"Paradine v Jane ісі: Шарттық міндеттемелер бойынша абсолютті жауапкершілік"
Paradine v Jane
Paradine v Jane [1647] – ағылшын шарттық құқығындағы маңызды іс. Соғыс кезіндегі міндеттемелер, жалға беруші мен жалға алушы арасындағы қарыз жайлы заң.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Paradine v Jane [1647] EWHC KB J5 – келісімшарттық міндеттемелер бойынша толық жауапкершілікті орнатып, ағылшын келісімшарт құқығының маңызды ісі.
Paradine v Jane [1647] EWHC KB J5 is an English contract law case which established absolute liability for contractual debts.
Үкім
Патшалық сот судьялары бұрынғы істерде соғыс уақытында жалға берушіге жалға алушыға қарсы іс қозғауға рұқсат бермегенмен, Джейн жалға төлеуге жауапты екенін мәлімдеді. Сот шешімі бойынша, талап арыздың мәселесі жеткіліксіз болды, себебі бүкіл армия жау болып бағаланған жағдайда да, ол жалға ақысын төлеуге тиіс. Осы арадағы айырмашылық мынада: егер заң міндет немесе жауапкершілік жүктесе, ал тарап өзінің кінәсіздігіне қарамастан оны орындаудан мүгедек болса және одан қорғану жолы болмаса, онда заң оны ақтауға мүмкіндік береді. Мысалы, егер үй дауыл немесе жаудың шабуылынан қираса, жалға алушы жауапкершіліктен босатылады. Дайер, 33. а. Inst. 53. d. 283. а. 12 H. 4. 6. сондай-ақ қашу туралы. Co. 4. 84. б. 33 H. 6. 1. Сондай-ақ, 9 E. 3. 16. сот төрешілеріне соғыс кезінде сотқа шағымдануға тыйым салынды, бірақ егер тарап өзінің келісімшарты бойынша міндет немесе жауапкершілік қабылдаса, ол оны өтеуге міндетті, егер мүмкін болса, болжаусыз жағдайларға қарамастан, себебі ол келісімшартында осыған қарсы шаралар қарастыруға тиіс болған. Сондықтан, егер жалға алушы үйді жөндеуге міндеттенсе, оны молния соққан немесе жаулар қиратқан жағдайда да, оны жөндеуге тиіс. Дайер 33. а. 40 E. 3. 6. h. Қазіргі уақытта жалға төлемақы – тараптардың келісімшартымен құрылған міндет. Егер оны төлеу туралы келісім болғанда, жалға алушының оны төлеуі талассыз болған болар еді, жаулардың бұзушылығына қарамастан, себебі заң оны оның келісімінен тыс қорғамайды, өтемақы жағдайындағыдай. Осы резервация заң бойынша келісім болып табылады және келісім бойынша сот ісі қозғалған (Ролл айтқандай), ол нақты келісімге тең. Тағы бір себеп ретінде, жалға алушы кездейсоқ пайданың артықшылығын алғандықтан, ол кездейсоқ шығындардың тәуекелін де көтеруі керек және олардың барлық салмағын жалға берушіге жүктемеуі керек. Дайер 56. 6. осы мақсатта келтірілді, егер жер қоршалған болса, немесе теңіз басып кетсе, немесе өрттен құрғақ болса да, жалға беруші толық жалға ақысын алуға құқылы: және сот талапкердің пайдасына шешім шығарды.
The justices of the King's Bench Division stated that even though in previous cases they would not allow a lessor to proceed against a lessee in time of war, Jane was still liable for the rent. Cquote|It was resolved, that the matter of the plea was insufficient; for though the whole army had been alien enemies, yet he ought to pay his rent. And this difference was taken, that where the law creates a duty or charge, and the party is disabled to perform it without any default in him, and hath no remedy over, there the law will excuse him. As in the case of waste, if a house be destroyed by tempest, or by enemies, the lessee is excused. Dyer, 33. a. Inst. 53. d. 283. a. 12 H. 4. 6. so of an escape. Co. 4. 84. b. 33 H. 6. 1. So in 9 E. 3. 16. a supersedeas was awarded to the justices, that they should not proceed in a cessavit upon a cesser during the war, but when the party by his own contract creates a duty or charge upon himself, he is bound to make it good, if he may, notwithstanding any accident by inevitable necessity, because he might have provided against it by his contract. And therefore if the lessee covenant to repair a house, though it be burnt by lightning, or thrown down by enemies, yet he ought to repair it. Dyer 33. a. 40 E. 3. 6. h. Now the rent is a duty created by the parties upon the reservation, and had there been a covenant to pay it, there had been no question but the lessee must have made it good, notwithstanding the interruption by enemies, for the law would not protect him beyond his own agreement, no more than in the case of reparations; this reservation then being a covenant in law, and whereupon an action of covenant hath been maintained (as Roll said) it is all one as if there had been an actual covenant. Another reason was added, that as the lessee is to have the advantage of casual profits, so he must run the hazard of casual losses, and not lay the whole burthen of them upon his lessor; and Dyer 56. 6. was cited for this purpose, that though the land be surrounded, or gained by the sea, or made barren by wildfire, yet the lessor shall have his whole rent: and judgment was given for the plaintiff.