Һиндуизм мен Сикһизм: Қарым-қатынас пен ұқсастықтар
Hinduism and Sikhism
Индуизм мен Сікхизм: Екі үнді дінінің ұқсастықтары мен айырмашылықтары, философиялық түсініктер (карма, дхарма) туралы мақала. Діни тамырлары мен даму жолдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индуизм мен сикхизм діндерінің арақатынасын қарастыру
Overview of the relationship between the religions of Hinduism and Sikhism
Индуизм мен сикхизм – Үндістан діндері. Индуизмнің тарихы ежелгі заманға дейін жетеді, ал сикхизм діні 15 ғасырда Гуру Нанакпен құрылған. Екі дін де карма, дхарма, мукти және майя сияқты көптеген философиялық ұғымдарды ортақ, бірақ екі діннің де осы ұғымдарды түсінуі әртүрлі.
Hinduism and Sikhism are Indian religions. Hinduism has pre historic origins, while Sikhism was founded in the 15th century by Guru Nanak. Both religions share many philosophical concepts such as karma, dharma, mukti, and maya although both religions have different interpretation of some of these concepts.
Тарихи байланыстар
Льюис Фенехтің айтуынша, сикх дәстүрінің тамыры, мүмкін, Үндістанның Сант дәстүрінде жатыр, ал оның идеологиясы сикх дініне айналды. Фенех былай дейді: «Үнді мифологиясы сикхтердің қасиетті каноны – Гуру Грант Сахиб және екінші каноны – Дасам Грантқа сіңіп, бүгінгі және өткен ата-бабаларының қасиетті символикалық әлеміне нәзік түс және мазмұн қосады». Кейбір тарихшылар сикх дінін Бхакти қозғалысының жалғасы деп қарастырмайды. Моғол империясы кезінде сикхтер мен индустар индустарды ислам дінінің қуғынынан қорғауға көмектескенін, осының салдарынан олардың Гуруы шейіт болғанын айтады. Мысалы, сикх тарихшылары сикх қозғалысы Үндістанның солтүстік-батысында қарқынды дамығанын және Гуру Тег Бахадур сикхтерді ашық түрде «әділ қоғам құруға батыл болуға» шақырғанын жазған: «Ешкімді қорқытпайтын, ешкімнен қорықпайтын адам – нағыз даналық иесі» деген сөз «Ади Грант» 1427 жылы тіркелген. Оның ұлы Гуру Гобинд Сингх жазған деректерге сәйкес, Гуру қуғынға қарсы тұрып, Кашмир индустарын қабылдап, оларды қорғауға уәде берген. Гуру Аурангзебтің шақыруымен Делиге келді, бірақ ол серіктерімен бірге келген кезде оған «дінінен бас тартып, исламды қабылдауды» ұсынды. Гуру көпшілік алдында басы кесілді.
The roots of the Sikh tradition are, states Louis Fenech, perhaps in the Sant tradition of India whose ideology grew to become the Sikh religion. Fenech states, "Indic mythology permeates the Sikh sacred canon, the Guru Granth Sahib and the secondary canon, the Dasam Granth and adds delicate nuance and substance to the sacred symbolic universe of the Sikhs of today and of their past ancestors". Some historians do not see evidence of Sikhism as simply an extension of the Bhakti movement. During the Mughal Empire period, the Sikh and Hindu traditions believe that Sikhs helped protect Hindus from Islamic persecution, and this caused martyrdom of their Guru. The Sikh historians, for example, record that the Sikh movement was rapidly growing in northwest India, and Guru Tegh Bahadur was openly encouraging Sikhs to, "be fearless in their pursuit of just society: he who holds none in fear, nor is afraid of anyone, is acknowledged as a man of true wisdom", a statement recorded in Adi Granth 1427. According to records written by his son Guru Gobind Singh, the Guru had resisted persecution, adopted and promised to protect Kashmiri Hindus. The Guru was summoned to Delhi by Aurangzeb on a pretext, but when he arrived with his companions, he was offered, "to abandon his faith, and convert to Islam", The Guru himself was beheaded in public.
Нанымдар
Сикх жазбалары индуистік терминологияны қолданады, Ведаларға сілтеме жасайды және индуистік бхакти қозғалысы дәстүрлеріндегі құдайлар мен құдайшалардың есімдерін, мысалы Вишну, Шива, Брахма, Парвати, Лакшми, Сарасвати, Рама, Кришна атайды, бірақ оларды құлшынғандық үшін емес. Ол сондай-ақ индуизмдегі рухани ұғымдарға (Ишвара, Бхагаван, Брахман) және исламдағы Құдай ұғымына (Аллах) сілтеме жасайды, олардың барлығы "Құдіретті Бір Құдайдың басқаша атаулары" екенін көрсетеді. Гуру Грант Сахиб Ведалар, Пураналар мен Құранды мойындағанымен, индуизм мен ислам арасындағы синкретизмді білдірмейді, керісінше, сүндеттеу, Құдайға бас иіп дұға ету сияқты мұсылмандық амалдарға немесе жіп тағу сияқты индуистік рәсімдерге қарағанда, Жапжи сияқты Нитнем банилеріне назар аударуды қатаң ұсынады.
The Sikh scriptures use Hindu terminology, with references to the Vedas, and the names of gods and goddesses in Hindu bhakti movement traditions, such as Vishnu, Shiva, Brahma, Parvati, Lakshmi, Saraswati, Rama, Krishna, but not to worship. It also refers to the spiritual concepts in Hinduism (Ishvara, Bhagavan, Brahman) and the concept of God in Islam (Allah) to assert that these are just "alternate names for the Almighty One". While the Guru Granth Sahib acknowledges the Vedas, Puranas and Qur'an, it does not imply a syncretic bridge between Hinduism and Islam, but emphasises focusing on Nitnem banis like Japji, instead of Muslim practices such as circumcision or praying by prostrating on the ground to God, or Hindu rituals such as wearing thread.
Құдай туралы түсінік
Құдайдың бірлігі индуизмнің негізінде жатыр, бірақ онда пантеистік және генотеистік бейімділіктер де бар. Ғалымдар индуизмдегі барлық құдайлардың "жынысы жоқ Брахман деп аталатын принциптің шығуы немесе көрінісі ретінде қарастырылатынын", ол соңғы шындықтың көптеген жақтарын көрсетеді деп мәлімдейді. Сикхизмдегі Құдай сипаттамасы монотеистік болып табылады және индуизмдегідей құдайдың жанына кіру (инкарнация) тұжырымдамасын жоққа шығарады.
The oneness of God is at the core of Hinduism but it has some panentheistic and henotheistic tendencies. Scholars state all deities are typically viewed in Hinduism as "emanations or manifestation of genderless principle called Brahman, representing the many facets of Ultimate Reality". The description of God in Sikhism is monotheistic and rejects the concept of divine incarnation as present in Hinduism.
Ірі қара мал туралы пікірлер
Гура Амар Дас брахмандар мен малға қарсы жасалған қатыгездіктерді айыптады. У. Оуэн Коул мен П. С. Самбидің сөзіне қарағанда, жиналған дәлелдер Гурудың индуист жандарын өздеріне тарту үшін индуистік дәстүрлерді сынаудан аулақ болғанын шамамен көрсетеді. Сикх үкіметі кезінде сиыр сою өлім жазасымен жазаланды; Пәкістанды аннексиялағаннан кейін бұл тыйым британдықтар тарапынан да индуист және сикх сезімдерін басу үшін сақталды. Сикхтер мен индустар дәстүрлі түрде сиырды қасиетті деп есептейді, себебі ол күнкөріс және тасымалдауға көмектеседі.
Guru Amar Das condemned atrocities against Brahmins and cattle. According to W. Owen Cole and P. S. Sambhi, an aggregate of evidence tentatively suggests that the Guru refrained from censuring Hindu traditions in order to induct Hindu followers. Under Sikh rule, cow slaughter was punishable by death; the prohibiton was maintained by even the British after the annexation of Punjab to placate Hindu Sikh sentiments. Sikhs and Hindus traditionally held the cow as sacred due to their role in providing sustenance and haulage.
Бөріге табыну
Индуистер бейнелермен немесе мүртілермен (санамдағы образдармен) жасалған құлшылықты қабылдайды. Кейбір ғалымдар барлық индуистер санамдағы образға табынады деуі дұрыс емес, ал кейбіреулер үшін санамдағы образ – ойларын шоғырландыру құралы, ал кейбіреулер үшін санамдағы образ – барлық жерде кездесетін руханилықтың көрінісі, тіпті линга, күн шығысы, өзен немесе гүл де соған қызмет етеді. Сикхизм негізгі Халса нормалары мен Сикх Гуруларының үйретіктеріне сәйкес санамдағы образға табынуға тыйым салады, бұл позиция ортодоксалды деп танылған. Сикхизмде санамдағы образға табынуға тыйым салу 20-шы ғасырдың басынан басталады, бұл өзгеріс 19-шы ғасырдың соңындағы Сингх Сабха қозғалысының Тат Халсасы бастады. Сикхтер жәннат пен тозақ та осы дүниеде бар екеніне сенеді, онда әркім өз кармасының жемісін жинайды. Олар өмірдің жақсы және жаман кезеңдерін білдіреді және оларды қазір, жер бетіндегі өмірімізде де бастан кешіруге болады.
Hindus accept the worship facilitated with images or murtis (idols), Some scholars state it is incorrect to state that all Hindus worship idols and more correct to state that for some, the idol is a means to focus their thoughts, for some idols are a manifestation of spirituality that is everywhere, and for some, even a linga, a sunrise or a river or a flower serves the same purpose. Sikhism prohibits idol worship, in accordance with mainstream Khalsa norms and the teachings of the Sikh Gurus, a position that has been accepted as orthodox. The prohibition on idol worship is traceable in Sikhism since early 20th century, a change led by the Tat Khalsa of the Singh Sabha Movement of late 19th century. Sikhs believe that heaven and hell are also both in this world where everyone reaps the fruit of karma. They refer to good and evil stages of life respectively and can be lived now and here during our life on Earth.
Қажылық
Индуизм діни жолын адамның рухани дамуына көмектесетін деп санайды. Карел Вернердің "Индуизмнің танымал сөздігінде" айтылғандай, "көптеген индуисттік қажылық орындары әртүрлі құдайлардың өмірінен алынған аңыз оқиғалармен байланысты. Кез келген жер қажылыққа айналуы мүмкін, бірақ көбінесе бұл қасиетті қалалар, өзендер, көлдер және таулар болады". Сикхизм қажылықты діни амал ретінде жария түрде қолдамайды. Маданжит Каурдың жариялаған зерттеуіне сәйкес, вахилер (генеалогтар мен дін қызметкерлері түрлі қажылық орындарында сақтайтын тізімдер) арқылы Гуру Тег Бахадур, Гуру Гобинд Сингх және оның әйелдері түрлі индуисттік тирталарына сапар шеккені, сол жерлерге өз отбасылық пурохиттерін тағайындағаны және ізбасарларына тағайындалған пурохиттерге құрмет көрсетуді бұйырғаны туралы құжаттамалық дәлелдер бар.
Hinduism considers pilgrimage as helpful for one's spiritual development. According to Karel Werner's Popular Dictionary of Hinduism, "most Hindu places of pilgrimage are associated with legendary events from the lives of various gods. Almost any place can become a focus for pilgrimage, but in most cases they are sacred cities, rivers, lakes, and mountains." Sikhism does not overtly promote pilgrimage as a religious practice. According to a study pubslihed by Madanjit Kaur, there exists documentary proof in the form of vahis (ledgers maintained by genealogists and preists at various places of pilgrimage) that Guru Tegh Bahadur, Guru Gobind Singh and his widows visited various Hindu tirthas, appointed their family purohits to those sites, and directed their followers to honor the appointed purohits.
Шрадха
Хиндулар жыл сайын ата-бабаларының естелігі үшін Шрадха рәсімін өткізеді. Осы күні ұрпақтары брахманды шақырып, ата-аналары мен әже-әпкелерінің естелігі үшін оларды тамақтандырады, бұл олардың қайтыс болған ата-бабаларының жанына бір пайда әкеледі деп сендіреді. Сикх діні бойынша, мұндай тағам брахмандарға пайда келтіруі мүмкін, бірақ ол пайда ата-бабаларына жетпейді. Көшкенге пайда әкеле алатыны – оның өзінің жасаған жақсылықтары мен адамзатқа қызмет етуі ғана. Сикх сенімінде, ата-ананың тірі кезінде оларға құрмет көрсету, олар өлгеннен кейін брахмандарға тамақ беруден әлдеқайда жақсы. Индуизмде белгілі бір мухуртаның жағдайына байланысты маңызды діни рәсімдер сияқты іс-әрекеттерді орындау немесе одан бас тарту – кең таралған практика. Рәсімдер мен басқа да шараларды орындағанда Ведалық кітаптарда бір немесе бірнеше мухурталар ұсынылады. Сикхтердің қасиетті кітабы "Гуру Грант Сахиб" ырысқатты күндерге сенуді жоққа шығарады.
Hindus offer Śrāddha every year in memory of their ancestors. On the corresponding day, the descendants invite the Brahmin and feed them in memory of their parents and grandparents, in the belief that this will give some benefit to the soul of their dead ancestors. According to Sikhism, such food can provide benefit to the Brahmins, but the benefit can't reach the ancestors. All that can provide benefit to the deceased is his own good actions and service to humanity. As per Sikh belief, it is much better to respect one's parents while alive than offering food to Brahmins after their death. It is a common practice in Hinduism to perform or avoid activities like important religious ceremonies on the basis of the quality of a particular muhurta. One or more Muhūrtas are recommended by the Vedic scriptures when performing rituals and other ceremonies. The Sikh Scripture, Guru Granth Sahib denounces belief in auspicious days.
Ораза ұстау
Ораза индуизмнің маңызды бөлігі болып табылады және көптеген жағдайларда сақталады. Ораза индустардың рухани өмірінің маңызды аспектісі, және оның көптеген түрлері бар. Кейде ораза ұстау дегеніміз, дәнді тағамдар сияқты белгілі бір тағамдардан бас тартуды білдіреді. Діншілер ораза ұстаудың әртүрлі себептеріне ие. Кейбіреулер белгілі бір құдайды құрметтеу үшін, ал басқалары белгілі бір мақсатқа жету үшін ораза ұстайды. Сикхизм оразаны рухани амал деп санамайды. Сикхизмде қасақана аштық арқылы ораза ұстау немесе денеге қиыншылық тудыруға тыйым салынады. Сикхизм тамақтануда шамалылық пен қанағаттылықты ұсынады, яғни аш болмау және шамадан асырып жемеу. Бұл варналардың ішінде көптеген джатилер бар. Біріншісі – брахман (ұстаз немесе дін қызметкері), екіншісі – кшатрия (басшы немесе жауынгер), үшіншісі – вайшья (саудагер немесе шаруа), ал төртіншісі – шудра (қызметші немесе жұмысшы). Төрт варна жүйесінен тыс қалған адамдар «көрінеушілер» деп есептеледі және олар далиттер деп аталады. Гуру Нанак касталық жүйеге қарсы уағыз айтты. Сикх гурулары касталық жүйенің иерархиясын сынағанмен, сикх қауымында ол әлі де бар. Кейбір сикх отбасылары балалары үшін болашақ күйеу жігіттердің немесе келіндердің кастасын тексеруді жалғастырады.
Fasting is an important part of Hinduism and fasts are observed on many occasions. Fasts are an important aspect of Hindu ritual life, and there are many different types. In some cases, fasting simply means abstaining from certain types of foods, such as grains. Devotees fast for a variety of reasons. Some fast to honor a particular deity, and others fast to obtain a specific end. Sikhism does not regard fasting as a spiritual act. Fasting as an austerity or as a mortification of the body by means of willful hunger is discouraged in Sikhism. Sikhism encourages temperance and moderation in food i. e. neither starve nor over eat. Within these varnas, there are also many jati. The first is the Brahmin (teacher or priest), the second is the Kshatriya (ruler or warrior), the third is the Vaishya (merchant or farmer) and the fourth is the Shudra (servant or labourer). People who are excluded from the four fold varna system are considered untouchables and are called Dalit. Guru Nanak preached against the caste system. Although Sikh Gurus criticised the hierarchy of the caste system, one does exist in Sikh community. Some Sikh families continue to check the caste of any prospective marriage partner for their children.
Аскетизм
Индуизм аскеттер рухани жетістіктерге жету үшін таза өмір сүреді деген сенімге байланысты аскетизмді жоғары бағалайды. Саньяса – аскетизмнің бір түрі, ол материалдық құштарлықтар мен көзқарастардан бас тартумен сипатталады, материалдық өмірден мүңкіп, оқшаулану күйімен бейнеленеді және адамның өмірін бейбіт, махаббатқа негізделген, қарапайым рухани өмірде өткізуді мақсат етеді. Сикхизм құмарлықты күнә деп есептегенмен, сонымен бірге адам үй иесінің өмірін сүру арқылы моральдық жауапкершілікті бөлісуі керектігін көрсетеді. Сикхизм бойынша, үй иесі болып, Құдайға бағышталғандық аскет болудан жақсы. Сикхизмде аскеттер толыққанды жүзеге аспайды. Керісінше, "Манусмритиде" қатаң етеккірлік заңдары жазылған. Етеккірлік кезіндегі әйелге тиісу лас деп саналды, ал ол тамаққа тисе, ол да тыйым салынған деп есептелді. Сондай-ақ, етеккірлік кезіндегі әйелмен бір төсекке жатуға рұхсат етілмеді. Дегенмен, "Манусмрити" шамамен 100-ге жуық Дхармашастраның бірі ғана. Бұл индуистік теологиялық мәтіндерде етеккірлік тақырыбына қатысты түрлі көзқарастар бар, ал кейбіреулері етеккірлікті табиғи процесс ретінде мойындайды. Веда – ең басты және ең қасиетті индуистік мәтін, онда мұндай шектеулер жоқ. Етеккірлік – табиғи процесс және өмір сыйлайтындықтан қасиетті саналады. Веда дәуірінде етеккірлік кезіндегі әйелдер тұрақты міндеттерінен босатылып, демалуға және отбасы мүшелерінің күтіміне ие болатын. Олар бос уақыттарын дұға етуге, ой жүгіртуге және қалауынша ойын-сауықпен айналысуға арнады. Сикх жазбалары етеккірлік қан кетуді маңызды және табиғи процесс ретінде мойындайды. Сикх гурулары қанмен дақтанған киімді лас деп есептегендерді сынады. Гуру Нанак әйелдерді олардың өршу энергиясы негізінде кемсіртудің заңдылығы мен мақсатын сұраққа алды. Мысалы, Веда сияқты. Біздің заманымыздан бұрынғы 1-мыңжылдыққа жататын индуистік мәтіндер бастапқыда етті тамақ ретінде атайды, содан кейін тек қана ырымдық құрбандық арқылы алынған етті жеуге болатындығы туралы ұсыныстарға айналады, содан кейін жануарларға зиян тигізетіндіктен ет жеуге болмайтындығы туралы ұстанымға келеді, ал өлеңдер гүлдер, тамырлар және жемістермен ғана өмір сүруді асыл өмір деп сипаттайды. Веда дәуірінің соңғы кезеңіндегі әдебиет (б.з.д. 500 жылға дейін) адамдарды, малды, құстарды және жылқыларды өлтіруді айыптайды және Агни құдайынан өлтірушілерді жазалауын сұрайды. Сикхизм Құдайды ынаятқа алу үшін жануарларды құрбандыққа шалу тұжырымын қабылдамайды. Кейбір Нихангтар мен Хазури сикхтер әлі де мал құрбандығын жасап тұрады.
Hinduism has exalted asceticism because of the belief that ascetics live the pure life of spiritual attainment. Sannyasa as a form of asceticism, is marked by renunciation of material desires and prejudices, represented by a state of disinterest and detachment from material life, and has the purpose of spending one's life in peaceful, love inspired, simple spiritual life. While Sikhism treats lust as a sin, it at the same time points out that man must share the moral responsibility by leading the life of a householder. According to Sikhism, being God centred while being a householder is better than being an ascetic. According to Sikhism, ascetics are partially realised. On the contrary, many strict Menstruation laws are expressed in the Manusmriti. Any touch of the menstruating woman was deemed polluted, and if she touches any food item, that was also considered forbidden. To lie down in the same bed as a menstruating woman was also not allowed. However, Manusmriti is only one among several other, approximated to be around 100, Dharmaśāstra. These Hindu theological texts have differing views on the subject of Menstruation with some recognizing menstruation as a natural process. The Vedas, the primary and most sacred Hindu texts do not put any such restrictions around menstruation. Menstruation is a natural process and is seen as sacred as it gives life. Menstruating women in the Vedic period were relieved from their regular duties to rest and be served by their family members. They would use their free time to pray, meditate and pursue any pastimes of their choice. Sikh scriptures acknowledge menstrual bleeding as an essential and natural process. Sikh Gurus criticized those who stigmatize a blood stained garment as polluted. Guru Nanak questioned the legitimacy and purpose of devaluing women on the basis of their reproductive energy. such as Vedas. Hindu texts dated to 1st millennium BC, initially mention meat as food, then evolve to suggestions that only meat obtained through ritual sacrifice can be eaten, thereafter evolving to the stance that one should eat no meat because it hurts animals, with verses describing the noble life as one that lives on flowers, roots and fruits alone. The late Vedic era literature (pre 500 BCE) condemns all killings of men, cattle, birds and horses, and prays to god Agni to punish those who kill. Sikhism rejects the concept of sacrificing animals to appease God. Some Nihangs and Hazoori Sikhs still do animal sacrifice.
Күн тұтылуына қатысты наным-сенімдер
Индуизм бойынша Раху күнді немесе айды тотығуға себепкер болады. Тотылу кезінде пісірілген тағамдарды ішпеу керек. Индуистер тотылудан кейін өздерін тазарту үшін Ганг өзенінде (рухани тазалыққа ие деп саналады) шомылады. Гуру Нанак Курукшетраға барғанда, Күн тотылуы – табиғи құбылыс екенін, ал оның салдарынан қорғану үшін қасиетті су қоймасында шомылу, садақа беру сияқты амалдар – нағыз соқыр сенім екенін айтты. Сикх дінінде хавана мен яджна ұғымдары жоқ.
According to Hinduism, Rahu is responsible for causing an eclipse. During an eclipse, cooked food should not be consumed. Hindus wash off in the Ganges river (which is believed to be spiritually cleansing) directly following an eclipse to clean themselves. Guru Nanak, when he went to Kurukshetra, asserted that Solar Eclipse is just a natural phenomenon and that bathing in the holy tank, giving alms, and so on to mitigate the effects of solar eclipse is nothing but blind faith. There is no concept of havana and yajna in the Sikh religion.
Мәдениет және аралас некелер
Индуизммен тығыз байланысы бар болғанымен, Гурулардың діни философиясы ертедегі индуистік ой-пікірлермен үзіліс пен жалғастықты көрсетеді, сикх діні өзінің жеке дін ретінде қалыптасқан және өмір бойы өзгеше ерекшеліктерін сақтап келген. Кейбір топтар сикх дінін басқа дхармиялық сенімдермен бірге индуизмнің дәстүрі ретінде қарастырса да, ол жеке дін болып табылады. Тарихи тұрғыдан алғанда, сикхтер индустарды және басқаларды қорғаушылар ретінде танылған, тіпті кейбір оңшыл индуистік саяси ұйымдар, мысалы, Раштрия Сваямсевак Сангх оларды индуизмнің "қолдаушы күші" деп санаған. Индустарды қорғаушылар ретіндегі олардың мәртебесі соншалықты жоғары болған, Панджаби индустары кейде үлкен ұлдарын сикх ретінде тәрбиелеген. Уильям Оуэн Коул мен Пиара Сингх Самби Хатри сикхтері үшін, бір қауымдастықтағы индустар мен сикхтер арасындағы некелер басқа қауымдармен қарағанда артық деп мәлімдейді. Сикх кітаптары кейбір индуистік қауымдар, әсіресе синкретикалық секталар тарапынан құрметтеледі.
While organically related to Hinduism, with the religious philosophy of the Gurus showing both continuity with and reaction against earlier Hindu thought, the Sikh faith is a religion in its own right, with a strong sense of its own identity throughout its existence. Some groups view Sikhism as a tradition within Hinduism along with other Dharmic faiths, even though the Sikh faith is a distinct religion. Historically, Sikhs were seen as the protectors of Hindus, among others, and were even considered by some right wing Hindu political organizations like the Rashtriya Swayamsevak Sangh as the "sword arm" of Hinduism. This status as protectors of Hindus was strong enough that Punjabi Hindus would sometimes raise their eldest son as a Sikh. William Owen Cole and Piara Singh Sambhi state that for Khatri Sikhs, intermarriage between Hindus and Sikhs of same community was preferable than other communities. Sikh scriptures are venerated by certain Hindu communities, often by syncretic sects.