Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның төмендігіндегі ру
Scottish Lowland clan
Бойл руы – Шотландияның төмендігіне жататын шотланд руы.
Clan Boyle is a Scottish clan of the Scottish Lowlands.
Кланның шығу тегі
Бойль атауы Каен қаласына жақын орналасқан нормандық Бовиль қалашығынан шыққан. 1164 жылы Давид де Бойвиль бір хартаға куә ретінде тіркелген. 1275 жылы Ричард де Бойвилл Айрширдегі Келберн жерлерін иеленген. Шамамен 1291 жылы Генри де Бойвилл Дэмфрис, Вигтаун және Кирккдбрайт қамалдарының сақшысы болды. Ричард де Бойвил мен Роберт де Бойвил екеуі де 1296 жылы Англияның I Эдуард патшасына бағынуын Рагман Роллдарында көрсеткен. Ричард Бойль сэр Роберт Коминнің қызына үйленді.
The name Boyle comes from the Norman town of Beauville near Caen. In 1164 David de Boivil appears as a witness to a charter. In 1275 Richard de Boyville held the lands of Kelburn in Ayrshire. In around 1291 Henry de Boyville was keeper of Dumfries Castle, Wigtown Castle and Kirkcudbright Castle. Richard de Boyvil and Robert de Boyvil both appear on the Ragman Rolls in 1296 submitting to Edward I of England. Richard Boyle married a daughter of Sir Robert Comyn.
15 және 16 ғасырлар
Ричард Бойльден алты ұрпақ өткен соң, оның түкпіл ұрпағы Джон Бойль 1488 жылы Сочиберн шайқасында Шотландия королі Джеймс III-ті қолдап шайқасып қаза тапты. Отбасының иеліктері тәркіленді, бірақ оның ұлы, сондай-ақ Джон аталған, Шотландия королі Джеймс IV оларды қайтаруға бұйырды. Елизавета I Англия тағына отырғанда Бойлдер Шотландия патшайымы Мэриді қолдады.
Six generations after Richard Boyle, John Boyle, his descendant, was killed at the Battle of Sauchieburn, fighting in support of James III of Scotland in 1488. The family estates were forfeited but his son, also called John, had them restored by James IV of Scotland. When Elizabeth I was on the throne of England, the Boyles supported Mary, Queen of Scots.
17 және 18 ғасырлар
XVII ғасырда Бойлдер Англияның Карл I-ін қолдады және осының салдарынан қиындықтарға ұшырады. Бірақ, кейіннен отбасының ырысы Джон Бойл Келберн Парламент комиссары болып сайланғанда қайта жаңғырды. Джонның үлкен ұлы Дэвид Бойл да Парламент комиссары және Патша кеңесінің мүшесі болды. 1699 жылы Дэвид Келберн лорды Бойл титулымен көтерілді. 1703 жылы Глазго графы атанды. Ол сондай-ақ Одақ шарты бойынша комиссия мүшелерінің бірі болды. 1715 жылғы Якобит көтерілісі кезінде ол британдық Ганновер үкіметінің адал қолдаушысы болды және тіпті өз қаражатымен әскер жинап, қарулады. Джон Бойл, Глазгоның үшінші графы әскери жолмен өтті және 1745 жылы Фонтеной шайқасында, ал кейін 1747 жылы Лауффельд шайқасында жараланды. Ол Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының Лорд-жоғарғы комиссары болып тағайындалды және осы лауазымды тоғыз жыл қатарынан атқарды.
During the 17th century the Boyles supported Charles I of England and they suffered hardships as a result. However the family fortunes were later restored when John Boyle of Kelburn was elected as a Commissioner of Parliament. John's eldest son, David Boyle also became a Commissioner of Parliament and Privy Councillor. In 1699 David was raised to the Peerage as Lord Boyle of Kelburn. In 1703 he was created Earl of Glasgow. He was also one of the commissioners for the Treaty of Union. During the Jacobite rising of 1715 he was a staunch supporter of the British Hanoverian government and even raised and armed troops at his own expense. John Boyle, 3rd Earl of Glasgow followed a military career and he was wounded at the Battle of Fontenoy in 1745 and later again at the Battle of Lauffeld in 1747. He was appointed Lord High Commissioner to the General Assembly of the Church of Scotland and held the office for nine consecutive years.
19 ғасыр
Дэвид Бойл, екінші графтың немересі, көрнекті заңгер болды және 1807 жылы Шотландияның солиситор-генералы болып тағайындалды. Ол сотқа көтеріліп, 1841 жылы Лорд-Джестис Генерал болып тағайындалды. Ол 1852 жылы заңгерлік қызметте қырық бір жылдан кейін зейнеткерлікке шықты. Джордж Бойл, 4-ші граф, сондай-ақ әскери қызметке кірісіп, 1810 жылы полковник және Ренфруширдің лорд-лейтенанты болды. Оның үлкен ұлы Джон 1807 жылы Гибралтар маңында француздарға түскен теңіз офицері болды. Оның інісі Джеймс 1843 жылы бесінші граф атанды. Ол да Корольдік теңіз күштерінде қызмет еткен және Ренфруширдің лорд-лейтенанты болған. Джеймстің орнын жартылай ағасы Джордж Фредерик Бойл басты, бұл отбасы үшін апатқа ұшырады. Джордж Бойл Оксфордта білім алған және өнер мен сәулетке құштар болған. Ол прерафаэлиттердің форма мен сұлулық туралы идеяларына әуестеніп, Кельбернді қайта жаңарту және Шотландиядағы шіркеулерді қаржыландыру арқылы ауқымды құрылыс бағдарламасын бастады. 1888 жылы ол иелікті банкротқа дейін жеткізіп, мүліктері сатылды, Кельберн тек туысы Дэвидтің қаржысының арқасында сақталды, кейін ол Дэвид Бойл, Глазгоның 7-ші графы болды. Дэвид Бойл 1890 жылы граф атанды және 1892 жылдан 1897 жылға дейін Жаңа Зеландияның губернаторы болды. 1897 жылы ол Барон Фэрли атанды және Ұлыбритания жұртына көтерілді. (Глазго графтығы және Шотландия жұртына қатысты барлық басқа да атақтар. Бұл оған Лордтар палатасында орын алуын қамтамасыз ету үшін жасалды, өйткені сол кезде шотландтық пэрлердің тек шағын бөлігі ғана отыра алатын, олар шотландтық өкілдік пэрі деп танылатын.)
David Boyle, a grandson of the second Earl, was a distinguished solicitor and in 1807 was appointed Solicitor General for Scotland. He was raised to the bench, and in 1841 was appointed Lord Justice General. He retired in 1852 after forty one years of legal service. George Boyle, 4th Earl, also took up military service, rising to colonel and Lord Lieutenant of Renfrewshire in 1810. His eldest son, John, was a naval officer captured by the French off Gibraltar in 1807. His brother, James, succeeded as the fifth Earl in 1843. He had also served in the Royal Navy and was also made Lord Lieutenant of Renfrewshire. James was succeeded by his half brother, George Frederick Boyle, which proved to be a disaster for the family. George Boyle had been educated at Oxford and was passionately interested in art and architecture. He became obsessed by the Pre Raphaelite notions of form and beauty and began a monumental building program, renovating Kelburn and funding churches across Scotland. In 1888 he had bankrupted the estate and the assets were sold, Kelburn was only saved by the purse of his cousin, David, later to become the David Boyle, 7th Earl of Glasgow. David Boyle, succeeded as Earl in 1890 and was Governor of New Zealand from 1892 to 1897. In 1897 he was created Baron Fairlie and was raised to the Peerage of the United Kingdom. (the Earldom of Glasgow and all other titles being in the Peerage of Scotland. This was done to ensure him a seat on the House of Lords as, at that time, only a small number of Scottish peers could sit, known as Scottish representative peer.
Бойль кланы бүгінгі күні
Кланның қазіргі басшысы және Глазгоның 10-шы графы – теңіз резервінің офицері және теледидар режиссерінің ассистенты. Ол 1984 жылы әкесінен осы лауазымды мұрагерлік еткен. Ол 13 ғасырдан бері отбасының меншігінде болған Келберн сарайында тұрады.
The current chief of the clan and 10th Earl of Glasgow was a naval reserve officer and assistant TV director who succeeded his father in 1984. He resides in Kelburn Castle, which has been held by the family since the 13th century.