Кіріспе

Американдық судья Фредди Летули (1919 жылдың 30 сәуірінде Америка Самоасындағы Нууули ауылында Улуао Летули Мисилаги болып дүниеге келген, – 2003 жылы қайтыс болған) 1946 жылы Сан-Францискодағы Голден Гейт паркінде отты пышақ биін бастады. Бұрын ол Гавайи және Лос-Анджелесте екі пышақпен билеген. Фредди би өнерін көрсетумен қатар, алғашқы отты пышақ бишілеріне де сабақ берді. 1940-1960 жылдар аралығында Фредди Летули АҚШ және Еуропа бойынша өнер көрсетіп, бұрын "Фредди Летули және Самоаның жалындаған қылышы" деп аталған би труппасымен өз талантын және аралын көрсетті. Оның келісімшарттарын орындау және полинезиялық шоуларға деген сұранысты қанағаттандыру үшін қосымша би топтары құрылды (мысалы, "Самоа жауынгерлері", "Фредди Летули және оның жабайы полинезиялықтары", "Фредди Летули және самоандықтар", "Фредди Летули және гавайиліктер"). Олар Лас-Вегас, Лос-Анджелес, Сан-Франциско, Тахо көлі, Рино, Италия, Чикаго, Кентукки, Вашингтон, Австралия және Нью-Йорк қалаларындағы түрлі сахналарда жиі өнер көрсетті. Фреддидің үлкен таланты мен тәжірибесінің арқасында ол "Пайғамдар махаббатының әні", 1953 жылғы Рита Хейворттың "Саломе" және "Теңізші сақ бол" фильмдерінде түсті. Басқа фильмдерден өзге, ол телешоуларда да көрінді және "Жұмақтың шығындары" және "Боб Каммингс шоуы" сериалдарында қайта-қайта рөлдерде ойнады. Губернатор Х. Рекс Лидің ұсынысымен Фредди Америка Самоасына оралды, онда Білім министрлігіне қосылып, көптеген мектеп оқушыларына полинезиялық би өнерін үйретті. Фредди Летули Туризм жөніндегі директордың орынбасары болды, кейін Америка Самоасының заң шығарушы органында сенатор, ал Америка Самоасының Жоғарғы сотында судья болып қызмет етті. Летули 40 жыл бойы "Оло" биік сөзді басшы атағын сақтап келді. 2001 жылы ол "Летули" Бас басшы атағын алды, осылайша Америка Самоасындағы бес бас басшының бірі болды. Фредди 2003 жылы Гавайидің Гонолулу қаласында қайтыс болды.

Самоадағы отты пышақ биінің тарихы

П.С.Летули Оло Мисилаги айтқандай, 1946 жылы Сан-Францискодағы Голден Гейт паркінде мен Самоаның отты пышақ биін бастадым. Мен индус от жеушіні және екі басында шамдары бар таяқты айналдырып тұрған жас қызды көрдім. Біздің барлығымыз Шрайнерлер конгресінде өнер көрсету үшін әрқайсымыздың жеке дағдыларын жаттықтырып жаттық. Мен индус адамынан ақ отын сұрадым және пышағымның жүзіне сүлгі орадым. Әлдеқандай кемшіліктері болғанымен, Самоаның Жалындаған Қылышы шындыққа айналды. Көптеген адамдар маған көмектесті және пышақтарыма отты жабысу үшін қандай материалдарды қолдану керектігін кеңес берді, ал мен өз тарапымнан отты пышақты жетілдіруге және осы дағдыны басқаларға үйретуге бар күшімді салдым. Отты пышақ биінің осылай кең таралатынын, және осыншама алуан түрлі адамдар Самоаның отты пышақ биін үйренетінін мен есімде жоқ едім. Мен Пулефано Галеаиге және Гавайидің Лайе қаласындағы Полинезия мәдени орталығының қызметкерлеріне жыл сайын Дүниежүзілік отты пышақ жарысын өткізгендері үшін алғыс айтамын. Сондай-ақ, мен Самоа Тәуелсіз Мемлекетінен Лене Леота мен Аилао клубына Самоада жыл сайынғы отты пышақ жарысын ұйымдастырғандары үшін алғыс айтамын. Ақырында, "Самоаның Жалындаған Қылышы" командасына Дүниежүзілік отты пышақ жарысын Америка Самоасына әкелгендері үшін шын жүректен алғыс айтамын.