Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1998 жылғы психологиялық қорқыныш фильм
1998 psychological horror film
"Психо" – 1998 жылғы американдық психологиялық қорқыныш фильмі, оны Гас Ван Сант түсірген және режиссерлік еткен, басты рөлдерде Винс Вон, Джулианна Мур, Вигго Мортенсен, Уильям Х. Мейси және Энн Хеш ойнаған. Бұл Альфред Хичкоктың 1960 жылғы осы аттас фильмінің заманауи қайта түсірілімі, онда ақша жымқырық жасаған адам Норман Бейтс есімді құпия адам басқаратын ескі мотельге келеді; екі фильм де Роберт Блохтың 1959 жылғы романы бойынша түсірілген. Фильм 1998 жылы түсірілген және түсті форматта сақталған, көбінесе Хичкоктің камера қозғалыстарын және монтаждауын қайталайды, соның ішінде Джозеф Стефаноның (және авторлық құқығы көрсетілмеген Алма Ревиллдің) түпнұсқа сценарийі көбінесе қолданылған. Бернард Херрманның музыкалық қосымшасы да пайдаланылды, бірақ Дэнни Эльфман мен Стив Бартек жасаған жаңа аранжировкамен, стерео дыбыста жазылған. Бастапқы фильмнен бері технологияның жетістіктерін ескеру және мазмұнды нақтылау үшін кейбір өзгерістер енгізілген. Фильмдегі кісі өлтіру сахналары сюрреалистік кадрлармен араластырылған. "Психо" коммерциялық сәтсіздікке ұшырады және сыншылардың пікірі екіге бөлінді, олар фильмнің түпнұсқаға тым ұқсас екенін сынады. Ол "Алтын малина" сыйлығын "Ең нашар қайта түсірілім" және "Ең нашар режиссер" номинацияларында жеңіп алды, сондай-ақ "Ең нашар актриса" (Хече) номинациясына ұсынылды. Дегенмен, ол "Ең үздік актриса" (Хече) және "Ең жақсы сценарий" (Стефано) номинацияларында екі "Сатурн" сыйлығына ие болды.
Psycho is a 1998 American psychological horror film produced and directed by Gus Van Sant, and starring Vince Vaughn, Julianne Moore, Viggo Mortensen, William H. Macy, and Anne Heche. It is a modern remake of Alfred Hitchcock's 1960 film of the same name, in which an embezzler arrives at an old motel run by a mysterious man named Norman Bates; both films are adapted from Robert Bloch's 1959 novel. Though filmed in color and set in 1998, the film is closer to a shot for shot retelling than most remakes, often copying Hitchcock's camera movements and editing, including the original script by Joseph Stefano (and uncredited writer Alma Reville) mostly being carried over. Bernard Herrmann's musical score is reused as well, though with a new arrangement by Danny Elfman and Steve Bartek, recorded in stereo. Some changes are introduced to account for advances in technology since the original film and to make the content more explicit. The film's murder sequences are also intercut with surreal images. Psycho was a commercial failure and received polarizing reviews from critics who criticized the similarities to the original film. It won the Golden Raspberry Awards for Worst Remake and Worst Director, and was nominated for Worst Actress (Heche). However, it earned two Saturn Award nominations for Best Actress (Heche) and Best Writing (Stefano).
Сюжет
Жұма күні түстен кейін Феникс қонақ үйіндегі жасырын кездесуде жылжымайтын мүлік кеңсесінің қызметкері Марион Крейн мен оның жігіті Сэм Лумис оның қарыздарының кесірінен үйлене алмайтындарын талқылайды. Жұмысына оралған соң, ол өзіне сеніп тапсырылған 400 000 доллар ақшаны ұрлап, банкке салмастан, Сэмнің Калифорниядағы Фэрвейлдегі үйіне қашып кетуге шешім қабылдайды. Жолда ол машинасымен ауыстырып, күдік тудырады. Кенеттен жаман ауа райына тап болған Марион Бейтс мотелінде түнеп, өзін таныстыру үшін жалған есім қолданады. Мотель иесі Норман Бейтс оны өзімен бірге кешкі ас ішуге шақырады. Ол қонақ үйге қарап тұрған төбедегі үйіне қайтқаннан кейін, Марион оның анасы Нормамен оның болуына байланысты дауласып жатқанын естиді. Норман қайтып келіп, анасының тіл тиегізіп сөйлеуі үшін кешірім сұрайды. Ол өзінің құстарды салып безендету хоббисін, анасының "ауруын" және әр адамның қашуға тырысатын өзіндік "жеке тұзағы" бар екенін айтады. Қылмысына өкінген Марион ұрланған ақшаны қайтаруға бейімделеді, бірақ Норманның қабырғадағы тесіктен оны бақылап отырғанын білмейді. Ол душ қабылдағанда, көлеңкелі бейне оны қатыгездікпен пышақтап өлтіреді. Марионның денесін тауып үрейленген Норман оның денесі мен жасырылған ақшаны машинасына салып, көлікті жақын жердегі батпаққа тастап жібереді. Бір аптадан кейін Марионның қарындасы Лайла келіп, Сэмге ұрлық туралы хабарлайды. Жеке тергеуші Милтон Арбогаст ақшаны қайтарып алу үшін жалданыпты деседі. Ол Норманнан сұрақтар қояды және оның күдікті екенін анықтайды; Норманның анасымен сөйлесуді сұрағанда, ол бас тартады. Арбогаст Бейтс үйіне кіреді, онда қарт әйелге ұқсайтын бейне оны өлтіреді. Арбогасттан хабар келмей, Сэм мен Лайла Бейтс мотеліне қызығушылық танытады, себебі ол Арбогасттың соңғы тоқтаған жері еді. Жергілікті шериф Ал Чемберс оларға Норманның анасы он жыл бұрын өзіне-өзі қол жұмсау арқылы қайтыс болғанын айтады. Арбогастқа бірдеңе болғанына көз жеткізген Лайла мен Сэм үйленген жұбайлар ретінде Бейтс мотеліне орналасып, Марионның бөлмесіне кіреді, онда жоғалған душ пердесі мен Марионның ақшасынан бір соманы шегергенін көрсететін қағазды табады. Сэм Норманның назарын кеңсеге аударса, Лайла оның үйіне тығылып кіреді. Норман ашуланып, Сэмті есінен айырады. Лайла жеміс-жидек сақтау орнында жасырынып, анасының мумияланған денесін табады. Ол қорқып айқай салады, ал Норман, анасының киімдері мен шашығын киіп, оны пышақтап өлтіруге тырысады. Сэм оны жеңіп, Лайланы құтқарады. Полиция бөлімінде психиатр доктор Саймон Ричмонд Норманның он жыл бұрын Норма мен оның жақынына қызғаныштан у беріп өлтіргенін түсіндіреді. Ол оның денесін мумиялап, оны тірідей ұстай бастады, тіпті оны өзінің санасында басқа тұлға ретінде қайта жаратты, ол тірі кезінде болғандай қызғанышпен және иеленушілікке бейім еді. Норман әйелге қызыққан кезде, "Ана" басымдық алады: ол Марионнан бұрын тағы екі әйелді өлтірді, ал Арбогаст "анасының" қылмысын жасыру үшін өлтірілді. "Ана" енді Норманның санасын толық бақылайды. Түрме камерасында отырған Норман өзінің анасының барлық кісі өлтірулердің оның ісі екенін айтқанын естиді, ал Марионның машинасы батпақтан табылады.
During a Friday afternoon tryst in a Phoenix hotel, real estate secretary Marion Crane and her boyfriend Sam Loomis discuss their inability to get married because of his debts. Returning to work, she decides to steal a cash payment of $400,000 entrusted to her for deposit at the bank and drive to Sam's home in Fairvale, California. En route, she hurriedly trades her car, arousing suspicion. Running into bad weather, Marion stops for the night at the Bates Motel and uses an alias. Proprietor Norman Bates invites her to dine with him. After he returns to his house atop a hill overlooking the hotel, Marion overhears him arguing with his mother Norma about her presence. Norman returns and apologizes for his mother's outbursts. He discusses his taxidermy hobby, his mother's "illness" and how people have their own "private trap" that they wish to escape from. Marion, remorseful of her crime, decides to return the stolen money, unaware that the aroused Norman is watching her through a hole in the wall. As she showers, a shadowy figure brutally stabs her to death. Horrified upon finding Marion's corpse, Norman places her body and the hidden cash in her car, and sinks the car in a swamp nearby. Marion's sister Lila arrives a week later and tells Sam about the theft. Private investigator Milton Arbogast says that he has been hired to retrieve the money. He questions Norman and finds him suspicious; when he asks to speak to Norman's mother, Norman refuses. Arbogast enters the Bates home, where a figure resembling an elderly woman fatally stabs him. Hearing no word from Arbogast, Sam and Lila grow curious about the Bates Motel, Arbogast's last stop. Al Chambers, the local sheriff, tells them that Norman's mother died in a murder suicide ten years earlier. Convinced that something happened to Arbogast, Lila and Sam check into the Bates Motel posing as a married couple, and infiltrate Marion's room, finding a missing shower curtain and a paper indicating that Marion subtracted an amount from her cash payment. Sam distracts Norman in the office, while Lila sneaks into his house. Norman becomes agitated and knocks Sam unconscious. Lila hides in the fruit cellar, where she discovers the mother's mummified body. She screams, and Norman, wearing his mother's clothes and a wig, tries to stab her. Sam subdues him, rescuing Lila. At the police station, psychiatrist Dr. Simon Richmond explains that Norman jealously murdered Norma and her lover by poisoning them with strychnine ten years earlier. He mummified her corpse and began treating it as if she were still alive, going so far as to recreate her in his mind as an alternate personality, as jealous and possessive as she was while alive. When Norman is attracted to a woman, "Mother" takes over: he had murdered two other women before Marion, and Arbogast was killed to hide "his mother's" crime. "Mother" has now completely taken over Norman's personality. Sitting in a jail cell, Norman hears his mother saying that the murders were all his doing, as Marion's car is retrieved from the swamp.
Даму
Режиссер Гас Ван Сант Альфред Хичкоктың "Психо" (1960) фильмінің көптен бері жанкүйері болды. Студент кезінде ол "Психо Шампуні" деген ойдан туған бренд үшін пародиалық ролик түсірген, онда 1960 жылғы фильмнің душ қаныстыру сахнасы қайта жаңғыртылған. Ван Санттың қаржылық жағынан сәтті болған "Жақсы ниетті іздеуші" (1997) фильмінен кейін Universal Pictures оның ұсынған фильмді қайта түсіру құқығын алуға келісті. Ван Санттың ұсынысы фильмді кадр сайын қайта жасау болды, бұл Universal Pictures-тің сол кездегі өндіріс жетекшісі Кейси Сильверге "өте ерекше идея" сияқты көрінді. "Психо" сияқты классикалық фильмді қайта жасау идеясы қауіпті кәсіп ретінде көрінді". Энн Хешті таңдаудан бұрын Дрю Бэрримор да осы рөлге қарастырылған. Лила Крейн рөлін сомдаған Джулианна Мур, Вера Майлздың орындауына қарағанда, кейіпкерді көбірек агрессивті тұлға ретінде бейнелеуді қасақана таңдады. Уильям Х. Мэйси 1960 жылғы фильмдегі кейіпкерінің бейнесіне адал болуды жөн көрді, ал Норман Бейтс рөлін сомдаған Винс Вон мен Мур түпнұсқа фильмдегі диалогтар мен сахналарды өзгеше түсіндірді.
Director Gus Van Sant was a longtime admirer of Alfred Hitchcock's Psycho (1960), and, while a film student, shot a parody commercial for a fictional "Psycho Shampoo" brand, which featured a recreation of the 1960 film's shower murder sequence. After the release of Van Sant's financially successful Good Will Hunting (1997), Universal Pictures agreed to option his proposed remake of the film. Van Sant's pitch was to remake the film shot for shot, which Casey Silver, then head of production at Universal Pictures, felt was "a very strange idea. The idea of remaking a classic like Psycho just seemed like a dangerous business to get into". Drew Barrymore was also considered for the role before Anne Heche was ultimately cast. Julianne Moore, who was cast as Lila Crane, intentionally chose to portray the character as a more aggressive personality in contrast to Vera Miles's interpretation. William H. Macy chose to stay true to the portrayal of his character in the 1960 film, while Vince Vaughn, who played Norman Bates, and Moore interpreted the dialogue and scenes from the original film differently.
Түсірілім
"Психо" фильмінің түсірілімі негізінен Лос-Анджелестегі Universal Studios Hollywood студиясының ашық алаңында, сондай-ақ Финиксте, оның ішінде Вествард Хо қонақ үйінде өтті. 1998 жылдың 6 шілдесінен 1998 жылдың 26 тамызына дейін. Ван Сант фильмді кадр сайын толық қайта түсіруді жоспарлаған, ол өзінің және командасының бастапқыда осылай жасауға ерекше ұмтылғанын, бірақ түсірілім барысында мұның мүмкін емес екенін түсінгенін айтты: "Бірнеше сахнаны дұрыс түсіре алмадық. Хитчкок камераға қатысты актерлерді қалай орналастырғанын түсіне алмадық. Сондықтан біз оларды түпнұсқаға сүйеніп шамамен жасадық". Рик Бейкер миссис Бейтс манекенін жасады. Жаңа фильмде 1998 жылғы фильмдердегі зорлық-зомбылық деңгейіне сәйкес, душ сахнасында арқасында екі пышақ жарақаты және қабырғада қан бейнеленді. Сондай-ақ, Марион кейіпкерінің өлімінде, түпнұсқа фильмнен алынып тасталған денесінің арт жағы көрсетілді. Костюм дизайнері Беатрикс Аруна Пастор фильмнің кезеңдік фильм болатынын ойлап, актерларға сол заманға тән киімдер сатып алды, олар фильмде қолданылды. 1960 жылғы фильмдегі кісі өлтіру сахналарында қан төгу көрінбейтін болса, Ван Санттың фильмінде, әсіресе Марион Крейннің душтағы өлімінде, зорлық-зомбылық айқын көрсетілді: Ван Санттың фильмінде душ қабырғаларынан қан ағып жатқаны және Крейн ваннада құлағанда арқасындағы пышақ жаралары жақыннан көрсетілді. Норман Бейтс Мэрионды киініп шешінуін шымшық тесігінен қарап тұрғанда, дыбыс эффекттері мен Воугнның ойыны арқылы Бейтс мастурбация жасап жатыр деген ой тудырады, бұл Бейтстің жасырын ниеттері оргазммен аяқталады дегенді білдіреді; ал 1960 жылғы фильмде бұл сахнада Бейтс тек бақылап тұрады, мастурбация жасауы туралы ешқандай қымырыс жоқ. Ван Сант фильмдегі кісі өлтіру сахналарына бірнеше сюрреалистік сублиманалдық кадрларды қосты, оларды қорқыныш жанрындағы жазушы Чарльз Дерри "суреттегі естелік фрагменттері" деп сипаттап, олар кейіпкерлер өліп бара жатқанда "көрінбейтіндей" секіріп өтеді деді.
Filming of Psycho took place largely on the Universal Studios Hollywood backlot in Los Angeles, with additional exterior filming taking place in Phoenix, including at the Hotel Westward Ho. from July 6, 1998, to August 26, 1998. Van Sant began with the vision of remaking the film entirely shot for shot, stating that he and his crew started out being fanatical about doing it exactly the same, but early into the filming process, realized that doing so was unfeasible: "There were a couple of scenes we just couldn't get it right. We just couldn't see how Hitchcock did the blocking, where people were supposed to be standing in relation to the camera. So all we could do was loosely base them on the original". Rick Baker designed the Mrs. Bates dummy. The new film heightened the violence to the levels of depictions of violence in films made circa 1998 by portraying two knife wounds in her back and blood on the wall in the shower scene. It also shows the buttocks of the Marion character when she dies, an aspect cut from the original film. The costume designer, Beatrix Aruna Pasztor, originally thought that the film was going to be a period piece, so she acquired period clothing for the cast, which was used in the film. Where the 1960 film features little visual bloodletting in its murder sequences, Van Sant's film features more explicit violence, particularly during Marion Crane's murder sequence in the shower: in Van Sant's film, blood is shown streaming down the shower wall tiles, as well as visible stab wounds to Crane's back as she collapses in the bathtub. During the scene where Norman Bates spies on Marion through a peephole as she undresses, it is made explicit that Bates is masturbating through the use of sound effects as well as Vaughn's performance, which suggests Bates's voyeuristic encounter ends in him having an orgasm; in the 1960 film, the sequence consists merely of Bates observing, with no suggestion that he is masturbating. Van Sant also employed several surreal subliminal images that were edited into the film's murder sequences, likened by horror writer Charles Derry as "surreal memory fragments" that "flash" before the characters' eyes as they die.
Кассалық жинақ
Психо 1998 жылдың 4 желтоқсанында АҚШ-та 2477 кинотеатрда кең экранға шықты, алғашқы апта соңында 10 031 850 долларлық табыспен ішкі кассада «A Bug’s Life» фильмінен кейін екінші орынды иеленді. Фильмнің өндіріс бюджеті шамамен 60 миллион долларды құрады.
Psycho was released theatrically in the United States on December 4, 1998, in 2,477 theaters, ranking at number two at the domestic box office below A Bug's Life with a weekend gross of $10,031,850. The film's production budget was an estimated $60 million;