Кіріспе
10 ғасырдағы грузин патшасы Георгий II (Георгий II), Леонидтер әулетінен – 923 жылдан 957 жылға дейін Абхазия патшасы болды. Сирил Тумановтың мәліметінше 915/916 – 959/960 жылдар аралығында, ал Рене Гроссе, Мари Фелисити Броссеттің сілтемесімен, 921 – 955 жылдар аралығында билік еткен. Оның ұзақ билігі мемлекетінің мәдени гүлденуі мен саяси қуатының қақпа тасы деп есептеледі. Тәуелсіздігіне және "мепе" (патша) деген жергілікті атағына қарамастан, византиялықтар оны "экзозиаст" деп атады. Бұл термин 10 және 11 ғасырларда қолданыста болды, себебі сол кезде "basileus" ("патша") атағы тек византиялық монархқа ғана арналған. Георгий II Грузияны біріктіруді мақсат тұтқан, алдыңғы патшасының экспансионистік саясатын жалғастырды. Дегенмен, оның жартылай бауыры Баграт та таққа талапкер болғандықтан, толық билікке ие болуына біршама уақыт кетті.
George II (, Giorgi II), of the Leonid dynasty was a king of Abkhazia from 923 to 957 AD. According to Cyril Toumanoff 915/916 to 959/960, while according to René Grousset, who cites Marie Félicité Brosset, from 921 to 955. His lengthy reign is regarded as a zenith of cultural flowering and political power of his realm. Despite being independent and locally titled as a Mepe (king), he is also regarded as Exousiastes,The term was in currency in the 10th and 11th centuries owing to the fact that, at that time, the term basileus ("king") was reserved for the Byzantine monarch only. the title that was addressed to him by Byzantines. George II continued the expansionist policy of his predecessor, aiming primarily at unification of Georgia. It took him, however, some time to assume full ruling powers as his half brother Bagrat also claimed the crown.
Өмір
923 жылы Абхазия королі Константин III қайтыс болды, және Георгий, содан кейін Георгий II Абхазия оның орнына отырды. Бірақ Георгийдің кіші інісі Баграт та таққа талапкер болды, ол ақсүйектердің, ең бастысы, әкесінің күйеуі Таоның Гурген II-сінің қолдауымен төңкеріс жасады. Бұл қақтығыс шамамен жеті жылға созылды және 930 жылы Баграттың күрт қайтысымен аяқталды. Орталық Грузиядағы жергілікті дворяндардың адалдығын қамтамасыз ету үшін Георгий 923 жылы ұлы Константинді Картли герцогы/вице-королі етіп тағайындады, бірақ ол да 926 жылы оған қарсы бүлік көтерді. Жауап ретінде Георгий Картлиге кіріп, тастан қашалған Уплисцихе қаласын қоршауға алды. Ол Константинді алдап, оның көзін жойып, еркектік мүшесін кестірді. Сол жылы ол тағы бір ұлы Леонды (болашақ король Леон III) Картли герцогы/вице-королі етіп тағайындады. Георгий II көтерілісші Кахетиялық (Гардабаниялық руының) дворяндарымен бірге Кахетия князь-епископы Квирике II-ге қарсы науқанға шықты. Ол 930 жылдары Квирикеден княздық билігін тартып алды. Картлидегі үстемдігін нығайту үшін Георгий Тао-Кларджетидің грузин Багратидтерімен одақтасып, қызы Гурдухты Гурген Багратиониге үйлендірді. Бірақ Квирике көп ұзамай қарсы шабуылға көшіп, Картлиде бүлік тудырды. Георгий ұлы Леон басқаратын үлкен әскерді жіберді, бірақ король жорық барысында қайтыс болды, және Леон Квирикемен бейбіт келісімге келіп, науқанын нәтижесіз аяқтады.
Мәдени өмір
Георгий сонымен қатар православие христиандығын таратушы және грузин христиан мәдениетінің меценаты ретінде танымал болды. Ол Аланияда христиан дінін мемлекеттік дін ретінде орнатуға көмектесті, осының арқасында Константинопольдің ризашылығына ие болды. 10 ғасырдың бірінші жартысында ол грек соборларына қарсы тұру мақсатында Хопа (Гудаута ауданы) және Киачи (Очамчир ауданы) соборларын, сондай-ақ Чхондиди соборын (Мартвили ауданы) салды. Осылайша, жаңа соборлар сыртқы және ішкі жауларға қарсы орталық мемлекеттік биліктің негізгі тірегіне айналды.