Кіріспе

Ивор Роберт Стэнбрук (13 қаңтар 1924 – 18 ақпан 2004) – британдық консервативтік партия саяхатшысы және адвокат. Ол 1970 жылдан 1992 жылға дейін Орпингтон округінің парламент депутаты болды.

Өмірбаяны және ерте өмір

Станбрук Солтүстік Лондонның Уиллесден қаласында дүниеге келді. Оның әкесі отбасылық «Sunlight Laundry» кір жуу бизнесінде басқарушы болып жұмыс істеген. Ол Уиллесден орта мектебінде оқып, 15 жасында бітіріп, Уэмбли кеңесінде заңгер ассистені болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Лондон университетінің Біркбек колледжінде экономика және құқық бойынша сырттай оқыды. 1943 жылы ұшқышқа біліктілік алып, 1943-1946 жылдары Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінде (RAF) қызмет етті. Оксфордтағы Пемброк колледжінде аспирантураны аяқтағаннан кейін 1950 жылы Нигерияға кетіп, он жыл бойы Солтүстік және Батыс Нигерияның әртүрлі аймақтарында, соның ішінде Батыс аймақтағы Илориндегі аудандық офицер ретінде отарлық қызметте жұмыс істеді. Отанына оралғаннан кейін 1960 жылы Иннер Темплде адвокаттық құқық алды және қылмыстық істермен айналысты, сонымен қатар Daily Express газеті үшін түнгі заңгер болып жұмыс істеді.

Саяси мансап

1966 жылғы жалпы сайлауда Стэнбрук Консервативтік партия атынан Ист-Хэм-Саут сайлау округінде кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1970 жылғы келесі жалпы сайлауда ол Орпингтон округін 1,332 дауыспен жеңіп алды. Бұл орын 1962 жылғы аралық сайлаудан бастап Либералдық партияның Эрик Любок өкілі болған. Ол екі он жылдан астам уақыт бойы қарсыласушы және тұрақты түрде наразылық білдіретін депутат болды. Ол өз пікірін білетін және оны айтудан тартынбайтын, сондай-ақ өз партиясының басшылығына жиі сын айтатын адам еді. Ол 92-топтың мүшесі болды және бастапқыда Консервативтік партияның оң қанатында саналды, бірақ оны дәстүршіл санау дұрыс болар еді. Оның ұстанымдары әрқашан болжауға оңай болмады. Кейінгі жылдары, әсіресе иммиграция және ұлттық мәселелерде, оның көзқарастары жұмсара түсті деуге болады. Мэтью Паррис оны «заңсыздық пен қылмыстың күшті қарсыласы» деп сипаттады. Стэнбрук 1983 жылдан 1991 жылға дейін Ішкі істер жөніндегі парламенттік комитетте жұмыс істеді, бірақ 1987 жылы комитет мүшелерінің еңбекші партиялық өкілдері оның төраға болуына кедергі келтірді. Ол Консервативтік партияның Ішкі істер және Солтүстік Ирландия жөніндегі комитеттерінің жетекші мүшесі болды және Консервативтік партияның Конституциялық комитетіне төрағалық етті. Көпшілікке күтпегендей, бірақ оның ертедегі мансабын білетіндер үшін таңсық емес, ол 1987 жылы жаңадан құрылған барлық партиялық апартеидке қарсы топтың төрағасы болды. Бұл Оңтүстік Африканы қолдайтын комитеттің қызметіне қарсы шара ретінде жасалды. Ол Маргарет Тэтчердің санкцияларды апартеидтен гөрі айыптауына көңілі толмады және Африка Ұлттық Конгресінің зорлыққа жүгінуін сынға алмады. Ол көрнекті тұлғалар тобының апартеидті жоюға жасаған әрекеттерін қолдады, содан кейін санкцияларды күшейту қажет екенін талап етті. Оның пікірінше, Оңтүстік Африкалықтар өзгергенге мүдделі емес және оларды тек қысым арқылы өзгертуге болады. Ол 1990 жылы санкциялардың жалғасуын қолдады. Бұл Тэтчермен келіспейтін жалғыз мәселе емес еді. Стэнбрук 1971 жылы ЕЭК-ке кіруді қолдады және ол еуропалық идеяларды жақтаушы болып қалды. Ол сэр Энтони Мейердің басшылығына қарсы қолданылған қамшы саясатын сынады және 1990 жылдың наурыз айында Майкл Хесселтиннің Тэтчерге ең жақсы балама екенін мәлімдеді. Оның айтуынша, Хесселтинде «динамизм, стиль және жұмсақ бейне» бар. Ол 1990 жылдың қараша айында Хесселтиннің басшылыққа үміткерлігін қолдады және екінші раундта да оны қолдауын жалғастырды. Нәтижесінде, Орпингтонда оны қайта сайлаудан шығаруға тырысты, және бұл оның келесі сайлауға қатыспау шешіміне әсер еткен болуы мүмкін. 1979 жылы ол Би-Би-Сиді терроризмге қарсы заңнама бойынша қудалауға тиіс екенін айтты және ол Шинн Фейнді тыйым салуды және террористерге қатысты қатаң шаралар қолдануды жақтады. Еуропалық болғанымен, Стэнбрук Ұлттар Достастығын да бағалады және Африканың проблемаларын шешуге көмектесу қажеттігін үнемі айтатын. Ол Еуропада азық-түлік артығы болғанын, ал Африканың кейбір аймақтары ашаршылыққа тап болғанын ойлап қатты алаңдады. Иммиграцияны қатаң бақылауды қолдауы расизмге деген жеккөрушілікпен қатар жүрді. Ол 1974 жылдан 1977 жылға дейін Ішкі істер комитетінің хатшысы, 1979-1982 жылдары төрағаның орынбасары, 1979-1981 жылдары Солтүстік Ирландия комитетінің хатшысы, 1981-1989 жылдары төрағаның орынбасары және 1990-1991 жылдары төрағасы болды. Сонымен қатар, ол 1984 жылдан Парламенттен кеткенге дейін Конституциялық комитеттің төрағасы болды және Нигериялық (1979-1992), Замбиялық (1983-1992) және Зимбабвелік (1983) парламенттік топтарының төрағасы болды. Ол 1961 жылы Британдық Нигерия қауымдастығын құрған. «Өте белсенді, әрқашан сыпайы және тыныш сөйлейтін, бірақ тілі өткір және өз нанымын білдіру үшін қатыгез сөздерді қолданатын адам. Бірақ жеке өміріндегі адам қоғамдық бейнесінен өзгеше болды. Әріптестері оны кітаптар мен музыкаға құштар, мейірімді және көңілді адам деп сипаттады. Ол, мүмкін, ешқашан министр бола алмады, бірақ ол өз заманының парламенттік өмірінде өшпес із қалдырды». Джон Барнс, The Independent.

Отбасылық өмір

Станбрук 1946 жылдан бастап оның 2000 жылы қайтыс болуына дейін Джоанмен (қызметтік аты Клемент) үйленген болатын. Оның екі ұлының бірі Клайв Стэнбрук – 2018 жылы қайтыс болған адвокат, екіншісі Лайонел Стэнбрук – коммуникация бойынша кеңесші. Оның жеті немересі бар. Клайвтың балалары – Флёр, Софи, Айвор және Изабелла. Лайонелдің балалары – Джесси, Элла және Гвен.

Кейінгі өмірі

1980 жылдан кейін он жыл бойы ол Брюссельде орналасқан және ұлы Клайв құрған «Станбрук пен Хупер» еуропалық құқық фирмасының серіктесі болды. 1990 жылы заңгерлік қызметтен бас тартып, парламенттен кеткеннен кейін Шығыс Англия университетінде британдық азаматтығы тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады және 1995 жылы доктор ғылымының дәрежесін алды.