Кіріспе

Неміс дін тарихшысы (1926–2009)

Мартин Хенгель (14 желтоқсан 1926 жылы туған) – неміс дін тарихшысы, ертедегі иудаизм мен христиандықтың "Екінші храм кезеңіне" немесе "Эллинистік кезеңіне" қатысты зерттеулер жүргізген.

Ерте өмір

Хенгель 1926 жылы Штутгарттың оңтүстігіндегі Реутлинген қаласында дүниеге келді және жақын маңдағы Аленде өсті. 1943 жылы 17 жастағы оқушы ретінде Вермахтқа шақырылды және Батыс майданда әуе шабуылына қарсы батареяда қызмет етті. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы шайқастарының бірінен кейін ол қару-жарағы мен формасын тастап, Франциядан үйіне қайтты және 1946 жылы білімін аяқтады. 1947 жылдың соңында Хенгель Тюбингенде теологиялық білім алуды бастады, ал 1949 жылы Гейдельберг университетіне ауысты. 1951 жылы ол лютерандық пастор болып жұмыс істеді, бірақ 1954 жылы әкесі оған қарсы шығып, Алендегі отбасылық тоқыма бизнесі «Hengella» компаниясына, әйелдердің іш киімдерін және корсеттерін шығаратын компанияға қосылуын талап етті. Хенгель 1959 жылы докторлық диссертациясын қорғады. 1967 жылы Тюбинген университетінде академиялық қызмет үшін қажетті хабилитация жұмысын аяқтады. Оның диссертациясы яһуди діні мен эллинизмге қатысты болды. 1968 жылдан бастап Эрланген университетінде профессор болып жұмыс істеді. Хенгель раббилік яһудизмінің ерте кезеңі, оның ішінде ерте христиандық және христиандықтың пайда болуы саласында маманданған. Өзінің еңбектерінде Хенгель ерте христиандықтың толыққанды тарихын жазудағы қиындықтарды ашық мойындайды. Ғалымдардың қолжетімді деректері көбінесе фрагменттер түрінде сақталғандықтан, «көптеген дереккөздердің жетіспеуі ежелгі әлемнің үлкен аймақтары туралы білімімізді кемшіндетеді». Сондықтан Хенгель «Еңбекті көтеру: евангелистік Жаңа өсиет зерттеуінің болашағы үшін батыл ұсыныс» деген мақаласында ғалымдарды жаңадан құрылған мәтіндерді дұрыс түсіну үшін Киелі кітапты терең зерттеуге шақырады. Хенгельдің Христіологиясы Исаның кім болғанын, не істегенін және оның ізденісін дәл түсіндіруге тырысты, сондай-ақ «христиандық яһудиліктен толыққанды пайда болды» деген пікірді қолдады. Хенгель ғалымдардың «бірлесіп жұмыс істегенін» қана емес, сонымен қатар әртүрлі бағыттан келген ғалымдарды қолдағанымен де белгілі болды. Хенгель өз жазбаларында Пауылдың даулы риторикасына қарамастан, яһуди және христиан қауымдары Пауылдың хаттарының тарихи құндылығын және Елшілердің істері кітабындағы Пауылдың өмірі туралы Луканың баяндамасын мойындауы керек деп дәлелдейді. Хенгель осы мәтіндердегі Екінші храм дәуірі мен бірінші ғасырдың эллиндік яһудизмі туралы көп қырлы түсініктердің маңыздылығын мойындайды. Мартин Хенгельдің канондық кітап, Елшілердің істері туралы зерттеулерінің көп бөлігі Пауылдың Дамаск пен Антиохиядағы аралықта өткізген уақытына назар аударады, бұл жылдар «белгісіз жылдар» деп аталады. Елшілердің істері мен Пауылдың хаттары аралығында Хенгель, басқа ғалымдармен бірге, елші Пауылдың миссионерлік қызметінің ауқымын анықтауға тырысады. Хенгель Пауылды «барлық елдерге жіберілген елші» (Римдіктерге 11:13) деп атап көрсетеді. Сондай-ақ ол Пауылдың хаттарының сақталуының кереметіне назар аударып, Елшілердің істері кітабымен байланысты (ол хаттарды тарихи контекстке қояды), біз «алғашқы христиандықта теологиялық жазудың жаңа түрінің ядросын және осылайша Жаңа өсиет канонын» алатынымызды мойындайды. Ол Марқ Ізгі хабарының Петірдің аудармашысы (Жохан Марқ, сондай-ақ евангелист Марқ деп те аталады) жазған деген дәстүрлі пікірдің негізінен сенімді деп есептеді. Сондай-ақ, ол Лұқа евангелистінің (Пауыл елшісінің серігі) Лұқа жазған Ізгі хабар мен Елшілердің істері кітабының авторы деп сенді. Оның Ежелгі яһудизм және эллиндік діндер институты бүкіл әлемнен, соның ішінде Израильден ғалымдарды тартты, ал ол құрған Филип Меланхтон қоры жас ғалымдарды грек және рим ежелгі дүниесіне жақындатты. Сент-Эндрюс, Кембридж, Дарем, Страсбург және Дублин қалаларында жұмыс істеді. Ол Британ академиясының және Нидерланд Корольдік өнер және ғылым академиясының корреспондент мүшесі болды.

Өлім

Хенгель 82 жасында Тюбингенде қайтыс болды және одан әйелі Марианне қалды.

Шығармалары

——— (1974). Ерте шіркеудегі мүлік және байлық (1-ші ағылшын басылымы). Лондон: SCM Press (Джон Боуден аударған).