Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Outward Bound — 1960 жылы жарық көрген джаз мультиинструменталисі Эрик Долфидің тұңғыш альбомы. Ол тікелей бибоп бағытындағы музыкаға еңкейген және оның кейінгі көптеген жазбаларына қарағанда аздап консервативті. Альбом Нью-Джерсидегі Ван Гелдер студиясында жазылған, және Долфи трубашы Фредди Хаббард, пианист Джаки Байард, бассист Джордж Таккер және барабаншы Рой Хейнспен квинтетте орындалған. Хаббард пен Долфи Нью-Йорк қаласына алғаш келгенде бірге тұрған. Альбомның мұқабасы Долфидің досы Ричард "Пайғамбар" Дженнингс салған. Альбомдағы үш Долфидің авторлық туындысының ішінде "G. W." калифорниялық оркестр жетекшісі Джеральд Уилсонға арналған, ал "245" – Бруклиннің Форт Грин ауданындағы Карлтон даңғылындағы Долфи тұрған үйдің нөмірі.
Outward Bound is the debut album by jazz multi instrumentalist Eric Dolphy, released in 1960. It is oriented towards straight bebop, and slightly less adventurous than the majority of his later recordings. The album was recorded at Van Gelder Studio in New Jersey and features Dolphy in a quintet with trumpeter Freddie Hubbard, pianist Jaki Byard, bassist George Tucker and drummer Roy Haynes. Hubbard had shared living space with Dolphy when they both first arrived in New York City. The cover artwork was by Dolphy's friend Richard "Prophet" Jennings. Of the three Dolphy originals on the album, "G. W." is dedicated to the Californian bandleader Gerald Wilson, and "245" was the number of Dolphy's house on Carlton Avenue, in Brooklyn's Fort Greene neighborhood.
Қабылдау
Джаз сыншысы Мартин Уильямс: "Долфидің өз атымен шыққан алғашқы альбомының алғашқы нөмірінен бастап, жаңа да маңызды талант келгені анық болды" деп жазды. All About Jazz шолушысы Дуглас Пейн альбомды "жаздың ең икемді тұлғаларының таза үлестерімен, құштарлықпен жиналған жиын" деп сипаттады. Музыка, мүмкін, Долфидің ең оңай түсінілетін және ең ұнатуға болатын туындыларының бірі саналады. PopMatters журналына жазған Шон Мерфи Outward Bound туралы: "өз аспаптарын ойнаған ең ұлы музыканттардың біріне біріктіреді, және ортақ мақсатпен бір ортаға жиналғанда, олардың арасындағы үйлесім мен ерекше күштің туындауы, көрінетіндей, ештен келгендей. Егер сіз Эрик Долфидің сыйасымен таныспаған болсаңыз, осы альбомнан бастауға артық болмайды, себебі осымен ол ресми түрде өнер жолына қадам басты. Соңғы есепте, ол Out To Lunch сияқты толыққанды шедевр болмаса да, Out There-нің ерекше және түсініксіз кереметтігіне жете алмаса да, ол жай ғана ұлы альбом болуға дайын. Outward Bound – бұл керемет бестік тобының жоғары деңгейдегі жұмысы, және ол қысқа болғанымен, жарықтанған шығармашылықтың басталуын білдіреді."
Jazz critic Martin Williams wrote: "From the first selection on Dolphy's first album under his own name it was obvious that fresh and important talent had arrived." All About Jazz reviewer Douglas Payne described the album as "an ardently passionate gathering with pristine contributions from some of jazz's most flexible avatars The music ranks, perhaps, as some of Dolphy's most accessible and most easily enjoyed." Writing for PopMatters, Sean Murphy stated that Outward Bound "brings together a handful of the finest musicians who ever played their respective instruments, and it's more than a little coincidental that, when put in the same environment with a common purpose, there was an affinity and extra edge they conjured up, seemingly out of nowhere If you've never experienced the joy that is Eric Dolphy, there is no better place to begin since this is where it all officially began. If, in the final analysis, it is not the unqualified masterpiece that Out To Lunch would be, and does not possess the truly strange and unfathomable wonder of Out There, it can contentedly settle for merely being a great album. Outward Bound, in sum, is a top tier effort from a tremendous quintet, and it signals the start of an abbreviated but incendiary burst of creative genius."