Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1983 жылы түсірілген Роберт Брессонның фильмі
1983 film directed by Robert Bresson
"L'Argent" (laʁ.ʒɑ̃, "ақша" деген мағынаны білдіреді) – 1983 жылғы француз трагедиялық фильмі, сценарийін және режиссурасын Роберт Брессон жасаған. Фильм Лев Толстойдың 1911 жылы жарық көрген "Қалпына келтірілген купон" повесінің бірінші бөлігінен шабыттандырылған. Бұл Брессонның соңғы фильмі болды және 1983 жылғы Канн кинофестивалінде "Режиссер сыйлығын" жеңіп алды.
L'Argent (laʁ.ʒɑ̃, meaning "money") is a 1983 French tragedy film written and directed by Robert Bresson. The film is loosely inspired by the first part of Leo Tolstoy's posthumously published 1911 novella The Forged Coupon. It was Bresson's last film and won the Director's Prize at the 1983 Cannes Film Festival.
Сюжет
Норберт есімді жас жігіт ай сайынғы ақшасын алуға әкесінің кабинетіне кіреді. Әкесі келіседі, бірақ Норберт мектептегі бір оқушыға берешегін айтып, одан да көп ақша сұрауға мәжбүр болады. Әкесі оны жұмыстан шығарып жібереді, ал анасына шағым жасау сәтсіз. Норберт өзінің сағатын досына кепілге беруге тырысады, ол оған 500 франк жасалма ақша береді. Олар жалған ақшаны фотошопқа алып барып, суретке түсіру үшін пайдаланады. Дүкеннің менеджері мұны білгенде, әріптесін оның ақылсыздығы үшін мазалайды. Ол оған бұған дейін екі жалған ақша алғандығы үшін жауап береді. Содан кейін ол келесі мүмкіндікке қол жеткізген кезде жалған үш банкнотты да жіберуге шешім қабылдайды. Ол Ивонға жылыту майымен қамтамасыз еткені үшін ақша төлейді. Ивон өзінің мейрамханадағы есеп-қисабын жалған ақшамен төлеуге тырысады, бірақ официант оларды жалған деп таниды. Ивон тұтқындалады, ал фотошоп қызметкерлері оның сотта өтірік айтады. Ивон түрмеден құтылып, бірақ жұмысынан айырылды. Фотошоптың бір иесі Норбертті мектептегі достарымен бірге көшеде танып, мектеп басшыларына барып, оны айыптайды. Қамқоршы кейбір оқушыларды жалған ақша туралы сұрап, Норберт сыныптан шығып кетеді. Үйінде анасы оған бәрін жоққа шығаруға кеңес береді, ал фото дүкенге иесіне мәселені тоқтату үшін пара беру үшін барады. Ивонды танудан бас тартып, сот кезінде жұмыс берушілері үшін жалған куәлік берген фотошоп ассистенті Люсьеннің жұмыс берушілері дүкеннен тыс болған кезде бағаны көтеретіндігі және айырмасын қалтасына салатындығы анықталды. Оның алаяғы ашылып, жұмыстан шығарылады, бірақ ол дүкеннің кілттерінің көшірмесін сақтайды. Ол екі досымен бірге дүкеннің сейфін тонап, банкомат карталарын ұрлап алады. Ақшаға мұқтаж болған Ивон досы үшін банкті тонағандарға қашу машинасының жүргізушісі болып әрекет етеді. Полиция тонаудың жолын кесіп, Ивонды тұтқындап, оны үш жылға бас бостандығынан айырады. Ол жерде Ивон қызының өлімі мен әйелі оныңсыз жаңа өмір бастау туралы шешім қабылдағанын біледі. Ол өз-өзіне қол жұмсауға тырысады. Люсьен мен оның серіктері ұсталып, тұтқындалады, Люсьен Ивонмен бірге түрмеге қамалады. Люсьен Ивонды түрмеден қашуға шақырады, бірақ Ивон бұдан бас тартады. Ивон Лусьенді өзінің қиындықтары үшін кінәлайды және кек алады. Люсьен қашу жоспарын жүзеге асырады, бірақ Ивон мен оның камерадасы коридорда Люсьеннің ұсталғанын көрсететін шуды естиді. Ивонның камерадасы Люсьеннің қатаң режимдегі түрмеге ауыстырылатынын болжап отыр. Есірткіге түсіп, қамауға алынғанда, Ивон екі қонақ үй иесін өлтіріп, тонайды. Ол әкесінің қарсылығына қарамастан, мейірімді әйелдің қолына түседі. Бір күні Ивон оларды басқалармен бірге балтамен өлтіреді. Ол кафеге барып, полиция қызметкеріне өкінді де, оны тұтқындады.
A young man, Norbert, enters his father's study to claim his monthly allowance. His father obliges, but Norbert presses for more, citing a debt he owes a schoolmate. The father dismisses him, and an appeal to his mother fails. Norbert tries to pawn his watch to a friend, who instead gives him a forged 500 franc note. The boys take the counterfeit to a photo shop and use it to purchase a picture frame. When the store's co manager finds out, he scolds his partner for her gullibility. She chides him in return for having accepted two forged notes the previous week. He then decides to pass off all three forged notes at the next opportunity. He uses them to pay Yvon for delivering heating oil. Yvon tries to pay his restaurant tab with the forged notes, but the waiter recognizes them as counterfeit. Yvon is arrested, and the photo shop people lie at his court trial. Yvon avoids jail time, but he loses his job. One of the owners of the photo shop recognizes Norbert on the street with a group of his school friends, and she approaches the school authorities and accuses him to them. When the Chaplain quizzes some of the students about the counterfeit bills, Norbert leaves the classroom. At home, his mother advises him to deny everything, and she goes to the photo shop with a bribe for the owners to let the matter rest. Lucien, the photo shop assistant who committed perjury for his employers at the trial by refusing to recognize Yvon, is revealed to have been marking up prices while his employers are out of the shop and pocketing the difference. His scam is discovered, and he is fired, but he keeps a copy of the shop's keys. He and two friends rob the shop's safe and begin an ATM card skimming operation. In need of money, Yvon acts for a friend as the driver of a getaway car for bank robbers. The police foil the robbery and arrest Yvon, who is tried and sentenced to three years in prison. While there, Yvon learns of his daughter's death and his wife's decision to start a new life without him. He unsuccessfully attempts suicide. Lucien and his accomplices are eventually caught and arrested, and Lucien is sent to the same prison as Yvon. Lucien offers to include Yvon in a prison break attempt, but Yvon refuses. Yvon blames Lucien for his troubles and wants revenge. Lucien proceeds with his escape plan, but Yvon and his cellmate hear commotion in the hallway that indicates that Lucien has been caught. Yvon's cellmate speculates that Lucien will probably be transferred to a more severe maximum security prison. After being released from prison, Yvon murders and robs a pair of hotel keepers. He is taken in by a kind woman over the objection of her father. Some time passes, and one night Yvon kills them along with others in their house with an axe. He goes to a café, confesses to a police officer, and is arrested.
Өндіріс
Брессон фильмнің сценарийін жазуды 1977 жылы бастады. Ол Лев Толстойдың «Қалған купон» повесіне негізделген. Кейін Брессон бұл фильм туралы: «Бұл фильмге ең көңілім толады, немесе кемінде аяқтаған соң күтпеген нәрселерді тапқан фильм осы» деді.
Bresson first began work on the film's script in 1977. It is based on Leo Tolstoy's The Forged Coupon. Bresson later said that it was the film "with which I am most satisfied—or at least it is the one where I found the most surprises when it was complete—things I had not expected."
Қабылдау
Фильм Францияда 18 мамыр 1983 жылы MK2 Diffusion таратуымен шықты.
The film was released in France on 18 May 1983 through MK2 Diffusion.
Сыни жауап
Винсент Канби «Нью-Йорк Таймс» газетінде былай деп жазды: «Роберт Брессон әлі де әлемдегі ең қатаң және талантты кинорежиссерлердің бірі екені оның әдемі, тартымды жаңа фильмі «L'Argent» пайда болуымен анық көрінеді. Фильм марксистік талдауға төтеп бере алады, бірақ ол марксистік көзқарас емес. Ол тым поэтикалық – рухтың сырларына қызығушылық танытады». Том Милн «L'Argent» фильмін «күмәнді шедевр» деп атады, соңғы сахнаның ерекше апофеозын» және «қылмыстың барлық іздері жойылған бос бөлмеге қадалып, демі тоқтаған көрермендердің соңғы кадрдағы таңғалысын» атап өтті. Rotten Tomatoes шолулар жинағышында фильм 32 шолу негізінде 97% мақұлдау рейтингіне ие, орташа бағасы 8.3/10. Сыншылардың пікірінше, «экономикалық тұрғыдан айтылған және ауқымды «L'Argent» Роберт Брессонның соңғы туындысы, ақшаның құртушы күшіне қарсы қатты айыптама». Metacritic-те фильм алты сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкаладан 95 бал алды, бұл «көпшіліктің мақұлдауы» екенін көрсетеді.
Vincent Canby wrote in The New York Times, "That Robert Bresson [ ] is still one of the most rigorous and talented film makers of the world is evident with the appearance of his beautiful, astringent new film, L'Argent. [ The film] would stand up to Marxist analysis, yet it's anything but Marxist in outlook. It's far too poetic – too interested in the mysteries of the spirit." Tom Milne found L′Argent to be "unmistakably a masterpiece", noting "the extraordinary apotheosis of the final sequence," and the "breathless wonderment in the last shot of onlookers frozen as they gaze into the empty room from which all evidence of crime has gone." On review aggregator Rotten Tomatoes, the film holds a 97% approval rating based on 32 reviews, with an average rating of 8.3/10. The critics consensus states, "Economically told and sweeping in scope, Robert Bresson's swan song is a haunting indictment of money's destructive power." On Metacritic, the film has a score of 95 out of 100 based on six critics, indicating "universal acclaim".
Марапаттар
1983 Канн кинофестивалінде Алтын пальма Роберт Брессон Режиссерлік жүлде 1983 Cahiers Du Cinema Үздік фильм Топ 10 1984 Цезарь сыйлығы Үздік дыбыс Жан Луи Угетто Люк Ерсин 1984 Ұлттық кино сыншылары қоғамы Үздік фильм Роберт Брессон Үздік режиссер
Year Association Category Title Result Ref.1983 Cannes Film Festival Palme d'Or Robert Bresson Director's Prize 1983 Cahiers Du Cinema Best Film Top 10 1984 César Award Best Sound Jean Louis Ughetto Luc Yersin 1984 National Society of Film Critics Best Film Robert Bresson Best Director
Брессон 1983 жылғы Канн кинофестивалінде режиссерлік жүлдесін Андрей Тарковскиймен (Брессонның туындыларын құрметтеген) бірге "Ностальгия" фильмі үшін жеңіп алды. "L'Argent" фильмі 1984 жылғы "Сезар" сыйлығының "Үздік дыбыс" номинациясына іліккен. Ол 1984 жылғы Ұлттық кино сыншылары қоғамының үздік режиссер сыйлығын жеңіп алды.
Bresson won the Director's Prize at the 1983 Cannes Film Festival, tied with Andrei Tarkovsky (who admired Bresson's works) for Nostalghia. L'Argent was nominated for Best Sound at the César Awards 1984. It won the 1984 National Society of Film Critics Award for Best Director.