Кіріспе

Көкөністерді, жемістерді, жаңғақтарды немесе басқа да азық-түлік сақтауға арналған құрылыс – сол аттас поэма. Тамыр жертөлесі (американдық және канадалық ағылшын тілінде), жеміс жертөлесі (Американың Орта Батысындағы ағылшын тілінде) немесе жер асты жертөлесі (британдық ағылшын тілінде) – әдетте жер астында немесе жартылай жер астында орналасқан құрылыс. Жазғы қабақ (балдырша немесе цуккини) бөлме температурасында үш айға дейін сақталуы мүмкін; американдық тығыз қабақ пен табақша қабақ алты айға дейін, ал кабоча, тюрбан, майлы тығыз қабақ және спагетти қабақ сегіз айға дейін сақталады. Картоп сақтауға арналған жертөле кейде картоп қорасы немесе картоп үйі деп аталады. Алма сияқты жемістерді сақтау үшін жеке жертөлелер пайдаланылуы мүмкін. Кейбір көкөністер мен жемістердің қолайлы жертөле жағдайында бірнеше ай сақталуының себебі – олар тірі организмдер екендігі, тіпті жиналғаннан кейін де толыққанды өлі емес. Көбінесе шатырлар, жертөлелер, гараждар, сарайлар және мұражайлар өнімнің кем дегенде бірнеше түрін сақтау үшін пайдаланылады. Тіпті төсек астындағы кеңістікке де кейбір өнімдерді (мысалы, тығыз қабақты) бірнеше аптаға сақтауға болады. Адамдар тамыр көкөністерін өсірді: картоп, морковь, репа, капуста және қызылша, ал басқалары бақшаларында көкөністердің алуан түрлерін өсірді. Қысқа дейін жеткілікті көкөніс өсіру Ньюфаундленд тұрғындарының өмір сүруі үшін маңызды болды, ал тоңазытқыштар болмағандықтан тамыр жертөлелері өнімді сақтаудың негізгі тәсілдерінің бірі болды. Архитектор Роберт Меллин Фого аралындағы Тилтинг қаласындағы зерттеулері барысында тамыр жертөлелері туралы былай деп жазды:

Тамыр жертөлелері – картоп пен репа сияқты көкөністерді сақтауға арналған қараңғы, ылғалды және тыныш жер асты құрылыстары. Олар қалың ағаштан жасалған, екі еңбекті шатыры бар, қабырғалары бұтақтардан (немесе кейінірек, кейде бетоннан) салынған, ылғалдың енуін азайту үшін қайың қабығынан жасалған шифермен жабылған, содан кейін қалың топырақ қабатымен жабылады. Бұл шара жануарларды жертөленің үстіне кіргізбейді және оның пішінін сақтауға көмектеседі. Ньюфаундленд пен Лабрадордың көптеген жертөлелері температураны реттеу үшін екі есікті шлюз жүйесін пайдаланады, себебі бұл адамдарға бірінші есікке кіруге және тамыр жертөлесінің негізгі бөлігіне кірмес бұрын оны жабуға жеткілікті уақыт берді. Фольклорист Кристал Брей Ньюфаундлендтегі тамыр жертөлелерін зерттеуде былай дейді:

Жертөле негіздерінің екі негізгі түрі бар: екі есікті жер деңгейіндегі кіреберіс және люк арқылы кіреберіс. Екі есікті жер деңгейіндегі кіреберісте сыртқы есік пен ішкі есікті бөлетін кішкентай мұражай бар. Суық кірмеуі үшін сыртқы есік ішкі есікті ашу алдында жабылады. Люк арқылы кіреберіс жертөлелері өлшемдері мен ішкі орналасуы жағынан ұқсас, бірақ жоғарыдан кіреді, көбінесе іргетастың үстіне салынған сарайдың еденінде орналасқан люк арқылы. Сарай болмаса да, сарайдың аралық кеңістігі жертөле мен сыртқы ортаның арасында тоң кедергісін жасайды. Сирек кездесетін жағдайда, сыртқы жапқыш ішкі шаршылы люкке орнатылып, жертөленің ішкі және сыртқы бөліктері арасында кеңістік қалдырылады. Эллистон қаласында осындай құрылымдар көп болғандықтан, қаланың ұраны – "Әлемнің тамыр жертөлесінің астанасы".

Картоп тесігі

Картоп шұңқыры – қыста тәтті картоп сақтау үшін пайдаланылатын, үлкен, терең ойықты тақталармен жабатын, топырақ еденге қазылған шұңқыр. "Картоп шұңқыры" немесе тамырлық жертөле құлдар тамақтары мен жеке заттарын құл иелерінен жасыру үшін де қолданып, кейбір құл иелерін құлдарының өздеріне жасырын жеке кеңістік жасауға тырысуына жол бермеу үшін құл үйлерін жерден көтеруге мәжбүр еткен. Қымбатты заттарды шұңқырларға салу көптеген мәдениеттерде кең таралған, бірақ Нигерияның оңтүстік-шығысындағы Игбо халқы сияқты кейбір африкалық құлдар үшін құнды заттарды үйлерінің едендері астында сақтау практикасы жиі кездесетін.