Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
жапондық канджилерді оқудың бірнеше мүмкін жолдарының бірі болып табылады. Олар сол кездегі беделді шығыс Цзянканг (қазіргі Нанкин) диалектісіндегі қытай таңбаларының классикалық айтылуына негізделген. Го-он (呉音) оқулары, кан-он (漢音) оқуларынан бұрын пайда болды. Го-он және кан-он екеуі де орталық қытай тілінің ерекшеліктерін көрсетеді.
are one of the several possible ways of reading Japanese kanji. They are based on the classical pronunciations of Chinese characters of the then prestigious eastern Jiankang (now Nanjing) dialect. Go on preceded the kan on (漢音) readings. Both go on and kan on exhibit characteristics of Middle Chinese.
Тарих және қолданылу
, Қытай Солтүстік және Оңтүстік династияларға бөлінген кезде. Олар тікелей Оңтүстік династиядан немесе Корея түбегінен әкелінген болуы мүмкін. Сол кезде Қытай мен Кореядан ойшылдар ағылып келіп, буддизм мен конфуциандық ілімді ұстанатындар да Жапонияға келді. Алайда, *го он* оқуларының шын мәнінде Оңтүстік Қытай тіліне негізделгенін көрсететін тарихи құжаттама жоқ. Шибатанидің айтуынша, *го он* оқулары жапон тіліне қытай тілінен алынған үш толқынның алғашқысын құрайды, ал қалғандары – *кан он* және *то со он* (Тан әнінің дыбысын білдіреді), *го он* негізінен буддизммен байланысты. *Го он* оқулары буддалық және құқықтық терминологияда, әсіресе Нара және Хэйан кезеңдерінде жиі кездеседі. Бұл оқулар сондай-ақ Кодзикиде қолданылатын ежелгі жапондық буын тізбегінің қытай таңбалары үшін де қолданылды. Жапонияға *кан он* оқулары енгізілгенде, олардың *го он* сәйкес нұсқалары толығымен жоғалып кеткен жоқ. Тіпті бүгінгі күні де *го он* және *кан он* оқулары әлі де бар. Көптеген таңбалардың екіше дыбысталуы бар. Мысалы, Шотоку (ол *го он* оқуымен) кейбір жер-атауларда осылай айтылады, ал басқаларында – Сеитоку (ол *кан он* оқуымен) деп айтылады. Алайда, кейбір *го он* дыбыстары қазір жоғалып кеткен. Жапон тілінің бір тілді сөздіктерінде барлық таңбалар үшін *го он* толық тізімделгенімен, кейбіреулері фанки әдісі арқылы қайта құрылған немесе олардың қазіргі заманғы гомофондарымен бірдей деп есептелген.
, when China was divided into separate Northern and Southern dynasties. They may have been imported either directly from the Southern dynasty or from the Korean Peninsula. There was an influx of thinkers from China and Korea to Japan at that time, including practitioners of both Buddhism and Confucianism. However, there is no historical documentation to demonstrate that go on readings are actually based on Southern Chinese. Shibatani has noted that go on readings make up the first of three waves of Chinese loans to the Japanese language, the others being kan on and tou sou on (meaning Tang Song sound), with go on being mainly associated with Buddhism. Go on readings are particularly common for Buddhist and legal terminology, especially those of the Nara and Heian periods. These readings were also used for the Chinese characters of the ancient Japanese syllabary used in the Kojiki. When kan on readings were introduced to Japan, their go on equivalents did not disappear entirely. Even today, go on and kan on readings still both exist. Many characters have both pronunciations. For instance, the name Shōtoku (which is go on) is pronounced as such in some derived placenames, but as Seitoku (which is kan on) in others. However, some go on sounds are now lost. Even though monolingual Japanese dictionaries list a complete inventory of go on for all characters, some were actually reconstructed using the fanqie method or were inferred to be the same as their modern homophones.