Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рудольф Шварц (29 сәуір 1905 – 30 қаңтар 1994) – еврей тегінен таралған австриялық дирижер. Ол британдық азаматтыққа өтіп, өмірінің соңғы жартысын Англияда өткізді.
Austrian born conductor of Jewish ancestry
the Austrian conductor
Rudolf Schwarz (29 April 190530 January 1994) was an Austrian born conductor of Jewish ancestry. He became a British citizen and spent the latter half of his life in England.
Ерте өмір
Шварц Венада еврей отбасында дүниеге келді. Алты жасында фортепиано сабақтарын, одан кейін дереу скрипка сабақтарын бастады. Әкесі ұлының дирижер болу ниетіне қарсы болды. Музыка сабақтары мен Операдағы билеттерге ақша табу үшін ол өзі сабақ берді. Ол Ричард Роберт, Ханс Гал және Ричард Штраус сияқты композиторлармен оқыды. 1936 жылы ол Берлиндегі Kulturbund Deutscher Juden (JKB) директоры болды – бұл Иосиф Геббельстің нацистік пропаганда министрлігі қолдаған неміс еврей мәдени ұйымы. Аушвицте ол иық сүйегін сындырды, бұл оның кейінгі өмірінде дирижерлік қимылдарына кедеріл келтірді. Бұл жарақаттың дирижерлік стиліне тигізген әсерін 1958 жылғы мамыр айында Дэвид Оистрахпен бірге Брамс скрипка концертінің финалын дирижерлік еткенін көрсететін DVD-де көруге болады. Шварцтың 1939 жылы Германиядан кетуге тырыспауының себебі әлі анық емес. Мүмкін себептердің бірі – JKB-дегі жұмысының сенімділігі және басқа жерде жұмыс табудың қиындығы болуы мүмкін.
Schwarz was born in a Jewish family in Vienna and at the age of six began piano lessons followed shortly by the violin. His father was opposed to his son's ambition to become a conductor. In order to get money for music lessons and gallery tickets at the Opera, he gave lessons himself. He studied with the composers Richard Robert, Hans Gál and Richard Strauss. In 1936, he became a director of the Kulturbund Deutscher Juden (JKB) in Berlin, a German Jewish cultural organisation backed by the Nazi Propaganda Ministry of Joseph Goebbels, While at Auschwitz, he suffered a broken shoulder blade, which inhibited his gestures as a conductor in later life. The effects of this injury on his conducting style can be seen in a DVD of him conducting the finale of the Brahms Violin Concerto with David Oistrakh in May 1958. It is not clear why Schwarz did not attempt to leave Germany in 1939. Possible explanations include the security of his employment with JKB and the difficulty of finding work elsewhere.
Британиядағы мансабы
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Шварц тайфус ауруынан сауығу үшін Швецияға барып, болашақ екінші әйелі Гретамен танысты. 1946 жылы оған Берлин операсына дирижер болып келу ұсынылды, бірақ ол бас тартты. Шварцтың алғашқы маусымында 150 концерт өткізу қажет болғандықтан, жұмыс жүктемесі өте ауыр болды. Боурнмут оркестрімен жұмысы үшін Шварц Томас Бичэмнен «қабілетті дирижер» деген мақтау алды, содан кейін ол Бирмингем қаласының симфониялық оркестрінің (1951–1957 жж.) және BBC симфониялық оркестрінің бас дирижері болды. BBC SO-да ол «музыканың мәніне жету» үшін жоғары бағаланды. Дегенмен, 1961–1962 жылғы маусымда оның Малердің 9-шы симфониясын орындауы баспасөзde «ашық бұрмалау» деп сынға ұшырады және «жаманнан жаманға» қарай барады деп айтылды. 1961 жылдың сәуір айында BBC-нің музыка жөніндегі бақылаушысы Уильям Глок Шварцтың 1962 жылдың тамызында бас дирижерліктен қалып, кейіннен BBC SO-да қонақ дирижер ретінде жұмыс істеуін ұсынды. Николас Кенионның сөзіне сәйкес: «Шварц осы ұсынысқа қуанды – бұл оған өзі сүйетін репертуарға назар аударуға және Лондон концерт залының бәсекелестік атмосферасынан гөрі студияның салыстырмалы тыныштығында жұмыс істеуге мүмкіндік береді, ол провинциядан келгеннен бері алаңдаған еді». 1964 жылы Шварц Солтүстік Симфонияның көркемдік жетекшісі және бас дирижері болып тағайындалды, ол 1973 жылға дейін қызмет етті. Шварц 1970 жылдан 1979 жылға дейін Борнмутқа тұрақты қонақ ретінде оралды, сондай-ақ Бергенде, Англия опералық тобымен және Ұлттық жастар оркестрімен қонақ өнерпаз ретінде жұмыс істеді. 1973 жылдың маусымында ол Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды. Рудольф Шварц 1994 жылы 88 жасында Лондонда қайтыс болды.
After the end of World War II, Schwarz went to Sweden to recover from typhoid, and there met his future second wife Greta. In 1946 he received an offer to join Berlin Opera as conductor, which he refused. The workload was immense, as Schwarz was required to lead 150 concerts in his first season. Schwarz received praise from Thomas Beecham as an "able conductor" for his work with the Bournemouth orchestra, and subsequently held Principal Conductor positions with the City of Birmingham Symphony Orchestra (1951–1957) and the BBC Symphony Orchestra. With the BBC SO, he was praised for his efforts "to reach the truth of the music". However, in the 1961 1962 season his interpretation of Mahler's Symphony No. 9 was criticised in the press as "blatant misrepresentation", and as moving "from bad to worse". In April 1961, William Glock, Controller of Music at the BBC, proposed a new scheme whereby Schwarz was to stand down as chief conductor in August 1962, and to continue subsequently as a guest conductor with the BBC SO. According to Nicholas Kenyon:
"Schwarz was delighted with the scheme – it would enable him to concentrate on the repertoire he loved, and work in the relative calm of the studio more than in the competitive atmosphere of the London concert hall where he had been uneasy ever since moving from the provinces". In 1964, Schwarz was appointed Artistic Director and Principal Conductor of the Northern Sinfonia, where he served until 1973. Schwarz returned to Bournemouth as a regular guest from 1970 to 1979, and also held guest appointments in Bergen, and with the English Opera Group and National Youth Orchestra. In June 1973 he was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE). Rudolf Schwarz died in London in 1994, aged 88.
Музыкалық шеберлік
Шварц өзінің жетекшілігімен ойнаған "Солтүстік симфония" музыканттарынан көп мақтау алды. Скрипкашы Мартин Хьюз оның "ритм, құрылым және темп сезімі ерекше болды" деді. Ратлдың сөзінше, Шварц ешқашан "шындығын айтпаған интерпретация бермеген". Ол көптеген концерттік жазбаларға дирижерлік етті, сондай-ақ Дворжактың славян билері (BBCSO) және Листтің венгр рапсодиялары (Филармония) жазбаларында жұмыс істеді. Ол өзінің жазба карьерасын Борнмут оркестрімен бастады және аяқтады: 1950 жылдардың басында бірнеше увертюра және 1980 жылы Шуберт увертюраларының LP (барлығы EMI). Британ кітапханасының дыбыс архивінде Шварцтың тағы да бірнеше хабарлама жазбалары сақталған.
Schwarz received much praise from Northern Sinfonia musicians who played under him. Violinist Martin Hughes said that his "sense of rhythm, structure and tempo was exceptional", According to Rattle, Schwarz never "gave any interpretation that didn’t have a real truth about it". He conducted for many concerto recordings, as well as the Dvořák Slavonic Dances (BBCSO), and Liszt Hungarian Rhapsodies (Philharmonia). He started and ended his recording career with the Bournemouth orchestra: several overtures in the early 1950s and an LP of Schubert overtures in 1980 (all EMI). There are further broadcast recordings by Schwarz in the British Library Sound Archive.