Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның Кинкардин қаласынан шыққан шотландтық отбасы; Корольдік үй.
Scottish family from Kincardine in Scotland; Royal House
Брюс кланы (Brùs) – Шотландияның Тау етегіндегі клан. Ол 14 ғасырда корольдік үй болды, Шотландияның екі патшасын (Роберт Брюс және Шотландияның Дэвид II) және Ирландияның күмәнді Жоғары патшасы Эдвард Брюстің шығуына себеп болды.
Clan Bruce (Brùs) is a Lowlands Scottish clan. It was a royal house in the 14th century, producing two kings of Scotland (Robert the Bruce and David II of Scotland), and a disputed High King of Ireland, Edward Bruce.
Шығу тегі
Брюс тегі француз тіліндегі de Brus немесе de Bruis сөзінен шыққан, қазіргі Брикс деп аталатын жерлерден, Нормандия, Франция. Отбасының мүшесі "Роберт де Брикс" Англияны нормандтар басып алған кезде Жеңімпаз Уильямның қол астында қызмет еткен деген пікірді қолдайтын ешқандай дәлел жоқ. Бұл ойдың Гастингс шайқасында соғысқан деген саналған адамдар туралы орта ғасырдың соңғы кезеңдерінен алынған, сенімсіз тізімдерден пайда болған деп есептеледі. Роберт де Брус – Шотландияның кейіннен Дәуіт I патшасы болған Дәуіт ханзадасының әскери серігі болды. 1124 жылы ол Дәуіттің соңынан солтүстікке қарай барып, оның патшалығын қайтарып алуға көмектесті. Брюс өлтірген Джон Коминнің туысы немесе әкесі болған Макдугалл кланы Брюсті күтпеген шабуыл жасап, Далриг шайқасында жеңді. Патша қашып құтылды, бірақ Лорн брошасы деп аталатын кельттік зергерлік өнерінің тамаша үлгісін қалдырды, ол Макдугалл кланының бағалы қазынасына айналды. Үш жылдан кейін Роберт Брюс үш мыңдай тәжірибелі әскерді Аргайлға Макдугаллдарға қарсы бастап келді. Джон Макдугалл Лорн оларға тұзақ қойды, бірақ Брандер асуындағы шайқаста Макдугаллдар жеңіліске ұшырап, қашуға мәжбүр болды. Патша Макдугаллдардың жерлерін тартып алып, адалдығы үшін Кемпбеллдерге берді. Роберт Брюс 1314 жылы Баннокберн шайқасында шотланд әскерін басқарды, онда ағылшындар жеңілді. 1334 жылы Томас Брюс, Брюс әулетімен туыс екенін мәлімдеп, Роберт Стюартпен (кейін Шотландияның Роберт II) бірлесіп, Килде ағылшындарға қарсы көтеріліс ұйымдастырды.
The surname Bruce comes from the French de Brus or de Bruis, derived from the lands now called Brix, Normandy, France. There is no evidence to support a claim that a member of the family, 'Robert de Brix', served under William the Conqueror during the Norman Conquest of England. This notion is now believed to have originated in unreliable lists, derived from the later Middle Ages, of people who supposedly fought at the Battle of Hastings. Robert de Brus was a companion in arms of Prince David, later David I of Scotland. In 1124 he followed David north to reclaim his kingdom. The Clan MacDougall, whose chief was the uncle or cousin of John Comyn who Bruce had murdered, surprised the Bruce and defeated him in what was known as the Battle of Dalrigh. The king escaped but left behind what was described as a magnificent example of Celtic jewellery, known as the Brooch of Lorne and it became one of the Clan MacDougall's great treasures. Three years later Robert the Bruce led three thousand battle hardened veterans into Argyll against the MacDougalls. John MacDougall of Lorne set an ambush for them but in the ensuing Battle of the Pass of Brander the MacDougalls were defeated and forced to flee. The MacDougalls' lands were then forfeited by the king and he gave them to the Campbells for their loyalty. Robert the Bruce led the Scottish army at the Battle of Bannockburn in 1314 where the English were defeated. In 1334 Thomas Bruce, who claimed kinship with the royal house of Bruce, organized a rising in the Kyle, along with Robert Stewart (later Robert II of Scotland) against the English.
Роберт Брюстен кейін
1329 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Роберт Брюстің ұлы Дәуіт II Шотландия патшасы болды. 1346 жылы Ескі Одақтың (Auld Alliance) шарттары бойынша Дәуіт Францияның мүддесі үшін Англияға оңтүстікке қарай жорық жасады, бірақ Невиллдің кресті шайқасында жеңіліске ұшырады және сол жылдың 17 қазанында тұтқындалды. Ол он бір жыл Англияда түрмеде отырды. Дәуіт келісім шарты жасалғаннан кейін Шотландияға оралып, 1371 жылы Эдинбург қамалында күтпеген жерден, ұрпақ қалдырмай қайтыс болды. Мұрагерлік Стюарт әулетіне өтті. Сэр Эдвард Брюс Кинлосс аббаттығының комендаторы болып тағайындалды, оған Мюрттон барониясы кірді және 1597 жылы судья қызметіне бекітілді. 1601 жылы ол Лорд Кинлосс титулымен Парламент Лорды болды. 1603 жылы Эдвард Брюс Джеймс VI-мен бірге Англия тағына талап ету үшін сапар шекті. Осының нәтижесінде ол Англия сот жүйесінде Роллдар сақтаушысы (Master of the Rolls) болып тағайындалды. 1608 жылы Кинлосс бароны Брюс, Лорд Кинлосс атанды. 1633 жылы оның ұлы Томас Эльгин графы атанды. Төртінші граф ұрпақсыз қайтыс болғаннан кейін, атақ сэр Джордж Брюс Карноктың ұрпақтарына көшті, олар бұған дейін Кинкардин графы атағын иеленген еді. 1747 жылы екі графтық біріктірілді. Томас Брюс, Эльгиннің 7-ші графы 1799 және 1803 жылдар аралығында Осман империясына дипломат және елші ретінде аккредитацияланды. Ол өзінің байлығының көп бөлігін Афинадағы Парфеноннан Осман империясынан мармар мүсіндерін жасырын түрде шығаруға жұмсады. Бұл мүсіндер қазір Эльгин мәрмәрлері деп белгілі. Оның ұлы Джеймс Канада провинциясының генерал-губернаторы және Үндістанның вице-королі болды.
Robert the Bruce's son, David II of Scotland became king on his father's death in 1329. In 1346 under the terms of the Auld Alliance David marched south into England in the interests of France, but was defeated at the Battle of Neville's Cross and imprisoned on 17 October of that year, and remained in England for eleven years. David returned to Scotland after negotiation of a treaty and ruled there until he died in Edinburgh Castle unexpectedly in 1371 without issue. The line of succession passed to the House of Stewart. Sir Edward Bruce was made commendator of Kinloss Abbey, which included the Barony of Muirton, and was appointed a judge in 1597. He was appointed a Lord of Parliament with the title of Lord Kinloss in 1601. Edward Bruce accompanied James VI to claim his English throne in 1603. As a result, he was subsequently appointed to English judicial office as Master of the Rolls. He was granted the Barony of Kinloss as Lord Bruce of Kinloss in 1608. In 1633 his son, Thomas, was created first Earl of Elgin. When the fourth Earl died without issue, the title passed to the descendants of Sir George Bruce of Carnock, who already held the title Earl of Kincardine and in 1747 the Earldoms were united. Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin was a diplomat and ambassador to the Ottoman Empire between 1799 and 1803. He spent much of his fortune smuggling marble sculptures from the Athens Parthenon out of the Ottoman Empire. They are now commonly referred to as the Elgin Marbles. His son, James, was Governor General of the Province of Canada and Viceroy of India.
Клан басшысы
Қазіргі басшы, Эндрю Брюс, 11-ші Эльгин графы, шотланд істерінде белгілі және Шотландия басшыларының тұрақты кеңесінің төрағасы болып табылады.
The current Chief, Andrew Bruce, 11th Earl of Elgin, is prominent in Scottish affairs and is convener of the Standing Council of Scottish Chiefs.