Брюс Гильберт: Экспериментатор музыкасы мен өнері

Кіріспе

Британдық музыкант

Брюс Клиффорд Гилберт (18 мамыр 1946 жылы туған) – ағылшын музыканты. Әсерлі және эксперименталды арт-панк тобы Wire-дың негізін қалаушы мүшелерінің бірі, ол топтың ұзақ үзілістер кезінде электрондық музыкамен, перформанс өнерімен, музыка өндірісімен және диджейлікпен айналысты. 2004 жылы Wire тобынан шығып, содан бері жеке жұмысына және бейнелеуші суретшілермен, сондай-ақ басқа эксперименталды музыканттармен ынтымақтастыққа күш салып келеді.

Білім және ерте мансап

Гилберт 1971 жылға дейін Лестер политехникалық институтында графикалық дизайнды оқыды; содан кейін ол өзін асырау үшін жартылай жұмыс істейтін абстрактілі суретші болды. 1975 жылы Уотфорд өнер және дизайн колледжінде аудиовизуалды құралдар жөніндегі техник және слайд-фотосуреттер кітапханашысы болып жұмысқа орналасты. Гилберт Wire-ды музыкалық жоба емес, тұрған мүсін ретінде қарастырды және алғашқы панк концерттерін көрермендердің жай ғана тұтынушылар емес, ортақ динамикалық тәжірибеге қатысқан оқиғалар ретінде еске алады: «Мен оны музыкалық емес, мәдени зертхана ретінде қарадым, себебі адамдар өздерімен тәжірибе жасап жатыр: мінез-құлқымен, сыртқы түрімен және киімдерімен. Барлығы талқыға берілген болатын». Wire 1976 және 1979 жылдар аралығында Pink Flag, Chairs Missing және 154 атты үш альбом шығарды, ал 1980 жылдың басында Лондонның Electric Ballroom-дағы концерттен кейін уақытша тарады. Осы кезде Гилберт Wire-дың бас гитаршысы Грэм Льюиспен бірнеше топтар/жобалар құрды, олардың ішінде Cupol, Dome, P'o және Duet Emmo болды. Dome көркем галереяларда визуалды эффектілермен бірге өнер көрсетіп, көрермендердің қатысуына мүмкіндік жасады. Гилберт пен Льюис бастарына қағаз түтікшелер киіп, көру қабілеттерін шектеді. Суретші Рассел Миллс Dome тобымен жиі бірлесіп жұмыс істеді. 1980 жылы Гилберт пен Льюис The The тобының 4AD лейблі үшін «Black & White/Controversial Subject» дебюттік синглын, сондай-ақ A. C. Marias тобының «Drop/So» синглын өз Dome лейблі арқылы шығарды. 1981 жылдың 8-31 тамызы аралығында Гилберт, Льюис және Миллс Лондонның Ватерлоо галереясын иеленді және MZUI атты интерактивті аудиовизуалды инсталляция жасады, онда келушілер суретшілердің орындалған жерден табылған заттардан жасаған бірнеше музыкалық аспаптарда ойнауға шақырылды. 1982 жылдың мамырында Cherry Red лейблі арқылы шығарылған MZUI альбомында Марсель Дюшанның бұрмаланған және қайталанған дауысымен аяқталатын, орындалған жердегі жазбаларға негізделген екі атаусыз композиция бар. 1983 жылы Touch лейблі арқылы шығарылған Гилберттің эксперименталды «Children» шығармасында оның ата-анасы бала кезіндегі маңызды оқиғалар туралы әңгімелейді.

Gilbert studied graphic design at Leicester Polytechnic until 1971; he then became an abstract painter, taking on part time jobs to help support himself. In 1975, he was hired as an audio visual aids technician and slide photography librarian at Watford College of Art and Design. Gilbert, who always considered Wire a living sculpture rather than a musical project, fondly recalls early punk gigs as events where the audience, far from being mere consumers, became part of a shared dynamic experience: "I viewed it as a bit of a laboratory, not musically but culturally, because the people were experimenting with themselves: with their behaviour, their appearance and their clothes. Everything was up for grabs." Wire released three albums between 1976 and 1979, Pink Flag, Chairs Missing and 154, before temporarily disbanding after a show at London's Electric Ballroom at the start of 1980. At this time, Gilbert formed a series of bands/projects with Wire's bassist, Graham Lewis, including Cupol, Dome, P'o, and Duet Emmo. Dome performed at art galleries with visual displays that allowed audience interactivity. Gilbert and Lewis performed with tubes made of paper over their heads, thus restricting their vision. Artist Russell Mills frequently collaborated with Dome. In 1980, Gilbert and Lewis produced The The's debut single "Black & White/Controversial Subject" for 4AD, as well as the single "Drop/So" by A. C. Marias for their own Dome label. Between 8 and 31 August 1981, Gilbert, Lewis, and Mills took over London's Waterloo Gallery and produced MZUI, an interactive audio visual installation where visitors were encouraged to play a number of instruments created by the artists from objects found on the site. The MZUI album, released by Cherry Red in May 1982, contains two untitled pieces based on recordings from the venue, finishing with the looped and distorted voice of Marcel Duchamp, Gilbert's experimental piece "Children", released in 1983 by Touch, features his parents talking about significant events from their childhood.

Кейінгі мансап

1984 және 1991 жылдар аралығында Гилбертке әртүрлі фильмдер мен заманауи би жобалары үшін музыка жазу тапсырылды, оның үзінділері оның «This Way» (1984), «The Shivering Man» (1987) (екеуі де CD-де «This Way to the Shivering Man» деп біріктірілген), «Insiding» (1991) және «Music for Fruit» (1991) альбомдарында пайда болды. Сондай-ақ, Гилберт 1986 жылдың қарашасынан 1993 жылдың ақпанына дейін шыққан түрлі альбомдарға, EP-лерге және синглдерге дыбыстар, өлеңдер және кейде вокалдық партиялар қосты. 1990 жылдардан бері Гилберт Лондонның техно клубтарында «DJ Beekeeper» деген атпен өнер көрсетіп, көбінесе би алаңының үстіндегі бақша үйінің ішінде диджейлік етеді. Мұндай жобалардың бірі – 1997 жылы Ash International лейблында шыққан «Antiphony» қос дискісі үшін Disinformation тобының «National Grid Pt 1 және 2» туындысын ремикс жасау. 1996 жылдың наурыз айында ол «Ab Ovo» альбомын шығарды, бұл сыртқы би немесе фильмдерге жасалған тапсырыстар нәтижесінде тумаған оның алғашқы жеке альбомы болды. «The Wire» журналында ол «айналадағы ешбір нәрсеге ұқсамайтын күшті туынды» деп сипатталды. 1996 жылдың мамырында Гилберттің 50 жылдығын тойлау үшін Wire Лондонда «Drill» әнін бір рет орындау үшін қайта құрылды. Wire 2000 жылдың 26 ақпанында Royal Festival Hall-да өнер көрсету арқылы үшінші рет жаңа өмірге келді. 2002 жылы Гилберт Крис Петит пен Иэн Синклердің бірлескен «London Orbital» фильмі үшін саундтрек жазды, ол Синклердің M25 тас жолын психогеографиялық зерттеуіне негізделген. Жобаның бөлігі ретінде Гилберт пен Wire 2002 жылдың 25 қазанында Барбикан театрында фильмнің және Синклердің кітабының премьерасында тікелей эфирде өнер көрсетті. Гилберт 2004 жылы «Send» альбомы шыққаннан кейін Wire тобынан кетіп, содан бері жеке жобалармен және бейне және дыбыс суретшілерімен ынтымақтастықпен айналысып келеді. Гилберттің 2004 жылғы «Ordier» альбомы 1996 жылғы концерттен алынған үзінділер жинағы. 2006 жылы ол Сьюзан Стенгердің «Soundtrack for an Exhibition» жобасына қатысты, оны Mathieu Coupland басқарды, бұл жоба Лион қаласындағы заманауи өнер мұражайында музыка, көркем өнер және кино салаларының суретшілерін біріктірді. 2009 жылы Гилберт «Oblivio Agitatum» альбомын шығарды, оны толығымен үйде жазды. «Brainwashed» журналына берген сұхбатында музыкалық журналист Крейг Дантон «Брюс Гилберт ұзақ үнсіздіктен кейін де электронды музыканың шикі материалынан шағын драмалар мен пейзаждар жасауда шебер» деген қорытындыға келді. 2001 жылы IBM ретінде Pan Sonic-пен ынтымақтастығын жаңартып, Гилберт 2011 жылдың мамырында Netaudio London фестивалінде Мика Вайниомен бірлесіп эксклюзивті тікелей эфирде өнер көрсетті. Оның 2011 жылғы «Monad» туындысы 8 тамызда Touch лейблында 7 дюймдік винилдік сингл ретінде жарық көрді. 2011 жылдың қазанында Гилберттің «Sliding Off the World» атты қысқа әңгімесі, алғаш рет 2006 жылдың маусымында Touch 25 CD-де атмосфералық шуға қойылған сөйлеу ретінде жарық көрді, Nicholas Royle-дің «Murmurations» антологиясында (Two Ravens Press) жарияланды. Гилберттің соңғы туындысы «Diluvial» 2013 жылдың 13 қыркүйегінде Лондондағы Beaconsfield Art Works-те ұсынылды. Гилберт пен BAW (дыбыс және бейне суретшілері Наоми Сидерфин мен Дэвид Кроуфорт) арасындағы ынтымақтастық, «Diluvial» – климаттың өзгеруі және жаратылыс туралы мифтерге арналған жеті бөлімнен тұратын ой-толғаныс.

Between 1984 and 1991, Gilbert was commissioned to create music for a variety of film and modern dance projects, with excerpts appearing on his albums This Way (1984), The Shivering Man (1987) (both combined on CD as This Way to the Shivering Man), Insiding (1991) and Music for Fruit (1991). and Gilbert contributed sounds, lyrics, and occasional vocals to the various albums, EPs, and singles released by the band between November 1986 and February 1993. Since the 1990s, Gilbert has appeared at London techno clubs under the name DJ Beekeeper, often deejaying inside a garden shed above the dancefloor. – such projects include remixing "National Grid Pt 1 and 2" by the group Disinformation for their double CD Antiphony released on Ash International in 1997. In March 1996, he released Ab Ovo, his first solo album not to result from external dance or film commissions. It was described in The Wire as "a forceful piece of work which sounds like nothing else around." Wire reconvened in London for a one off performance of "Drill" to celebrate Gilbert's 50th birthday in May 1996. Wire entered their third incarnation on 26 February 2000 with a performance at the Royal Festival Hall. In 2002, Gilbert wrote and recorded the soundtrack for "London Orbital", a film by Chris Petit and Iain Sinclair based on Sinclair's psychogeographical exploration of the M25 motorway. As part of the project, Gilbert and Wire performed live at the premiere of the film and Sinclair's book at the Barbican on 25 October 2002. Gilbert left Wire in 2004, after the release of the Send album, pursuing solo projects and collaborations with visual and sound artists ever since. Gilbert's 2004 album Ordier is a collection of excerpts from a 1996 live performance. 2006 saw him contribute to Susan Stenger's Soundtrack for an Exhibition within the eponymous project curated by Mathieu Coupland that brought together artists from the realms of music, fine art, and film at the Musée d'art contemporain de Lyon. In 2009, Gilbert released Oblivio Agitatum, which he recorded entirely at home. In a review for Brainwashed, music journalist Creaig Dunton concluded that "even with his long silence, Bruce Gilbert is still an expert at shaping mini dramas and landscapes out of the raw clay of electronic music." Revisiting his collaboration with Pan Sonic as IBM in 2001, Gilbert paired up with Mika Vainio in May 2011 at the Netaudio London festival for an exclusively commissioned live performance. His 2011 recording, "Monad", was published by Touch as a vinyl only 7 inch single on 8 August. In October 2011, Gilbert's short story "Sliding Off the World", first released as a spoken word piece set to atmospheric noise on the CD Touch 25 in June 2006, was published in the anthology Murmurations by Nicholas Royle (Two Ravens Press, ). Gilbert's latest release, Diluvial, was launched at Beaconsfield Art Works in London on 13 September 2013. A collaboration between Gilbert and BAW (sound and visual artists Naomi Siderfin and David Crawforth), Diluvial is a seven piece reflection on climate change and creation stories.