Кіріспе

Ниетті тербеліс – қасақана және көзбен бағытталатын қозғалыстар кезінде байқалатын, кең, жалпы және төмен жиілікті (5 Гц-тен төмен) тербеліспен сипатталатын дискинезиялық бұзылыс (сондықтан оны ниетті тербеліс деп атайды). Ниетті тербеліс әдетте қозғалыс бағытына перпендикуляр болады. Ниетті тербеліс кезінде мақсатқа жеткенде асырып немесе жетпей қалу жиі кездеседі, бұл дисметрия деп аталады. Ниетті тербеліс мишықтың, әсіресе, көзбен бағытталатын қозғалыстарды басқаратын бүйірлік аймақтың бұзылуының салдары болып табылады. Мишықтың зақымдану орнына байланысты бұл тербеліс бір жақты немесе екі жақты болуы мүмкін.

Белгілері мен симптомдары

Ниеттік треморлары бар пациенттер көбінесе күнделікті тұрмыстық іс-әрекеттерде қиындықтарға шағымданады, оның ішінде кеседен ішу, тамақ жеу үшін құралдарды ұстау және көзді нысанаға бағыттау немесе қозғалыс кезінде координация мәселелері. Қоса жүретін шаңқау белгілеріне нистагм, дисметрия, дисдиадохокинезия, гипотония, проприоцепция жетіспеушілігі және жүріс атаксиясы жатуы мүмкін.

Зерттеу бағыттары

Зерттеулер мақсатты дірілді емдеуге арналған фармакологиялық препаратты табуға бағытталған. Басқаша айтқанда, мақсатты дірілді емдеуге қатысты, қанағаттанарлық нәтижелерге қол жеткізілмеген, тіпті ерекше дірілді емдеуге қолданылатын препараттар да тиімсіз болды. Римдегі Сапиенца университетінде мишашаша атаксиясы мен кинетикалық дірілді емдеуде рилузолдың тиімділігін бағалау мақсатында клиникалық сынақ жүргізілді, рилузол әдетте амиотрофиялық бүйірлік склерозды емдеу үшін қолданылады.

Тарих

1868 жылы француз неврологы Жан Мартин Шарко алғаш рет склероздық шалқану (MS) мен оның нәтижесінде туындайтын ниет треморының арасындағы айырмашылықты сипаттады, сондай-ақ Паркинсон ауруына тән тыныш треморды да ерекшеледі. Ниет треморы Шарко үштігінің бір бөлігі ретінде белгілі болды (өткір холангиттегі Шарко үштігімен шатастырмау керек), ол нистагм және ұсақтап сөйлеумен бірге MS-тің анық белгілері болып табылады.