18 ғасырдағы Англияның белгілі газет сатушысы және памфлет дүкенінің иесі – Энн Додд
Anne Dodd
Анна Додд (1685-1739) – 18 ғасырдағы Англияның белгілі газет сатушысы және памфлет дүкенінің иесі. Газеттер мен памфлеттер сатудағы рөлі, дүкен тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Энн (Барнс) Додд (шамамен 1685–1739) – 18 ғасырдағы ең танымал ағылшын газет сатушысы және памфлеттер дүкенінің иесі. 1708 жылы ол қағазхана лицензиясын сатып алған Натаниел Додтке үйленді. Натаниел мен Энн 1711 жылдың соңында Темпл Бардың сыртындағы Таусық белгісіндегі дүкендерін ашты, және дүкен жарты ғасырға жуық уақыт бойы сәтті жұмыс істеді. Натаниел бизнестің заңды иесі болды, бірақ газеттер мен памфлеттерді көтерме және бөлшек саудаға сату үшін басылымдарда тек Энннің есімі көрсетілді. Натаниел баспаханалардан газеттер мен памфлеттерді көтерме сатып алып, оларды көшедегі сатушыларға сатты, сондай-ақ Таусық дүкенінде жалпы жұртқа сатуға ұсынды. 1723 жылдың қазан айында Натаниел қайтыс болды, ал Энн бизнестің заңды және іс жүзіндегі иесіне айналды. Осы кезеңде баспагерлер мен кітап сатушылар, сондай-ақ авторлар саяси тұрғыдан ыңғайсыз тудыратын еңбектерді таратуы үшін қудаланды. Үкімет Натаниел Додтті екі рет шақырды, бір рет Натаниел Мистің «Mist's Weekly Journal» журналына қатысты, ал Энн Додт та осыған ұқсас қудаланды. Ол 1728 жылы министрлікке қарсы памфлеттер сатқаны үшін түрмеге қамалды және ол сол кезде министрлікке қарсы құжаттарға қарағанда министрлікті қолдайтын көп қағаздарды алып жүретінін және сататынын, сондай-ақ ол тек адамдар қалағанын сататынын айтты. Сондай-ақ 1728 жылы Александр Поуп «Дунциаданың» алғашқы нұсқаларында Энн Додттің басылым белгісін қолданды, бұл, мүмкін, поэманың пародиясын кеңейту ретінде, саяси қағаздарды жазудың жаңадан пайда болған мәдениеті болды, бірақ бұл миссис Додттың өзіне сатира емес. 1739 жылдың қазан айында қайтыс болғанда, ол үш қызына өте жомарт сома қалдырды. Үлкен қызына, бұрын үйленгеніне 500 фунт стерлинг, ал екі кіші қызына 600 фунттан, сондай-ақ зергерлік бұйымдарын және дүкенді жалға алу шартын қалдырды. Оның кіші қызы, сондай-ақ Энн, дүкенді жалғастырды, ал Генри Филдинг 1752 жылы «Ковент-Гарден» журналында Анна Доддтың дүкенінің сөрелерінде жиналған қараңғы газеттердің әсерлі жиынтығын айтты.
Anne (Barnes) Dodd (c. 1685–1739) was the most famous English news seller and pamphlet shop proprietor in the 18th century. In 1708, she married a Nathaniel Dodd, who had purchased a stationer's license. Nathaniel and Anne set up their shop at the sign of the Peacock outside Temple Bar in late 1711, and the shop would operate successfully for nearly half a century afterward. Nathaniel was the de jure owner of the business, but Anne's was the only name to appear on the imprints for the wholesale and retail sale of newspapers and pamphlets. Nathaniel would purchase newspapers and pamphlets in bulk from printers and then sell them to the street hawkers as well as offer them to public sale in the shop at the Peacock. In October 1723, Nathaniel died, and Anne became the legal as well as effective owner of the business. During this period, printers and book sellers, as well as authors, were prosecuted for dissemination of politically vexatious works. The government summoned Nathaniel Dodd twice, once in connection with Nathaniel Mist's Mist's Weekly Journal, and Anne Dodd was similarly prosecuted. She was imprisoned in 1728 for selling anti ministry pamphlets, and she made the plea at the time that she carried and sold many more pro ministry papers than anti ministry ones and that she was merely selling what the people wanted. Also in 1728, Alexander Pope feigned the imprint of Anne Dodd for the early versions of The Dunciad, probably as an extension of the poem's parody of the emerging culture of hack written political papers rather than as a satire on Mrs. Dodd herself. When she died in October 1739, she left very generous sums to her three daughters. To her eldest daughter, already married, she left £500, and she left her two younger daughters £600 each, as well as her jewels and the shop lease. Her youngest daughter, also named Anne, continued operating the shop, and Henry Fielding refers to the impressive array of dour looking newspapers stacked in the racks of Anne Dodd's shop in The Covent Garden Journal in 1752.