Жалған мұрт – косметикалық өнім. Ежелгі Египеттен бері қолданылып келеді, фараондар оны Осiris құдайымен байланыстырып киген. Жасанды мұрт туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалған мұрт немесе жасалма мұрт – косметикалық құрал. Жалған мұрттар әртүрлі тәсілдермен жасалады, бірақ көбінесе оны киюшінің бетіне жабыстыру үшін жабысқақ зат қажет болады.
A fake moustache or false moustache is an item of prosthetic make up. Fake moustaches are made in a variety of ways, but usually require a form of adhesive to affix the moustache to the wearer's face.
Тарих
Жасалма бет түкпіршіктерін қолдану ежелгі дәуірден бастау алады. Ежелгі Мысырда көптеген ер адамдар сақалын қырқып таза болған (нағыз бет шашының болуы төмен әлеуметтік статустың белгісі саналған). Бірақ, фараондар көбінесе металдан жасалған әсем жалған сақалдар тағып, осылайша оларды өлімнен кейінгі өмірдің құдайы Озириспен байланыстырған. Ежелгі Грецияда Аристофанның «Ассамблея әйелдері» пьесасында жалған бет шашы туралы айтылған, онда афиналық әйелдер жалған сақалдармен ер адамдар кейпінде жасырынып алған. Жалған бет түкпіршіктерін мыңдаған жылдар бойы жасыру үшін пайдаланған. 19-шы ғасырда жалған мұрттар алдау мен қылмыспен байланысты болған. Линкольнге жасалған қастандыққа қатысқан Льюис Пауэлл, Уильям Х. Сьюардты өлтіруге тырысқан кезде жалған мұрт тасыған. Көрсетуші Луи Вейхманн: «ешқандай адал адамға жалған мұрт киюдің қажеті жоқ деп ойладым» деген пікірін білдірген. Осы түсініктерге қарамастан, Виктория дәуірінде жалған бет шашы эстетикалық себептермен тағылған, себебі сол кезеңде бет шашы әсіресе сәнге ие болған. 20-шы ғасырдың ортасында жалған мұрттар саудаға түсті. 1963 жылы «Нью-Йорк Herald Tribune» газеті хабарлағандай, оларды көбінесе «көңіл көтеру үшін немесе еркектей болу үшін» жас жігіттер, сондай-ақ «ерлеріне сыйлық ретінде беретін әйелдер» сатып алатын. 2010-шы жылдары жалған мұрттардың танымалдылығы артып, олар көңілді, ирониялық және ретро стильдес мотив ретінде кең таралды.
The use of false facial hair dates back to antiquity. In Ancient Egypt, most men were clean shaven (real facial hair being a signifier of low social status). Pharaohs, however, often wore elaborate false metal beards, linking them with Osiris, the god of the afterlife. In Ancient Greece, Aristophanes referenced false facial hair in his play Assemblywomen, in which the women of Athens disguise themselves as men using false beards. False facial hair has been used as a disguise for thousands of years. In the 19th century, fake moustaches held associations with deception and criminality. Lewis Powell, one of the conspirators in the Lincoln assassination plot, carried with him a fake moustache during his assassination attempt on William H. Seward. A key witness, Louis J. Weichmann, commented that he "thought no honest person had a reason to wear a false mustache". Despite these perceptions, false facial hair was worn for aesthetic reasons during the Victorian era, as facial hair was particularly fashionable during this period. In the mid 20th century, fake mustaches were sold commercially. The New York Herald Tribune reported in 1963 that customers were primarily "young boys for fun or to 'virilize' themselves" as well as "wives who give them to their husbands". During the 2010s, fake moustaches surged in popularity, as a humorous, ironic, and retro motif.
Мәдени маңызы
Көптеген танымал бұқаралық ақпарат құралдарында жалған мұртты сенімсіз түрлендіру ретінде қолдану – жиі кездесетін троп. "Жалған бет" эмоджисі (🥸) жалған мұрт пен көзілдірікті бейнелейді. Жасалма мұрттар граффитиде және басқа да көркемдік тәсілдерде әзіл үшін салынады. Марсель Дюшамның "L.H.O.O.Q." туындысы Мона Лизаны мұртпен суреттейді. 1946 жылғы "Даффи Дудлс" мультфильмінде Даффи Дак көретін әр адамға жалған мұрт салады. Граучо Маркс және Дэвид Суше (Геркуль Пуаро рөлінде) жалған мұрттар таққан. Маркстің мұрты, әсіресе, жалған мұрт қосылған әдемі көзілдіріктерге, "граучо көзілдіктеріне" ат берді.
In many forms of popular media, the use of a fake moustache as an unconvincing disguise is a commonly used trope. The "disguised face" emoji (🥸) features a fake moustache, as well as a pair of glasses. Drawn on fake moustaches are deployed humorously in graffiti and other artistic means. Marcel Duchamp's artwork L. H. O. O. Q. depicts the Mona Lisa with a moustache. In the 1946 cartoon Daffy Doodles, Daffy Duck draws fake moustaches on everyone she sees. Groucho Marx, and David Suchet (as Hercule Poirot) all wore fake moustaches. Marx's moustache, in particular, has gained prominence as the namesake of groucho glasses, novelty glasses with a fake moustache attached.