Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалпы жұқпалы ауруларға арналған терапия және фармацевтика.
Therapy and pharmacy for the common infectious disease
Гриппке қарсы емдеуге түрлі дәрі-дәрмектер мен терапиялар жатады, олар грипп ауруына жауап ретінде қолданылады. Емдеу грипп вирусының өзіне тікелей бағытталған немесе аурудың белгілерін жеңілдетуге мүмкіндік береді, ал организмнің иммундық жүйесі инфекциядан өңделуіне көмектеседі. Гриппке қарсы қолданылатын вирустық қарсы препараттардың негізгі түрлері – нейраминидаза ингибиторлары (мысалы, занамивир және озельтамивир), полимеразалық қышқыл эндонуклеаза ингибиторлары (мысалы, балоксавир марбоксил) немесе вирус M2 ақуызын ингибиторлары (мысалы, амандадин және римантадин). Бұл препараттар инфекция басталғаннан кейін ерте қабылданса, симптомдардың ауырлығын азайтуға және инфекцияға шалдығу қаупін төмендетуге көмектеседі. Дегенмен, кейбір препараттарға төзімді вирус штаммдары пайда болды.
Treatments for influenza include a range of medications and therapies that are used in response to disease influenza. Treatments may either directly target the influenza virus itself; or instead they may just offer relief to symptoms of the disease, while the body's own immune system works to recover from infection. The main classes of antiviral drugs used against influenza are neuraminidase inhibitors, such as zanamivir and oseltamivir, polymerase acidic endonuclease inhibitors such as baloxavir marboxil, or inhibitors of the viral M2 protein, such as amantadine and rimantadine. These drugs can reduce the severity of symptoms if taken soon after infection and can also be taken to decrease the risk of infection. However, virus strains have emerged that show drug resistance to some classes of drug.
Интерферондар
Интерферондар – вирустық инфекцияға жауап ретінде өндірілетін жасушалық сигналдау факторлары. Интерферонды тұмаумен күресу үшін қолдану жөніндегі зерттеулер 1960 жылдары КСРО-да басталды және 1969 жылғы Гонконг тұмауының қызығында 14 000 қатысушыға сынақ жүргізілді. Профилактикалық түрде интерферонмен емделгендерде симптомдардың пайда болу ықтималдығы 50%-дан астам төмендеді, бірақ жасырын инфекцияның белгілері анықталды. Осы алғашқы зерттеулерде донорлық қаннан алынған лейкоциттер Ньюкасл ауруының жоғары дозасына ұшыратылып, олар интерферонды бөліп шығарды. Интерферонмен емдеу әдісі КСРО-да кеңінен таралғанмен, АҚШ-та интерферонның жоғары дозасы тиімсіздігін көрсеткеннен кейін күмәндану туды. 1969 жылғы зерттеуде интерферонның 256 бірлігі қолданылса, кейінгі зерттеулерде 8,4 миллион бірлікке дейін қолданылды. Кейіннен интерферонның активтілігі төмен концентрацияда ең жоғары екендігі ұсынылды. Австралияда III фазалық сынақтар 2010 жылға жоспарланса, АҚШ-та алғашқы сынақтар 2009 жылдың соңында жоспарланған. Интерферондар тұмау вакциналарының тиімділігін арттыру үшін адъюванттар ретінде де зерттелді. Бұл жұмыс, I типті интерферонның егешқұйрықтардағы тұмауға қарсы вакцинаның тиімділігін арттыра алатынын көрсеткен егешқұйрықтардағы тәжірибелерге негізделген. Алайда, 2008 жылғы клиникалық сынақ нәтижесінде қарт пациенттерге интерферон альфаны ауыз арқылы беру олардың тұмау вакцинасына иммундық жауабын төмендеткені анықталды. Viferon – (пегилденбеген) интерферон альфа 2b, аскорбин қышқылы (C витамині) және токоферол (E витамині) құрамындағы жақсылағыш, екі шағын зерттеуде арбидолмен бірдей тиімділігі анықталды. Тағы бір интерферон альфа 2b дәрісі – "Гриппферон" (мұрынға тамсатуға арналған) тұмау мен суық тиюді емдеу және алдын алу үшін қолданылады. Оның өндірушілері Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымына (ДДҰ) оны құс тұмауымен және H1N1 Influenza 09 (адам шошқа тұмауымен) күресу үшін қарастыруды сұрады, препарат Ресейде сегіз жыл бойы сәтті қолданылғанын, бірақ "Еуропа мен АҚШ-тағы медициналық қауымдастық бұл препарат туралы хабардар емес" деп мәлімдеді.
Interferons are cellular signalling factors produced in response to viral infection. Research into the use of interferons to combat influenza began in the 1960s in the Soviet Union, culminating in a trial of 14,000 subjects at the height of the Hong Kong Flu of 1969, in which those treated prophylactically with interferon were more than 50% less likely to suffer symptoms, though evidence of latent infection was present. In these early studies leukocytes were collected from donated blood and exposed to a high dose of Newcastle disease, causing them to release interferons. Although interferon therapies became widespread in the Soviet Union, the method was doubted in the United States after high doses of interferon proved ineffective in trials. Though the 1969 study used 256 units of interferon, subsequent studies used up to 8.4 million units. It has since been proposed that activity of interferon is highest at low concentrations. Phase III trials in Australia are planned for 2010, and initial trials are planned in the U. S. for late 2009. Interferons have also been investigated as adjuvants to enhance to effectiveness of influenza vaccines. This work was based on experiments in mice that suggested that type I interferons could enhance the effectiveness of influenza vaccines in mice. However, a clinical trial in 2008 found that oral dosing of elderly patients with interferon alpha actually reduced their immune response to an influenza vaccine. Viferon is a suppository of (non pegylated) interferon alpha 2b, ascorbic acid (vitamin C), and tocopherol (vitamin E) which was reported in two small studies to be as effective as arbidol. Another interferon alfa 2b medicine, "Grippferon", nasal drops, is used for treatment and emergency prevention of Influenza and cold. Its manufacturers have appealed to the WHO to consider its use against avian influenza and H1N1 Influenza 09 (Human Swine Flu), stating that it was used successfully in Russia for eight years, but that "the medical profession in Europe and the USA is not informed about this medicine".
Дәріге қарсы тұру
Грипп вирустары антивирустық препараттарға төзімділік танытуы мүмкін. Бактериялардың антибиотиктерге төзімділігі сияқты, мұның себебі осы препараттардың шамадан тыс қолданылуы болуы мүмкін. Мысалы, Nature Biotechnology журналының 2009 жылғы маусымдық санында жарияланған зерттеу, 2009 жылғы H1N1 «Қосылғыш тұмаудың» нейраминидазасы (NA) тамифлюге төзімділік (His274Tyr) мутациясын алған жағдайда, озельтамивир (Tamiflu) қорына занамивир (Relenza) сияқты қосымша антивирустық препараттармен толықтырудың шұғыл қажеттігін көрсетті, бұл мутация қазіргі кезде маусымдық H1N1 штамдарында кең таралған. Тағы бір мысал, амандадинмен емдеу тез арада төзімді вирустардың пайда болуына әкелуі мүмкін, ал осы препараттардың шамадан тыс қолданылуы төзімділіктің таралуына ықпал еткен болуы мүмкін. Атап айтқанда, бұл жоғары деңгейдегі төзімділік Қытай және Ресей сияқты елдерде амандадиннің оңай қолжетімділігімен және оларды шаруашылықта өсірілетін құстардағы тұмаудың алдын алу үшін қолданумен байланысты болуы мүмкін. Дегенмен, кейбір нейраминидаза ингибиторларына төзімді штаммдар препараттарды көп қолданбаған кезде пайда болып, тарады, ал препаратқа төзімді штаммдардың жиілігі осы препараттардың қолданылу деңгейімен тікелей байланысты емес. Алайда, зертханалық зерттеулер көрсеткендей, осы препараттардың профилактикалық шара ретінде оңтайсыздан төмен дозаларын қолдану препаратқа қарсы тұрудың дамуына әкелуі мүмкін.
Influenza viruses can show resistance to anti viral drugs. Like the development of bacterial antibiotic resistance, this can result from over use of these drugs. For example, a study published in the June 2009 Issue of Nature Biotechnology emphasized the urgent need for augmentation of oseltamivir (Tamiflu) stockpiles with additional antiviral drugs including zanamivir (Relenza) based on an evaluation of the performance of these drugs in the scenario that the 2009 H1N1 'Swine Flu' neuraminidase (NA) were to acquire the tamiflu resistance (His274Tyr) mutation which is currently widespread in seasonal H1N1 strains. Yet another example is in the case of the amantadines treatment may lead to the rapid production of resistant viruses, and over use of these drugs has probably contributed to the spread of resistance. In particular, this high level of resistance may be due to the easy availability of amantadines as part of over the counter cold remedies in countries such as China and Russia, and their use to prevent outbreaks of influenza in farmed poultry. On the other hand, a few strains resistant to neuraminidase inhibitors have emerged and circulated in the absence of much use of the drugs involved, and the frequency with which drug resistant strains appears shows little correlation with the level of use of these drugs. However, laboratory studies have shown that it is possible for the use of sub optimal doses of these drugs as a prophylactic measure might contribute to the development of drug resistance.
Басқа дәрі-дәрмектерді белгіленбеген жағдайда қолдану
H5N1 құс тұмауының болу қаупі туған жағдайда, статиндер, фибраттар және хлорохин сияқты бірнеше арзан бағалы рецепт бойынша берілетін дәрілер тиімді болуы мүмкін.
Several generic prescription medications might prove useful to treat a potential H5N1 avian flu outbreak, including statins, fibrates, and chloroquine.
Тамақ қоспалары мен өсімдіктерден жасалған дәрілік заттар
Тамақтандырудың жетіспеуі организмнің инфекцияларға қарсы тұру қабілетін төмендетеді және дамушы елдерде иммунодефициттің жиі кездесетін себебі болып табылады. Мысалы, Эквадорда жүргізілген зерттеуде қарт адамдарда микроэлементтердің жетіспеушілігі жиі кездесетіндігі анықталды, әсіресе С, Д, В6, В12 витаминдері, фолий қышқылы және мырыш. Д витаминінің синтезі үшін қажетті күн сәулесінің маусымдық өзгеруі тұмаудың маусымдылығын түсіндіретін факторлардың бірі ретінде қарастырылды. 13 зерттеудің мета-талдауы тұмау кезінде қосымша Д витаминімен емдеуді қолдайтындай болды, бірақ бұл мәселені нақты шешу үшін қатаң клиникалық сынақтар қажет екенін көрсетті. Тұмауды емдеудегі дәрілік өсімдіктер мен баламалы емдеу туралы жақындағы шолу N-ацетилцистеин, қара құлпынай немесе Eleutherococcus senticosus және Andrographis paniculata комбинациясы тұмау инфекциясының барысын қысқартуға көмектесе алатынын көрсететін деректер келтірді. Мақалада C витамині, DHEA, жоғары лактоферрин сарысу протеині, Echinacea spp., Panax quinquefolium, Larix occidentalis arabinogalactans, elenolic acid (зәйтүн жапырағының құрамындағы зат), Astragalus membranaceus және Isatis tinctoria немесе Isatis indigotica мүмкін тиімділігі туралы жануарларға жасалған зерттеулер мен in vitro зерттеулер сияқты шектеулі дәлелдер келтірілген. Тағы бір шолу тұмауды баламалы емдеудің дәлелдік сапасын бағады және бұл емдеулердің тиімділігіне "сенімді дәлелдер жоқ" деген қорытындыға келді, сондай-ақ осы өнімдер туралы қолда бар деректер өте нашар екенін, ал бұл саладағы сынақтар шағын көлемде және дұрыс жобаланбаған болып, жанама әсерлерді тексеру жүргізілмеген сияқты кемшіліктерге толы екенін атап өтті.
Malnutrition can reduce the ability of the body to resist infections and is a common cause of immunodeficiency in the developing world. For instance, in a study in Ecuador, micronutrient deficiencies were found to be common in the elderly, especially for vitamin C, vitamin D, vitamin B 6, vitamin B 12, folic acid, and zinc, and these are thought to weaken the immune system or cause anemia and thus place people at greater risk of respiratory infections such as influenza. Seasonal variation in sunlight exposure, which is required for vitamin D synthesis within the body, has been proposed as one of the factors accounting for the seasonality of influenza. A meta analysis of 13 studies indicated some support for adjunctive vitamin D therapy for influenza, but called for more rigorous clinical trials to settle the issue conclusively. A recent review discussing herbal and alternative medicines in influenza treatment details evidence suggesting that N acetylcysteine, elderberry, or a combination of Eleutherococcus senticosus and Andrographis paniculata may help to shorten the course of influenza infection. The article cites more limited evidence including animal or in vitro studies to suggest possible benefit from vitamin C, DHEA, high lactoferrin whey protein, Echinacea spp., Panax quinquefolium, Larix occidentalis arabinogalactans, elenolic acid (a constituent of olive leaf extract), Astragalus membranaceus, and Isatis tinctoria or Isatis indigotica. Another review assessed the quality of evidence for alternative influenza treatments, it concluded that there was "no compelling evidence" that any of these treatments were effective and that the available data on these products is particularly weak, with trials in this area suffering from many shortcomings, such as being small and poorly designed and not testing for adverse effects.
N-ацетилцистеин
Н-ацетилцистеиннің (НАК) тұмауға қарсы әсері алғаш рет 1966 жылы ұсынылды. 1997 жылы жүргізілген рандомизацияланған клиникалық сынақ нәтижесінде, алты ай бойы күніне 1,2 грамм Н-ацетилцистеин қабылдаған еріктілердің тұмауға шағу ықтималдығы плацебо қабылдағандармен бірдей болды, бірақ олардың тек 25%-ында ғана клиникалық белгілер байқалды, ал бақылау тобының 67%-ында белгілер анықталды. Авторлар тұмау симптомдарына төзімділік, клеткалық иммунитеттің анергиядан нормальді деңгейге өтуімен байланысты екендігін көрсетті, бұл тетанус және Candida albicans сияқты жеті кең таралған антигенге терінің реакциялық қабілеті арқылы өлшенді. Бірнеше жануарлар зерттеулерінде, тұмаудың жоғары дозасымен қоздырылған тышқан үлгісінде, тәулігіне дене салмағының әр килограмына 1 грамм Н-ацетилцистеинді ауызша беру, антивирустік препараттар – рибавирин немесе озельтамивирмен жеке немесе бірге қолданғанда, тірі қалу көрсеткішін арттырды. НАК тұмаумен зарарланған макрофагтарда цитопатиялық әсерлерді тоқтатуға немесе азайтуға, тұмаумен зарарланған иттің бүйрек жасушаларында ДНК фрагментациясын (апоптозды) азайтуға және тұмау вирусына жауап ретінде өсірілген тыныс жолдарының жасушаларында RANTES өндірісін 18%-ға төмендетуге қабілетті екені дәлелденді. Бұл қосылыс тұмауды емдеу үшін ұсынылған.
The activity of N acetylcysteine (NAC) against influenza was first suggested in 1966. In 1997 a randomized clinical trial found that volunteers taking 1.2 grams of N acetylcysteine daily for six months were as likely as those taking placebo to be infected by influenza, but only 25% of them experienced clinical symptoms, as contrasted with 67% of the control group. The authors concluded that resistance to flu symptoms was associated with a shift in cell mediated immunity from anergy toward normoergy, as measured by the degree of skin reactivity to seven common antigens such as tetanus and Candida albicans. Several animal studies found that in a mouse model of lethal infection with a high dose of influenza, oral supplementation with one gram of N acetylcysteine per kilogram of body weight daily increased the rate of survival, either when administered alone or in combination with the antiviral drugs ribavirin or oseltamivir. NAC was shown to block or reduce cytopathic effects in influenza infected macrophages, to reduce DNA fragmentation (apoptosis) in equine influenza infected canine kidney cells, and to reduce RANTES production in cultured airway cells in response to influenza virus by 18%. The compound has been proposed for treatment of influenza.
Бүршік
Бірнеше жаңалықтар 2009 жылғы тұмау пандемиясына қарсы профилактикалық шара ретінде қара жиде (Sambucus nigra) экстрактының қолданылуы мүмкін екенін көрсетті. Бұл препараттың цитокиндер деңгейін көтеріп, тұмау симптомдарының ұзақтығын қысқартатыны хабарланды. Дегенмен, тұмау штаммының дені сау ересектерде цитокин даулына байланысты өлімге алып келген жағдайларда, препаратты қолдану "ақылға сыймас" деп сипатталды, бұл бастапқы вирустық пневмонияға әкелуі мүмкін. Өндіруші цитокиндерге байланысты тәуекелдерді дәлелдейтін мәліметтердің жоқтығын айтады, бірақ өнімді тек антиоксидант және тағамдық қоспа ретінде белгілейді.
A few news reports have suggested the use of an elderberry (Sambucus nigra) extract as a potential preventative against the 2009 flu pandemic. The preparation has been reported to reduce the duration of influenza symptoms by raising levels of cytokines. However, the use of the preparation has been described as "imprudent" when an influenza strain causes death in healthy adults by cytokine storm leading to primary viral pneumonia. The manufacturer cites a lack of evidence for cytokine related risks, but labels the product only as an antioxidant and food supplement.
"Кан Чжан"
2003 жылы 71 науқасқа жүргізілген Волгоградтағы пилоттық зерттеуде, «Дәрілік өсімдіктер фармакотерапиясы» журналында «Кан Жан» саудалық атауымен сатылатын Eleutherococcus senticosus («Сибір женьшені») және Andrographis paniculata қоспасының, тұмаумен байланысты науқастану уақытын және салдарыларын азайтуда амантадиннен жоғары тиімділігі туралы хабарланды. Бұрын Eleutherococcus senticosus экстрактының РНҚ вирустарының көбеюін тежейтіні, ал ДНК вирустарын тежемейтіні көрсетілген. Тәжірибеге алынған тоғыз қытайлық дәрілік шөптердің ішінде Andrographis paniculata H1N1 тұмауымен зарарланған жасушалардағы RANTES секрециясын тоқтатуда ең тиімді болып танылды, этанол экстрактының IC50 көрсеткіші 1,2 миллиграмм/литр болды.
The mixture of Eleutherococcus senticosus ("Siberian ginseng") and Andrographis paniculata, sold under the trade name Kan Jang, was reported in the Journal of Herbal Pharmacotherapy to outperform amantadine in reducing influenza related sick time and complications in a Volgograd pilot study of 71 patients in 2003. Prior to this, an extract of Eleutherococcus senticosus was shown to inhibit replication of RNA but not DNA viruses in vitro. Among nine Chinese medicinal herbs tested, Andrographis paniculata was shown to be most effective in inhibiting RANTES secretion by H1N1 influenza infected cells in cell culture, with an IC50 for the ethanol extract of 1.2 milligrams per liter.
Жасыл шай
Жасыл шайды (әсіресе, шай өнімдерінде кездесетін катехиндер мен теанин) көп мөлшерде пайдалану тұмауға шағу қаупін азайтумен байланысты, сондай-ақ А және В типтеріне қарсы антивирустық әсер көрсетеді. Атап айтқанда, жасыл шайдағы эпигаллокатехин галлат, эпикатехин галлат және эпигаллокатехиннің жоғары деңгейі тұмау вирусының көбеюін тежейтіні анықталды. Бұған қоса, сыртқы қолдану жұмсақ дезинфекциялық құрал ретінде танылуы мүмкін. Жасыл шайды тұрақты түрде тамақпен қабылдау, Т-жасушаларының жұмысын жақсарту арқылы инфекцияға қарсы иммундық жауапты күшейтеді.
High dietary intake of green tea (specifically, catechins and theanine that is found in tea products) has been correlated with reduced risk of contracting influenza, as well as having an antiviral effect upon types A and B. Specifically, the high levels of epigallocatechin gallate, epicatechin gallate, and epigallocatechin present in green tea were found to inhibit influenza virus replication. Additionally, topical application has been suggested to possibly act as a mild disinfectant. Regular dietary intake of green tea has been associated with stronger immune response to infection, through the enhancement of T Cell function.
Қан құйылған антиденелер
1918 жылғы тұмау пандемиясында вакцинацияға балама ретінде, аурудан сақаданған науқастардың қанын, плазмасын немесе сарысуын тікелей құю қолданылған. Сол кездегі медициналық тәжірибелерде кейбір процедуралық жетілдірулер жетіспесе де, 1918 жылдан 1925 жылға дейінгі сегіз жарияланымда бұл емнің ауыр жағдайдағы ауруханаға жатқан науқастардың өлім-жітімін шамамен жартысына дейін төмендетуге мүмкіндік беретіні, ал емделмеген жағдайларда өлім-жітімнің орташа көрсеткіші 37% құрағаны көрсетілген. Сиырдың алғашқы сүті кейбір қолдануларда антиденелердің көзі ретінде де пайдаланылуы мүмкін.
An alternative to vaccination used in the 1918 flu pandemic was the direct transfusion of blood, plasma, or serum from recovered patients. Though medical experiments of the era lacked some procedural refinements, eight publications from 1918 to 1925 reported that the treatment could approximately halve the mortality in hospitalized severe cases with an average case fatality rate of 37% when untreated. Bovine colostrum might also serve as a source of antibodies for some applications.
Т лимфоциттерінің эквиво өсірілуі
Адамның Т лимфоциттерін арнайы антигендері бар шариктерді пайдаланып, in vitro жағдайында кеңейтуге болады, бұл жасушаларды белсендіріп, өсуін күшейтеді. Гриппке қатысты Т-клетка рецепторларын тасымалдайтын CD8+ цитотоксикалық Т-клеткаларының клоналды популяциялары өсірілді. Олар антиденелерге ұқсас жұмыс істейді, бірақ бұл жасушаларға тұрақты байланысқан. (Жасушалық иммунитетке қараңыз). Бұл жасушалардың өсуін жақсарту үшін N-ацетилцистеиннің жоғары концентрациясы қолданылды. Бұл әдіс әлі де зерттеудің бастапқы сатысында тұр.
Human T lymphocytes can be expanded in vitro using beads holding specific antigens to activate the cells and stimulate growth. Clonal populations of CD8+ cytotoxic T cells have been grown which carry T cell receptors specific to influenza. These work much like antibodies but are permanently bound to these cells. (See cellular immunity). High concentrations of N acetylcysteine have been used to enhance growth of these cells. This method is still in early research.