Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы (1905–1991)
British Army general (1905–1991)
Генерал сэр Альфред Дадли Уорд (27 қаңтар 1905 – 28 желтоқсан 1991), көбінесе сэр Дадли Уорд деп танылатын, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ерекше көзге түскен және кейін Гибралтар губернаторы болған британ армиясының жоғары шенді офицері. 1926 жылы офицерлік дайындыққа жіберілгенге дейін үш жыл қатардағы әскер қызметін өткерген Уордтың бейбіт уақыттағы мансабы баяу дамыды, ол 1937 жылы ғана капитан шеніне жетті. Дегенмен, екі жылдан кейін басталған Екінші дүниежүзілік соғыс оған штаб офицері және майдандағы әскерлердің командирі ретінде өте қабілетті екенін көрсетуге мүмкіндік берді. 39 жас 3 айлық шағында 4-ші жаяу әскер дивизиясының басшылығына тағайындалып, 1944-1945 жылдары Италия мен Грекияда дивизияны жетектеді. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Уорд жоғары деңгейде бірнеше штабтық және далалық қызметтерді атқарды, оның ішінде Императорлық Бас штабының орынбасары (DCIGS) және Рейн армиясының Британ әскерлерінің бас қолбасшысы болды. 1965 жылы толық генерал шенімен зейнетке шықты.
General Sir Alfred Dudley Ward, (27 January 1905 – 28 December 1991), commonly known as Sir Dudley Ward, was a senior British Army officer who saw distinguished active service during the Second World War and later became Governor of Gibraltar. Serving as an ordinary soldier for three years before being sent for officer training in 1926, slow peacetime career progression saw Ward achieving the rank of captain only in 1937. However, the Second World War, which began just two years later, allowed him to demonstrate his high ability as both a staff officer and a commander of troops in the field. Receiving command of the 4th Infantry Division at the unusually young age of 39 years and 3 months old, he led the division in Italy and Greece from 1944 to 1945. After the war ended in 1945, Ward went on to hold several staff and field appointments at the highest levels, including Deputy Chief of the Imperial General Staff (DCIGS) and Commander in Chief of the British Army of the Rhine, retiring as a full general in 1965.
Ерте өмір және әскери мансап
Дадли Уорд 1905 жылғы 27 қаңтарда Англияның Дорсет графтығындағы Уимборн қаласында, Авеню-роуд көшесінде Лионелл Хауэлл Уорд пен Лили Модтың (қыз есімі Морган) ұлы болып дүниеге келді. Уимборн гимназиясында білім алған Уорд үш жыл бойы Ұлыбритания армиясында қатарлы әскер қызметін өтеді, содан кейін Сандхерст әскери колледжіне түседі. Сандхерсттен 1929 жылғы қаңтарда Дорсетшир полкіне екінші лейтенант болып кірісті. 1931 жылғы желтоқсанда ол Үндістанға Лахор округінің қолбасшысының көмекшісі болып жіберілді, 1932 жылғы қаңтарда лейтенант шеніне көтерілді және 1932 жылғы қыркүйекте міндетін аяқтады. 1935 жылы Кветтадағы штаб колледжіне оқуға түсті, онда Бернард Монтгомери оның оқытушыларының бірі болды. 1937 жылы Уорд капитандыққа өрледі және Король полкіне (Ливерпуль) бос орынға ауыстырылды, бірақ шілде айында Лондонға қайта шақырылды.
Dudley Ward was born on 27 January 1905 in Avenue Road, Wimborne, Dorset, England, the son of Lionell Howell Ward and Lillie Maud (née Morgan). Educated at Wimborne Grammar School, Ward went on to serve in the British Army as an other rank for three years before entering the Royal Military College, Sandhurst. From Sandhurst he was commissioned as a second lieutenant into the Dorsetshire Regiment in January 1929. In December 1931 he was posted to India to be aide de camp to the Commander of the Lahore District, achieved promotion to lieutenant in January 1932, and completed his posting in September 1932. He went on to the Staff College, Quetta in 1935, where Bernard Montgomery was one of his instructors. In 1937, Ward was promoted to captain, transferring to the King's Regiment (Liverpool) for an appropriate vacancy. but was recalled to London in July.
Ұлыбританиядағы қызмет
1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Уорд Лондондағы Соғыс кеңсесінің Әскери барлау басқармасында GSO2 қызметін атқарып жүрген еді. 1940 жылдың мамырында Уорд Камберлидегі Штаб колледжінде нұсқаушы болып тағайындалды, бір жылдан кейін Соғыс кеңсесіне қайта оралды. 1941 жылдың соңында ол командалық лауазымға іріктеліп, 43-ші (Уэссекс) барлау полкіне (43 Recce) басшылық етуге тағайындалды, бұл полк бұрын 5-ші батальон, Глостершир полкі болып, бастапқыда 48-ші (Оңтүстік Мидленд) жаяу әскер дивизиясының барлау бөлімшесі, Аумақтық армия (TA) құрамында болған, ал 1941 жылдың қарашасынан бастап 43-ші (Уэссекс) жаяу әскер дивизиясының тағы бір TA бөлімшесіне айналды. Дивизияға 1942 жылдың наурыз айында генерал-майор Айвор Томас басшылық етті, ал бұрын генерал-майор Чарльз Олфри басқарған болатын. Олар Кент аймағында XII корпус құрамында қызмет етті, оған генерал-лейтенант Джеймс Гаммелл басшылық еткен. Бұл корпус өз кезегінде генерал-лейтенант Бернард Монтгомери басқаратын Оңтүстік-Шығыс командасының құрамында болды. Монтгомери басшылығымен көптеген ірі жаттығулар жүргізілді, олардың ең танымалдарының бірі – 1942 жылдың мамырында өткен «Тигр» жаттығуы. Уорд 1942 жылдың шілдесіне дейін 43 Recce полкінде қызмет етті, содан кейін ол әлі де Гаммеллдің басшылығында болған, бірақ қарашадан бастап генерал-лейтенант Монтегю Стопфорд басқарған XII корпустың Бас штаб бригадирі (BGS) болды. XII корпус Кентте орналасқан, ол Оңтүстік-Шығыс командасының бір бөлігі болды. 1942 жылдың қалған бөлігінде және 1943 жылға қарай корпус, 3-ші, 43-ші (Уэссекс) және 53-ші (Уэльс) жаяу әскер дивизияларының басшылығымен, көптеген ірі жаттығуларға қатысты, олардың ең ірісі – 1943 жылдың наурыз айында өткен «Спартан» жаттығуы, ол Ұлыбританияда өткізілген ең үлкен әскери жаттығу болды. Стопфорд Уордты жоғары бағалаған сияқты, өйткені ол оны майданда басшылық етуге ұсынды, нәтижесінде ол 1943 жылдың қыркүйегінде Жерорта теңізіне аттанды.
By the outbreak of the Second World War in September 1939, Ward was serving as a GSO2 in the Directorate of Military Intelligence at the War Office in London. In May 1940 Ward was appointed as an instructor at the Staff College, Camberley, before returning to the War Office a year later. In late 1941 he was selected for command and was posted to lead the 43rd (Wessex) Reconnaissance Regiment (43 Recce), previously the 5th Battalion, Gloucestershire Regiment, initially the reconnaissance unit of the 48th (South Midland) Infantry Division, a Territorial Army (TA) formation, and then, from November 1941, of the 43rd (Wessex) Infantry Division, another TA unit. The division, then commanded by Major General Charles Allfrey succeeded in March 1942 by Major General Ivor Thomas, was serving in Kent under XII Corps, then commanded byLieutenant General James Gammell, itself serving under South Eastern Command, under Lieutenant General Bernard Montgomery. Under Montgomery numerous large scale exercises became the order of the day, most notable among them Exercise Tiger in May 1942. Ward remained with 43 Recce until July 1942 when he became Brigadier General Staff (BGS) XII Corps, still under Gammell but commanded from November by Lieutenant General Montagu Stopford. XII Corps was stationed in Kent where it formed part of South Eastern Command. Throughout the rest of 1942 and into 1943, the corps, with the 3rd, 43rd (Wessex), 53rd (Welsh) Infantry Divisions under command, participated in numerous large scale exercises, most notably in Exercise Spartan in March 1943, the largest military exercise held in the United Kingdom. Stopford appears to have formed a high opinion of Ward, as he recommended him for command in the field, which saw him depart for the Mediterranean in September 1943.
Италия мен Грекия
1943 жылдың қыркүйек айының соңында Уорд бригадир Рой Уркхартпен лауазымын алмастырып, ал Уркхарт Сицилия операциясында (Operation Husky) қатысқан BGS XII корпусының басшысы болды. Бірақ бір аптадан кейін ол тағы да лауазымын ауыстыруға бұйрық алды және 17-ші жаяу әскер бригадасын басқарды, бұл бригаданы 1940 жылы Францияда оның Англиядағы корпусының командирі Стопфорд басқарған еді. Бригада генерал-майор Джерард Бакналлдың 5-ші жаяу әскер дивизиясының құрамына кірген үш бригаданың бірі болды, оны Уорд Монтгомери басқаратын британдық Сегізінші армияның құрамында Италия кампаниясының алғашқы кезеңдерінде жетектеді. Бригада 8-ші армияның Фоггиядан шабуылы кезінде, әсіресе 1943 жылдың соңында Моро өзенінде шайқасқа қатысты, ал 5-ші дивизия, бастапқыда генерал-лейтенант Чарльз Олфридің V корпусының құрамында болды, 8-ші армия майданындағы жетіспеушіліктерге байланысты Италияның батыс жағалауына, генерал-лейтенант сэр Ричард Маккриридің британдық X корпусының сол жақ қанатына ауыстырылды, ол 1944 жылдың қаңтар айының басында Қысқы желіде (Gustav Line) АҚШ-тың 5-ші армиясының сол жақ қанатын құрады. Уордтың бригадасы Монте-Кассиноның бірінші шайқасының бөлігі ретінде қаңтар айының ортасында Гарильяно өзенінен десант түсіріп, айдың соңына дейін ауыр шайқастарға қатысты. Наурыз айының басында 5-ші дивизия, енді генерал-майор Филип Грегсон Эллис басқаратын, жаңадан келген АҚШ-тың 88-ші дивизиясымен алмастырылды және Анциоға британдық 56-шы дивизияны, олар Бірінші Кассино шайқасында 5-ші дивизиямен бірге шайқасқан, жеңілдету үшін көшті, Уордтың бригадасы 9 наурызда 56-шы дивизияның 168-ші бригадасын жеңілдетті. Уордтың 17-ші бригадасы қорғанысқа көшіп, жағажайдың сол жақ қанатындағы "Вадилерде" ауыр шайқастарды жалғастырды. Анциодағы жағдай Бірінші дүниежүзілік соғыста Батыс майдандағы соғыстың көп бөлігін жабаған траншеялық соғысқа ұқсас болды. Италиядағы қызметі үшін Уорд 1944 жылдың сәуірінде "Еңбегі үшін орденмен" (DSO) марапатталды. Осы үлгілі қызметі оның келесі тағайындалуына себеп болды. 40 жасқа толмаған адам үшін ерекше болатын генерал-майор шені берілген Уорд соғыстан бұрынғы төрт тұрақты армия дивизиясының бірі - 4-ші жаяу әскер дивизиясының бас офицері болды. Келесі айда Монте-Кассиноның төртінші және соңғы шайқасында 28-ші бригаданың 2/4 батальоны, Гэмпшир полкінің капитаны Ричард Уэйкфорд дивизияның соғыстағы бірінші және жалғыз Виктория кресімен (VC) марапатталды. Тапсырмасын сәтті орындағаннан кейін, дивизия ауыр шығындарға ұшырағаннан кейін маусым айының соңына дейін тынығып, Трасимен желісіне қайта оралды. Тамыз айында дивизия генерал-лейтенант Чарльз Кейтлидің V корпусының құрамында (кейін I Канада корпусына ауысты), Адриатика жағалауында Сегізінші армияның Готика желісіне шабуылына қатысты. 1944 жылдың желтоқсан айында Италиядағы жағдай нашар қысқы ауа райымен және неміс әскерлерінің қарсыласуымен нашарлағандықтан, дивизияны Яқынкы Шығысқа демалысқа және қайта жарақтандыруға жіберуді күтті, бірақ оның орнына Грекияға жіберілді, онда ол жаңа үкіметке қарсы коммунистік партизандармен шайқасты. Қаңтар айының ортасында тәртіп орнатылды және 1945 жылдың сәуірінде Уорд 4-ші дивизияның басшылығын генерал-майор Колин Калландерге тапсырды, ол Грекиядағы британдық командир генерал-лейтенант Рональд Скобидің штаб бастығы болды. Италиядағы қызметі үшін Уорд 1945 жылдың сәуірінде Британ империясы орденінің командирі, ал сол жылдың шілдесінде Бат орденінің серігі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ одақтас елдерге көрсеткен қызметі үшін АҚШ-тан "Еңбегі үшін орденді" (командир дәрежесі) алды.
In late September 1943 Ward exchanged jobs with Brigadier Roy Urquhart to take command of the 231st Brigade Group while Urquhart became BGS XII Corps, which had seen recent action in the Allied invasion of Sicily (Operation Husky). However, within a week of arriving he was ordered to exchange jobs once more, and assumed command of the 17th Infantry Brigade which, strangely, Stopford, his corps commander in England, had commanded in France in 1940. The brigade was one of three which formed part of Major General Gerard Bucknall's 5th Infantry Division, which Ward led in the early stages of the Italian campaign as part of the British Eighth Army, commanded by Montgomery. The brigade saw action during the Eighth Army's advance from Foggia, notably on the Moro River in late 1943, before the 5th Division, initially under Lieutenant General Charles Allfrey's V Corps, was, due to a lack of progress on the Eighth Army's front, switched to Italy's western seaboard, on the left flank of Lieutenant General Sir Richard McCreery's British X Corps, which itself formed the left wing of the US Fifth Army on the Winter Line (also known as the Gustav Line) in early January 1944. Ward's brigade, as part of the First Battle of Monte Cassino, conducted an amphibious crossing of the Garigliano river in mid January and was involved in heavy fighting until the end of the month. In early March the 5th Division, now under Major General Philip Gregson Ellis, was relieved by elements of the newly arrived US 88th Division and moved to the Anzio beachhead to relieve the exhausted British 56th Division, which had fought alongside the 5th Division during First Cassino, with Ward's brigade relieving the 56th Division's 168th Brigade on 9 March. Ward's 17th Brigade, now on the defensive, was involved in further heavy fighting in "The Wadis" on the beachheads' left flank. Conditions at Anzio became more alike to the trench warfare which had consumed so much of the fighting on the Western Front during the First World War. Due to his excellent record of service so far in Italy, Ward was awarded the Distinguished Service Order (DSO) in April 1944. It was likely this exemplary record which resulted in his next appointment. Given the acting rank of major general, unusual for someone still under the age of forty, Ward became the General Officer Commanding (GOC) of the 4th Infantry Division, one of the four pre war Regular Army divisions. in the Fourth and final Battle of Monte Cassino the following month, where Captain Richard Wakeford of the 2/4th Battalion, Hampshire Regiment, of the 28th Brigade, was awarded the division's first and only Victoria Cross (VC) of the war. After successfully completing its task, the division, after having sustained heavy casualties, was rested until late June when it rejoined the front line on the Trasimene Line. In August the division, now serving as part of Lieutenant General Charles Keightley's V Corps (later transferring to I Canadian Corps), found itself once more on the Adriatic coast taking part in Operation Olive, the Eighth Army's attack on the Gothic Line. In December 1944, with progress in Italy having slowed due to the severe winter weather, combined with strong German resistance, the division expected to be sent to the Middle East to rest and refit, but was instead moved to Greece, where it was involved in fighting against Communist partisans opposed to the new provisional government. By mid January order was restored and in April 1945 Ward handed over command of the 4th Division to Major General Colin Callander, where he became chief of staff to Lieutenant General Ronald Scobie, the British commander in Greece. For his services in Italy Ward was appointed a Commander of the Order of the British Empire in April 1945, and a Companion of the Order of the Bath in July of the same year. He also received the Legion of Merit (Degree of Commander) from the United States for his service to the Allied cause.
Жоғары басшылық
Соғыстан кейін, алдыңғы бес жылдағы өріс қолбасшысы және штаб офицері ретінде жоғары кәсібилігін көрсеткен Уорд жоғары деңгейдегі екі лауазымға тағайындалды. 1947 жылы ол генерал-майор шеніне көтеріліп, Соғыс министрлігінің әскери операциялар жөніндегі директоры және 1947 және 1948 жылдары Камерли штаб колледжінің коменданты болып тағайындалды. 1953 жылы ол Ұлыбританияға Императорлық Бас штабтың бас қолбасшысының орынбасары ретінде оралды.
After the war, having demonstrated in the previous five years high competence as both a field commander and staff officer, Ward received appointments in both disciplines at the highest levels. He was promoted to substantive major general in 1947 and appointed in quick succession as Director of Military Operations at the War Office and commandant of the Staff College, Camberley, in 1947 and 1948 respectively. He returned to Britain in 1953 as Deputy Chief of the Imperial General Staff,
Уорд 1957 жылдың қаңтарында Германияға Солтүстік армия тобының және Рейн армиясының британдық әскерлерінің бас қолбасшысы ретінде оралды, 1957 жылдың ақпанында генерал шеніне көтеріліп, 1960 жылдың қаңтарына дейін осы лауазымда қалды. 1960 жылдың мамырында ол Таяу Шығыстағы британдық күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалды, ал 1962 жылдың мамырында лауазымды босатқаннан кейін бұл құрылым Жақын Шығыс командованиесі болып қайта аталды. 1957 жылдың маусымында ол Бат орденінің кавалер-командоры болды, 1959 жылғы жаңа жылдық құрмет көрсетулер тізімінде Бат орденінің үлкен крестіне көтерілді. 1958 жылдың желтоқсанынан 1961 жылдың желтоқсанына дейін ол Елизавета II патшайымның генерал-адирі атағын иеленді. Ол 1964 жылғы конституцияның қабылдануына төрағалық етті. Дадли Уорд туннелі оның құрметіне аталған. 1962 жылы ол Иерусалимдегі Әулие Жохан госпиталінің қайырымдылық орденінің рыцары атанды. Уорд 1965 жылы әскерден зейнетке шықты. Зейнеткерлікте ол 1968 жылдан 1984 жылға дейін Саффолк графтығының орынбасары лейтенанты болып қызмет етті және зейнеткерлікке шыққан жоғары шенді офицерлерге арналған конвенция бойынша Корольдік электр және механикалық инженерлер полкінің полковник-командирі және Корольдік полкінің полковнигі лауазымдары арқылы британдық армиямен байланысын сақтап келді.
Ward returned to Germany in January 1957 as Commander in Chief of Northern Army Group and the British Army of the Rhine, was promoted to general in February 1957, and held the post until January 1960. He left to become, in May 1960, Commander in Chief, British Forces Middle East which was re designated Near East Command on vacating the appointment in May 1962. He was advanced to Knight Commander of the Order of the Bath in June 1957, which was promoted to Knight Grand Cross of the Order of the Bath in the new year honours list in 1959 and from December 1958 to December 1961, he held the title of Aide de Camp General to Queen Elizabeth II. where he presided over the introduction of the 1964 constitution. The Dudley Ward Tunnel is named in his honour. He was also made a knight of the charitable Most Venerable Order of the Hospital of Saint John of Jerusalem in 1962. Ward retired from the army in 1965. In retirement he served as a Deputy Lieutenant of Suffolk from 1968 until 1984 and, following convention for retired senior officers, he maintained links with the British Army through the honorary positions of Colonel Commandant of the Royal Electrical and Mechanical Engineers and Colonel of the King's Regiment.