Кіріспе

Үш Генридің соғысы – 976–977 жылдары император Отто II-ге қарсы, Генрих деп аталған үш неміс князінің шағын көтерілісі, 978 жылы бейбіт келісімге қол жеткізілді. Үш Генрих: Генрих I, Аугсбург епископы, Генрих II, Бавария герцогы және Генрих I, Каринтия герцогы.

Асылдардың алаңдаушылығы

973 жылы Отто II әкесі император Отто I-нен ешқандай кедергісіз мұрагерлікке ие болды. Дегенмен, әкесі сияқты, оған да "шетелдік" әйелі Теофанға жаулы қарайтын, тынышсыз саксондық ақсүйектермен және Италиядағы тұрақсыз жағдаймен күресуге тура келді, бұл 974 жылы Папа Бенедикт VI-ның өлтірілуімен аяқталды.

Отто II мен Генрих II арасындағы қақтығыс

Ол Бавария герцогы Генрих II-мен келісуге тырысты, бірақ Генрих – бекер "Wrangler" деп аталмаған – императорға қарсы шығып, 973 жылы Аугсбург епископы ретінде Люитопольдин әулетінен шыққан Генрих I-ді Швабия герцогы Бурхард III-нің көмегімен орнатып қойды. Оттон бұл тағайындауды мақұлдауға мәжбүр болды; сол жылы герцог Бурхард III қайтыс болған соң, ол Бурхардтың мұрагерлік талаптарын мойындамай, немере інісі Оттон I-ге Швабия герцогтігін берді. Бұл Генрих "Wrangler"-дың намысына тиді. Ол Богемия герцогы Болеслав II және Польша князі Миешко I-мен одақ құрды, бірақ қарулы қақтығыстар басталар алдында бағыныштылыққа көшті.

Қарулы қақтығыс

Ингельхаймда уақытша тұтқындалған герцог Генрих 976 жылы Баварияға оралды және Оттоға қарсы жоспар құрып, тіпті Мерзебург марграфы Гюнтер, Бір көзді Егберт немесе Веттин әулетінен Дедо I сияқты саксон ақсүйектерімен сөз байласты. Оттон Баварияға жорық жасап, Генрихтің Регенсбургтағы резиденциясын басып алды; герцог өзінің одақтасы Болеслав II-нің сарайына қашуға мәжбүр болды. Регенсбургте Оттон Генрихті тақтан түсірді деп жариялады және Баварияның үштен бір бөлігін құрайтын Каринтия жерлерін бөліп шығарды. Ол 973 жылдан бері Швабия герцогы болған немере інісі Оттон I-ге Баварияның қалған бөлігін, ал Лютопольдинг әулетінен Генрих Кішіге жаңадан құрылған Каринтия герцогтігін сыйлады. 977 жылы қақтығыс күшейді. Императордың әскері Богемия герцогтігіне басып кіріп, герцог Болеслав II-ні бағындырғанда, Баварияда жаңа қастандық пайда болды. Қастандықшылар – Аугсбург епископы Генрих I, жақында тақтан қуылған Генрих Зорлықшы және Каринтия герцогы Генрих I Жас – тіпті шіркеудің қолдауын алды. Император Оттон сол кезде Швабия мен Бавария герцогы болған немере інісі Оттон I-нің қолдауына сүйенді және көтерілісшілер жиналған Пассау қаласына шабуыл жасады. Нәтижесінде, 977 жылдың қыркүйегінде қала оның қоршау тактикасына, соның ішінде қайықтардан жасалған көпірге байланысты тапсырылды. 978 жылғы Пасхада Магдебургте үш көтерілісші жазаланды. Екі герцог та қуылды: Генрих Зорлықшы Утрехт епискобы Фолкмардың күзетіне алынды; Генрих Каринтиялық өзінің герцогтігін Лотарингияның бұрынғы герцогы Конрадтың ұлы, сальдық граф Отто Вормсқа жоғалтты. Епископ Генрих Верден аббаттығында тұтқындалды, бірақ шілдеде босатылды.

Мұра

Үш Генридің соғысынан кейін Франциямен соғыс тез басталды. 978 жылдың тамызында Франция патшасы Лотар Отонды күтпеген шабуылмен таңқалдырып, шамамен 20 мыңдық әскерін Аахенге жеткізді. Отон жауап беруге дайындалу үшін Дортмундқа қашты. Қыркүйекте Отон Батыс Франк мемлекетіне қарсы шабуыл жасап, Реймс, Суассон және Лаон қалаларын басып алды, содан кейін Парижді қоршауға алды. Бірақ оба және қысқы суықтар Отонды қоршаудан бас тартып, Германияға қайтуға мәжбүр етті. Лотар оларды қуып жете келіп, неміс әскерінің артқы шебін талқандады. Осы соғыстың ең маңызды нәтижесі – Баварияның толық бағындырылуы болды: енді ол ең ірі герцогтік деп есептелмейтін болды. Әкесінен айырмашылығы, Отто II өзінің әулетінің бавариялық тармағымен келісуге тырыспады: герцог Генрихтің кіші ұлы және мұрагері Генрих II діни мансапқа дайындалу үшін Хильдесхайм епископына жіберілді. Оның әкесі, Генрих Аңшы, 983 жылы император қайтыс болғанға дейін босатылмады.