Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Jobidon, [1991] 2 SCR 714 – Канада Жоғарғы Сотының маңызды шешімі, онда Сот, егер шабуыл сияқты қылмыстық әрекет "ауыр жарақат немесе маңызды дене күшігін" тудыруы мүмкін болса, онда оған келісімді қорғаныс ретінде пайдалануға болмайды деп шешті.
R v Jobidon, [1991] 2 SCR 714 is a leading Supreme Court of Canada decision where the Court held that consent cannot be used as a defence for a criminal act such as assault which may cause "serious hurt or non trivial bodily harm".
Өмірбаян
1986 жылдың қыркүйегінде Родни Хаггарт Онтарионың Садбери қаласына жақын орналасқан қонақ үйдің барында өз нишанымен тойлап отырды. Хаггарт бауырымен бірге барда отырған Жюль Джобидонмен тілдесіп, ашуланып кетті. Хаггарт оны барда төбелеске шақырды, бірақ төбелес тез таратылды. Екеуі де төбелес аяқталмағанын мойындады. Жобидон Хаггарт барынан шығып кеткенше сыртта күтіп тұрды, сосын төбелесті жалғастыруға тырысты. Оның алғашқы соққысы сонша күшті болды ki, Хаггарт есінен танып қалды. Жобидон дереу оның басына соққыларын жалғастырды. Хаггарт ауруханаға жеткізілді, бірақ кейін басына салған ауыр жарақаттардан көз жұмды. Жобидонға қасақана кісі өлтіру айыбы тағылды. Сотта судья Жобидонның оны өлтіру ниеті болмағанын, бірақ ауыр жарақаттану мүмкіндігін болжауға болатынын анықтады. Жобидон Хаггарт төбелеске келісім бергенін дәлелдеді, сондықтан ол ақталды. Апелляциялық сот бұл үкімді күштен шығарып, оның орнына қасақана кісі өлтіруде кінәлі деп тапты. Басты мәселе – келісімнің жоқтығы барлық шабуылдарда мемлекеттік айыптау тарапынан дәлелденуі тиіс маңызды элемент болып табылады ма, әлде кейбір жағдайларда келісімнің заңдық қорғанысын шектейтін немесе жоққа шығаратын ортақ құқықтық шектеулер бар ма екені болды.
In September 1986, Rodney Haggart was celebrating his engagement in a hotel bar near Sudbury, Ontario. Haggart had an exchange of angry words with Jules Jobidon, a young man at the bar with his brother. Haggart challenged him to a fight in the bar but it was soon broken up. They both agreed the fight was not over. Jobidon waited outside until Haggart left to continue the fight. His first punch was with such force that Haggart was knocked unconscious. Jobidon immediately continued to punch him in the head. Haggart was taken to a hospital and later died of severe contusions to the head. Jobidon was charged with manslaughter. At trial, the judge found that though Jobidon did not intend to kill him, the possibility of serious injury was foreseeable. Jobidon successfully argued that Haggart had consented to the fight, and so he was acquitted. The Court of Appeal overturned the verdict and substituted a conviction for manslaughter. The principal issue was whether the absence of consent is a material element which must be proven by the Crown in all cases of assault or whether there are common law limitations which restrict or negate the legal defence of consent in certain types of cases.
Соттың негіздері
Судья Гонтиер көпшіліктің атынан жазған қаулысында, қылмыстық заңның "әкешілдік" сипаты бар екенін, ол барлық "азаматтардың бір-біріне адамдықпен және құрметпен қарым-қатынас жасауын" қамтамасыз етуге бағытталғанын мәлімдеді. Дегенмен, зиян шағын болған жағдайда немесе спорт сияқты қоғамдыққа пайдалы іс-әрекеттің бір бөлігі болғанда, келісім заңды қорғаныс болып табылуы мүмкін. Судья Сопинка шешіммен келіссе де, көпшіліктің негіздемесімен келіспеді, көпшілік Парламенттің ниетінен асып, 265-баптың қолданылу аумағын кеңейтті деп санайды. Аталған істің бір мән-жайы – Жойбидон жәбірленуші есінен танығаннан кейін де оны ұруын тоқтатпады. Осы факті судья Сопинканы бастапқы сот судьясымен келісуге итерді, яғни жәбірленуші есінен танығаннан кейін жекпе-жектің шартына келісуге қабілетсіз болғандықтан, Жойбидон келісімді қорғаныс ретінде пайдалана алмайды және заңсыз шабуыл жасау арқылы кінәлі деп танылды.
Justice Gonthier, writing for the majority, held that the criminal law has a "paternalistic" dimension which attempts to ensure that all "citizens treat each other humanely and with respect". Nevertheless, consent would be a valid defence where the harm was trivial or where it is part of a socially valuable activity such as sports. Justice Sopinka, in concurring with the decision, but not with the majority's reasoning, held that the majority was expanding the scope of section 265 beyond what was intended by Parliament. One fact of the case was that Jobidon continued to beat the victim after the victim had been knocked unconscious. This fact led Justice Sopinka to concur with the initial trial judge by stating that the victim lacked the agency to consent to the fight once he was knocked unconscious, and therefore, Jobidon could not use consent as a defence and was guilty of manslaughter by the unlawful act of assault.