Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Химикалық қосылыс
Chemical compound
18 Метоксикоронаридин (18 МК, немесе ММ 110), сондай-ақ золуникант деп аталады, 1996 жылы Альбани медициналық колледжінің фармакологы Стэнли Д. Глик және Вермонт университетінің химиктері Упул К. Бандаредж және Мартин Э. Куэннің зерттеу тобы ойлап тапқан ибогаиннің туындысы. Жануарлармен жүргізілген зерттеулерде морфин, кокаин, метамфетамин, никотин және сахарозаны өздігінен қабылдауды азайтуда тиімділігі дәлелденді. Сондай-ақ, семіз егеуқырларда анорексиялық әсерін тудырады, бұл, ең болмаса, оның есірткіге тәуелділікке қарсы әсерінің негізі болып табылатын сыйақы жүйесіне әсер етуімен байланысты. 18 МК 2021 жылдың сәуірінде NASDAQ-та жаңадан тіркелген канадалық фармацевтикалық компания MindMed сатып алғанға дейін Калифорнияда орналасқан Savant HWP дәрі-дәрмек әзірлеу компаниясы адамдарда сынақ жүргізудің алғашқы кезеңдерінде болды. 2002 жылы зерттеу тобы адамдармен сынақтар жүргізу үшін қаражат жинауды бастады, бірақ қажетті шамамен 5 миллион доллар қаражатты жинауға мүмкіндік болмады. 2010 жылы Иллинойс штатының Шампейн қаласында химиялық заттарды өндіруші Obiter Research компаниясы Олбэни медициналық колледжі мен Вермонт университетімен патенттік лицензияға қол қойды, бұл оларға 18 МК және басқа конгенерлерді синтездеу және сату құқығын берді. 2012 жылы Ұлттық Есірткіге Қарсы Институт Savant HWP компаниясына адамдармен сынақтар жүргізу үшін 6,5 миллион доллар грант берді, бірақ оны есірткіге тәуелділікті емдеу үшін қолдануға рұқсат берілмеді. Опиоидты қабылдаудан бас тартқан науқастарда MM 110 емдеудің 2а кезеңіндегі зерттеу 2022 жылдың екінші тоқсанында басталуға жоспарланған.
18 Methoxycoronaridine (18 MC, or MM 110), also known as zolunicant, is a derivative of ibogaine invented in 1996 by the research team around the pharmacologist Stanley D. Glick from the Albany Medical College and the chemists Upul K. Bandarage and Martin E. Kuehne from the University of Vermont. In animal studies it has proved to be effective at reducing self administration of morphine, cocaine, methamphetamine, nicotine and sucrose. It has also been shown to produce anorectic effects in obese rats, most likely due to the same actions on the reward system which underlie its anti addictive effects against drug addiction. 18 MC was in the early stages of human testing by the California based drug development company Savant HWP before being acquired by MindMed, a Canadian pharmaceutical company newly listed on the NASDAQ in April 2021. In 2002 the research team began raising funds for human trials, but were unable to secure the estimated $5 million needed. In 2010, Obiter Research, a chemical manufacturer in Champaign, Illinois, signed a patent license with Albany Medical College and the University of Vermont, allowing them the right to synthesize and market 18 MC and other congeners. In 2012 the National Institute on Drug Abuse gave a $6.5 million grant to Savant HWP for human trials. but not for approval for use as a treatment for drug addiction. A phase 2a study of MM 110 treatment in patients experiencing opioid withdrawal is set to commence in Q2 2022.
Фармакология
18 MC α3β4 никотиндік антагонист болып табылады және ибогаиннен айырмашылығы, α4β2 субтипіне, NMDA арналарына және серотонин тасымалдаушысына байланыстылығы жоқ, натрий арналарына және σ рецепторына байланыстылығы айтарлықтай төмендеген, бірақ μ опиоидтық рецепторларға, онда ол агонист ретінде әрекет етеді, және κ опиоидтық рецепторларға шамалы байланыстылығын сақтайды. Мидағы әсер ететін орындары – медиалдық хабенула, интерпедункулярлық ядро, дорсолатеральды тегмент және базалатеральды миндаль безі. (±) 18 MC α9α10 nAChR-ларды α3β4 және α4β2 nAChR-лардан артық күшпен бәсекелі түрде тежейді және CaV2.2-ні тікелей тоқтатады.
18 MC is a α3β4 nicotinic antagonist and, in contrast to ibogaine, has no affinity at the α4β2 subtype nor at NMDA channels nor at the serotonin transporter, and has significantly reduced affinity for sodium channels and for the σ receptor, but retains modest affinity for μ opioid receptors where it acts as an agonist, and κ opioid receptors. The sites of action in the brain include the medial habenula, interpeduncular nucleus, dorsolateral tegmentum and basolateral amygdala. (±) 18 MC competitively inhibits α9α10 nAChRs with potencies higher than that at α3β4 and α4β2 nAChRs and directly blocks CaV2.2.
Деривативтер
18 МК-ның бірқатар туындылары жасалды, олардың кейбіреуі 18 МК-дан артық, метоксиэтил туысы ME 18 MC 18 МК-мен салыстырғанда ұқсас тиімділікпен күштірек, ал метиламин аналогы 18 MAC шамамен бірдей күштілікпен 18 МК-дан тиімдірек. Бұл қосылыстар сонымен қатар селективті α3β4 никотиндік ацетилхолин антагонисттері болып табылады және NMDA рецепторларына аз немесе ешқандай әсер тигізбейді.
A number of derivatives of 18 MC have been developed, with several of them being superior to 18 MC itself, the methoxyethyl congener ME 18 MC being more potent than 18 MC with similar efficacy, and the methylamino analogue 18 MAC being more effective than 18 MC with around the same potency. These compounds were also found to act as selective α3β4 nicotinic acetylcholine antagonists, with little or no effect on NMDA receptors.