Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мизизиос немесе Мезезиус (Μιζίζιος; , Mžēž немесе Mzhezh) – Византияның генералы болған, кейіннен 668-669 жылдары Сицилияда Византия тағын басып алған армян ақсұлығы.
Mizizios or Mezezius (Μιζίζιος; , Mžēž or Mzhezh) was an Armenian noble who served as a general of Byzantium, later usurping the Byzantine throne in Sicily from 668 to 669.
Шығуы және ерте мансабы
Византиялық жылнамашылардың мәліметінше, Мизизиос армян және "өте әдемі әрі сұлу" болған. Кирилл Тумановтың сөзінше, ол князь Гнуни әулетінен шыққан. Рим папасы Григорий II-нің Исавр императоры Лео III-ге жазған деген хатында (717–741 жылдары билеген), ол Опсикионның (обсекиум) комы деп аталған – сол кезде ол әлі провинция емес, императордың жеке әскери жасағы және дала армиясы болған. XII ғасырғы сирия тіліндегі Михаил Сириялықтың жылнамасы мен 1234 жылғы жылнама да оған патрикий дәрежесін берген.
According to the Byzantine chroniclers, Mizizios was an Armenian, and "exceedingly handsome and beautiful". According to Cyril Toumanoff, he descended from the princely Gnuni family. In a letter supposedly written by Pope Gregory II to the Emperor Leo III the Isaurian (r. 717–741 A. D), he is referred to as komes of the Opsikion (obsequium)—at that time not yet a province, but rather the emperor's personal military retinue and field army. The 12th century Syriac chronicle of Michael the Syrian, and the so called Chronicle of 1234, also accord him the rank of patrikios.
Ұрлықтау және өлім
Мизизиос император Констанс II (641–668 ж.б.) Италия және Сицилияға жасаған жорықтарында бірге болды. 668 жылы Сицилиядағы Сиракуза қаласында Констанс өлтірілген кезде Мизизиос өзінің ынтасынан тыс император деп жарияланды. Алайда, Папа Григорий II-нің хатында айтылғандай, Сицилия епископтары оны бүлікке итермелеген, себебі Констанс монотелитизмді қолдауы үшін діннен тайып кеткен. Михаил Сириялықтар бұл көтеріліс шамамен жеті айға созылғанын айтады, бірақ дереккөздер мен қазіргі ғалымдар оның қалай аяқталғаны туралы екіге бөлінген: Теофан Исповедник Констанстың ұлы Константин IV (668–685 ж.б.) жеке басымен Сицилияға жорық жасап, Мизизиосты және оның әкесін өлтіргендерді жазалаған, ал Liber pontificalis Италия мен Африка экзархатының адал әскерлері бүлікті басып, Мизизиосты өлтіріп, оның кесілген басын Константинопольге жібергенін хабарлайды. Мизизиостың бір ұлы, Иоанн, әкесі өлтірілгеннен кейін Сицилияда қалды. Михаил Сириялықтың сөзіне қарағанда, шамамен 678 жылы ол да Константин IV-ке қарсы көтерілді, және император Сицилияға келгенше жеті айға созылды, содан кейін ол жеңіліп, қаза тапты.
Mizizios accompanied Emperor Constans II (r. 641–668 A. D) in his Italian and Sicilian expedition. When Constans was murdered in Syracuse, Sicily, in 668 A. D, Mizizios was proclaimed emperor against his will. However, according to the supposed letter of Pope Gregory II, the Sicilian bishops had pushed him to rebellion, because Constans had been a heretic for his support of Monothelitism. Michael the Syrian implies that the rebellion lasted about seven months before it was suppressed, but the sources, and modern scholars, are divided in how that came about: Theophanes the Confessor reports that Constans' son, Constantine IV (r. 668–685 A. D), personally led an expedition to Sicily, where he had Mizizios and his father's murderers executed, while the Liber pontificalis reports that loyalist troops from Italy and the Exarchate of Africa suppressed the revolt, executed Mizizios, and sent his severed head to Constantinople. Mizizios had one son, John, who remained on Sicily after his father's execution. According to Michael the Syrian, in ca. 678 A. D, he too rebelled against Constantine IV, and also lasted for seven months before the emperor arrived in Sicily and defeated and killed him.