Кіріспе

Уэльс епископы (1903–1972)

Уильям Глин Хьюз Саймон (14 сәуір 1903 – 14 маусым 1972) – 1968 жылдан 1971 жылға дейін Уэльс Англикандық архиепискобы қызметін атқарған Уэльс дін қызметкері.

Ерте өмір

Саймон Суонси қаласында дүниеге келді, әкесі Сент-Габриэль шіркеуінде пастор болып қызмет еткен. Оны кейін Уэльстің үшінші архиепискобы болған Дэвид Льюис Проссер крещение рәсімінен өткізді. 1913 жылдан бастап Брекон қаласындағы Христос колледжінде білім алған Саймон 1922 жылы Оксфордтағы Иисус колледжінде «Классикалық филология» мамандығын оқыды. Ол Оксфордтағы Сент-Стефан үйінде дін қызметкеріне дайындалды және 1928 жылы Честер соборында диякон қызметіне бекітіліп, Сент-Пол, Крю қауымына тағайындалды.

Мансап

1931 жылы Саймон Бангордағы шіркеу жатақханасының бастығы болды; ақын Р. С. Томас 1932 жылы онда тұратын студент болды, және ол тіпті архиепископ болған кезде де, Саймонға хаттарында «Құрметті Бастық» деп атады. 1939 жылы ол Лландаффтағы Сент-Михаил колледжінің директоры болып тағайындалды, ал 1941 жылы үйленді, бұл кейбір әріптестерінің пікірінше, оның адамдармен қарым-қатынас жасау қабілеттерін жақсартты. 1948 жылы ол Лландаффтың деканы болды, бұл лауазым Лландаффтың (парихияның) викарийі рөлін де білдіреді, себебі Лландафф соборы приход шіркеуінің де қызметін атқарады. Декан ретінде Саймон соғыс кезінде зардап шеккен собордың негізгі бөлігін қайта жаңартуға жауапты болды және Эпштейннің «Мажестас» немесе «Мәсіхтің сұлтанат мүсіні» суретін жасауды тапсырды. Архиепископ Джон Морганмен бірге ол собордың көрінісін бұзатын техникалық колледждің салынуына қарсы күресті, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. 1953 жылы Суонси және Брекон епископы болған Саймон уэльс тіліне және уэльс ауылдарының сәулет өнеріне қызығушылық танытты. 1957 жылы Лландаффқа қайтарылған ол, англо-католицизмнің орташа түрін ұсынды, атап айтқанда, бір рет Уэльс шіркеуінде Марияға құлшынысты дамытуға үлкен үлес қосқан дін қызметкеріне көрсетілген құрметке қосылмады. Ол бірнеше жаңа шіркеулердің салынуын қадағалаумен қатар, Порт-Талбот болат зауытында индустриалдық капелла құрды. 1968 жылы Уэльстің архиепискобы болып сайланды, бірақ Паркинсон ауруына шалдыққандықтан 1971 жылға дейін ғана бұл лауазымда қалды және зейнеткерлікке шықты. Ол сол жылдың маусым айында архиепископ лауазымынан кетті, бірақ тамыз айына дейін Лландафф епископы қызметін атқаруын жалғастырды, осылайша жаңа архиепископ сайлауына қатысуға мүмкіндік алды, алайда аурудың салдарынан қолмен жазу сияқты кейбір жұмыстар қиын болғандықтан, ол толық зейнеткерлікке шығуды жөн көрді.

Сын

Саймонның қоғамдық араласуларына оның Аберфан апаты кезінде (1966) көрсеткен бекем ұстанымы жатады. Оның BBC тілшісі Винсент Кейнмен сұхбаты, сондай-ақ тұтқынға алынған тілдік белсенді Даффид Иванға жасаған сапары (1970) ерекше аталып өтті. Телевизиядағы тағы бір пікірсайыста Саймон Джодрелл Банкі обсерваториясының директоры сер Бернард Ловеллмен бейбіт пікір алмасты. Оның назарын аударған маңызды мәселелердің қатарында апартеид (Гламорган командасының капитаны Уилф Вуллермен Оңтүстік Африка крикет командасының келуіне байланысты айқын дау болды) және ядролық қаруды жою мәселелері болды. Саймонның Уэльс шіркеуіндегі епископтар сайлану тәртібіне қатысты пікірлері Карл Виттон Дэвистің сынына және 1961 жылы Western Mail газетінде жазушы және тележурналист Анеурин Талфан Дэвистің сатиралық туындысына әкелді. Сол кездегі архиепископ, Англияда туған Эдвин Морриспен қарым-қатынас шиеленісті болды, себебі Саймон Моррис архиепископтық лауазымға лайықтылығына күмән келтірді, оның ағылшын тілінде ғана сөйлейтіні және уэльс тілінде сөйлей алмайтынына байланысты. Алдында Саймон Бардтардың Горседке байланысты өткізілетін рәсімдерді сынап, архидруидтің киімдері архиепископ киетін киімдерге ұқсас екенін айтқан болатын. Пасторлық қызметінде Саймон балалармен өте жақсы тіл табыстырды, бірақ жасөспірімдермен сәл қиындыққа тап болды. Дегенмен, оның тікелей сөйлеу өнері университет студенттеріне ұнады және оған зор танымалдылық сыйлады ("Көздер" атты еңбекте Роуэн Уильямсты қараңыз).

Жеке өмір

Симон бірнеше қоғамдық лауазымды қабылдады, бір кездері Екклезиологиялық қоғамның және Кембрий археологиялық қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1941 жылы Саймон валлий тілінде сөйлейтін Шила Робертсқа үйленді. Олардың төрт баласы болды, олардың біреуі жас кезінде қайтыс болды. Оның ұлдарының бірі - өнер тарихшысы және сыншы Робин Саймон. Шила 1963 жылы қайтыс болды. Саймон 1970 жылы қайтадан үйленді және Сомерсеттегі Гоатхерстке зейнетке шықты. Ол 1972 жылы Таунтон қаласындағы ауруханада 69 жасында қайтыс болды.

Шығармалары

Уэльстегі шіркеудің пайда болуы және оның реформацияға дейінгі тарихы (Уэльс шіркеуінің конгресі), 1953 ж. "Факелдік түсініктеме" I Коринфтіктерге, 1959 жыл. "Ол кезде және қазір" (бірінші кездесу), 1961. "Маяқ", 1962 жыл. "Қойындарды бағу", 1964 жыл. Өзгеріс кезеңі (екінші кездесу), 1966 ж. Ж. Даниэлудің "Ертедегі шіркеуде әйелдердің қызметі" еңбегі, 1961. Епископтар, 1961 жыл.