Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейдегі бұрынғы темір жол станциясы, Австралия. Регент-стрит темір жол станциясы, бұрын Мортуар темір жол станциясы деп аталған, Сиднейдегі Руквуд қорымы темір жол желісіндегі темір жол станциясы болды. Станциядан Руквуд қорымына бағытталған жаназа пойыздары жөнелтілді. Кейіннен станция Сидней иардының бір бөлігі ретінде қолданылды. Әсем готикалық ғимарат әлі де Чиппендейлдегі Сидней иардының батыс жағында, Орталық темір жол вокзалы мен Темір жол алаңына жақын тұр. Ол 1999 жылдың 2 сәуірінде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мұра тізіліміне енгізілді.
Former railway station in Sydney, Australia
Regent Street railway station, formerly known as the Mortuary railway station, was a railway station on Sydney's Rookwood Cemetery railway line. Funeral trains departed from the station, bound for Rookwood Cemetery. The station found later use as a part of Sydney Yard. The ornate Gothic building is still standing on the western side of Sydney Yard at Chippendale, close to Central railway station and Railway Square. It was added to the New South Wales State Heritage Register on 2 April 1999.
Тарих
Станция 1869 жылғы 29 маусымда Мәйітхана ретінде ашылды. Кейіннен оның атауы, орналасқан көшесінің атымен Реджент көшесі деп өзгертілді. Ол сондай-ақ "Некрополь қабылдау станциясы" және "Мертхана станциясы" сияқты түрлі атаулармен де белгілі болды. Мәйітхана станциясы үлкен Роуквуд зираты желісінің бір бөлігі ретінде салынды. Ол 1869 жылғы 22 наурызда аяқталды, бірақ 1 қаңтардан бері пайдаланылып келеді. Бұл станция, Сиднейдің оңтүстігіндегі Сазерлендтегі Уоронора жалпы зиратына және Ньюкаслдағы Сэндгейт зиратына қатынайтын пойыздардың соңғы аялдамасы болды. Бұл және Роуквуд зиратындағы Қабылдау үйі станциясын колониялық сәулетші Джеймс Барнет Викториялық еркін готика стилінде, 13 ғасырлық венециандық готика стилінің элементтерін пайдалана отырып жобалады. Басты мүсіншілер Томас Дакетт және Генри Апперли станциялардың ерекшелігі болған періштелер, херувимдер және гаргульялар сияқты күрделі мүсіндермен жұмыс істеді.
The station opened as Mortuary on 29 June 1869. At some point, its name was changed to Regent Street, after the street on which it is located. It has also been referred to by different names, including "the Necropolis Receiving Station" and "the Mortuary Station". The Mortuary station was built as part of the larger Rookwood Cemetery line. It was completed on 22 March 1869 but had been used since 1 January 1869. It was also one end of the service that ran to the Woronora General Cemetery in Sutherland, located south of Sydney, and for trains heading to Sandgate Cemetery in Newcastle. This and the Receiving House station at Rookwood Cemetery were designed by colonial architect James Barnet in the Victorian Free Gothic style, using elements from the Venetian 13th century Gothic style. Principal sculptors Thomas Ducket and Henry Apperly worked on the elaborate carvings that were a feature of the stations, including angels, cherubs, and gargoyles.
1938: Желі жабылып, Реджент-стрит темір жол станциясы деп қайта аталды
Ғимарат 1938 жылға дейін ғана жерлеу пойыздарының соңғы стансасы ретінде пайдаланылды. Теміржол арқылы жерлеу қызметі автомобильдермен және моторлы жерлеу процестеріне ұласқанда, пойыз қызметі апта соңына дейін шектелді, содан кейін тоқтатылды. 1948 жылдың 3 сәуірінде пойыздар тоқтатылып, зиратқа баратын теміржол желісі жабылды. Соңғы он жыл бойы жерлеу пойыздары басты станса аймағының платформаларынан жүріп тұрды. Теміржол арқылы мәйіт тасымалдауға қажеттілік болмағандықтан, мәйіттер стансасы бастапқы мақсатынан қолданыссыз болды. 1986 жылдан 1989 жылға дейін теміржол вагондарында қонақтарға қызмет көрсеткен "Сақыл" панкейк рестораны жұмыс істеді.
The building was used as the terminus for funeral trains till 1938 only. When the rail funeral business gave way to road corteges and motor hearses, rail services were restricted to weekends, and then finally curtailed. On 3 April 1948, trains were withdrawn and the cemetery line closed. Trains left from the main terminus platforms over the final ten years of the funeral rail service. There being no call for the rail hearse, the Mortuary Station ceased to function in the capacity of its original purpose. From 1986 to 1989, a pancake restaurant, the Magic Mortuary was operated using railway carriages to house the diners.
Сипаттама
Станция ғимараты негізінен құмтастан салынған; барлық бағаналар, карниздер және т.б. үшін қоңыр түсті екі түрлі түс қолданылған, ал жазық беттер үшін – ақ. Ол тоғыз қабаттан тұратын, төменгі төбелі, бір теміржол желісін айналдыратын ұзын павильоннан құралған, ғимаратқа ені кең готикалық арка арқылы кіретін және шығатын. Әр екі шетіндегі екінші арка көтерілген тас платформаға жол ашады, ол жабық аумақтың жартысын құрайды. Платформаның көше жағында ашық аркалы сегізбұрышты павильон порт-кочер қызметін атқарады; оның тік шатыры нәзік флешқа айналады, ол ғимараттың қалған бөлігінен жоғары көтеріліп, станцияға ерекше белгілі бір сипат береді. Платформа павильонының сыртқы қабырғасы (теміржолдың шығыс жағында) жапырақты капительдері бар жолақты цилиндрлі бағаналардағы тоғыз үлкен аркадан тұрады. Бағаналар шаршы, тікенекті негіздерден көтеріледі, әрқайсысы адам бойындай биік үлкен блоктан жасалған. Павильонның бұрыштарында аркалар бағаналардан екі есе ірі шаршы тіректерге тіреледі. Тіректерде баған капительдері сияқты қатты жапырақтармен әшекейленген ендірме жолақтар бар. Аркалар арасындағы триангуляцияларда ортасы ойылған дөңгелек медальондар орналасқан. Қабырғалар жай тас қатарларынан тұрады, биік орнаменттелген консольді қатарға дейін көтеріледі. Аркалардың тепе-теңдігі, күшті карниз сызығы және шатырдың қисыны керемет сәулет тудырады. Сегізбұрышты галерея мен станция павильоны арасындағы бұрыштарда демалыс бөлмелері мен дәретханалардың қарапайым құрылыстары орналасқан; демалыс бөлмелерінің қызыл түсті мұржалары бұрышты ішкі бұрыштарды ерекшелендіреді. Бұл элементтер біріктірілген павильондардың тығыз құрылымымен байланысты, оларды белдік және карнизтер белдіктер сияқты ұстап тұрады.
The station building is predominantly constructed from sandstone; two varieties of colour being used – brown for all columns, cornices, etc. and white for the plain surfaces. It consists of a long low roofed pavilion of nine bays converting a single railway track that enters and leaves the building through a wide Gothic arch at either end. A second arch at either end provides access to the raised stone platform that occupies half the sheltered area. An octagonal pavilion of open arches serves as a port cochere on the street side of the platform; its steeply pitched roof resolves into a delicate fleche, which rises above the rest of the building to give the station a landmark character. The outer wall of the platform pavilion (on the eastern side of the railway track) is composed of nine great arches on banded cylindrical columns with leafy capitals. The columns rise from square tapered bases, each a huge block as high as the human figure. At the corners of the pavilion, the arches rest on squared piers that are twice the bulk of the columns. The piers have enriched stringcourses with stiff leaf detail like the column capitals. The spandrels between the arches contain circular medallions with carved centre. Walls are of plain ashlar courses, rising to a highly ornamented corbel table Winds with a high pitched roof rising into a square fleche set on the diagonal, which acts as a bell turret. The balance of the arches and strong cornice line with the sweep of the roof makes for a great architecture. In the angles between the octagonal porch and the station pavilion are set the less formal structures of rest rooms and toilets; the chimneys of the rest room fireplaces accentuate the angled inner corners. These elements are bound into the tighter structure of the conjoined pavilions by stringcourse and cornice holding them like straps.