Шошон жобасы: Вайоминг штабындағы суармалы аудан және энергетикалық қуат көзі
Shoshone Project
Шошон жобасы – Вайоминг штатындағы суару жүйесі. Бұл жобамен Big Horn ойпатындағы егістік жерлер суға ие болады, сондай-ақ су тасқыны мен қуат өндіріледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шошоне жобасы – АҚШ-тың Вайоминг штатындағы суару жобасы. Бұл жоба Биг-Хорн алқабындағы шамамен егістіктерді суаруды қамтамасыз етеді, жергілікті тұрғын және дамытушы Буффало Билл Кодидің, құрғақ алқапты егіс жеріне айналдыру арманын орындап тұр. Шошон өзеніндегі Буффало Билл бөгеті жоба үшін Буффало Билл суқоймасында су жинақтайды. Суарудағы рөлінен өзге, жоба Шошон өзенінде су тасқынын бақылайды және электр энергиясын өндіреді. Бұл үшін бір кезде әлемдік рекорд болған Буффало Билл бөгетінің 350 фут (107 м) биіктігі мен Шошон шатқалы арқылы өзеннің күшті құлауы пайдаланылады. Биг-Хорн алқабындағы негізгі егістер – қант қызылшасы, люцерна, арпа, сұлы, жүгері және бұршақ.
The Shoshone Project is an irrigation project in the U. S. state of Wyoming. The project provides irrigation for approximately of crops in the Big Horn Basin, fulfilling the vision of local resident and developer Buffalo Bill Cody, who hoped to make the semi arid basin into agricultural land. Buffalo Bill Dam on the Shoshone River impounds water for the project in Buffalo Bill Reservoir. In addition to its role in irrigation, the project provides flood control on the Shoshone and generates power, using the 350 feet (107 m) height of Buffalo Bill Dam, once a world record, and the considerable fall of the river through Shoshone Canyon to generate hydroelectric power. Chief crops in the Big Horn Basin are sugar beets, alfalfa, barley, oats, corn and beans.
Құру
XIX ғасырдың соңында Буффало Билл Коди өзінің атымен аталатын Коди қаласына (Уайоминг) қоныстанды және айналасындағы жерлердің көп бөлігін сатып алды. Коди Шошон өзенінің суын пайдаланып, Кодиден шығысқа қарай созылған Бигхорн алқабының жазықтарын суару жоспарын ұсынды. Кейін Вайомингтен АҚШ сенаторы болған Франклин Уилер Монделл 1893 жылы алғашқы су құқығын тіркеді, бірақ жобасын іске асыра алмады. Коди мен оның серіктесі Нейт Салсбери үш канал арқылы суаруға рұқсат алды, алайда қажетті инфрақұрылымды салуға қол жеткізе алмады. 1899 жылы Коди мен жергілікті кәсіпкерлер Вайоминг штатынан суару үшін су құқығын алды және жеке канал салуға тырысты, бірақ жеткілікті қаражат болмады. 1902 жылы «Жерді мелиорациялау туралы» заң қабылданғаннан кейін штат Ішкі істер департаментіне жобаны қабылдауды ұсынды. 1904 жылы федералды үкімет қолдаған Шошон жобасын Ішкі істер министрі Итан Аллен Хичкок 1899 жылғы Коди-Салсбери рұқсатына сүйене отырып бекітті. Жоба сол жылы Мелиорация бюросының басқаруымен басталды. Буффало Билл бөгетінің құрылысы 1905 жылы басталды. Кішкентай Ральстон және Корбет бөгеттері 1908 жылы аяқталды. Буффало Билл бөгеті (1946 жылға дейін Шошон бөгеті деп аталды) 1910 жылы 1,4 миллион долларға аяқталды, оның биіктігі 99 метр болды, сол кезде ол әлемдегі ең биік бөгет еді. 1980 жылдары бөгеттің биіктігі тағы 25 футқа (8 м) дейін ұлғайтылып, 350 футқа (107 м) жеткізілді, бұл су қоймасының сыйымдылығын едәуір арттырды. Гарланд бөліміндегі Пауэлл маңындағы жерлер қоныстануға ашылды және 1918 жылға қарай кең ауыл шаруашылығы дамыды. Фрэнни бөлімі шамамен сол кезде ашылды. Уилвуд бөлімі 1927-1938 жылдар аралығында, ал Харт-Маунтин бөлімі 1947 жылға дейін ашылмады. Харт-Маунтин бөлімі маусымдық қуатты Харт-Маунтин электр стансасынан алады, ол Шошон өзенін кері сифон арқылы кесіп өтеді. 42 километрлік (26 миль) Харт-Маунтин каналы суды пайдаланушыларға жеткізеді. Харт-Маунтин каналының бөліктері Азаматтық консервация корпусының BR 72 лагерінен жұмыс күшімен салынды. 1942 жылдан 1944 жылдың мамырына дейін Харт-Маунтин орталықтағы жапон-американдық интернирленгендер каналда жұмыс істеді. Жұмыс 1947 жылы аяқталды. Буффало Билл электр стансасы: Буффало Билл электр стансасы 1992 жылы бөгеттің биіктігін 25 футқа (8 м) арттыру жұмыстарымен бірге салынды. Алғашқы Шошон электр стансасынан төмен орналасқан станса 266 фут (81 м) биіктікте 18 МВт қуаттылығы бар Фрэнсис турбинасын пайдаланады. Харт-Маунтин электр стансасы: Шошон каньоны құбырының шығу жерінде орналасқан Харт-Маунтин электр стансасы 1947 жылы уақытша нысан ретінде салынды. Бөгеттің биіктігін арттыру жобасымен бірге қайта жаңартылды және маусымдық режимде жұмыс істейді. Ол 265 фут (81 м) биіктікте 5 МВт қуаттылығы бар Фрэнсис турбинасын пайдаланады. Геотермиялық белсенді аймаққа жақын орналасқан туннельдің құрылысы қиын болды, 1937 жылы газдың әсерінен екі құрылысшы қаза тапты.
At the end of the 19th century Buffalo Bill Cody settled in his namesake town of Cody, Wyoming, buying much of the surrounding lands. Cody promoted a plan to use the waters of the Shoshone to irrigate the plains of the Bighorn Basin extending eastward from Cody. Franklin Wheeler Mondell, later U. S. Senator from Wyoming, filed for the first water rights in 1893 but was unable to follow up on his project. Cody and his partner Nate Salsbury obtained a permit to irrigate using three canals, but were in turn unable to construct the necessary infrastructure. Cody and local promoters again obtained water rights to irrigate from the state of Wyoming in 1899 and attempted to build a private canal, but lacked sufficient resources. Following the passage of the Reclamation Act in 1902 the state urged the Department of Interior to take over the project. The federal government backed Shoshone Project was authorized in 1904 by Secretary of the Interior Ethan Allen Hitchcock, based on the 1899 Cody Salsbury permit. The project started the same year, administered by the Bureau of Reclamation. Work on Buffalo Bill Dam started in 1905. The small Ralston and Corbett dams were completed in 1908. Buffalo Bill Dam (known as Shoshone Dam until 1946) was completed in 1910 at a cost of $1.4 million, at a height of 325 feet (99 m), then the tallest dam in the world. The dam's height was extended by another 25 feet (8 m) to 350 feet (107 m) in the 1980s, significantly expanding reservoir capacity. Land was opened for settlement near Powell in the Garland Division, with extensive agricultural development by 1918. The Frannie Division was opened at about this time. The Willwood Division was opened to development between 1927 and 1938, while the Heart Mountain Division was not opened until 1947. The Heart Mountain Division, with receives seasonal output from the Heart Mountain Powerplant, which discharges into an inverted siphon crossing the Shoshone River. The 26 mile (42 km) Heart Mountain Canal transports the water to users at a rate of Portions of the Heart Mountain Canal were built with labor provided by the Civilian Conservation Corps from camp BR 72. Japanese American internees from the Heart Mountain Relocation Center worked on the canal in from 1942 until May 1944. Work was finally completed in 1947. Buffalo Bill Powerplant: The Buffalo Bill Powerplant was built concurrently with work to increase the dam's height by 25 feet (8 m) in 1992. The plant, located in Shoshone Canyon downstream from the original Shoshone Powerplant, operates a Francis turbine rated at 18 MW on a head of 266 feet (81 m). Heart Mountain Powerplant: Located at the outlet of the Shoshone Canyon Conduit, the Heart Mountain Powerplant was built in 1947 as a temporary facility. It was rebuilt concurrently with the dam heightening project and is operated on a seasonal basis. It operates a 5 MW Francis turbine on a 265 feet (81 m) head. Located near a geothermally active area, construction of the tunnel proved difficult, with fumes contributing to the deaths of two construction workers in 1937.