Кіріспе

Рики – джин немесе бурбон, лайм шырыны және газдалған судан жасалған хайбол сусын. Рикиге аздап қант қосылады немесе мүлдем қосылмайды. Ол 1883 жылы бармен Джаред Бангура Массачусетс штатының Данверс қаласындағы Рэнд Сырклде бурбонмен жасалған, демократиялық лоббист полковник Джо Рикимен бірлесіп жасады деген жорамал бар. Оның танымалдылығы он жылдан кейін джинмен жасалғанда артты. Рикидің рецепті 1903 жылы Тим Дейлидің "Бармендер энциклопедиясында" (57 бет) жарияланды:

GIN RICKEY. Қышқыл стақанды пайдаланыңыз. Оған бір лаймның шырынын сығыңыз. Бір кішкентай мұз кесегі. Бір стақан Плимут джинін. Стақанды сифонды газдалған сумен толтырып, кішкентай қасықпен беріңіз.

Шоумейкердің курорты

Шоумейкер 1858 жылы капитан Роберт Отто "Чарли" Герцог пен майор Уильям Шоумейкер ашқан, Ұлттық театрға жақын 1331 E көшесінде орналасқан белгілі "курорт" немесе бар еді. Екі ер адам да Азамат соғысында Одақ армиясында офицер болып қызмет еткен неміс иммигранттары болды және өздерінің есімдерін ағылшын тіліне бейімдеді. Екеуі қайтыс болғаннан кейін, Миссуриден келген демократ лоббисі полковник Джозеф "Джо" К. Рики 1883 жылы Шоумейкерді сатып алды. Кейіннен бар 1914 жылы 1311 E көшесіне көшірілді (Конгресс кітапханасының онлайн архивінде осы орынның 1916 немесе 1917 жылғы суреті сақталған). Виллард қонақ үйі мен 13-ші көше арасындағы E көшесінің бөлігі "Рум-роу" деп белгілі болды. 14-ші көшедегі бұрыштың арғы жағында "Газеттер қатары" орналасқан, онда көптеген ұлттық газеттердің Вашингтондағы E және F көшелері арасындағы кеңселері болды. 1893 жылғы алғашқы Вашингтон Пост ғимараты "Рум-роудың" ортасында, ал "Вашингтон Таймс" газетінің үйі Мунси ғимаратымен бірге E көшесінде орналасқан еді. Газеттер қатары мен Рум-роу симбиотикалық қарым-қатынас құрды: лоббистер мен саясаткерлер сүйікті барларында ішіп, көңіл көтеріп, бюроларына барып, оқиға жазатын репортерлермен әрекеттесті. Бұл жүйе 1917 жылдың 1 қарашасында Шепард заңы округтегі барлық салонды жапқаннан кейін аяқталды – ұлттық тыйым салудан екі жылдан астам бұрын. Газет кеңселері көп бұрын қиратылды; Газеттер қатарының даңқты күндерінен қалған жалғыз естелік – Ұлттық баспасөз ғимараты. Шоумейкерге белгілі жазушылар, саясаткерлер мен саяси тұлғалар жиі қонақ болып түсетін, соның ішінде "елдегі ең ұлы адамдар" да келді. Эльберт Хаббард Шоумейкердің клиенттері мен оның атмосферасы туралы былай деп жазды:

Мұнда келетін адамдар көбінесе сарайларда тұрады. Олар бай және ықпалды. Олар үлкен жауапкершіліктерді көтереді. Мұнда олар демалады және үй қызметшілерінің, әйелдерінің, қыздарының немесе көршілерінің бақылауынан бостандық алады. Бұл демократияның шегіне жеткен нәрсе. Мұнда адамдар заттардың диктатурасынан құтылады. Ештеңе маңызды емес. Бармендер – сіздің көршілеріңіз, үй иесі – сіздің жақын досыңыз, ал келушілер – сіздің серіктестеріңіз. Шоумейкер виски мен шараптың сапасымен танымал болды, бұл Техас штатының судьясы Коуэнды Конгресс ауыл шаруашылығы комитетінің тергеуі кезінде Шоумейкерді "Вашингтондағы ең жақсы вискині табуға болатын орын" деп жариялауға итермеледі. Шоумейкер спирттік ішімдіктер мен шарап таратты және Рики вискисінің нұсқаларында жиі қолданылатын өз шұжығынан жасалған вискисі болды. Шоумейкердің қарапайымсыздығы әйгілі болды. Оның екі лақап аты болды: "Шу" және "Тораңғы зал" – соңғысы, өйткені ол алғашқы орналасқан жерінде тораңғыдан тазаланбаған. Клиенттер бұл қараңғылықты өте бағалады. 1917 жылдың 31 қазаны округтегі соңғы ылғалды күн болды – Шепард заңы келесі күні күшіне енді. Шоумейкер 31 қазанда сағат 22:00-де алкоголь бітіп қалғандықтан жабылды. Қонақтар сол кездегі танымал ән, "Over There" әнін шырқады деген хабар бар. Шоумейкер қайта ашылды, бірақ салон ретінде емес, суық сусындар ұсынатын орын ретінде, бірақ жұртшылық қызығушылық танытпады. Ол да 1918 жылдың наурыз айында жабылды.

Джордж А. Уильямсон

Полковник Джо Рики Шоумейкердің акционері болды және 1883 жылы майор Шоумейкер қайтыс болғаннан кейін оны толығымен сатып алды. Ол Аугуст "Гас" Ноакты президент етіп, ал Джордж А. Уильямсонды хатшы етіп тағайындады. Уильямсон сонымен қатар бармен болды және оның әлеуметтік мінезі мен саяси салауаттылығы үшін құрметке ие болды. 1915 жылы «Вашингтон Ивнинг Стар» газетінде жарияланған некрологта былай делінген: «Көптеген маңызды ұлттық саяси мәселелер [Уильямсонның] қатысуымен, тіпті оның өзі талқылауға қатысқанда шешілді немесе шешілмеді». «Вашингтон Пост» газеті бойынша Уильямсон «Жулептердің патшасы» деп аталды, ал Вашингтон қаласының бұрынғы бармендер одағының президенті болған Джо Кроулидің естеліктерінде ол «Шоумейкердің бармендерінің ең танымал өкілі» деп сипатталды. Джордж Ротвелл Браун 1930 жылы жарық көрген «Вашингтон: тым қиын емес тарих» кітабында Уильямсонды Рикидің авторы деп көрсетті. Браунның сөзіне қарағанда, белгілі бір біреу Уильямсонмен Кариб аймағында жартылай лимон қосылған сусындарды қалай дайындау керектігі туралы әңгімелесіп, оған лимон беріп, ромның орнына қара бидай вискисін қолдануын сұрады. Ертесі күні таңертең Уильямсон полковник Рикиге одан жасап берді, ол оған риза болды.

Дис.Си. қолөнерлік бармендер гильдиясы

D.C. Craft Bartenders Guild, ауданның тәуелсіз бармендер гильдиясы, шілде айын Рики айы деп белгіледі және осыдан бастап ауданның туған коктейлін тойлау үшін жыл сайын жарыстар ұйымдастырып, жергілікті бармендерді қатысуға шақырып келеді. 2011 жылы Рики ауданның ресми туған коктейлі деп жарияланды, ал шілде айы Рики айы деп белгіленді.

Шини Рики

Генри Томас, Mixologist-тің өмірі мен заманы туралы кітабында айтылғандай, Шини Рики – лимон қабығын салмай дайындалатын джин рикидің түрі. Томас Вашингтон, округ Колумбия қаласынан шыққан танымал бармен, ол Shoomaker's мекемесінде жұмыс істеген. Оның кітабы 1926 және 1929 жылдары жеке жарияланған. "Шини" сөзі сондай-ақ антисемиттік айыптау сөз болып табылады және осы сусынға осы ат берілуіне себеп болуы мүмкін.