Ирландиядағы Дún Laoghaire теміржол стансасы

Кіріспе

Ирландиядағы темір жол станциясы

Dún Laoghaire (Mallin) темір жол станциясы (Stáisiún Uí Mhealláin, Dún Laoghaire) – Ирландияның Dún Laoghaire – Rathdown округіндегі Dún Laoghaire қаласында орналасқан темір жол станциясы.

Тарих

Дун-Лаогердің бастапқы бекеті, сол кезде Кингстаун деп аталған, Дублинге шамамен 0,5 миль (1 км) жақын жерде, қазіргі Салтхилл мен Монкстаун теміржол станциясының жанында орналасқан. Бұл станция 1834 жылы ашылған Ирландиядағы алғашқы теміржол – Дублин және Кингстаун теміржолының (D&KR) оңтүстік терминалы болды. Алғашқы ресми кестеде станция Кингстаун деп аталды, бірақ келісім-шарттарда кейде Данлири деп те аталды. D&KR құрылысы басталмас бұрын, пакеттік кемелердің Шығыс пирсін немесе салынып жатқан жаңа кемежайды пайдалануы белгілі болды. Сондықтан 1833 жылы D&KR парламенттік заң жобасын ұсынды, осылайша теміржолы Шығыс пирсінен тысқары, Кингстаундағы жаңа станцияға, содан кейін Далкиге дейін созылуы мүмкін болды. 1833 жылғы маусымда бәсекелес канал тобы мен жергілікті халықтың қарсылығынан заң жобасы қабылданбады. D&KR қайта құрылып, лоббилеу арқылы 1834 жылы қазіргі станция орнына, бұрынғыдан аз амбициялық заң жобасын ұсынды. D&KR акционері және оппозицияның бас сөйлеушісі Томас М. Грешем 1833 жылғы тамызда жеке шығындары 1200 фунт стерлингке бағаланған күміс табақпен марапатталды және 1834 жылғы заң жобасына қарсы болмауға көндірілді. Адмиралтейство және Артиллерия басқармасымен келісімге келу қажет болды, өйткені Дунлири портының ескі бөлігін кесіп өту және Мартелло бекінісін бұзу мәселелері де болды. Заң жобасы 1834 жылғы мамырда қабылданды, бірақ логистикалық себептерге байланысты Дарган 1836 жылғы мамырда жұмысты бастап, шамамен бір жылдан кейін аяқтады. Жаңа терминал 1837 жылғы 13 мамырда ашылды, алғашқы пойыз D&KR директорлары мен достарымен арнайы рейс болды. Бастапқы станция ғимараты жеткіліксіз болғандықтан, 1840 жылы D&KR оны ауыстыруды шешті. Платформалар 1845 жылы 122 фунт стерлингке бағаланған уақытша конструкциямен жабылды, кейіннен 300 фунт стерлингке кеңейтілді. 1844 жылғы 29 наурызда Далки атмосфералық теміржолы ресми түрде ашылды. Бұл желі қазіргі D&KR желісінің тармағы болды, ол батыстан келгенде оңтүстікке бұрылып, атмосфералық желіге дейін бір жол ретінде шығысқа қарай туннельге кіретін. Жүгіру арқылы жүгіру мүмкін болғанымен, ол пайдаланылмады. Гриерсон станция құрылысы 1853 жылы Джон Скиптон Мулванидің жобасы бойынша Робертс мырзаның «тас жұмыстары, ағаш өңдеу, темір жұмыстары және т.б.» жұмыстарымен аяқталғанын айтады. Бұл станция қабырғаларын қамтыды, ал темір, шатыр және сантехника жұмыстарын I. & R. Mallet 1031 фунт стерлингке орындады. Шатыр кейіннен алынып тасталды. Платформалардың үстіндегі вокзал ғимараты 1854 жылы аяқталды, бұл Мулвани жобалаған неоклассикалық стильдегі құрылыс болды. Бұл ғимарат 1971 жылға дейін, қазіргі жүйе енгізілгенге дейін станция ғимараты болды. Мулвани ғимараты кейін мейрамхана ретінде пайдаланылды. Далки атмосфералық теміржолы 1854 жылы жұмысын тоқтатты. Дублин, Уиклоу және Вексфорд теміржолы өз құқықтарын пайдаланып, Далкиден Кингстаунға дейінгі бөлікті биіктік шектеулерін алып тастап, кәдімгі теміржол ретінде қайта салды. Олар алғашқы пойызын 1855 жылғы 10 қазанда Кингстаунға шығарған кезде, D&KR директорлары станцияны пайдалануға рұқсат бермеді, нәтижесінде жолаушылар Далкиге қарай қайтуға мәжбүр болды, бұл жағдай бірнеше күнге созылды. 1856 жылғы 30 наурызда D&KR және D&WR D&KR инженері D. B. Gibbons-пен келісті, Брунел басқарған қайта құру парламенттік мақұлдамаға сәйкес келмейтіні және қауіпсіздік мәселелері бар екені анықталды, сондықтан жұмыс тоқтатылды. Дарган Кингстаун мен Олд Дун Лири порты арасындағы төменгі жолды екі рельстік желіге айналдырды, содан кейін шығарылған қалдықтарды сонда тастады және қайта құру жұмыстарын жылдам аяқтады. 1856 жылғы 1 шілдеде Далки-Брей учаскесі қайта ашылғанда, D&KR барлық операцияларын D&WR-ге тапсырды. D&WR жаңадан сатып алынған желісін келесі жылы немесе одан кейін іске қосып, тікелей қатынасқа мүмкіндік берді. Карлайл пирсі және станцияның шығысына қарай орналасқан бір рельстік тармақ 1859 жылы құрылды. Dún Laoghaire станциясы тоқсан жылдан астам уақыт бойы екі рельстік теміржолда орналасқанымен, тек Дублинге қарайтын бір өткізу платформасы және теңіз жағында орналасқан, Дублинге қарайтын қосымша платформасы болды. Станция станцияның солтүстігінен, Карлайл пирсіне дейінгі тармаққа дейін созылатын қысқа бір рельстік бөлікке орналасқан, оны «Қабырғадағы саңылау» деп аталатын сигналдық пост басқарды. Бұл жүйе Брейге және кері бағыттағы интенсивті бумен жүретін қала маңындағы қызметтер үшін кедергі тудырды. Тек 1957 жылы CIÉ жағдайды екінші өткізу платформасын салу арқылы жақсартты. 1984 жылы DART электр пойыздары енгізілген кезде қосымша жақсартулар жасалды. 1998 жылы теміржол желілерінің үстінде, көше деңгейінде билет сату кеңсесі мен автоматтандырылған кедергілері бар жаңа станция кіреберісі салынды. Ол болаттық каркасқа негізделген және жағында шыны панельдері бар, тікелей желкен сияқты шатырмен жабдықталған.

The original station for Dún Laoghaire, then known as Kingstown, was situated some 0.5 mile (1 km) closer to Dublin at the West Pier near to or at the present day Salthill and Monkstown railway station. That station was the southern terminus of the first railway in Ireland, the Dublin and Kingstown Railway (D&KR), which opened in 1834. For the first public timetable the station was named Kingstown but in contract documents it was at least sometimes referred to as Dunleary. Before the D&KR had even begun to be built it became apparent that the Packet boats were to use either the East Pier or the new wharf being built. Therefore, in 1833 the D&KR raised a parliamentary bill so its railway could be extended beyond the East Pier with a new station at Kingstown then on to Dalkey. Mobilised opposition from a rival canal group and local opposition caused the Bill to fail in June 1833. The D&KR regrouped and with lobbying presented a less ambitious Bill to the site of the current station only in 1834. Thomas M. Gresham, a D&KR shareholder and main spokesperson for the opposition, being awarded a silver plate in August 1833 for the same at a personal cost of £1,200, was persuaded not to oppose the 1834 bill. Other obstacles including an agreement to cross the old part of Dunleary harbour and demolition of a Martello fortification needed an agreement with the Admiralty and Ordnance. The Bill was passed in May 1834 but logistics meant Dargan began work in May 1836 finishing about a year later. The new terminus opened on 13 May 1837, the first train being a special with D&KR directors and friends. The original station building was an apparently insufficient Station House and Parcel Office and in 1840 the D&KR resolved to replace it. The platforms were finally covered in 1845 by a temporary structure costing £122 which was later extended for £300. On 29 March 1844, the Dalkey Atmospheric Railway officially opened. The line was a branch of the existing D&KR which diverged to the south when approaching from the west with an interchange platform before the atmospheric ran as a single track eastbound into the tunnel. While through running was possible it was not used. Grierson notes that the station build was completed in 1853 to a design by John Skipton Mulvany by Mr. Roberts doing the "masonry, carpentry, ironmongery, &c," for £1,665. L This included the station walls, while ironwork, roof, and plumbing cost £1,031 by I. & R. Mallet. The roof has since been removed. The station house above the platforms was completed in 1854. a structure in a neo classical style, designed also by Mulvany. This was the station building until 1971 when the current arrangement was introduced. Mulvany's building became reused as a restaurant. The Dalkey Atmospheric ceased operation in 1854. The Dublin, Wicklow and Wexford Railway exercised their rights and rebuilt the Dalkey to Kingstown section as a conventional railway at removing height restrictions. When they ran their first train into Kingstown on 10 October 1855, the D&KR directors refused them the use of the station and the passengers were forced to return towards Dalkey, this also happening for some days afterwards. On 30 March 1856, both the D&KR and D&WR concurred with the D&KR's engineer D. B. Gibbons assessment that the rebuild under Brunel was not to the parliamentary approved specification in terms and had safety issues and it was closed for rework by William Dargan as an accident would be disastrous for both companies. Dargan converted the down line between Kingstown and Old Dun Leary harbour to dual gauge so the spoil could be dumped there. and was able to complete the re work quickly. When the Dalkey Bray section re opened on 1 July 1856 the D&KR handed all its operations to the D&WR. The D&WR converted their newly acquired line to in the next year or so enabling through running. Carlisle Pier with its branch on the single track section just to the east of the station was created in 1859. Although it lay on a double track railway for over ninety years, Dún Laoghaire station had only one through platform with a bay platform facing Dublin, both on the seaward side of the station. The station lay on a short section of a single line that ran from just north of the station, to just past the junction for the branch to Carlisle Pier, which was controlled by a signal box known as the 'Hole in the Wall Box.' This arrangement created a bottleneck for intensive steam hauled suburban services to/from Bray. It was not until 1957 that CIÉ remedied the situation by providing a second through platform. Further improvements were carried out in connection with the introduction of DART electric trains in 1984. A replacement station entrance, with a combined ticket office and automated barriers, was built above the railway lines at street level in 1998. It was constructed with a steel framework supporting a taut sail like canopy and with glazed panels as side features.

Атау беру

Сондай-ақ Кингстаун порты деп аталатын станция 1861 жылы Кингстаун деп, ал 1921 жылы Дун Лаугер деп аталды. 1966 жылдың 10 сәуірінде, Пасха көтерілісінен кейін 50 жыл өткен соң, Córas Iompair Éireann 15 ірі станцияны республикалық көшбасшылардың құрметіне атады. Ол 1916 жылғы Пасха көтерілісінің жетекшісі Майкл Маллиннің құрметіне аталған, бірақ көбінесе жай ғана Дун Лаугер деп аталады.

Қызметтер

Dún Laoghaire екі өтпелі платформасы және бір терминалды платформасы бар. Ерекшелігі, вокзал ғимараты платформалардың үстіндегі көпірде орналасқан, бұл Лейкслип Луиза көпірі теміржол стансасына ұқсас. Вокзалда билет сату кеңсесі, автоматты билет машиналары және кішкентай кофехана бар. Билет кеңсесі дүйсенбіден жексенбіге дейін сағат 05:45-тен 00:06-ға дейін жұмыс істейді.

DART

1984 жылы Дублин аймағының жылдам транзит (DART) жүйесі іске қосылғаннан бастап, барлық DART пойыздары Дун Лагереде тоқтайды.

Басқа қызметтер

Dún Laoghaire қалааралық Дублин-Росслэр және қала маңы Дундалк-Дублин-Арклоу-Горей бағыттарында орналасқан, және осы бағыттардағы барлық пойыздар мұнда тоқтайды. Олар көбінесе Дун Лаухейр мен Дублин Пирси арасында тоқталмай жүреді, ал жүк және техникалық пойыздар Дун Лаухейр арқылы тоқтамай өтеді.