Механизм

Дәлелдер гипергипофиздің механизмі генетикалық бұзылудан туындап, гипофиздік ісіктерге (туморигенезге) әкелуі мүмкін екенін көрсетеді. Гипофиздік аденомалардың көпшілігі моноклоналды болып келеді, яғни олар бір жасушадағы оқиғаның нәтижесінде пайда болады. GH (өсу гормоны) артық болса, гигантизм дамиды, ал гигантизмнің ауырлығы эпифиздік пластинканың жабық немесе ашық болуына байланысты. Гипергипофиздің ең көп кездесетін төрт түрі төрт түрлі гипофиз аденомасынан туындайды: пролактинома, кортикотропинома (Кушинг синдромы), соматотропинома (гигантизм) және тиреотропинома.

Диагностика

Гипергипофизизмді диагностикалау әсер еткен жасуша түрлеріне байланысты. Гормондардың артық өндірілуінің клиникалық белгілері гигантизм немесе акромегалия болуы мүмкін, олар клиникалық және рентгенографиялық нәтижелер арқылы анықталады. Кушинг ауруын диагностикалау үшін физикалық тексеру, зертханалық тесттер және гипофиз безінің рентгендік суреті (ісіктерді табу үшін) қолданылады. Пролактиноманы диагностикалау үшін сарысудағы пролактин деңгейін өлшеу және гипофиз безінің рентгендік суреті жасалады.

Емдеу

Пролактинома жағдайындағы гиперпитуитаризмді емдеу ұзақ мерзімді медициналық басқарудан тұрады. Допамин агонисттері PRL секрециясын күшті түрде төмендетеді және қалыпты жыныс бездерінің қызметін қалпына келтіреді. Сонымен қатар, ол ісік жасушаларының көбеюін тежейді (кей жағдайларда ісіктің кішіреюіне себеп болады). Гигантизмді емдеу IGF-1 үшін мақсатты деңгейлерді анықтаудан басталады, содан кейін трансфеноидты хирургия (операция алдында соматостатин рецепторларының лигандалары) және операциядан кейінгі бейнелеу бағалауы жүргізіледі. Кушинг синдромында ісікті жою үшін хирургиялық араласу жасалады; операциядан кейін без бірте-бірте жұмыс істеуі мүмкін, бірақ бұл әрдайым бола бермейді.