскі үзілісте сағат 12:30-да жиналады, қала жұмыскерлеріне апта ортасындағы қысқа жарты сағаттық қызмет көрсетіп, содан кейін жеңіл түскі ас ұйымдастырылады. Шіркеу Riding Lights Theatre Company, York Schools and Youth Trust (YoYo), Alpha UK және жергілікті және халықаралық миссиялық жұмыстармен айналысатын көптеген шіркеу емес ұйымдармен байланыс сақтайды. Шіркеу One Voice York, Евангелиелік Альянс және New Wine шіркеулер желісінің мүшесі. Оның еншілес шіркеуі G2 жексенбі күні Орталық методистік шіркеуінде екі рет жиналады. Белфрей – ірі англикан шіркеуі, ал қазіргі уақытта оның бас пасторы – Энди Бейкер (уақытша міндетін атқарушы дін қызметкері). Басқа да жоғары лауазымды дін қызметкерлері – Викки Эрл (Curate) және Джеймс Конгрев Хорн (Curate).