Құлдыққа қатысты теория: «Тіреутас» тұжырымы – қоғамның негізі ретінде төменгі таптың қажеттігін көрсетеді. Оңтүстік штаттарының экономикасын қорғау үшін қолданылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құлдыққа қатысты қақтығыс теориясы
Pro slavery conflict theory
Мадсилл теориясы – жоғары сыныптар мен қоғамның қалған бөлігінің тірегі болу үшін, төменгі сынып немесе қанағаттандырылмаған сыныптың болуы қажет және әрқашан болған деген ұсыныс. Бұл термин ғимараттың негізін ұстап тұратын ең төменгі табалдырықтан шыққан.
Mudsill theory is the proposition that there must be, and always has been, a lower class or underclass for the upper classes and the rest of society to rest upon. The term derives from a mudsill, the lowest threshold that supports the foundation for a building.
Тарих
Теорияны алғаш рет 1858 жылдың 4 наурызында сөйлеген сөзінде Оңтүстік Каролина штатынан шыққан Демократиялық АҚШ сенаторы және бай оңтүстік плантация иесі Джеймс Хэммонд жариялаған. Хэммонд әрбір қоғамда қара жұмыс істеу үшін адамдар тобын табу қажеттігін, олар құл деп аталсын немесе атпасын, ал осы мәртебені нәсілдік белгі бойынша тағайындау табиғи заңға сәйкес келеді деп мәлімдеді. Солтүстік Америка Құрама Штаттарының ақ жалақылы жұмысшылардың әлеуметтік тобы революциялық қауіп тудырады деп сарқырамалады. Бұл идея соғысқа дейінгі кезеңдегі басқа да демократтардың құлдықты қолдау үшін пайдаланған сөздерінде тікелей қолданылды, олар оңтүстік экономикасының үстемдігін сақтап қалуға тырысты. Олар құлдықты жоюды өздерінің қуатты жаңа оңтүстік нарығына қатер деп қарады, ол негізінен плантациялық жүйе арқылы дамыды, ол африкалық құлдарды кеңінен пайдаланды, сонымен қатар мұқтаж ақ адамдарды да жұмысқа алды.
The theory was first articulated by James H. Hammond, a Democratic United States senator from South Carolina and a wealthy Southern plantation owner, in a speech on March 4, 1858. Hammond argued that every society must find a class of people to do menial labor, whether called slaves or not, and that assigning that status on a racial basis followed natural law, while the Northern United States' social class of white wage laborers presented a revolutionary threat. It was directly used to advocate slavery in the rhetoric of other antebellum Democrats, who were struggling to maintain their grip on the Southern economy. They saw the abolition of slavery as a threat to their powerful new Southern market that revolved almost entirely around the plantation system, which was furthered by the use of primarily African slaves but also used destitute whites.
Сын
Көптеген адамдар бұл аргументті қанаудың әлсіз негіздемесі және дәлел ретінде сілтеме жасау үшін ғылымды құрудың нашар мысалы деп қарады. Нақты кемшілік – "төменде" орналасқан деп есептелген аймақтық топтардан басқа, лас негізге қай сынып немесе нәсіл лайықты екенін көрсететін ешқандай белгі жоқ, бұл дөңгелек пікірге алып келеді. Мадсилл теориясы және оған ұқсас сөздер "иеленушілер сыныбының марксизмі" деп аталды, ол жоғары тұрмыс деңгейін алу үшін аболиционистер, төменгі сыныптар және ақ емес адамдардан туындайтын қауіптерге қарсы иеленуші элитаның құқықтары үшін күресті. Авраам Линкольн, әсіресе 1859 жылы Висконсин штатының Милуоки қаласында сөйлеген сөзінде, бұл теорияның еркін топырақпен қақтығысатынын баяндады. Оның ойынша, мадсиллді жақтаушылар "барлық еңбекшілер міндетті түрде жалдамалы жұмысшылар немесе құлдар" деген қорытындыға келді, себебі олар үшін "егер біреу капиталға иелік етіп, оны жұмыс істеуге ынталандырмаса, ешкім еңбек етпейді". Бұдан әрі, мадсиллдер бұл еңбекшілердің мәртебесі "өзгермейтін" деп сенді. Линкольн еңбектің капиталдың көзі екенін айта отырып, еркін штаттардағы адамдардың көпшілігі "жалдаушы да, жалданушы да емес" екенін, бірақ өздері үшін жұмыс істейтін, мысалы, шаруашылық сияқты кәсіптерде еңбек ететінін атап көрсетті.
Many saw the argument as a weak justification for exploitation and a flimsy example of creating science to reference as proof. An obvious flaw lies in that there are no indications as to which class or race rightfully belongs to the mudsill other than the pre supposed regional groups that were already in place at the "bottom," thus causing a circular argument. Mudsill theory and similar rhetoric has been dubbed "the Marxism of the Master Class" which fought for the rights of the propertied elite against what were perceived as threats from the abolitionists, lower classes and non whites to gain higher standards of living. Abraham Lincoln argued forcefully against the mudsill theory, particularly in a speech in Milwaukee, Wisconsin, in 1859, where he delineated its incompatibility with Free Soil. In his view, mudsill advocates "conclude that all laborers are necessarily either hired laborers, or slaves" since to them, "nobody labors unless somebody else, owning capital induces him to do it." Further, mudsillers believed that these laborers were "fatally fixed" in their status. Lincoln contrasted his view that labor was in fact the source of capital by noting that a majority of persons in Free States were "neither hirers nor hired" but in such professions as farming, where they worked for themselves.