Кіріспе

Швед географы және картографы (1676–1747)

Филипп Йохан фон Страленберг (1676–1747) – неміс тегінен шыққан швед офицері және географы, Ресей картографиясына маңызды үлес қосып, дамытуға көмектескен.

Өмір

Страленберг Швецияға қарасты Стральзунд қаласында дүниеге келген, ал оның нағыз аты Филипп Йохан Табберт еді. 1694 жылы швед әскеріне қосылып, 1703 жылы капитан шенін алды. 1707 жылы ол дворян титулы алып, фон Штраленберг деген әуелеттік атауын қабылдады. Ұлы Солтүстік соғысына қатысып, 1709 жылы Полтава шайқасында жеңіске жеткен орыс әскерлеріне тұтқынға түсті. Тұтқын ретінде Тобольск қаласына жіберілді, онда 1711 жылдан 1721 жылға дейін өмір сүрді. Осы жылдары ол Сібірдің географиясын, антропологиясын, сондай-ақ жергілікті тайпалардың тілдерін, мәдениетін және әдет-ғұрыптарын зерттеді. 1730 жылы Стокгольмге оралғаннан кейін, өзінің зерттеулерінің нәтижелерін «Das Nord und Ostliche Theil von Europa und Asia» (Еуропа мен Азияның солтүстік және шығыс бөліктері) атты кітабында жариялады. Кітап жақсы қабылданып, көп ұзамай ағылшын, француз және испан тілдеріне аударылды. Кітабының бір бөлігі ретінде Штраленберг пен Йохан Антон фон Матерн Ресейдің толық картасын жасады, бұл өте қиын міндет еді. Ол сонымен қатар Ресей аумағында Еуропа мен Азия арасындағы жаңа шекараны ұсынды. Бұл шекара Урал тауларының жоталарынан басталып, батысқа қарай кішкентай тау тізбегімен бұтақталады, Волга өзенінің солтүстік жағалауымен және одан әрі Дон өзені арқылы 49-шы параллельге дейін, содан кейін Қара теңізге дейін созылады. Василий Татищевтің айтуынша, Штраленберг осы идеяны оның ұсынысымен қабылдаған. Штраленбергтің кітабында татарлар, якуттар, чуваштар, қырым татарлары, өзбектер, башқұрттар, қазақтар, түркімен татарлары және моңғолдардың тілдері мен мәдениеті туралы кеңінен мәлімет берілген. Ол сондай-ақ кальмық-неміс сөздігін құрастырып, жариялады, кейіннен ол француз және ағылшын тілдеріне аударылды. Сібірдің жергілікті халықтарының шамандық обрядтары туралы жазғанда, олардың қызыл саңырауқұлақты (Amanita muscaria) қолданғанын атап өтті. Өмірінің соңғы жылдарында Штраленберг Ресей тарихы туралы екі томдық еңбекті жазды, ол 1757 жылы француз тілінде «Description Historique de l'Empire Russien» (Ресей империясының тарихи сипаттамасы) деген атпен жарияланды. (15766) Страленберг астероиді оның құрметіне аталған.

Фон Страленбергтің желісі

Фон Страленберг өзінің зерттеулеріне сүйене отырып, Еуропа мен Азия құрлықтары арасындағы шекара сызығын ұсынды. Бұл сызық Солтүстік Мұзды мұхиттан басталады, оның ішінде Новая Земля және Югорский түбегі Еуропаға жатады, Урал таулары бойымен жүреді, содан кейін Емба өзені арқылы Каспий теңізінің жағалауына дейін созылып, ақырында Кума-Маныч депрессиясын кесіп өтіп, Азов теңізінде аяқталады. Бүгінде Емба емес, Орал өзені екі құрлықтың арасындағы шекара ретінде қолданылады. Ұлы Петрдің географы Василий Татищев Еуразия шекара сызығын таңдауда маңызды рөл атқарды, оған тарихи және табиғаттану негіздемесін берді. Страленберг пен Татищев 1720 жылы Тобольск қаласында кездесіп, тығыз ынтымақтастық орнатты, сондықтан орыс ғалымының идеялары Страленбергтің ұсыныстарына әсер еткен деп есептеледі. Ресейлік зиялылар мен мемлекет қайраткерлері фон Страленберг ұсынған шекараға ынталанды, бұл 18 ғасырдың бірінші жартысында Петр I саясатының нәтижесінде Ресейде кеңінен тараған батыстық үлгідегі өркендеу идеалдарымен түсіндіріледі. Бұрынғы қалыптасқан шекара сызығы Еуропа мен Азия арасындағы шекараны Ресейдің орталық аймағында, Дон өзені бойымен жүргізіпті, бірақ бұл енді қабылдауға болмайтын жағдай деп саналды. Страленберг ұсынған шекара сызығы тек Ресейде ғана емес, Еуропаның басқа да аймақтарында қолдау тапты. 1730 жылы Ресей императрицасы Анна бұл континенттік шекараны ресми түрде бекітті, ал биолог Питер Симон Паллас және географ Карл Риттер геологиялық, ботаникалық және жануарлар дүниесін зерттеу нәтижелеріне сүйене отырып, оны растады. 1958 жылы КСРО Географиялық қоғамы (қазіргі Ресей Географиялық қоғамы) мектеп оқулықтары үшін Еуропа мен Азия арасындағы шекара ретінде Страленберг сызығын қабылдады. Бүгінгі таңда да фон Страленбергтің шекара сызығы, Емба өзенінің орнына Орал өзені қолданыла отырып, көптеген елдердің географиялық әдебиеттерінде пайдаланылады. Кума-Маныч депрессиясы бойымен Еуразия шекарасының бір бөлігін жүргізу туралы келісім кеңінен қолданылса да, барлық географтар тарапынан қабылданбайды: кейбір географтар, әсіресе АҚШ-тан және олардың критерийлерін ұстанатындар, континенттік шекараны Ресейдің саяси шекараларымен сәйкес ету үшін екі өзеннің ағысына қарағанда Үлкен Кавказдың суайырын ұсынады.

Европа-Азия шекарасын белгілейтін фон Штраленберг сызығындағы ескерткіштер

XIX ғасырдың бірінші жартысынан бастап, Еуропа мен Азияның шартты шекарасына, фон Страленберг сызығы негізінде, Эмба өзенінің орнына Еділ өзені қойылған модификациямен, шамамен жүзге жуық ескерткіш орнатылды. Алғашқысы – 1837 жылы Березовая тауында салынған Первоуральск қаласы, оны әйгілі жазушы Достоевский да сипаттаған. Ең маңыздылары мыналар: Орал тауларының суайырылысында: Екатеринбург, Первоуральск, Березовая тауы, Чусовой тракты, Нижний Тагил, Транссибір темір жолы. Еділ өзені бойында: Оренбург, Магнитогорск, Атырау, Орал (Орал қаласы). Кума-Маныч ойысында: Дондағы Ростов, Нефтекумск (осы жағдайда, қаланың елтаңбасында Еуропа-Азия стеласы бейнеленген).