Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Құтқарылу Армиясының офицері Кэтрин Бут Клибборн (Кэти Бут, 18 қыркүйек 1858 – 9 мамыр 1955) – ағылшын құтқарылушы және жаңашыл, ол жергілікті қарсылыққа қарамастан Құтқарылу Армиясын Франция мен Швейцарияға таратып, кеңейтті. Ол Уильям мен Кэтрин Буттың үлкен қызы болған. Ол сондай-ақ "ла Маршаль" деген атпен де белгілі болды.
British Salvation Army officer
Catherine Booth Clibborn (Katie Booth, 18 September 18589 May 1955) was an English Salvationist and evangelist who extended the Salvation Army into France and Switzerland against local opposition. She was the oldest daughter of William and Catherine Booth. She was also known as "la Maréchale".
Ерте өмір
Гейтсхедте, әкесі пастор болып қызмет еткен жерде дүниеге келген Кэти Бут бала кезінде Уильям Буттың хатшысы Джордж Скотт Райлтонмен тығыз байланыста болды. Райлтон он жыл Бут отбасымен бірге тұрып, оның рухани кеңесшісі болды. Он үш жасына дейін иман келген ол, он бес жасында уағыздауды бастады және 1876 жылы Шығыс Лондон христиан миссиясының жылдық конференциясында әкесімен бірге сөз сөйледі.
Born in Gateshead, where her father was serving as a minister, during her childhood Katie Booth was particularly close to William Booth's secretary, George Scott Railton, who lived with the Booth family for ten years and acted as her spiritual mentor. Saved by the age of thirteen, she began preaching at the age of fifteen and shared the platform with her father at the East London Christian Mission's annual conference in 1876.
Құтқару армиясының офицері
Ересекте Кэти Бут 1881 жылы наурыз айында "Құтқарылу армиясын" Францияға әкелді. Капитан ретінде ол екі лейтенантты (олардың бірі Флоренс Сопер, кейін Кэтидің ағасы Брамвелл Бутқа үйленді) Парижде Жақсы Жаңалықты уағыздауға жетектеді. Полиция листовка таратуға тыйым салғандықтан, олар сэндвич тақталар киіп жүрді. Оларды жақсы қабылдамады. Көшеде уағыз айтқанда, көбінесе адамдар оларды саз бен таспен лақтырып, кедергі келтіретін. Жолда жүрген ер адамдар оларды капоттың жіптерімен мойын қысып өлтіруге тырысқаннан кейін, олар жіптерді тігудің орнына бекітіп тағуды бастады. Олар жалдаған пәтерлерде нашар жағдайда тұратын әйелдер (жезөкшелер) болды. Ілгерілеу баяу болды. Қарсылық күшті болды, ал дінге келгендерге қиындықтар туды, кейде жұмыстан шығарылып тастады. Франциядағы газеттердің басым бөлігі оларды сынады. Кейін капитан Бут Швейцарияға көшті, онда қарсылық одан да күшті болды. Билік оған уағыз айту үшін зал жалдауға рұқсат бермеді. Ол тұтқындалып, сотталды, ақталды, бірақ кейіннен Нойшательдің сыртындағы орманда ашық ауада өткізген жиналысы үшін Швейцариядан депортацияланды. Некеге тұрғаннан кейін Артур мен Кейт генерал Буттың талабы бойынша, ресми түрде өз тегін Бут Клибборн деп өзгертті. Олардың он баласы болды, оның ішінде Пятидесятник уағыздаушысы Уильям Бут Клибборн да бар. Оныншы баласы туғаннан кейін Бут Клибборндар 1902 жылдың қаңтар айында "Құтқарылу армиясынан" кетті, себебі Армияның әскери стильдегі басқаруының шектеулілігі оларды ренжітті. Өмірінің соңына дейін ол әкесімен немесе Армияда қалған бауырларымен байланыста болмады. Бут Клибборндар Еуропа, Америка Құрама Штаттары және Австралияда евангелисттер ретінде уағыздауды және Жақсы Жаңалықты таратуды өмірінің соңына дейін жалғастырды. Оның әкесі Уильям Бутпен және отбасының басқа да "Құтқарылу армиясының" мүшелерімен болған келіспеушілігі оны ата-анасы мен қайтыс болған бауырларының қабіріне жақын жерлеуге мүмкіндік бермеді. Оның немересі Стэнли Эрик Фрэнсис Бут Клибборн Манчестердің Англикандық епископы болды.
As an adult Katie Booth brought The Salvation Army to France in March 1881. A captain, she led two lieutenants (one of whom was Florence Soper, who later married Katie's brother Bramwell Booth) in preaching the Gospel in Paris, wearing sandwichboards when the police forbade them to hand out leaflets. They were not well received. Their street corner sermons were often interrupted by people pelting them with mud and stones. After repeated attempts by men on the roads to strangle them by their bonnet strings, they began pinning the strings on rather than sewing them. They lived in rented apartments where prostitutes lived in poor conditions. Progress was slow. Opposition was fierce, and those who were converted were given a rough time, sometimes being fired from their jobs. The newspaper reports in France were nearly unanimously critical. Eventually, Captain Booth moved on to Switzerland, where the opposition was even fiercer. The authorities refused to allow her to rent halls in which to preach, and she was arrested, tried, acquitted, and subsequently deported from Switzerland for conducting an open air meeting in a forest outside Neuchâtel. On marriage, Arthur and Kate changed their surname by deed poll to Booth Clibborn at the insistence of General Booth. They had ten children, including the Pentecostal preacher William Booth Clibborn. Following the birth of their tenth child the Booth Clibborns resigned from The Salvation Army in January 1902, unhappy at the restrictive nature of the Army's military style of government. For the rest of her life she had almost no contact with her father or with those siblings who remained in The Salvation Army. the Booth Clibborns together continued preaching and spreading the Gospel as travelling evangelists in Europe, the United States, and Australia for the rest of their lives. Her earlier falling out with her father William Booth and the other Salvationist members of the family prevented her from being buried near her parents and deceased siblings in Abney Park Cemetery. Her grandson Stanley Eric Francis Booth Clibborn became the Anglican Bishop of Manchester.