Норвегияның 1940 жылғы науқаны: 2-ші дивизияның қорғаныс күші мен қиындықтары
2nd Division (Norway)
Норвегиядағы 2-ші дивизия (1940): Екінші дүниежүзілік соғыстағы шығыс Норвегияны нацистік Германиядан қорғау. Дивизия ұғымы, құрамы және жауапкершілігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың Норвегия науқанының басында генерал Якоб Хвиден Хауг басқаратын Норвегияның 2-ші дивизиясы (2-дивизон) нацистік Германиядан Шығыс Норвегияны қорғауға жауапкер болды.
During the early part of the Norwegian campaign of the Second World War, the Norwegian 2nd Division (2. divisjon), commanded by General Jacob Hvinden Haug, was responsible for defending Eastern Norway against Nazi Germany.
Шолу
1940 жылы Норвегия армиясындағы "дивизия" термині британдық түсініктердегі дивизиямен бірдей болмады (екі немесе одан көп маневрлік (жаяу әскер немесе броньды) бригададан, басқару және штаб бөлімшелерінен және қолдау әскерлерінен тұратын тактикалық құралым). 1940 жылы осы талапқа сай келген жалғыз норвегиялық дивизия – Нарвиктегі 6-дивизия, ол екі бригаданы (6- және 7-бригадалар) құрады. 1940 жылғы Норвегия армиясында "дивизия" термині әскери жауапкершіліктің географиялық аймағын білдірді. Соғысқа дейінгі жоспар бойынша дивизия бір бригада және бір немесе бірнеше жергілікті қорғаныс батальонын (landvernbataljoner) құруға тиіс болды. 1940 жылы 2-дивизия неміс шабуылына қарсы тұру үшін айтарлықтай әскерді жұмылдыра алды. Дегенмен, әскерлердің көп бөлігі 9 сәуірдегі неміс басқыны кезінде маңызды жабдықтарын жоғалтқанға дейін нашар жабдықталған еді. 1940 жылғы Норвегия армиясы негізінен Бірінші дүниежүзілік соғыс стандарттарымен жабдықталған. Онда танк, заманауи артиллерия, танкке қарсы қару-жарақ және тиімді зениттік қарулар болмады. Бірнеше Colt M/29 ауыр пулеметтері мен жеңіл Madsen пулеметтерін қоспағанда, сарбаздар 1894 жылғы Krag–Jørgensen мылтығына тәуелді болуға мәжбүр болды. Бұған қоса, орташа сарбаз нашар дайындықтан өткен, көптегені тек 48 күндік негізгі оқудан ғана өтті, бірақ соғыс басталғанда жұмылдырылған гвардияшылар, сарбаздар және нацистік Германия мен Ұлыбритания арасындағы соғысқа қатысқан, сондай-ақ Фин-Совет қысқы соғысында еріктілер болып қызмет еткендер де болды. Бұл қиындықтарға қосымша, дивизия қамтуға тиіс географиялық аймақ тым үлкен болғандықтан, тиісті шоғырлану мүмкін болмады, нәтижесінде науқан үлкен аумақта жүргізілген батальондық шайқастарға ұласты.
The term "division" in the Norwegian Army in 1940 did not mean the same as a division in British terms (a tactical formation consisting of two or more manoeuvre (infantry or armour) brigades with command and staff units and supporting troops). The only Norwegian division living up to this in 1940 was the 6th Division at Narvik fielding two brigades (6 and 7 Brigades). In the 1940 Norwegian Army the term Division signified a geographical area of military responsibility. The division was, in pre war planning, supposed to field one brigade and one or more local defence battalions (landvernbataljoner). In 1940 the 2nd division was able to mobilise a not insignificant number of men to confront the German advance. However, the majority of the troops were poorly equipped even before the loss of critical equipment during the 9 April German invasion. The Norwegian Army of 1940 was basically equipped to First World War standards. There were no tanks, no modern artillery, no anti tank weapons and no effective anti aircraft guns. With the exception of a number of Colt M/29 heavy machine guns and light Madsen machine guns, the soldiers had to rely on the 1894 vintage Krag–Jørgensen rifle. In addition to this, the average soldier was poorly trained, many having only received 48 days of basic training, although there also were soldiers with longer service (guardsmen, soldiers who had been mobilised at the outbreak of the war between Nazi Germany and the United Kingdom and some who had served as volunteers in the Finno Soviet Winter War). Adding to these already formidable problems came the fact that the geographical area the division had to cover was too large to make a proper concentration possible, and consequently the campaign tended to be a number of battalion sized actions fought over a large area.