Ниагара сарқымасының үстіндегі қазба кемесі. 1918 ж. Густав Лофберг пен Фрэнк Харрис сарқымаға жақын кетіп, құтылып қалған. Бүгінгі күнге дейін көрініс сақталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ниагара шарлауының ағысымен жоғарыдағы кеме апаты. Ниагара шұңқыры (Ескі шұңқыр немесе Темір шұңқыр деп те аталады) – 1918 жылы Ниагара шарлауының ең ірісі – Horseshoe Falls-қа құлау қаупіне тап болған екі адамды тасымалдаған кішкентай шұңқырдың апатының ресми емес атауы. Апаттан қалған кеме әлі де шарлаудың жоғары жағынан көрініп тұр.
Shipwreck upstream of Niagara Falls
The Niagara Scow (also called the Old Scow or Iron Scow) is the unofficial name of the wreck of a small scow that brought two men perilously close to plunging over the Horseshoe Falls, the largest of the Niagara Falls, in 1918. The wreck can still be seen, upstream of the falls.
1918 жылғы оқиға
1918 жылғы 6 тамызда Густав Ф. Лофберг пен Фрэнк Харрис Ұлы көлдер дренаждық және доктар компаниясының Ниагара өзенінің сарқырамадан жоғары орналасқан құмдық жағалауларын аршып жатқан баржасында болды. Жүк тартқыш капитан Джон Уоллес «Хасаямпаны» баржаны жағаға жеткізу үшін жақындатқанда, ол байланысынан үзіліп, сарқырамаға қарай өзен ағысымен жылдам қозғала бастады. Лофберг пен Харрис құм мен лайды тастау үшін баржаның екі қабатты түбін ашты-ашпады дегенде әртүрлі мәліметтер бар. Дегенмен, баржа сарқыраманың жиегіндегі тасты жартасқа тіреліп, Ниагара сарқырамасы электр компаниясының екі қызметкерін ағын судың ортасында қалдырды. Кейінгі хабарламаларға сәйкес, Лофберг баржа жағаға құлап кетпеуі үшін өзі мен баржаның арасына арқан байласа, Харрис оны өзі мен бос барабан арасында байлапты. Құтқару қайығы мүмкін болмағандықтан, Ниагара (Онтарио) өрт сөндіру бөлімі Торонто электр станциясының шатырынан баржаға қарай құтқару арқаны лақтыру үшін аспапты пайдаланып, Нью-Йорк штатының Йонгстаун қаласынан АҚШ жағалау күзетшілерінің келуін күтіп, ауыр аспап әкелуге тырысты. АҚШ жағалау күзетшілері келген соң, баржаға құтқару жібін жіберіп, екеуі де 17 сағаттан кейін сарқырамаға қарай илеліп кеткеннен кейін аман-есен жағаға оралды. Өзенші Уильям «Кызыл» Хиллдің еңбегі ерекше маңызға ие болды; ол түн бойы бірнеше рет батырылған буйдың жібін босатуға шығып, ақырында ер адамдарға қауіпсіздікке көмектесті. Хиллге осы еңбегі үшін Канада Корольдік гуманистік қауымдастығының медалі табысталды. Хилл мен оның ұлдары келесі ондаған жылдар бойына көптеген өзен құтқару және іздеу-құтқару операцияларына қатысты.
On August 6, 1918, Gustave F. Lofberg and Frank Harris were aboard the Great Lakes Dredge and Docks Company scow dredging up sand banks from the Niagara River upstream of the waterfall. When tugboat Captain John Wallace brought the Hassayampa over to bring the scow back to shore, it broke loose and began floating downriver rapidly towards the falls. There are conflicting reports whether Lofberg and Harris were able to release the false bottom of the scow to dump their load of sand and silt. Regardless, the boat got caught on a rock shoal from the edge of the falls, leaving the two Niagara Falls Power Company employees stranded in the middle of the raging torrents of water. Later reports suggest that Lofberg had tied a rope between himself and the scow as a safety precaution lest he fall overboard while the scow was still beached, while Harris tied one between himself and a free barrel. Since a rescue boat was out of the question, the Niagara Falls (Ontario) Fire Department tried using a grappling gun to shoot a life line out towards the barge, from atop the roof of the Toronto Power House while awaiting the arrival of the US Coast Guard from Youngstown, New York, to bring a heavier grappling gun. When the US Coast Guard arrived, they managed to send a lifeline over to the barge, and both marooned men made it safely back to shore via breeches buoy, 17 hours after they first found themselves drifting towards the falls. The work of riverman William "Red" Hill Sr. was particularly significant; he ventured out to free the tangled breeches buoy line several times throughout the night, and eventually assisted the men to safety. Hill was awarded the Royal Canadian Humane Association Medal for his efforts. Hill and his sons went on to be involved in many other river rescues and recoveries in the next several decades.
2019 жылғы ауысым
Жылдар бойы қаңқа тозып, құлдырап келеді. 2019 жылдың 31 қазанында, кешкі уақытта (Ольга тропикалық дауылдың қалдығы) болған дауыл кезінде, күшті оңтүстік-батыс жел Эри көлінің шығыс бөлігіндегі су деңгейін рекордтық билікке көтерді. Бұл Ниагара өзеніне, Форт Эриде құйылатын су ағынының рекордтық деңгейге жететініне әкеп соқты, электр станцияларының пайдалануынан кейін Ниагара шарлауынан асып түсті. Осы рекордтық су ағыны тарихи темір баржаны тастан жылдырып, шарлауықтың жиегіне жақындауға мүмкіндік берді. Ниагара парктері комиссиясының мәліметінше, баржа шамамен өзен бойымен қозғалған, және "қайып, айналып кеткен" сияқты көрінеді. Ниагара паркінің қаңқа суреті оның бүйірге жатып қалғанын растады.
The wreck has been deteriorating over the years. During a storm (a remnant of Tropical Storm Olga) on the evening of October 31, 2019, strong southwest winds raised Lake Erie's East Basin water levels to record highs. This resulted in record high flows into the Niagara River at Fort Erie, exceeding The net flow over Niagara Falls, after the power companies' draw, exceeded These record high flows shifted the historic iron scow off the rock outcrop, allowing it to drift closer to the edge of the falls. The scow floated an estimated downriver, and the wreck seemed to have "flipped on its side and spun around", according to a source at the Niagara Parks Commission. A Niagara Parks photo of the wreck confirmed that it was now lying on its side.
2022 жылғы бөліну
2022 жылдың 4 сәуірінде баржа бірнеше бөлікке бөлініп, таяз суларда қалған. Ниагара парктерінің өкілі оның "өмірінің соңына жақындап" бара жатқанын мәлімдеді.
On April 4, 2022, the scow was observed to have broken into several pieces lodged in the rapids. A Niagara Parks official reported that it may be "reaching the end of its life."
Субхасер Sunbeam
1923 жылы маусымда ұқсас апат, ағаштан жасалған кемеге қатысты болды. Бұл кеме, бұрын Бірінші дүниежүзілік соғыста суасты қайықтарына қарсы патрульдік болып, "Санбийм" деп аталған, соғыс аяқталғаннан кейін Нью-Йорк тұрғынына қайтарылды. Иесі кемені жаңа иесіне сатты, және кеме Эри көлінің портына жеткізілу үшін Эри каналы арқылы батысқа қарай айдалып әкелінді. Ұңғыма экипажы навигациялық қателік жасады және өздерін Ниагара өзеніне шалқарып, сарқырамадан "бірнеше" шақырым (километр) жоғарыда тапты. Олар түндеу үшін жақын жердегі қонақ үйге орналасты. Түнде қарауылсыз қалған кеме өзінің бекіткіштерінен босап кетті.
A similar wreck, involving a wooden vessel, occurred in June 1923. The craft, previously a World War I antisubmarine patrol boat called the Sunbeam, had been returned to its owner, a New Yorker, after the war ended. The owner sold the boat to a new owner, and the boat was taken west on the Erie Canal, to be docked at a port in Lake Erie. The crew made a navigation mistake and found themselves well into the Niagara River, although still "a few" miles (kilometers) upstream from the falls. They retired for the night to a nearby hotel. During the night, the unmanned boat came loose from its moorings.