АҚШ азаматының соттан босатылу тарихы (1928-2009)

Кіріспе

Американдық соттан босатылған (1928–2009)

Джей С. Смит (5 маусым 1928 – 12 мамыр 2009) – Пенсильвания штатындағы американдық мектеп директоры. 1979 жылы мектебінің мұғалімі Сьюзан Райнертті және оның екі баласы Карен мен Майклды өлтірді деген айыппен 1986 жылы сотталып, өлім жазасына кесілді. 1992 жылы Пенсильвания Жоғарғы Соты сот және прокуратура тарапынан жасалған бұзушылықтарды анықтағаннан кейін оның үкімін жоққа шығарды.

қалыптасу жылдары

1928 жылдың 5 маусымында дүниеге келген Смит Ұлы депрессия кезінде өсті. 1946 жылы АҚШ армиясына қарапайым сарбаз ретінде қатарына қосылып, шендік сатыдан өтіп жоғары офицер болды. 1962 жылы Армияның мақтау медалімен марапатталды. Кейіннен подполковник болып тағайындалған ол АҚШ армиясының резервіне (резервке) ауысты және кейіннен 183-ші АҚШ армиясының терминалдық станциясының бөлім командирі болып тағайындалды. Ол "өзінің біліктілігі мен командалық қабілетіне байланысты" тағайындалды және жоғары жандар оны "әскери және азаматтық жетістіктерінде жоғары қабілет пен тапқырлық танытқан резервтік бағдарламаға ерекше берілген адам" деп сипаттады. 1972 жылы Агнес дауылынан кейін Пенсильвания штатында су тасқынынан зардап шеккендерге көмек көрсетуді ұйымдастырды. 1972 жылы "ерекше қызметі үшін" Әскери-теңіз күштерінің мақтау белгісімен марапатталды және 1974 жылы Армияның мақтау медалін екінші рет алды. Ол 1972 жылы білім беру және ағылшын тілі бойынша ғылым бакалаврын бітірді. Пенсильвания мемлекеттік университетінде ғылым магистрі дәрежесін алды, содан кейін 1974 жылы Темпл университетінде білім докторы дәрежесін аяқтады. Ол сондай-ақ оның 230 000 долларлық мүлігінің жалғыз иегері болды (1979 жылғы 0,23 доллар қазіргі жылдарда шамамен миллион долларға тең). Смит 1970-ші жылдардың соңында дүкендерді тонау сериясы үшін сотталды, бірақ Брэдфилд оның атынан тонауды басқа біреу жасаған болуы керек деп куәлік берді, өйткені ол және Смит тонау жасалған кезде Оушен-Ситиде демалып жүрген. Смит келесі сот отырысына төрт сағаттан кейін келді, Рейнерттің денесі оның Ардмордағы үйінен шамамен жүз миль қашықтықта орналасқан Харрисбург мотелінің тұрағындағы машинасының багажынан табылғаннан кейін, Пенсильвания штатының Харрисбург қаласында сотталуға келді. Полиция оның өліміне екі күн бұрын үйден неліктен шыққанын және оның денесі мен машинасы Харрисбургке қалай келгенін түсіндіре алмады. Олар бастапқыда оның балаларының да орнын таба алмады, кейіннен оларды "жоғалған" деп жариялады. Патолог Рейнерттің тұншықтырылып өлгенін анықтады. 1983 жылы полиция кісі өлтіру ісі туралы қосымша мәліметтерді анықтады. Рейнерт, ол оқытудан тыс уақытында "Ата-анасы жоқ балалар" ұйымының директоры ретінде ерікті болып жұмыс істеген, 1979 жылдың 22 маусымында, жұма күні кешкі сағат 9-дан кейін, балаларымен бірге Ардмор үйінен шығып, Пенсильвания штатының Аллентаун қаласына "Ата-анасы жоқ балалар" ұйымының демалыс жиынына барды. Көршілері полицияға бұл Рейнерт пен оның балаларының соңғы рет тірі көрінгенін растады. Үш күннен кейін полицияға анонимді қоңырау шалып, Рейнерттің машинасы Харрисбургтегі мотельде тұрғанын хабарлады. Полиция келгенде, Рейнерттің денесін оның машинасының багажынан тапты, бірақ балалардың із-түзсіз жоғалып кеткенін байқады. Патолог Рейнерттің тұншықтырылып өлгенін анықтағанмен, полиция тергеушілері оның өлтірілуінен бұрын ұрып-соғылып, есірткі ішкенін анықтады, және оның өліміне себеп болған нәрсе – жүйке жүйесіне енгізілген морфин мөлшері болды. Полиция сонымен қатар "Райнерт ханымның денесі табылған күні Смит Гаррисбургте, өлім орнына бірнеше шақырым қашықтықта болды, онда ол атыс қаруына және тәртіпсіздікке қатысты айыптар бойынша сотталатын болды. Ол сотқа бір сағатқа жуық кешігіп келді, бензин құю стансасының кезегінде тұрып қалғанын түсіндірді". Полицияның айтуынша, Смит "бір кезде Сьюзан Рейнертке көңіл білдірген, бірақ одан бас тартқан". Полиция бұқаралық ақпарат құралдарына тергеу барысында Рейнерттің денесі жанындағы көлікте "79-армия резервтік командасы" деген жазуы бар көк тарақ тапқанын және Смит сол әскери бөлімде полковник болғанын айтты. Алайда, полиция Смитті тергегенмен, Рейнерт ісі бойынша тергеудің полиция есептерін талдаған үлкен қазылар алқасына "Смитті кісі өлтіруге байланыстыратын ешқандай дәлел" ұсынылмады. Алайда, сот алқасының баяндамасында "Сьюзан Райнертті өлтіру үшін екі немесе одан да көп адамның бірлесіп әрекет еткені және олардың арасында жалғасып жатқан сөз байласу" болғаны айтылды. Бұл сот процесінде Брэдфилдтің бірнеше бұрынғы оқытушы әріптестері мен студенттері "Брэдфилдтің Райнерт ханымның өлімінен бірнеше ай бұрын оны Джей Смит өлтіретінін айтып отырғанын бас жюриге куәлік еткен". Кейіннен Брэдфилдке Райнертті өлтірудің "басты ұйымдастырушысы" және "балаларын ұрлап, өлтіргені" үшін айып тағылды. Делавэр округінің түрмесінде тұтқындалғаннан кейін, Брэдфилд өзінің тұтқынына "қылмыстың барлық жоспары тек 'Сьюзанды' тарту еді, бірақ бір нәрсе дұрыс болмады" деді және "балалардың қателікпен зардап шегуі өкінішті" деді. Ол сондай-ақ "олар өлтірілген кезде ол қатысқан" деді. Жас жұбайлар ұзақ жылдар бойы героинге тәуелді болды; Стефани проституцияға барып, Эдвард есірткіге қолдау көрсету үшін қарулы тонаудан сотталды. Бірінші әйелі Стефани (Здун) Смит қайтыс болды, ол 1979 жылдың тамызында рак салдарынан көз жұмды, ол 2002 жылы қайтадан үйленді. Ол және оның екінші әйелі Маурин ересектерге күтім жасайтын орталықтың басшылары болды және кейіннен Ханлок Криктегі қарттар үйінде тұрды.

Born on June 5, 1928, Smith grew up during the Great Depression. He enlisted with the United States Army as a private in 1946 and rose up through the ranks to become a senior level officer. In 1962, he was awarded the Army Commendation Medal. Later commissioned as a lieutenant colonel, he transferred to the United States Army Reserves (Reserves) and was subsequently appointed as unit commander of the 183rd U. S. Army Terminal Station "based on both his qualifications and his demonstrated ability to command," and was described by his superiors as someone who was "unusually dedicated to the Reserve Program with a demonstrated level of high ability and ingenuity in both military and civilian accomplishments." During the aftermath of 1972's Hurricane Agnes, he helped to coordinate relief services for flood victims in Pennsylvania. In 1972, he was awarded the Navy Unit Commendation "for exceptionally meritorious service," and was a second time recipient of the Army Commendation Medal in 1974. While still a serving officer with the Reserves, he completed his Bachelor of Science degree in education and English in 1972. He earned a Master of Science degree at Pennsylvania State University, then completed his Doctor of Education degree at Temple University, in 1974. He was also the sole beneficiary of her $230,000 estate (equivalent to $0.23 in 1979 is equivalent to about <calculated amount> in recent yearsmillion in ). Smith was subsequently convicted of a series of store robberies during the late 1970s, despite Bradfield testifying on his behalf that the robberies must have been perpetrated by someone else because he and Smith had been vacationing far away in Ocean City when the robberies were committed. Smith allegedly arrived late to his subsequent sentencing hearing in Harrisburg, Pennsylvania, four hours after Reinert's body was discovered in the trunk of her car, which had been parked at a Harrisburg motel parking lot that was located roughly one hundred miles away from her home in Ardmore. Police were initially unable to find an explanation for why she had left home two days before her body was found or why her body and car had ended up in Harrisburg. They were also initially unable to locate her children, whom they subsequently classified as "missing." A pathologist subsequently determined that Reinert had been suffocated. By 1983, police had uncovered more details about the murder case. Reinert, who had been volunteering during her non teaching hours as the director of Parents without Partners, had voluntarily left her Ardmore home with her children on Friday evening, June 22, 1979, shortly after 9 p. m., to drive to Allentown, Pennsylvania for a Parents without Partners weekend gathering. Her neighbors confirmed for police this was the last time they saw Reinert and her children alive. Three days later, an anonymous caller informed police that Reinert's car was parked at a motel in Harrisburg. When police arrived, they found Reinert's body in the trunk of her car, but there was no sign of the children. Although a pathologist had determined that Reinert had been suffocated, police investigators subsequently determined that she had been beaten and drugged prior to her murder, and that it was the large amount of morphine that had been injected into her system that actually caused her death. The police also determined that on "the day that Ms. Reinert's body was found, Smith was in Harrisburg, a few miles from the death scene, where he was to be sentenced on firearms and disorderly conduct charges. He arrived in court nearly an hour late, explaining he had been stuck in a gas station line." According to police, Smith had "reportedly made advances to Susan Reinert during one period and was rejected." Police also told the media that, during the course of their investigation, they had found "a blue comb with the inscription, '79th Army Reserve Command'", in the car next to Reinert's body, and had since learned that Smith had been a colonel in that same army unit; however, although the police were investigating Smith, the grand jury that was analyzing the police reports of the Reinert case investigation were offered "no evidence linking Smith to the murder." The grand jury's presentment did indicate, though, that "there was an association of two or more people and a continuing conspiracy between/among them to murder Susan Reinert." During those grand jury proceedings, it was revealed that several former teaching colleagues and former students of Bradfield "had testified to the grand jury that Bradfield, for months before Ms. Reinert's death, had kept telling them that she would be killed by Jay Smith." Bradfield was subsequently charged with "masterminding" Reinert's murder and "with kidnapping and killing her children." Placed in jail at the Delaware County Prison, following his conviction for fraud, Bradfield reportedly told a fellow inmate "that the whole plan of the crime was only to involve 'Susan,' but that something had gone wrong," and said "it was a shame the children had to suffer by mistake." He also reportedly said "that when 'they' were killed, he had been present." The young couple were long time heroin addicts; Stephanie had resorted to prostitution, and Edward had been convicted of armed robbery, in support of their addiction. Widowed by his first wife, Stephanie (Zdun) Smith, who had succumbed to complications from cancer in August, 1979, he remarried in 2002. He and his second wife, Maureen, became resident administrators of an adult care facility and subsequently lived in a community for senior citizens in Hunlock Creek.

Танымал мәдениетте

Смитті актер Роберт Лоджия екі бөлімді, теледидар үшін түсірілген "Қараңғылықтағы эхо" фильмінде сомдады, ол Джозеф Уамбоның осы аттас кітабы негізінде жасалған. Фильм 1987 жылдың қараша айының басында CBS арнасында көрсетілді. Бұл қылмыстық іс Венди Уильямспен бірге түсірілген "Денушілердің әңгімесі" деректі телесериалының тұсаукесер эпизодында көрсетілді, ол Investigation Discovery арнасында эфирге шықты.