Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық драматург және профессор (1936–2021)
American playwright and professor (1936–2021)
Пол Картер Харрисон (1 наурыз 1936 – 27 желтоқсан 2021) – американдық драматург және профессор. Харрисон «Оби» сыйлығын жеңіп алған «Ұлы МакДэди» пьесасымен және театр мен өнер туралы ғылыми еңбектерімен танымал болды. Ол Телма Инес пен Пол Рэндолф Харрисонның ұлы, олар Солтүстік және Оңтүстік Каролинада дүниеге келген, бірақ Нью-Йорк қаласында өскен. Оның інісі Кеннет Аллен Харрисон Вилланова университетінде стипендия алған алғашқы афроамерикалық баскетболшы болды. Харрисон Коммерциялық орта мектепті бітіріп, 1952 жылы түлек атанды. Нью-Йорк университетінде оқып жүргенде, Харрисон Лу Госсетт, Джуниор, Билли Ди Уильямс, Амири Барака (Лерой Джонс) және Тед Джоанс сияқты көптеген жазушылармен және театр өнерпаздарымен танысты. Ол Индиана университетіне ауысып, Фредди Хаббард, Ларри Ридли және Дэвид Бейкер сияқты музыканттармен қарым-қатынас жасады.
Paul Carter Harrison (March 1, 1936 – December 27, 2021) was an American playwright and professor. Harrison was known for works such as his Obie Award winning play The Great MacDaddy and scholarly writings on theater and performance. to Thelma Inez and Paul Randolph Harrison who were born in North and South Carolina but raised in New York City. His brother, Kenneth Allen Harrison was the first black basketball player on scholarship at Villanova University. Harrison attended Commerce High School and graduated in 1952. While attending New York University, Harrison was introduced to many writers and theater artists such as Lou Gossett, Jr., Billy Dee Williams, Amiri Baraka (LeRoi Jones), and Ted Joans. He transferred to Indiana University where he interacted with musicians such as Freddie Hubbard, Larry Ridley, and David Baker.
Еуропа
Нью-Скулді бітіргеннен кейін Харрисон жеті жыл Испания мен Нидерландыға барып, жазу және театр өнерін жетілдірді. Ол 1960 жылдан 1967 жылға дейін Амстердамда өмір сүрді. Елден тыс болған кезінде ол "Алаңдағы бейтаныс" атты фильм жазды. Оның өңделіп басылған эсселердің алғашқы жинағы "Қазіргі драманың түсіндірмесі" Амстердамда жарық көрді, сондай-ақ "Pavane for a Deadpan Minstrel" және "Tophat" пьесалары да жарық көрді. Нидерландыда жазылған, сахналаған және режиссерлік етілген басқа пьесалардың қатарында "Пошта қызметкерлері" және "Эксперименталды жетекші" болды, соңғысы оның "Оппозициядан диалог" деп белгілі кітабының басты бөлігіне айналды. Алайда, осы еңбектің ағылшын тіліндегі нұсқасы қолжетімді болмағандықтан, "Оппозициядан диалог" деген атау оның голланд тіліндегі атауының қайта аударылуы сияқты көрінеді. Голланд басылымының атауы "Dialoog van het verzet" деп аталады, бұл "Қарсылық/қозғалыс диалогы" деп дәлірек аударылады. Кітапта голланд аудармашылары (Харрисонның достары: Х.Й.А. Хофланд және Карла ван Сплюнтерен) түпнұсқа ағылшын тіліндегі атауын Харрисон жазған "Көтерілісшінің диалогы" деп көрсеткен. Амстердамда тұрған кезінде Харрисон голланд актрисасы Рия Вроменге үйленді, ол 1963 жылы оның қызы Фонтейнді дүниеге әкелді.
After graduating from the New School, Harrison went to Spain and the Netherlands for seven years where he worked on his writing and theatre skills. He lived in Amsterdam from 1960 to 1967. During his time out of the country he wrote a movie called “Stranger On The Square”. His first book of edited essays "The Modern Drama Footnote", was published in Amsterdam, as well as his plays, "Pavane for a Deadpan Minstrel" and "Tophat". Other plays written, performed and directed in the Netherlands included, "The Post Clerks" and “The Experimental Leader”, the latter becoming the center piece for his book commonly known as “Dialogue from the Opposition”. However, since the English version of this work isn't available the title "Dialogue from the Opposition" seems to be a rather tame re translation of its Dutch version's title. The Dutch publication is named "Dialoog van het verzet" which is more accurately translated as "Dialogue of (the) resistance/rebellion". The original English title as it was written by Harrison is noted in the book by Dutch translators (friend of Harrison: H. J. A. Hofland and, Carla van Splunteren) as "A Rebel's Dialogue". While living in Amsterdam, Harrison married the Dutch actress, Ria Vroemen who gave birth to his daughter, Fonteyn in 1963.
Жетістіктер
1988 жылдың 6 тамызында Пол Картер Харрисон Ванда Малоунға үйленді. Харрисон драматург және театр теоретигі ретіндегі еңбектері Еуропа мен АҚШ-та жарияланды және қойылды, осының нәтижесінде ол өз жұмысы үшін марапаттар алды. Оның "Ұлы Макддди" пьесасы "Оби" сыйлығын, ал "Табернакл" пьесасы "Ауделко" сыйлығының "Үздік шығармашылық музыкалық туынды" номинациясын жеңіп алды. Ол театр және джаз өнерпаздарына қатысты көптеген пьесалардың, антологиялардың және кітаптардың авторы және редакторы болды. "Номмоның драмасы" – африкалық-американдық мәдениетінің эстетикасындағы африкалық элементтерді анықтаған эсселер жинағы, ол қара театр өнерінде көптеген режиссерлерге көмектесті. Харрисон "Nommo" және "Ана/Сөз" терминдерін қара театр үшін маңызды анықтамалар ретінде ұсынғанымен белгілі. Оның соңғы кітабы "Қара театр: Африка диаспорасындағы ритуалдық өнер" 2002 жылдың көктемінде жарық көрді. Оның соңғы жұмысы – 2002 жылы Чикаго қаласындағы заманауи өнер мұражайында концерттік нұсқада көрсетілген Венделл Логанның "Doxology Opera: the Doxy Canticles" операсының либреттосын жазу болды. Ол сондай-ақ Олу Дараның музыкасына жазылған "Гори Кроссинг" опереттасының мәтінін жазды, ол Чикагодағы Ғылым және өнеркәсіп мұражайында концерттік қойылымда көрсетілді. Чикагодағы ETA театрының драматургы ретінде Харрисон Марсия Леслидің "Бір көзі нашар қара әйелге қарсы Мамми Луиза мен Сафрита Мэйдің ісі" атты аса табысты пьесасын дамытты. Оның соңғы концепциясы және режиссурасы – "Sweet Thunder: the Billie Strayhorn Story", ол Финикс Блэк Театр труппасы мен Питтсбургтегі Кунту Репертуарлық театрында қойылды. Ол Нью-Йорк қаласында тұрып, жыл сайын қызымен бірге Испанияға саяхаттап тұрды.
On August 6 of 1988, Paul Carter Harrison married his wife, Wanda Malone. Harrison's work as a playwright and theatre theorist has been published and produced in Europe and the United States, causing him to win awards for his work. His play, “Great Macdaddy” won an Obie Award and “Tabernacle” won the Audelco Award for Best Creative Musical. He also has written and edited many other plays, anthologies, and books that involved theatre and jazz performers. “The Drama of Nommo” is a book he wrote, which is a collection of essays that identified African retentions in the aesthetic of African American culture and has helped many directors in the Black Theatre practice. Harrison is known for coming up with terms such as “Nommo” and Mother/Word” as constructive references for Black Theatre. His most recent book, “Black Theatre: Ritual Performance in the African Diaspora”, was published in the Spring of 2002. His most recent task was writing the libretto for "Doxology Opera: the Doxy Canticles", a full length opera composed by Wendell Logan which was premiered in a concert version at the Chicago Museum of Contemporary Art in 2002. He has also written the text for the operetta, "Goree Crossing" with music by Olu Dara that was also given a concert performance at the Museum of Science and Industry in Chicago. As Dramaturg for the ETA Theatre in Chicago, Harrison developed Marcia Leslie's highly successful play, "The Trial of One Short sighted Black Woman vs Mammie Louise and Safreeta Mae". His most recent conceptualization and direction is "Sweet Thunder: the Billie Strayhorn Story" which has been performed at the Phoenix Black Theatre Troupe and the Kuntu Repertory Theatre in Pittsburgh. He was living in New York City and continued to travel to Spain every year with his daughter.