Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балықтар туысы
Family of fishes
Теңіз жабайылары мен табут балықтары – Лофиформдар отрядының Chaunacoidei монотиптік субтартымына жататын терең теңіздегі шаян жамбас балықтарының Chaunacidae туысы. Австралия мен Жаңа Каледония жағалауларында да терең теңіз балықтары табылған. Чарльз Тейт Риган бұл туысты Pediculati тәртібін жіктеген кездегі Lophiodea субтартыбының ішіндегі Antennariformes бөлімшесіне жатқызған, ол жабайы балықтар мен шаян балықтардың тобы. 1981 жылы Теодор Уэллс Пистх III Реганның 1912 жылғы топтамаларының Lophoidea ішіндегі монофилиясы расталмағанын анықтады. Пиеч теңіз жабайылары мен Ogcocephalidae арасындағы туыстық қарым-қатынасты ұсынды, бірақ Chaunacidae және Ogcocephalidae екеуіне де туыс топты анықтай алмады, сондай-ақ Antennariiformes ішіндегі жіктелуін қолдайтын немесе оған қарсы келетін остеологиялық белгілерді де таба алмады. Ол 1912 жылы Реганның Antennariiformes деп жіктеген төрт туыстың монофилиясын анықтай алмағанына қарамастан, екі топты да Antennarioidei ішінде сақтап қалды. 1987 жылы Пиеч пен Дэвид Б. Гробеккер теңіз жабайыларын Лофиформдар құрамындағы Chaunacoidei монотиптік субтартымына жатқызды. Осы жіктелу "Әлем балықтары" журналының 5-ші басылымында қолданылады.
The sea toads and coffinfishes are a family, the Chaunacidae, of deep sea ray finned fishes belonging to the monotypic suborder Chaunacoidei within the orderLophiiformes, the anglerfishes. at depths to at least There have also been findings of deep sea anglerfishes off the coasts of Australia and New Caledonia. Charles Tate Regan placed this family within the division Antennariformes within his suborder Lophiodea when he classified the order Pediculati, his grouping of the toadfishes and anglerfishes. In 1981 Theodore Wells Piestch III realised that the monophyly of Regan's 1912 groupings within his Lophoidea had not been confirmed. Pietsch proposed a sister relationship between the sea toads and the Ogcocephalidae, however, was unable to identify any grouping that was a sister group to both the Chaunacidae and Ogcocephalidae nor did he find any osteological characters to support or otherwise their classification within the Antennariiformes. He, tenatively, retained both groups within the Antennarioidei even although he was unable to establish the monophyly of the four families Regan classified in the Antennariiformes in 1912. In 1987 Pietsch and David B. Grobecker classified the seatoads in the monotypic suborder Chaunacoidei within the Lophiiformes. This is the classification followed by the 5th edition of Fishes of the World.
Этимология
Теңіз бақа тұқымдасы, Chaunacidae, түбіртек туысы Chaunax атымен аталған, бұл атау "аузын кең ашушы" дегенді білдіреді, chanos сөзі "аузын кең ашу" мағынасын береді, бұл балықтардың ірі, кең аузына сілтеме.
The sea toad family, Chaunacidae, is named for its type genus Chaunax, this name means "one who gapes", from chanos meaning "to gape", an allusion to the large, wide mouths of these fishes.
Сипаттама
Теңіз бақаларының денесі үлкен, шар тәрізді, құйрығы қысқа және қысыңқы болып келеді, ал денесі кішкентай тікенді қабықшалармен жабылып жатыр. Ең ірілерінің ұзындығы шамамен ...-қа жетеді. Шаунайтастардың жаңалық желдету циклы кезінде олар көп көлемде су сіңіре алады, бұл олардың жалпы дене көлемін 30%-ға арттырады. Бірінші арқа қанатының сәулесі қысқа, жарық шығаратын жемге айналған, ол ауыздың үстінен алға қарай иілген, ал ауыз тік дерлік бұрылған. Бүйірлік сызықтардың сезімдік арналары айқын байқалады. Шоңғарлардың аяқтарға ұқсайтын өзгертілген қанаттары бар. Олардың осы өзгертілген жамбас қанаттарын жүзуді басқаруға, әсіресе қашу үшін пайдаланатыны анықталды. Шаунакоптардың көздерінің арасында орналасқан, бильярд палочкасының ұшына ұқсайтын қысқа жемдері бар. Олардың денесі көптеген кішкентай инелермен қапталған, олар қорғаныс немесе сезімдік сигнал беру орындары ретінде қызмет етеді деп саналады. Инелердің тікенді болуына қарамастан, олар балыққа ерекше көзге түсетін, жұмсақ тоқымалы көрініс береді. Шоңғарларға ұқсас, олардың теңіз түбінде жүруге мүмкіндік беретін өзгертілген қанаттары бар, бұл аң аулау және метаболизмге артықшылық береді деп есептеледі. Теңіз бақалары көбінесе қозғалмайтын балықтар болып табылады және қол жетімді кез келген нәрсені аулайтын мүмкіндікті пайдаланушы аң аулау тәсіліне сенеді. Бүйірлік сызықтардың сезімдік арналары ерекше көзге түседі және хищниктерден сақтану мен жемді тұтынуда көмектеседі.
Sea toads have large, globose bodies and short, compressed tails, and are covered with small, spiny scales. The largest are about in length. During their gill ventilatory cycle, Chaunacidae are able to take in high volumes of water, increasing their total body volume by 30%. The first dorsal fin ray is modified into a short bioluminescent lure which dangles forward over the mouth, which is turned upwards so as to be nearly vertical. The sensory canals of the lateral lines are especially conspicuous. Chaunax have modified fins which resemble legs. It was also found that they use these modified pelvic fins to assist with maneuvering their swimming, especially when as an escape response. Chaunacops have shorter lures that resemble a cue tip that sits between their eyes. Their bodies are covered in lots of small needles that are thought to offer protection or sensory signaling sites. Despite the spiky nature of the needles they give the fish a fuzzy crocheted disposition making them quite visually distinct. Similar to the Chaunax, they also have modified fins that allow them to walk along the sea floor which is thought to provide both a hunting and metabolic advantage. Sea toads are mostly sedentary fish, and rely on a more opportunistic way of hunting where they prey on anything within reach. The sensory canals of the lateral lines are especially conspicuous, and confers advantages in avoidance of predators and consumption of prey.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қазіргі уақытта үш түрі белгілі, олардың барлығы Үнді-Батыс Тынық мұхитында тіршілік етеді. Олар – C. coloratus, C. melanostomus және C. spinosus түрлері. Сонымен қатар, 2015 жылы Chaunacops туысына жататын жаңа үлгілер Австралия және Жаңа Каледония жағалауларында табылғанын көрсететін мақала жарияланды. Бұған қоса, Chaunacops coloratus түрлері көбінесе "марганец қаптаған жанартау талшықтарының" жанында кездесетіні анықталды. Балықтардың біреуінің кеуде қанаты көбінесе шөгіндіге, ал екіншісі тасқа орналасып, екі субстраттың арасында қысылып қалғандай көрінеді. Оларды табылған тереңдікте орташа оттегі концентрациясы шамамен 1,59 мл/л, ал орташа температура шамамен 1,68 °C болды. Олардың мекендейтін ортасының тұздылығы көп өзгермеді және орташа есеппен 34,64 psu құрады.
Three species of Chaunocops are currently known, all of which live in the Indo west Pacific Ocean. There are C. coloratus, C. melanostomus and C. spinosus. Furthermore, in 2015 an article was published indicating that new specimens from the genus Chaunacops were found off the coasts of Australia and New Caledonia. In addition, it was found that the Chaunacops coloratus are also often found near "manganese encrusted volcanic talus slopes". The fish were observed to often have one of their pectoral fins in sediment and another one on a rock in order to make it seem as though they were wedged between two substrates. The average oxygen concentration was found to be about 1.59 mL/L at the depths they were found and the average temperature was about 1.68 °C. Salinity in their habitats did not change much and was found to be an average of 34.64 psu.
Шаунакопс спинозы
Бұл түрді жинап, зерттегенде, оның бірнеше айқын физикалық ерекшеліктері байқалады. Оның бір белгісі – денені жабатын ұсақ тері тікенектері, сондай-ақ қарапайым және екі тармақты тері тікенектері. Бұған қоса, оның төрт кеуде жақтау желісі бар, бұл балықтар мен су жануарларына тән сезім органдары. Аузы сұрғылт, ал терісі жартылай мөлдір, ақшыл сұр түсті. Аузының ішінде бірнеше қатар тістер орналасқан. Жоғарғы жағында үш-төрт қатар кішкентай кәдімгі тістер, ал төменгі жағында үш қатар сондай тістер бар. Басының, қарынның және жең қуысының көп бөлігі қою көк түсті, ал құйрығы салыстырмалы түрде қысқа. Дене құрылымы тұтастай алғанда шағаланың құрылысына ұқсас, ал алдыңғы бөлігі дөңгелек, артқы бөлігі тар келеді. Көздері мөлдір терімен жабылған және өте кішкентай.
Upon collection and examination of this species, it is observed to have several distinct physical attributes. One trait is the fine dermal spinules, along with simple and bifurcate dermal spinules, covering the body. It also has four pectoral lateral line neuromasts, which are sensory organs characteristic to fish and aquatic organisms. It has a greyish mouth, and semi transparent, light greyish skin. Inside the mouth are several rows of teeth. There are three or four rows of small canine teeth on the upper jaw, and three rows of the same on the lower jaw. The skin of the head, belly, and most of gill chamber is dark blue, and it has a relatively short tail. The overall bodily structure resembles that of a tadpole, with a more globular shape in the anterior which tapers in the posterior. The eyes are covered by transparent skin and are very small.
Шаунакоп меланостомус
Жоғарыда аталған түрге ұқсас белгілері бар, бірақ бірнеше айқын айырмашылықтары бар, сол туыстағы тағы бір түр табылды. Денесіндегі кішкене тікендер С. спинозиске ұқсас кеңінен тараған, бірақ олар үлкен негізі бар қарапайым тікендер (С. спинозисте қарапайым және екі шаныралы тері тікендері бар). Олардың түсі де сәл өзгеше. Ауыздың ішкі жағы, бас, жаңқалы қуысы және дененің алдыңғы бөлігі қою қоңырдан қараға дейін. Дененің жоғарғы жағы мен құйрық жүзі ақшыл қоңыр, ал артқа қарай түсі ағарады. Сонымен қатар, C. melanostomus екі жақ жағында үш-төрт қатар тіс орнына екі қатар тіске ие. Дегенмен, жалпы дене құрылысы шамамен бірдей, ол шабаққа ұқсайды, алдыңғы бөлігі дөңгелек, артқы бөлігіне қарай тар келеді.
Another species in the same genus was collected with similar traits to the above species, but some noticeable differences. The spinules are distributed widely throughout the body, similar to C. spinosis, but are simple with a large base (different from that of C. spinosis which has simple as well as bifurcate dermal spindles). They also differ slightly in color. The inside of the mouth, the head, the gill chamber, and the anterior portion of the body are dark brown to black. The dorsal side of the body, and the caudal fin are light brown, and becomes more lightly colored going towards the posterior end. Also, instead of having three or four rows of teeth, C. melanostomus has two rows on both jaws. The general body plan, however, is virtually the same, resembling a tadpole, with a more globular shape in the anterior which tapers in the posterior.
Chaunacops coloratus (түсті шоқыр)
Chaunacops coloratus – жаңадан ашылған, жарқын қызыл және көк түстерімен ерекшеленетін тағы бір түр. Көк түсті C. coloratus-тың орташа ұзындығы шамамен 110 мм, ал қызыл түстісі 184 мм екені анықталды. Бұл түрдің мөлдір дернәсіл түрінде басталып, содан кейін көк түске, ал әрі қарай ересек шақта қызыл түске ие болатыны байқалды. Жыртқыштыққа қатысты, олардың қызыл түске өтуі, биолюминесцентті жарық арқылы жем іздейтін жыртқыштарды тосқауылдау үшін пайдалы болуы мүмкін, себебі осы түрдің қызыл түсі жыртқышты жасырып, оны көзге көрінбейтін етеді деп болжанады.
The Chaunacops coloratus are another species that were discovered and are known for their bright red and blue colors. It was found that the blue C. coloratus often had an average length of about 110 mm, whereas the red specimen had an average length of 184 mm. It was observed that the specimen begin in a transparent larval form, then become blue, and eventually reach their adult red color. As for predation, it is hypothesized that the specimen turning red is advantageous for ambushing predators that use bioluminescent light to attract possible prey, since the red coloration of this specimen would conceal the predator and make it invisible.
C. coloratus
ROV бақылаулары арқылы C. coloratus басын жоғары көтеріп тік жүзеді деген қорытындыға келдік. Шапшаң көтерілген кезде, мысық арқа, құйрық және анальды қанаттарын пайдаланып жоғары жылдамдайды және қалған қанаттарын денесіне жақын қысып алады. Жиналған мәліметтерге сәйкес, көтерілген кездегі орташа жылдамдығы 0,036 м/с және 0,021 м/с құрады. Мұхит түбінде қимылдау үшін, бақылаулар олардың кеуде және жамбас қанаттарын қолданғанын көрсетті. Осы "жүріс" процесінде, олар арқа қанатын бір жақтан екінші жаққа иіп, содан кейін құйрық қанатын бірнеше рет итеріп, кеуде және жамбас қанаттарымен маневр жасайды. Сондай-ақ, олардың кеуде және жамбас қанаттарын қолданып кері қарай да жүре алатыны анықталды.
Through observations made by an ROV, it was found that the C. coloratus swim vertically with their head oriented upwards. While in rapid ascent, the specimen will use their dorsal, caudal, and anal fins to propel themselves upwards and tuck the rest of their fins in close to their body. The observation collected found that the specimen had average velocities of 0.036 m/s and 0.021 m/s while ascending. As for maneuvering across the ocean floor, observations found that the specimen use their pectoral and pelvic fins. In order to perform this "walking", they use their dorsal fin from one side to side, then thrust their caudal fin repeatedly, and then maneuver using their pectoral and pelvic fins. It was also observed that these specimen are capable of walking backwards using their pectoral and pelvic fins.
Тыныс алу
Chaunacidae тұқымдасына жататын балықтардың тыныс алу циклдері баяу болып келеді, олар өз дене көлемінің 20-30% суын шығарады. Ішке тыныс алғанда, Chaunacidae жақ камерасын толыққанды ісірілген күйде ұзақ уақыт сақтай алады, кейде тіпті 245 секундқа дейін, бұл осы тұқымдасқа жататын балықтар үшін көптеген мүмкін артықшылықтар береді. Chaunacidae-де тыныс алу циклін сақтап тұруға және судың кіру және шығу көлемін бақылауға мүмкіндік беретін, аддуктор бұлшықеттерін қамтитын арнайы құрылым табылды. Бұл бұлшықеттер өрілген және олардың функциясы тек тыныс алу мен шығару ғана емес, сонымен қатар жабыршықтардан судың шығуына жол бермеу болып табылады. Жоғары көлемді және баяу тыныс алу циклының арқасында Chaunacidae энергияны үнемді пайдалана алады, себебі жабыршықтарының бетінен суды итеру үшін аз энергия жұмсалады. Осы себепті, Chaunacidae ұзақ уақыт бойы жемсіз қала алады және көбінесе қозғалмайтын болып қалады. Chaunacidae-дің тыныс алу циклының нәтижесінде пайда болатын көптеген басқа да гипотезалар бар. Ұзақ уақыт бойы үлкен көлемде тыныс алудың арқасында Chaunacidae бүйірлік желі жүйелеріне аз кедергі келтіреді, бұл оларға жақсы аң аулауға және жыртқыштардан қашуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, Chaunacidae-дің толық ісірілген аузы жыртқыштарды қорқытады, бұл балыққа, сияқты, қорғаныс механизмі ретінде қызмет етеді.
Fish of the family Chaunacidae have been shown to have slow ventilatory cycles in which the fish exhales 20 30% of their body volume of water. Upon inhalation, Chaunacidae can endure long periods of time maintaining a fully inflated gill chamber, sometimes up to 245 seconds which confers many potential advantages for fish of this family. Chaunacidae have been found to contain a specialized apparatus containing adductor muscles that can maintain its ventilatory cycle, and control the volume of water entering and exiting. These muscles are cross hatched, and function to not only inhale and exhale, but to prevent any leakage out of the gills. Due to the high volume and slow ventilatory cycle, Chaunacidae are able to be majorly energy efficient as it requires less energy to push water across the surface of their gills. Because of this, Chaunacidae are able to go without prey for long periods of time, and remain mostly sedentary. There are many other hypotheses of advantages conferred by the breathing cycle of Chaunacidae. Due to the long periods of high volume inhalation, Chaunacidae makes little disturbance of lateral line systems, allowing for better hunting and avoidance of predators. In addition, the maximally filled mouth of the Chaunacidae is often intimidating to predators, making it a defense mechanism that the fish can use much like the pufferfish.
Диета
Шаунацидтер көбінесе қозғалмайтын балықтар болып табылады және уақытының көп бөлігін теңіз түбінде жатып өткізеді. Олардың энергияны үнемдейтін тыныс алу әдісінің арқасында, шаунацидтер аз тамақпен ұзақ уақытқа шыдай алады. Дәрігерлік зерттеуде Chaunax fimbriatus-тың асқазанында әртүрлі жемдер табылған, бұл шаунацидтердің теңіз түбінде кездесетін кез келген нәрсені жейтін мүмкіндікті аңшылар екенін көрсетеді. Шаунацидтер тұрақты аңшылар болып табылады, себебі олар салыстырмалы түрде аз қозғалыс жасай алады. Жанақтарының арқасында, шаунацидтер өз жемдері жеткенше қозғалмай тұра алады.
Chaunacidae are known to be mostly sedentary fish, and spend most of their time dormant on the seafloor. Because of their energy efficient way of ventilation, Chaunacidae are able to go long periods of time with little food. In a diet study, Chaunax fimbriatus was found to contain a stomach that contained many different prey, showing that Chaunacidae are opportunistic hunters that will eat most anything it can on the seafloor. Chaunacidae are also steady hunters, as they are able to maintain relatively low movement. Due to their gill chambers, Chaunacidae are able to remain still enough until their prey is within distance.